ตอนที่ 33 รถจักรยานไฟฟ้าที่ถูกลืม

ตอนที่ 33 รถจักรยานไฟฟ้าที่ถูกลืม

หลังจากส่งประกาศออกไป และผู้ที่มีบัตรประจำตัวทุกคนได้เห็น หลังพบว่ามันเป็นผลไม้ที่สามารถฟื้นฟูพลังวิเศษได้ 30% และหัวใจของทุกคนก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

แต่เมื่อมองดูอีกครั้ง และพบว่ามันมีผลกับผู้ปลุกพลังธาตุไฟเท่านั้น คนอื่นๆ ก็รู้สึกผิดหวังไม่น้อย

เหตุใดจึงไม่อาจใช้ได้กับพลังวิเศษของพวกเขา?

ฉู่เจียงเยว่ก็รู้ดีว่าตอนนี้หลายๆ คนคงเข้ามาสอบถามอย่างแน่นอน หลังจากประกาศ เขาก็ออกจากบ้านพัก และกลับไปที่ตึกหนึ่ง

ทันทีที่พวกเขาเห็นฉู่เจียงเยว่เดินเข้ามา ก็มีคนมาสอบถามจริงๆ

“เถ้าแก่ ผลไม้นั้นมีผลกับพลังธาตุไฟเท่านั้นจริงๆ หรือ มันไม่มีประโยชน์สำหรับพลังวิเศษสายอื่นๆ เลยเหรอ?”

“เถ้าแก่ ราคาขาย 10 เหรียญเงินไม่แพงเกินไปสักหน่อยเหรอ? แม้เราจะออกไปข้างนอกทั้งวันก็อาจไม่สามารถหาเงินจำนวนเท่านั้นได้ คุณสามารถลดราคาลงหน่อยได้ไหม?”

ตอนนี้ซอมบี้ระดับหนึ่งมีไม่มากนัก และแหล่งรายได้หลักของพวกเขาคือการออกไปค้นหาเครื่องประดับทอง และเงิน

แต่พื้นที่ในรัศมีห้ากิโลเมตรรอบๆ โรงแรมเจียงหลิน ถูกค้นหาไปจนเกือบหมดแล้ว หากพวกเขาต้องการได้รับของมีค่าต่างๆ พวกเขาก็ทำได้แค่ไปไกลกว่านี้เท่านั้น

แต่คนที่ไม่แข็งแกร่งพอไม่มีความสามารถที่จะทำเช่นนั้นได้ หรือไม่มีความกล้าจะทำ

“ราคาที่ฉันตั้งถือว่ายุติธรรมแล้วจะไม่มีการลดราคาลงอย่างแน่นอน”

ฉู่เจียงเยว่ไม่ใช่คนใจดี เธอต้องสูญเสียพลังวิเศษต้นไม้ทุกวัน ราคาผลละ 10 เหรียญเงินถือว่าเหมาะสมแล้ว

เมื่อชายคนนั้นได้รับคำตอบจากฉู่เจียงเยว่ เขาก็ปิดปากด้วยความลำบากใจ

เขาเป็นคนชอบต่อรอง ถ้าสามารถเจรจาได้ ประหยัดเงินได้อีกเล็กน้อยก็ถือเป็นเรื่องดี

“เถ้าแก่ ในประกาศบอกว่ามีผลอัคคี 290 ผล แต่ทำไมผมถึงเห็นแค่ 195 ผลเท่านั้น?”

ในที่สุดก็มีคนค้นพบปัญหาบางอย่าง

“อีกครึ่งหนึ่งอยู่ในตึกสอง”

มีแขกที่อาศัยอยู่ในตึกสองน้อยมาก และการแข่งขันก็ไม่ได้รุนแรงมากนัก

อย่างไรก็ตาม เมื่อผู้คนได้ยินว่ามีขายอยู่ในตึกสองด้วย หลายคนก็วิ่งตรงที่นั่น

ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ ของน่าจะมีขายอยู่

คนที่ซื้อไม่ได้มีเพียงผู้ปลุกพลังธาตุไฟเท่านั้น คนธรรมดาบางคนที่ร่ำรวยก็พยายามซื้อสักผลสองผลด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว ในประกาศได้กล่าวไว้ว่า มันสามารถช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกายได้

ซุยห่าวที่ต้องการซื้อผลอัคคีจากฉู่เจียงเยว่ล่วงหน้าก็รีบไม่น้อยเช่นกัน เนื่องจากมีคนมากมาย เขาจึงไม่สามารถค่อยดูเจียงเจิ้นเจินได้สักพักหนึ่ง

เจียงเจิ้นเจินจึงใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ เดินเข้ามาหาฉู่เจียงเยว่

“เยว่เยว่ โปรดช่วยฉันด้วย! ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!”

เจียงเจิ้นเจินมองไปที่ฉู่เจียงเยว่ด้วยสายตาอ้อนวอน แต่เนื่องจากมีรอยฟกช้ำที่เห็นได้ชัดหลายจุดบนใบหน้า สีหน้าของเธอจึงดูดุร้ายเล็กน้อย

“เธออยากให้ฉันช่วยอะไรล่ะ”

ฉู่เจียงเยว่ไม่ได้ปฏิเสธเจียงเจิ้นเจินในทันทีเพราะเธอต้องการให้ความหวังกับอีกฝ่าย และเมื่อถึงตอนท้าย มันจะกลายเป็นความสิ้นหวัง

ในชีวิตที่แล้ว เจียงเจิ้นเจินก็ทำแบบนี้กับเธอ เธอจึงคิดจะโต้ตอบด้วยสิ่งเดียวกัน

“เยว่เยว่ เธอช่วยมอบเงินให้ฉันหน่อย! ขอเหรียญทองสักเหรียญก็ได้ ตราบใดที่เธอให้เงินแก่ฉัน ฉันจะทำทุกอย่างที่เธอต้องการ!”

สีหน้าของเจียงเจิ้นเจินในตอนนี้ดูเสียสติไม่น้อย หากทั้งสองคนไม่ได้เว้นระยะห่างเล็กน้อย มือของเธอก็คงจะกดบนร่างกายของฉู่เจียงเยว่แล้ว

เจียงเจิ้นเจินเคยชินกับการไว้เล็บยาวเพื่อทำเล็บ มันค่อนข้างคม หากถูกข่วนก็คงจะเจ็บแสบไม่น้อย

“ตอนนี้ เธอกับซุยห่าวอาศัยอยู่ในห้องเดียวกัน เขาก็ยึดบัตรประจำตัวของเธอไป แม้ว่าฉันจะให้เงินเธอ เธอก็คงไม่สามารถใช้มันได้”

เพื่อป้องกันไม่ให้เจียงเจิ้นเจินหลบหนีไป ซุยห่าวได้ยึดบัตรประจำตัวของเจียงเจิ้นเจินเอาไว้

เขายังรับผิดชอบในการเก็บของมีค่าต่างๆ และของใช้อื่น ๆ อาจกล่าวได้ว่าเจียงเจิ้นเจินไม่มีเงินสักเหรียญเลยกับตัว

“ถ้าฉันจะเอาบัตรประจำตัวกลับมาได้ เธอจะได้เงินกับฉันไหม? เยว่เยว่ คุณเป็นคนเดียวที่จะช่วยฉันได้ตอนนี้”

เจียงเจิ้นเจินมองไปที่ฉู่เจียงเยว่ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

“ไปเอาบัตรประจำตัวกลับมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาคุยกัน”

ฉู่เจียงเยว่ไม่ได้ให้คำสัญญาที่ชัดเจน แต่เธอก็ไม่ปฏิเสธเช่นกัน

แต่เมื่อคำพูดของฉู่เจียงเยว่ไปถึงหูของเจียงเจิ้นเจิน ดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความหวัง

“อีกไม่นาน ฉันจะได้บัตรประจำตัวกลับมาอย่างแน่นอน”

หลังจากที่เจียงเจิ้นเจิ้นพูดจบ เธอก็ยืนอยู่เฉยๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ ราวกับว่าเธอกำลังรอให้ ซุยห่าวกลับมาอย่างเชื่อฟังจริงๆ

แน่นอนว่าเมื่อซุยห่าวกลับมา เขาพบว่าไม่มีอะไรผิดปกติเกี่ยวกับเจียงเจิ้นเจิน เขาก็ยกย่องเธอในใจว่า ‘ประพฤติตัวดี’

อย่างไรก็ตาม เมื่อซุยห่าวกำลังจะพาเธอกลับไปที่ห้อง เจียงเจิ้นเจินก็เงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย และมองไปที่ฉู่เจียงเยว่ด้วยสายตาที่คลุมเครือ

มุมปากของฉู่เจียงเยว่ยกขึ้นเล็กน้อย และเธอเฝ้าดูเจียงเจิ้นเจินถูกซุยห่าวพาตัวออกไป

จินซู่หรานก็เป็นผู้ปลุกพลังธาตุไฟ เดิมทีเขาวางแผนที่จะออกเดินทางไปตามหาพี่สาวในเย็นวันนี้ แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่าจะได้พบกับเรื่องประหลาดใจครั้งใหญ่เช่นนี้ก่อนออกเดินทาง

หลังจากการต่อสู้กับผู้คนมากมาย และใช้ความกล้าหาญไปไม่น้อย ในที่สุดจินซู่หรานก็สามารถซื้อผลอัคคีได้มากถึง 30 ผล

ถือว่าเขาร่ำรวยเลยทีเดียว การจ่าย 3 เหรียญทองในคราวเดียว มีน้อยคนที่จะทำได้ในตอนนี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดว่าเขาจะต้องออกเดินทางไกลจากโรงแรมเจียงหลินเพื่อตามหานางเอก ฉู่เจียงเยว่ก็เข้าใจได้ว่าทำไมเขาจึงจะต้องทำเช่นนี้ มันถือเป็นการเพิ่มโอกาสรอดชีวิต

“เถ้าแก่ ด้วยผลอัคคีเหล่านี้ ผมรู้สึกมั่นใจมากขึ้นในการตามหาพี่สาว!”

จินซู่หรานเก็บผลอัคคีลงในกระเป๋าเป้สะพายหลังอย่างระมัดระวัง และตรวจสอบทุกซอกมุมเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีรูโหว่อยู่

การกระทำนี้เกือบจะเป็นเรื่องปกติสำหรับทุกคนในเวลานี้ ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยอาจนำไปสู่ความตายได้

ฉู่เจียงเยว่เองก็มีนิสัยนี้เช่นกัน

"ขอให้คุณโชคดี"

โชคดีที่เขาเป็นน้องชายของนางเอก คนอื่นๆ อาจไม่โชคดีเท่ากับเขาหากต้องการทำสิ่งเดียวกัน

จินซู่หรานยิ้ม โดยไม่ได้รู้สึกใดๆ เป็นพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนี้

ในท้ายที่สุด ผลอัคคี 390 ผลก็ถูกขายไปจนหมดเมื่อถึงเวลาหกโมงเย็น และฉู่เจียงเยว่ก็ได้รับเงินมากถึง 39 เหรียญทอง

หลังดวงอาทิตย์ตกดิน แขกในโรงแรมก็เดินออกไปกันทีละคน

หากต้องการอยู่ในโรงแรมเจียงหลินเป็นเวลานาน มันเป็นไปไม่ได้เลยหากไม่มีเงิน ดังนั้นแม้แต่คนขี้เกียจก็ยังถูกกดดันจากค่าครองชีพให้ออกไปข้างนอก และมองหาบางสิ่งที่สามารถแลกเปลี่ยนกับทางโรงแรมได้

ก่อนที่จินซู่หรานจะออกไป เขามองไปที่รถจักรยานไฟฟ้าหลายคันจอดอยู่ข้างๆ ตึกหนึ่งด้วยความลังเล

ที่จริงแล้วเขาอยากจะถามมาโดยตลอดว่ารถจักรยานไฟฟ้าเหล่านี้มีไว้เพื่ออะไร

“หากคุณต้องการถามอะไรก็เชิญพูดออกมาได้เลย”

แม้จินซู่หรานลังเลที่จะพูด แต่ฉู่เจียงเยว่ก็สามารถบอกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเขา สายตาของเขาบ่งบอกถึงเรื่องนี้อย่างชัดเจน

“เถ้าแก่ ดูเหมือนไม่เคยได้ยินคุณพูดว่ารถจักรยานไฟฟ้าเหล่านี้เลย พวกมันมีไว้ทำอะไรงั้นเหรอ”

“...” ฉู่เจียงเยว่

ยกเว้นครั้งแรกที่เธอขับมันออกไปช่วยหลิวอี้อี้ เธอก็ไม่ได้แตะต้องรถจักรยานไฟฟ้าเหล่านี้อีกเลย

“นั่นคือรถจักรยานไฟฟ้าของทางโรงแรม มันสามารถป้องกันซอมบี้ได้ แต่หากอยู่ใกล้ซอมบี้มากเกินไป ความสามารถนี้ก็จะไร้ผล”

เมื่อถูกมอบให้จากระบบ แน่นอนว่าต้องไม่ใช่รถจักรยานไฟฟ้าธรรมดา

เมื่อได้ยินว่าสามารถป้องกันซอมบี้ ดวงตาของจินซู่หรานก็สว่างขึ้น “เถ้าแก่ ผมอยากรู้ว่ามันสามารถไปได้ไกลแค่ไหน แล้วต้องชาร์จพลังงานอย่างไร ผมจะขอเช่ามันสักวันหนึ่งได้หรือไม่?”

จินซู่หรานถามคำถามหลายข้อติดต่อกัน นั่นทำให้ฉู่เจียงเยว่สับสนกับคำถามของเขาไม่น้อย