เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 52 ขยายฐานลูกค้าใหม่

ตอนที่ 52 ขยายฐานลูกค้าใหม่

ตอนที่ 52 ขยายฐานลูกค้าใหม่


ตอนที่ 52 ขยายฐานลูกค้าใหม่

ห้องพักในโรงแรมเจียงหลินเต็มแล้ว นั่นทำให้คนอื่นๆ ที่ยังไม่มีที่พักจะต้องออกไปภายในเวลา 2 ชั่วโมง

ซ่งเฉิงจุนก็กลัวว่าจะมีคนถูกขับไล่ออกจากโรงแรมกะทันหัน หลังจากกลับมาที่โรงแรมเจียงหลิน เขาก็ซื้อชุดควบคุมอุณหภูมิสองสามชุด และกินให้อิ่มท้อง จากนั้นจึงไปที่ตึกสอง และรอ

หลังจากที่ทุกคนได้รับบัตรประจำตัว และห้องพักในโรงแรมถูกจองจนเต็มแล้ว เขาก็รีบพาคนที่เหลือออกจากโรงแรมเจียงหลิน

โชคดีที่ถนนส่วนหนึ่งที่เชื่อมต่อระหว่างโรงแรมเจียงหลิน และฐานผู้ลี้ภัยในเมือง B ได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว พวกเขาจึงสามารถเร่งการเดินทางได้ เพราะไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการโจมตีของซอมบี้

บางคนที่ต้องการจะพักในโรงแรมเจียงหลิน ตอนแรกไม่อยากออกไป แต่หลังจากรู้ว่าคนที่ยังไม่มีห้องพักจะอยู่ที่นี่ได้เพียง 2 ชั่วโมงต่อวัน พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมแพ้ และติดตามซ่งเฉิงจุน และทีมของเขาออกไปจากโรงแรมเจียงหลิน

ไม่นานก็ถึงเวลาสี่ทุ่ม หลังจากที่ฉู่เจียงหยางตรวจดูจนแน่ใจว่าทุกคนหลับแล้ว เธอก็สั่งให้สร้างตึกสำนักงานแล้วกลับไปที่บ้านพักของตนเพื่อพักผ่อน

ตึกสำนักงานจึงถูกสร้างขึ้นอย่างเงียบๆ โดยที่ไม่มีใครรู้

เมื่อมีสิ่งนี้ มันจะสะดวกสำหรับรับแขกที่จะมาเยือน และเจรจาธุรกิจต่างๆ

แม้ตอนนี้ มันจะดูอ้างว้างเพราะฉู่เจียงหยางเป็นพนักงานเพียงคนเดียวของโรงแรมเจียงหลินก็ตาม

วันรุ่งขึ้น เมื่อแขกที่ตื่นแต่เช้าเห็นตึกหลังใหม่ พวกเขาก็ทำได้แต่ถอนหายใจ และทึ่งกับความอัศจรรย์ที่เกิดขึ้น

ด้วยชุดควบคุมอุณหภูมิ เวลาการทำงานของฉู่เจียงเยว่จึงถูกปรับกลับไปเป็น 10.00 น. ถึง 06.00 น. อีกครั้ง

เมื่อแขกตื่น ฉู่เจียงเยว่ยังคงอยู่บนเตียง และไม่ได้ถึงเวลาทำงาน

อย่างไรก็ตาม แม้ฉู่เจียงเยว่จะไม่อยู่ แต่ฉู่เจียงหยางซึ่งเป็นหุ่นยนต์ก็เริ่มงานแต่หัววัน

นั่นทำให้แขกหลายคนที่เข้ามาในตึกสำนักงานด้วยความอยากรู้อยากเห็น ประหลาดใจไม่น้อยเมื่อได้เห็นฉู่เจียงหยาง ซึ่งสวมชุดสูท และรองเท้าหนัง เขาดูเหมือนพ่อบ้านของครอบครัวผู้มั่งคั่งในละครทีวี

“นายเป็นใคร……”

ในโรงแรมเจียงหลินมีเพียงตึกหนึ่งและสองเท่านั้น มีผู้อยู่อาศัยไม่มากนัก นั่นทำให้พวกเขาต่างเคยพบหน้ากันอย่างน้อยครั้งหนึ่ง

พวกเขาจึงสามารถพูดอย่างมั่นใจว่าไม่เคยเห็นคนตรงหน้ามาก่อน

“อรุณสวัสดิ์ทุกท่าน ผมคือพนักงานต้อนรับคนใหม่ของโรงแรมเจียงหลิน หลังจากนี้หากมีสิ่งใดให้รับใช้สามารถมาหาผมได้”

แซ่เดียวกับเถ้าแก่เหรอ? เป็นไปได้ไหมว่าเขาได้มาทำงานที่นี่เพราะเส้นสาย?

ต้องรู้ว่าหากฉู่เจียงเยว่ต้องการรับสมัครพนักงาน หลายคนจะรีบแห่กันเข้ามาอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้ประกาศถึงเรื่องนี้เลยสักครั้ง ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาจะอยากทำงานกับเธอ พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้มาก

“งั้นขอถามหน่อยว่าตึกนี้มีไว้ทำอะไร ทำไมดูไม่มีใครอยู่เลย”

ตึกนี้ไม่มีส่วนใดเหมือนตึกหนึ่งกับตึกสองเลย

“นี่คือตึกสำนักงาน ธุรกิจต่างๆ ของโรงแรม และการเจรจาต่างๆ จะถูกจัดการที่นี่”

“รวมถึงการแลกเปลี่ยนเหรียญสกุลเงิน และจองห้องพักด้วยเหรอ?”

การแลกเปลี่ยนสกุลเงิน และการจองห้องพักถือเป็นธุรกิจหลักที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของโรงแรมเจียงหลิน

ฉู่เจียงหยางพยักหน้า “ใช่แล้ว”

“แล้วนอกจากนี้ เราสามารถทำอะไรได้อีก?”

ถ้าแค่ย้ายที่ทำงานจากตึกหนึ่ง และตึกสองมาที่นี่ ก็ไม่จำเป็นต้องสร้างตึกสำนักงานที่ใหญ่โตถึงขนาดนี้

“เชิญทุกท่านสำรวจด้วยตัวเองได้เลย”

ฉู่เจียงหยางไม่รู้ว่าจะคิดอย่างไรอยู่ แต่เขาไม่ได้ให้คำตอบที่เฉพาะเจาะจง และปล่อยให้แขกเหล่านี้ค้นหาด้วยตัวเอง

เมื่อได้ยิน พวกเขาก็ต่างพูดไม่ออก

เมื่อเห็นว่าไม่มีเรื่องอะไรที่น่าสนใจ คนกลุ่มนี้จึงเดินออกจากตึกสำนักงานไปในเวลาไม่นาน

เมื่อเสิ่นจื้อกุย และทีมของเขาออกมาตึกหนึ่ง พวกเขาก็ได้เห็นตึกหลังใหม่ด้วยเช่นกัน

“นั่นคือ……”

สร้างตึกระฟ้าในชั่วข้ามคืน ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งก็ยังน่าตกใจอยู่เสมอ

"ลองเข้าไปดูกันเถอะ"

เนื่องจากเป็นตึกหลังใหม่ จึงไม่มีทางถูกสร้างขึ้นมาอย่างไร้ประโยชน์ บางทีพวกเขาพบสิ่งที่น่าประหลาดใจหลังจากเข้าไป

เมื่อเห็นใครบางคนเดินเข้ามา ฉู่เจียงหยางก็ยิ้มและทักทายพวกเขาอีกครั้ง

“พนักงานใหม่ของเถ้าแก่เหรอ? ถ้าผมรู้ว่าเธอกำลังจะรับสมัครคน ผม…”

ก่อนที่ซู่จูเฉิงจะพูดจบ เสิ่นจื้อกุยก็ตบเขาที่หลังหัว

“อย่าคิดมาก เนื่องจากเธอไม่ได้ประกาศรับสมัคร เธอคงได้เตรียมใครบางคนมาทำงานนี้ไว้แล้วตั้งแต่ต้น”

เมื่อเทียบกับซูจู้เฉิงที่ดื้อรั้น ดูเหมือนเจียงเหอจะมีสมองมากกว่า

หลังมาเยี่ยมชมได้ไม่นาน พวกเขาก็กลับออกไป

ด้วยชุดควบคุมอุณหภูมิ ตอนนี้พวกเขาเปลี่ยนจากการเดินทางตอนกลางคืนมาเป็นการเดินทางตอนกลางวัน

แต่ก่อนจะเดินทางไกลเพื่อฆ่าซอมบี้ พวกเขาก็เดินไปทานอาหารเช้ากันก่อน

[ ภารกิจ : ขอให้โฮสต์ขยายฐานลูกค้าใหม่สำหรับโรงแรมเจียงหลินอีก 1,000 คน ( 0 / 1,000 ) ]

[ รางวัล : ปลดล็อค? ]

เมื่อเวลาสิบโมงเช้า ฉู่เจียงเยว่ที่กำลังจะออกไปทำงานก็ได้รับภารกิจใหม่

แต่เธอไม่รู้ว่าการขยายฐานลูกค้าใหม่นี้มีข้อกำจัดอะไรบ้าง

อย่างไรก็ตาม ระบบไม่บอกอะไรเพิ่มเติม และเมื่อฉู่เจียงเยว่ถามจิ้งจอกน้อย มันก็บอกว่าไม่รู้ และบอกให้เธอค้นหาด้วยตัวเอง

“มีเรื่องน่าปวดหัวแต่เช้าเลยวันนี้ ให้ตายเถอะ” ฉู่เจียงเยว่พึมพำ

เมื่อเธอมาถึงตึกสำนักงาน มีเพียงหุ่นยนต์บริกร ฉู่เจียงหยางเท่านั้นที่อยู่ที่นั่น

“เป็นยังไงบ้าง? นายยังคุ้นเคยกับงานแล้วหรือยัง?” ฉู่เจียงเยว่ถามอย่างสบายๆ

“ผมปรับตัวได้แล้ว... เจ้านาย คุณไม่ต้องห่วงไป”

เดิมที ฉู่เจียงหยางเป็นเพียงหุ่นยนต์บริกร การขอให้รับภาระงานหลายอย่างจึงอาจพูดได้ว่าเกินตัวไปเสียหน่อย

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบัน ในโรงแรมเจียงหลินมีเพียงที่นี่เท่านั้นที่มีงานให้เขาทำ งานด้านอื่นๆ นั้นยังไม่มี

“สำหรับต้นมะม่วง หากนายมีเวลาไปหาที่ปลูกมันด้วย”

เมื่อฉู่เจียงเยว่มีเวลาว่าง เธอจะไปถ่ายพลังวิเศษเพื่อการเติบโตของต้นไม้ ในช่วงสองวันที่ผ่านมา เธอสามารถเห็นได้ว่ามันกำลังจะผลิดอกออกผลอีกครั้ง

"ขอรับเจ้านาย"

เนื่องจากเขาเป็นหุ่นยนต์ที่มาจากรางวัลภารกิจ เขาจึงมีอำนาจบางอย่างในการนำสิ่งของจากมิติส่วนตัวของระบบ หากได้รับอนุญาตจากฉู่เจียงเยว่

เมื่อฉู่เจียงเยว่พูดเช่นนี้ นั่นหมายความว่าเธอได้อนุญาตแล้ว

หลังจากพูดคุยกับฉู่เจียงหยางเกี่ยวกับต้นมะม่วง ฉู่เจียงเยว่ก็เริ่มคิดถึงการขยายฐานลูกค้าใหม่

ไม่สามารถไปค้นหาใกล้โรงแรมเจียงหลินได้อีกต่อไป ผู้รอดชีวิตแถวนี้ส่วนใหญ่ได้พักที่โรงแรมเจียงหลินแล้ว

เนื่องจากการค้นหาในพื้นที่ใกล้เคียงไม่สามารถทำให้ภารกิจสำเร็จ ฉู่เจียงเยว่จึงเปลี่ยนความสนใจไปที่ฐานผู้ลี้ภัยในเมือง B

“ไม่รู้ว่าตอนนี้ถนนถูกสร้างเสร็จแล้วหรือยัง หากต้องการไปให้ถึงที่นั่นอย่างปลอดภัย ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันจะเป็นเส้นทางที่เร็วที่สุด”

ฉู่เจียงเยว่เป็นคนที่มีความเด็ดขาดในการตัดสินใจ เมื่อคิดหาทางได้แล้ว เธอก็เริ่มลงมือ

หลังจากคุยกับฉู่เจียงหยางแล้ว เธอก็ติดต่อไปหาซ่งเฉิงจุน

ซ่งเฉิงจุนที่เพิ่งออกจากโรงแรมเจียงหลินกับกลุ่มครูและนักเรียนเมื่อวานนี้ คาดไม่ถึงเหมือนกันว่าจะได้รับข่าวจากฉู่เจียงเยว่

ยิ่งไปกว่านั้น ซ่งเฉิงจุนสับสนมากขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอถามเกี่ยวกับความคืบหน้าในการก่อสร้างถนน

อย่างไรก็ตาม เขายังคงบอกฉู่เจียงเยว่เกี่ยวกับความคืบหน้า ท้ายที่สุดเขายังต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเธอ การตอบในเรื่องที่ไม่ได้เป็นความลับนี้จึงไม่ได้มีปัญหาอะไร

อีกด้าน ฉู่เจียงเยว่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคืบหน้าของการก่อสร้างน้อยกว่าหนึ่งในสามเสียอีก

แต่ก็พอเข้าใจได้ ท้ายที่สุดแล้ว ฐานผู้ลี้ภัยในเมือง B และโรงแรมเจียงหลินอยู่ไกลกันเกินไป และฉู่เจียงเยว่ก็ไม่ต้องการทนทุกข์ทรมานกับความยากลำบากในการนอนในที่โล่ง จึงต้องเก็บความคิดนี้ไปก่อน

“หรือฉันต้องออกไปค้นหาผู้รอดชีวิตด้วยตัวเองจริงๆ?”

ฉู่เจียงเยว่รู้สึกว่าสองภารกิจสุดท้ายค่อนข้างแปลกไม่น้อย

ลูกค้าใหม่ 1,000 คน เธอจะหาพวกเขาได้จากที่ไหน?

จิ้งจอกน้อยที่ยืนอยู่บนไหล่ของฉู่เจียงเยว่ พยายามไม่ส่งเสียงดังใดๆ เพื่อลดการดำรงอยู่ของตัวเอง พยายามทำตัวให้เป็นอากาศธาตุ

ฉู่เจียงเยว่คิดอยู่นาน และในที่สุดก็ตัดสินใจออกไปลองเสี่ยงโชค

ในตอนนี้ โลกยังไม่วุ่นวาย และเลวร้ายมากนัก การออกไปฝึก และเพิ่มประสบการณ์ก็ถือเป็นเรื่องดี

จบบทที่ ตอนที่ 52 ขยายฐานลูกค้าใหม่

คัดลอกลิงก์แล้ว