บทที่ 3 ราชาเหล็กนิวเคลียร์ปรากฏตัว โบกมือสังหารหมู่กองทัพจักรกลในพริบตา

บทที่ 3 ราชาเหล็กนิวเคลียร์ปรากฏตัว โบกมือสังหารหมู่กองทัพจักรกลในพริบตา

"งั้นก็"

เบ็น เทนนีย์สัน ยกข้อมือขึ้น มองดูออมนิทริกซ์ที่สวมอยู่ "เจ้านี่เรียกว่าออมนิทริกซ์ ฉันสามารถแปลงร่างได้ทุกๆ สิบนาที แถมยังแปลงเป็นเอเลี่ยนได้... ตั้งสิบตัวเลยนะ!"

"มันก็เป็นแบบนั้นแหละ อย่าเอาไปเล่นซนอีกก็แล้วกัน"

ซูอวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังและใจเย็น ราวกับกำลังนึกถึงอดีต "ทำความดีเท่าที่นายจะทำได้เหมือนกับฉันก็พอ"

"มิน่าล่ะ ถึงได้มีข่าวลือเรื่องเอเลี่ยนในเมืองเบลล์วูดก่อนหน้านี้ ที่แท้ก็เป็นนายเองเหรอเนี่ย"

เกว็น เทนนีย์สัน จ้องมองซูอวี่ด้วยความตกตะลึงพลางเอ่ยขึ้น

แต่ทว่าเบ็น เทนนีย์สัน กลับรู้สึกสับสนเล็กน้อย "ว่าแต่ซูอวี่ นายรู้ได้ยังไงว่าฉันจะเจอกับออมนิทริกซ์"

การกระทำของซูอวี่ทำให้เขาดูราวกับศาสดาพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่!

ซูอวี่ทำหน้าซื่อและตอบกลับอย่างมั่นใจ "ตอนนั้นฉันบอกว่าบางทีต่างหากล่ะ ไม่คิดเลยว่านายจะเจอมันเข้าจริงๆ"

"บางทีฉันอาจจะแค่โชคดีเกินไปก็ได้ ตั้งแต่นี้ไป ฉันก็จะเป็นฮีโร่เอเลี่ยนเหมือนกัน!"

ความสนใจของเบ็น เทนนีย์สัน เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเผยรอยยิ้มกว้างอย่างบ้าบอ

ซูอวี่นึกบางอย่างขึ้นมาได้และกล่าวเตือนอย่างขึงขัง "อ้อ แล้วก็นะ ห้ามตบหน้าปัดแรงๆ เด็ดขาดเลยนะ!"

"ห้ามเด็ดขาดเลยเหรอ"

รูม่านตาของเบ็น เทนนีย์สัน ขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย เขาพยักหน้ารับแบบงงๆ เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจ

ในขณะเดียวกัน แม็กซ์ก็ตกอยู่ในห้วงความคิด มีคำถามนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมาในหัว

ทำไมถึงมีออมนิทริกซ์สองเรือน... และถ้าอิงตามกรอบเวลา เมื่อหกเดือนก่อน ตอนที่ยังไม่มีการค้นพบออมนิทริกซ์...

ซูอวี่ก็สามารถแปลงร่างได้แล้วงั้นเหรอ

"ซูอวี่ พวกเราไปหาฟืนกันเถอะ"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แม็กซ์ก็หาข้ออ้างพาตัวซูอวี่ออกไป เมื่อพวกเขาเดินมาถึงมุมหนึ่ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับมาถาม "ซูอวี่ หลานได้ออมนิทริกซ์มาได้ยังไง แล้วเรื่องทั้งหมดนี้มันคืออะไรกันแน่"

"ปู่ครับ เมื่อหกเดือนก่อน ผมก็เจอกับอุกกาบาตแล้วก็พบออมนิทริกซ์เหมือนกับเบ็นนั่นแหละ ถึงแม้ผมจะยังไขความลับของเจ้านี่ไม่ได้ แต่ผมจะใช้มันให้ดีและกลายเป็นช่างประปาที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมให้ได้ครับ!"

แววตาของซูอวี่ดูลึกล้ำ เขาเอ่ยด้วยความมุ่งมั่น

ในทางตรรกะแล้ว เขาไม่ได้ให้ข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์เลยแม้แต่น้อย

แต่ในทางความรู้สึก... คำตอบของเขานั้นไร้ที่ติ

ดวงตาของแม็กซ์เป็นประกาย เขาตบไหล่ซูอวี่เบาๆ หลายครั้งด้วยความโล่งใจ "ด้วยความคุ้นเคยกับออมนิทริกซ์ของหลาน บวกกับความทุ่มเท... บางทีหลานอาจจะกลายเป็นช่างประปาที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลยก็ได้นะ!"

เขาประเมินซูอวี่ไว้สูงมาก!

มุมปากของซูอวี่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกเบาๆ "ผ่านด่านนี้ไปได้แล้วสินะ"

ทั้งสองคนเดินพูดคุยกัน และเริ่มเก็บฟืนกันจริงๆ

เมื่อพวกเขากลับมาพร้อมกับฟืน ภาพที่ปรากฏแก่สายตาก็คือ...

เบ็น เทนนีย์สัน ทำเหมือนในเนื้อเรื่องดั้งเดิมไม่ผิดเพี้ยน เขากดหน้าปัดนาฬิกาเรือนเล็กและเลือกซูเปอร์บีสต์

จากนั้น... แววตาของเขาก็เป็นประกาย และกระแทกมือลงบนออมนิทริกซ์อย่างแรง!

"เชี่ยเอ๊ย..."

มุมปากของซูอวี่กระตุกอย่างรุนแรง เขาอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

ฟิ้ว!!

พร้อมกับแสงสีเขียวที่สว่างวาบ

"หา เจ้านี่มันตัวอะไรกันเนี่ย"

เสียงเล็กๆ น่ารักดังขึ้น

เกรย์แมตเทอร์ปรากฏตัวขึ้นบนพื้น กรีดร้องด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"เบ็น" สีหน้าของซูอวี่ดำทะมึน เขาเอ่ยเน้นทีละคำ "การตบหน้าปัดออมนิทริกซ์มั่วซั่ว จะทำให้กลายเป็นคนแคระแบบนี้ไง!"

"ฮ่าฮ่า เดี๋ยวฉันจะสั่งสอนเขาเอง คราวหน้าจะได้ไม่กล้าทำแบบนี้อีก"

เกว็น เทนนีย์สัน เผยรอยยิ้มซุกซน ยื่นมือออกไปจับตัวเบ็น เทนนีย์สัน ขึ้นมาเบาๆ ปฏิบัติกับเขาราวกับเป็นหนูแฮมสเตอร์!

"ม่ายยย..."

เกรย์แมตเทอร์ร้องลั่น รู้สึกสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด

ทุกคนมองดูฉากนี้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา บรรยากาศช่างอบอุ่นเหลือเกิน

"ติ๊ง มอบหมายภารกิจ กองทัพจักรกลของวิวแก็กซ์บุกโจมตี!"

"รายละเอียดภารกิจ โปรดหยุดยั้งกองทัพจักรกลของวิวแก็กซ์และกวาดล้างหุ่นยนต์ขนาดเล็กทั้งยี่สิบตัวให้สิ้นซาก!"

"รางวัลภารกิจ 10 แต้มรางวัล!"

เท่าไหร่นะ ยี่สิบตัวเหรอ

เส้นริ้วสีดำปรากฏขึ้นบนหน้าผากของซูอวี่ เขาบ่นอุบอย่างพูดไม่ออก "การมาถึงของฉันทำให้วิวแก็กซ์บ้าคลั่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

ลำแสงสีแดงหักเหปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ดูเหมือนจะมีเกลียวคลื่นสีแดงกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง

เมื่อมองดูใกล้ๆ พวกมันคือหุ่นยนต์ขนาดเล็ก และแสงสีแดงมฤตยูที่พวกมันปลดปล่อยออกมาก็ทับซ้อนกันจนกลายเป็นเกลียวคลื่น!!

เกลียวคลื่นจักรกลนี้กำลังพัดถาโถมเข้าหาทุกคน บดบังทั้งแผ่นฟ้าและผืนดิน!!

"ศัตรูมาแล้ว ฉันจัดการเอง"

ซูอวี่ลุกขึ้นยืน สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย

"หุ่นยนต์รบเอเลี่ยนเยอะขนาดนี้ พวกมันต้องมาเพื่อชิงออมนิทริกซ์แน่ๆ ซูอวี่ ระวังตัวด้วยนะ!!"

"ซูอวี่... นายห้ามบาดเจ็บเด็ดขาดเลยนะ เข้าใจไหม"

แม็กซ์เฝ้ามองเหตุการณ์ด้วยความประหม่า ในขณะที่เกว็น เทนนีย์สัน เอ่ยด้วยใบหน้าเล็กๆ ที่จริงจัง น้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยความห่วงใยที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น

เกรย์แมตเทอร์รู้สึกผิดมากที่สุด "ฉันขอโทษนะซูอวี่ ฉันช่วยอะไรนายไม่ได้เลย"

ในเวลานี้

เขารู้สึกเสียใจจริงๆ

"ไม่เป็นไรเบ็น คราวหน้าก็อย่าไปตบมันแรงๆ อีกล่ะกัน"

ซูอวี่มองดูหุ่นยนต์ที่กำลังพุ่งเข้ามา เขากดหน้าปัดออมนิทริกซ์และเลือกเอเลี่ยน "อีกอย่าง เอเลี่ยนพวกนี้ในสายตาของฉัน... ก็เป็นแค่เศษเหล็กกองหนึ่งเท่านั้นแหละ!"

ต่อให้เนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปแล้วยังไงล่ะ

ด้วยความแข็งแกร่งของเขา เขาสามารถรับมือได้กับทุกวิกฤต!

ตู้ม!

แสงสีเขียวสว่างวาบแล้วจางหายไป

อสุรกายร่างยักษ์ที่ดูหนักอึ้งราวกับเตาหลอมเดินก้าวออกมา หมวกเกราะของเขามีรอยแยกสามรอย ซึ่งมีพลังงานความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมา!

"นี่มัน..."

"เอ็นอาร์จี!"

น่าเหลือเชื่อมาก เบ็น เทนนีย์สัน ตะโกนเรียกชื่อเอ็นอาร์จีออกมาได้พอดิบพอดี

กึก!!

หุ่นยนต์ขนาดเล็กนับไม่ถ้วนหยุดชะงัก พวกมันทั้งหมดเล็งเป้าหมายไปที่เอ็นอาร์จี!

เอ็นอาร์จีเดินไปข้างหน้าหลายก้าวอย่างไม่เร่งรีบ ปล่อยให้พวกหุ่นยนต์เล็งเป้ามาที่เขา

ปัง ปัง ปัง!

หุ่นยนต์ขนาดเล็กกระหน่ำยิงกราดอย่างต่อเนื่อง เกิดการระเบิดติดต่อกัน กลุ่มควันพวยพุ่งขึ้นมาไม่ขาดสาย

ทุกคนเฝ้ามองภาพนี้ด้วยหัวใจที่บีบรัด

จนกระทั่งกลุ่มควันจางหายไป

เอ็นอาร์จียังคงยืนหยัดตระหง่านอยู่บนพื้น ไร้ซึ่งรอยขีดข่วนใดๆ!

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เล็งรอยแยกด้านบนไปที่กลุ่มหุ่นยนต์ขนาดเล็ก "เอาล่ะ ตาฉันบ้าง"

ครืน ครืน!!

ปืนใหญ่นิวเคลียร์ความร้อนสูงถูกยิงออกไป ปะทะเข้ากับหุ่นยนต์ขนาดเล็กตัวหนึ่งในพริบตา!

หุ่นยนต์ตัวนั้นพังทลายลงทันที กลายสภาพเป็นเถ้าถ่าน!

เอ็นอาร์จีเริ่มเคลื่อนไหว ปรับตำแหน่งของปืนใหญ่นิวเคลียร์ ทำลายล้างหุ่นยนต์ไปทีละตัวๆ!

หุ่นยนต์ขนาดเล็กที่เหลือเริ่มรู้ตัว

พวกมันพากันหนีตายอย่างสิ้นหวัง หวาดกลัวที่จะถูกแผดเผาด้วยพลังงานนิวเคลียร์มฤตยูนั้น!

แต่มันก็เปล่าประโยชน์!

เอ็นอาร์จียังคงยิงพลังโจมตีอย่างต่อเนื่อง กวาดล้างหุ่นยนต์ทั้งหมดเรียบวุธราวกับสายลมฤดูใบไม้ร่วงที่พัดพาใบไม้ร่วงหล่น!

กลางอากาศ

หลงเหลือเพียงดอกไม้ไฟอันตระการตาที่เกิดจากความร้อนสูงและพลังงานนิวเคลียร์เล็กน้อย พร้อมกับเศษเหล็กอีกหนึ่งกอง!!

"จบแล้วเหรอ"

"นี่มัน... แม้แต่ตบฝูงแมลงวันยังไม่เร็วขนาดนี้เลยนะ"

แม็กซ์มองดูด้วยความมึนงง พลางขยี้ตาตัวเอง

ซูอวี่

นี่มันจะแข็งแกร่งเกินไปหน่อยหรือเปล่าเนี่ย

เกว็น เทนนีย์สัน ลอบกลืนน้ำลาย เธอมองไปที่ซูอวี่ด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยความชื่นชม "ฮีโร่เอเลี่ยนในข่าวลือของเมืองเบลล์วูดนี่เท่ชะมัดเลยแฮะ..."

เกรย์แมตเทอร์มองดูซูอวี่

อืม นี่แหละคือสิ่งที่เขาใฝ่ฝันอยากจะเป็น...

...บนยานอวกาศ

"ท่านวิวแก็กซ์ ตรวจพบสัญญาณออมนิทริกซ์แล้วขอรับ!!"

หุ่นยนต์รายงานอย่างเร่งรีบ

วิวแก็กซ์มีสีหน้าประหลาดใจ "เยี่ยมมาก แล้วยังไงต่อล่ะ!"

สิบห้าวินาทีต่อมา...

"ท่านวิวแก็กซ์ จบสิ้นแล้วขอรับ!!"

วิวแก็กซ์ดีใจจนเนื้อเต้น รอยยิ้มของเขาบิดเบี้ยวมากยิ่งขึ้น "พวกมันชิงออมนิทริกซ์ทั้งสองเรือนมาได้เร็วขนาดนี้เลยรึ ดี ดี ดีมาก!"

"ที่ข้าหมายถึงก็คือ... หุ่นยนต์ของเราถูกระเบิดทิ้งหมดแล้วต่างหากขอรับ!"

ในวินาทีนั้น

รอยยิ้มของวิวแก็กซ์แข็งค้าง สีหน้าของเขาดูอัปลักษณ์ราวกับเพิ่งกลืนกินอุจจาระเข้าไป "ไม่ ไม่มีทาง... ส่งหุ่นยนต์ออกไปอีก เอาหุ่นยนต์ระดับเอซของเราออกไปเลย!!"

เขาแผดเสียงคำราม!

บัดซบเอ๊ย!!

แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่สามารถทำลายหุ่นยนต์รบจำนวนมากขนาดนั้นได้ในเวลาอันสั้นเลย!

เขาไม่เชื่อหรอกว่าจะมีสิ่งมีชีวิตใดในกาแล็กซีทางช้างเผือกที่แข็งแกร่งไปกว่าเขา!