บทที่ 5 ครอบครองออมนิทริกซ์ขั้นสุดยอดอย่างถาวร การตื่นรู้ของวิวแก็กซ์!

บทที่ 5 ครอบครองออมนิทริกซ์ขั้นสุดยอดอย่างถาวร การตื่นรู้ของวิวแก็กซ์!

ตู้ม!!

เวย์บิ๊กยกเท้าก้าวเดินตรงไปยังหุ่นยนต์ขนาดยักษ์

ทุกย่างก้าวของมันทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน ผืนป่าไหวเอน และไดมอนด์เฮดถึงกับเซถลา

หุ่นยนต์อันน่าสะพรึงกลัวทีละตัว... บัดนี้ต่างตกอยู่ในสภาพน่าสมเพช ดูเหมือนพวกมันจะยืนทรงตัวไว้ไม่อยู่ด้วยซ้ำ!

"ฉันจะขยี้แกก่อนเลย!"

เวย์บิ๊กกำหมัดแน่น เล็งเป้าหมายไปที่หุ่นยนต์ขนาดยักษ์

ตู้ม!!

หุ่นยนต์ขนาดยักษ์รีบเร่งเครื่องเตาปฏิกรณ์ พลังงานอันน่าขนลุกทะลักทลายออกมาและพุ่งเข้าปะทะหน้าอกของเวย์บิ๊ก!

"หืม"

เวย์บิ๊กก้มหน้าลงเล็กน้อย จ้องมองพลังงานอันบ้าคลั่งที่กำลังโหมกระหน่ำใส่ร่างกาย

ฟู่...

มันสูดลมหายใจเข้าลึกจนแก้มป่อง

จากนั้นก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง มวลอากาศก่อตัวเป็นพายุพัดเป่าพลังงานเหล่านั้นให้ปลิวหายไป ซ้ำยังพัดเอาหุ่นยนต์ขนาดยักษ์กระเด็นลอยละลิ่ว!

หุ่นยนต์ขนาดยักษ์ปลิวละลิ่วออกไปกระแทกเข้ากับพื้นที่รกร้าง!

"เขาเป่าอสุรกายจักรกลตัวนั้นปลิวด้วยลมหายใจเดียวเนี่ยนะ"

"นี่มันพระเจ้าชัดๆ พลังระดับพระเจ้า"

ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างถูกทลายโลกทัศน์จนหมดสิ้น และแทบจะกลายมาเป็นแฟนคลับตัวยงของเวย์บิ๊กไปแล้ว

ตู้ม!!

เวย์บิ๊กย่อตัวลง กระโดดทะยานขึ้นสู่อากาศ และร่อนลงจอดอย่างหนักหน่วงเบื้องหน้าหุ่นยนต์ยักษ์

หุ่นยนต์ยักษ์ตะเกียกตะกายยกใบมีดคู่ขึ้นมาฟาดฟันใส่เวย์บิ๊ก!

เวย์บิ๊กยกแขนขึ้นแล้วสะบัดสวนกลับไป

กึก!!

ท่อนแขนของมันปะทะเข้ากับใบมีดอันคมกริบ ใบมีดนั้นแหลกละเอียดราวกับเต้าหู้ในพริบตา ไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้เวย์บิ๊กได้เลยแม้แต่น้อย

ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายเวย์บิ๊ก คงมีแค่คมเขี้ยวของวิวแก็กซ์เท่านั้นแหละที่พอจะทำให้มันรู้สึกเจ็บคันขึ้นมาได้บ้าง!

"..."

หุ่นยนต์ขนาดยักษ์ทำการสแกนเวย์บิ๊ก ข้อมูลของมันกะพริบรัวๆ

ดูเหมือนว่ามันจะไม่สามารถประเมินได้เลยว่าสัตว์ประหลาดตรงหน้ามันน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน!

ตู้ม! ตู้ม!

เวย์บิ๊กรัวหมัดบดขยี้หุ่นยนต์ขนาดยักษ์อย่างต่อเนื่อง!

หุ่นยนต์ยักษ์ตัวนั้นเปราะบางราวกับกระดาษ ถูกต่อยจนแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ ด้วยหมัดเพียงไม่กี่หมัด

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจสำเร็จ!"

"โฮสต์ได้รับ 10 แต้มรางวัล!"

เวย์บิ๊กคว้าแต้มรางวัลมาได้อย่างง่ายดาย

"เอื๊อก..."

แม็กซ์พิงร่างเข้ากับต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆ รู้สึกหน้ามืดตาลายไปชั่วขณะ "การที่ซูอวี่ได้เข้าร่วมองค์กรช่างประปาถือเป็นพรหมลิขิตของพวกเราจริงๆ มันช่าง..."

สวรรค์ทรงโปรด

องค์กรช่างประปาไปทำบุญด้วยอะไรมาถึงได้คู่ควรกับเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้!!

เกว็น เทนนีย์สัน จ้องมองร่างอันสง่างามดั่งเทพเจ้าของเวย์บิ๊ก หัวใจของเธอเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมอย่างหาที่สุดไม่ได้ "มีซูอวี่อยู่ทั้งคน ปัญหาทุกอย่างก็คลี่คลายได้หมดแหละ!"

ซูอวี่ไร้เทียมทาน!

อีกด้านหนึ่ง!

ไดมอนด์เฮดกำลังควบแน่นใบมีดเพชรและต่อสู้พัวพันอยู่กับหุ่นยนต์ขนาดใหญ่สามตัว

เขาสะบักสะบอมอย่างหนักแต่ก็ยังคงกัดฟันสู้ยิบตา

"นี่ พี่ชาย... พี่ไดมอนด์"

เสียงของเวย์บิ๊กดังก้องกังวาน เรียกหาไดมอนด์เฮด

"เรียกฉันว่าไดมอนด์เฮดเถอะน่า ฉะ... ฉันใกล้จะจัดการพวกมันได้แล้ว! ไม่ต้องให้นายมาช่วยหรอก!!"

ไดมอนด์เฮดถูกหุ่นยนต์ตัวใหญ่กดลงกับพื้นแต่ก็ยังทำปากดี

เวย์บิ๊กถอนหายใจอย่างอ่อนอกอ่อนใจแล้วเดินเข้าไปหา

มันยื่นมือออกไปคว้าคอหุ่นยนต์ตัวใหญ่ที่กำลังงุนงงขึ้นมา

ตู้ม!

เวย์บิ๊กขว้างมันทิ้งอย่างไม่ใส่ใจราวกับขว้างขยะ

หุ่นยนต์ตัวใหญ่ลอยละลิ่วไปตกไกลนับร้อยเมตรและระเบิดกระจุยทันที สภาพเหมือนกระป๋องน้ำอัดลมที่ถูกเขวี้ยงทิ้งจนแตกกระจาย!

"เหลือสองตัวนี้!"

จากนั้น เวย์บิ๊กก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกไป หิ้วปีกหุ่นยนต์ที่เหลืออีกสองตัวขึ้นมาราวกับหิ้วลูกไก่!

มันออกแรงเพียงเล็กน้อย โยนหุ่นยนต์ทั้งสองตัวออกไปไกลลิบ "ไดมอนด์เฮด ตามไปจัดการพวกมันที่ลานกว้างนู่นเลย!"

"ได้เลย... เดี๋ยวฉันจัดการเอง เวย์บิ๊ก!"

ไดมอนด์เฮดมองเวย์บิ๊กด้วยสายตาลึกล้ำ สลัดความอิจฉาทิ้งไป แล้วพุ่งทะยานเข้าหาหุ่นยนต์ทั้งสองตัวนั้นทันที

ไม่กี่อึดใจต่อมา

ปืนกลเพชรของเขาก็เป่าหุ่นยนต์ยักษ์ทั้งสองตัวจนแหลกละเอียด ปิดฉากวิกฤตการณ์ในครั้งนี้ลงอย่างสมบูรณ์

"เวย์บิ๊ก!!"

"เวย์บิ๊ก!!"

"ไดมอนด์เฮด!"

ท่ามกลางฝูงชน เสียงโห่ร้องยินดีดังกึกก้อง ผู้คนต่างปลดปล่อยอารมณ์ความรู้สึก บางคนถึงกับหลั่งน้ำตาแห่งความปีติ

"ไม่เป็นไรครับ ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว!"

ไดมอนด์เฮดโบกไม้โบกมือ เอ่ยปลอบโยนสองสามคำ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

ทางด้านเวย์บิ๊ก มันกางแขนออกแล้วบินทะยานขึ้นฟ้าไปทันที

เมื่อรถพยาบาล รถตำรวจ และกลุ่มนักข่าวเดินทางมาถึงที่เกิดเหตุ ข่าวใหญ่สะเทือนขวัญเกี่ยวกับฮีโร่เอเลี่ยนก็เริ่มกลายเป็นพาดหัวข่าวใหญ่...

ตัดภาพมาที่รถบ้านบุโรทั่ง

แม็กซ์และเกว็น เทนนีย์สัน นั่งรออย่างเงียบๆ จนกระทั่งซูอวี่และเบ็น เทนนีย์สัน ทยอยเดินกลับเข้ามา พวกเขาถึงได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"นายไม่เป็นไรใช่ไหม ซูอวี่"

เกว็น เทนนีย์สัน เดินเข้าไปหา พลางสำรวจร่างกายของซูอวี่อย่างละเอียด และด้วยความที่เธออยู่ใกล้มาก ซูอวี่ถึงกับได้กลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมา

"ฉันไม่เป็นไร"

ซูอวี่ตอบให้เธอสบายใจ ก่อนจะเอ่ยเสริมอย่างจริงจังว่า "ครั้งนี้เรามาช้าไปหน่อย คราวหน้าเราต้องไปให้ไวกว่านี้!"

"นายพูดถูก"

เบ็น เทนนีย์สัน เองก็รู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียด

"เสี่ยวอวี่ เบ็น พวกหลานทั้งสองคนทำได้ดีมากแล้ว รีบไปพักผ่อนเถอะ"

แม็กซ์ไม่ได้เทศนาอะไรยาวเหยียด เขาเลือกที่จะปล่อยให้ทั้งสองคนไปพักผ่อนและจัดการกับความกดดันด้วยตัวเอง

จนกระทั่งดึกดื่นค่อนคืน ล่วงเลยเข้าสู่วันใหม่

ซูอวี่สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังก้องอยู่ในหัว

"ติ๊ง ออมนิทริกซ์ต้นตำรับของโฮสต์หมดเวลาใช้งานแล้ว โฮสต์ต้องการบันทึกมันไว้ในคลังความสามารถอย่างถาวรหรือไม่"

ซูอวี่ตาสว่างขึ้นมาทันที เขาเอ่ยถามในใจ "ต้องใช้แต้มเท่าไหร่"

"ออมนิทริกซ์ต้นตำรับ ราคา 120 แต้มรางวัล!"

ซี้ด... ซูอวี่มีแต้มรางวัลรวมทั้งหมดแค่ 125 แต้ม พอดีเป๊ะสำหรับการแลกเปลี่ยนเลยนี่นา!

เขากัดฟันแน่น แต่ก็ตอบตกลงอย่างเด็ดเดี่ยว "แลกเปลี่ยน!"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่บันทึกออมนิทริกซ์ต้นตำรับลงในคลังถาวรสำเร็จ!"

ด้วยวิธีนี้

ซูอวี่ก็จะมีพลังสำรองเอาไว้ใช้ทุกวันเวลาที่สุ่มรับรูปแบบใหม่

เขาจำได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาบังเอิญสุ่มได้นาฬิกาสายเลือด และมันทำให้เขาต้องดื่มเลือดเป็ดไปทั้งวันเพื่อควบคุมสติตัวเอง

ดังนั้น การมีพลังสำรองจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก

ยิ่งไปกว่านั้น

ซูอวี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า "ระบบ ขอรับรูปแบบของวันนี้เลย!"

กฎของระบบคือสามารถกดรับรูปแบบตอนไหนก็ได้ แต่มันจะหมดอายุเมื่อพ้นเที่ยงคืน

ในเมื่อเขาเข้ามาพัวพันกับเนื้อเรื่องหลักและต้องเผชิญกับความเสี่ยงมากมาย

ซูอวี่จึงตัดสินใจที่จะไม่ลังเลและกดรับรูปแบบทันที

ถ้ารูปแบบที่ได้มันห่วย เขาก็แค่เปลี่ยนไปใช้อันอื่น

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่กดรับรูปแบบออมนิทริกซ์สำเร็จ..."

"รูปแบบออมนิทริกซ์ที่โฮสต์ได้รับคือ อัลติเมทเอเลี่ยนออมนิทริกซ์!"

"อัลติเมทเอเลี่ยนออมนิทริกซ์ ครอบครองเอเลี่ยนเจเนอเรชันที่สอง มาพร้อมฟังก์ชันวิวัฒนาการขั้นอัลติเมท และมีโหมดสั่งการด้วยเสียง"

หัวใจของซูอวี่เต้นรัว สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

รูปแบบนี้โคตรเจ๋ง แถมพลังรบก็ยิ่งทวีความแข็งแกร่งขึ้นไปอีก

จริงสิ บอสที่เขาต้องตื่นไปสู้ด้วยในเช้าวันนี้คือใครกันนะ

อ้อ ดอกเตอร์แอนิโมนี่เอง

"ดอกเตอร์แอนิโม ฉันจะใช้อัลติเมทเอเลี่ยนออมนิทริกซ์นี่แหละไปอัดแก..."

...ภายในยานอวกาศ

หุ่นยนต์รายงานข้อมูลของหุ่นยนต์รบหลายตัว "อาวุธระดับเอซของเรา และหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ ถูก... สังหารโหดในพริบตาขอรับ"

ใบหน้าของวิวแก็กซ์ซีดเผือด ไร้ซึ่งคำพูดใดๆ อยู่นานสองนาน

เขาไม่อยากจะเชื่อเลยสักนิด แต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย

ออมนิทริกซ์ตกไปอยู่ในมือของคนอื่นเสียแล้ว

แถมไอ้หมอนั่นยังแข็งแกร่งยิ่งกว่าเขาเสียอีก

ไม่สิ โลกใบเล็กๆ แบบนั้นจะมีตัวตนที่ทรงพลังขนาดนี้อยู่ได้ยังไงกัน??

"พวกแก รีบเร่งซ่อมแซมแคปซูลฟื้นฟูเดี๋ยวนี้ ข้าต้องการออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเพื่อเข้ารับการฝึกฝนพิเศษ!!"

ดวงตาของวิวแก็กซ์ลุกโชนไปด้วยไฟแค้น เขาแผดเสียงคำรามลั่น

เขาต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้และทวงออมนิทริกซ์ของเขาคืนมาให้ได้!