บทที่ 226 ล้มเหลว

บทที่ 226 ล้มเหลว

ท้ายที่สุดแล้ว ระดับการใช้จ่ายเช่นไร ก็ควรคู่กับสภาพแวดล้อมและการบริการเช่นนั้น ภัตตาคารแห่งนี้เห็นได้ชัดว่าสภาพแวดล้อม การบริการ และจุดยืนนั้นไม่สอดคล้องกันอย่างสิ้นเชิง การที่ไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ และต้องปิดตัวลงในท้ายที่สุด จึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลแล้ว

ภายในห้องส่วนตัวแต่ละห้องบนชั้นสอง ล้วนจัดวางโต๊ะหนึ่งตัวเก้าอี้สี่ตัว หรือไม่ก็โต๊ะกลมเก้าอี้หกตัว บนโต๊ะประดับด้วยแจกันกระเบื้องเคลือบ บนผนังแขวนภาพวาดทิวทัศน์ภูเขาสายน้ำ และยังมีฉากกั้นกระดาษสีพื้นกั้นเอาไว้อีกด้วย

ดูจากรูปแบบการตกแต่งแล้ว ตอนที่ภัตตาคารเพิ่งเปิดกิจการใหม่ๆ เห็นได้ชัดว่าเจ้าของร้านทุ่มเทแรงกายแรงใจไปไม่น้อย พยายามทำให้ดูประณีตงดงามและมีหน้ามีตา

น่าเสียดายที่ในเวลาต่อมากลับละเลยการดูแลรักษา บนแจกันกระเบื้องเคลือบมีฝุ่นเกาะอยู่หนาเตอะ ไม่มีคนคอยเช็ดถู ภาพวาดที่แขวนอยู่ก็ถูกแสงแดดแผดเผาเป็นเวลานานจนสีซีดจางและเลือนลางไปนานแล้ว และไม่เคยมีใครนำมาเปลี่ยนใหม่เลย

บนฉากกั้นยิ่งเต็มไปด้วยคราบน้ำมันเป็นจุดๆ ปะปนไปกับคราบสกปรกที่ไม่ทราบที่มาอีกไม่น้อย ทำให้คนที่มองเห็นหมดความอยากอาหารไปจนสิ้น ช่างทำลายความประทับใจเสียจริงๆ

ภัตตาคารแห่งนี้มีทั้งหมดสามชั้น ชั้นสามเป็นห้องส่วนตัวสุดหรูที่มีระดับสูงสุดและมีพื้นที่กว้างขวางที่สุดในบรรดาภัตตาคารทั้งหมด การตกแต่งนั้นประณีตและพิถีพิถันกว่าชั้นหนึ่งและชั้นสองมาก พื้นที่ก็กว้างขวางเป็นพิเศษ เพียงพอที่จะจัดงานเลี้ยงขนาดเล็กได้เลย

และยังสามารถแบ่งพื้นที่สำหรับจัดแสดงการร้องรำทำเพลงได้อีกด้วย ที่สุดปลายด้านหนึ่งยังมีระเบียงเปิดโล่งที่กว้างขวางตั้งอยู่อีกแห่งหนึ่ง

ลองจินตนาการดูสิว่า ในช่วงพลบค่ำของฤดูร้อน การได้นั่งรับลมคลายร้อนบนระเบียง ดื่มเหล้าชมทิวทัศน์ พูดคุยสัพเพเหระ ย่อมต้องเป็นเรื่องที่สุขใจอย่างหาเปรียบไม่ได้เป็นแน่

ห้องครัวของภัตตาคารไม่ได้ตั้งอยู่ภายในอาคารหลัก แต่ถูกแยกออกไปสร้างเป็นเรือนครัวโดดๆ อยู่ที่ลานด้านหลัง ภายในลานมีบ่อน้ำขนาดใหญ่และพื้นที่สำหรับกองฟืน ตัวเรือนครัวแบ่งออกเป็นสองชั้น ถูกกั้นแยกออกจากห้องโถงด้านหน้าอย่างสิ้นเชิง ซึ่งไม่เพียงแต่จะช่วยหลีกเลี่ยงไม่ให้ควันไฟไปรบกวนลูกค้า แต่ยังสะดวกต่อการทำงานของคนในครัวอีกด้วย

พื้นที่ใช้สอยบนชั้นหนึ่งของเรือนครัวถูกแบ่งสัดส่วนไว้อย่างชัดเจนมาก ทั้งห้องเตาไฟ ห้องหั่นผัก โต๊ะเตรียมอาหารเย็น และห้องทำติ่มซำ ล้วนมีอยู่อย่างครบครัน สิ่งอำนวยความสะดวกครบถ้วน การจัดวางก็สมเหตุสมผล

ส่วนชั้นสองเป็นห้องพักสำหรับให้พวกคนงานและเถ้าแก่ในร้านได้ใช้อยู่อาศัยและพักผ่อน พื้นที่ของแต่ละห้องไม่ได้ใหญ่โตนัก แต่ดีตรงที่มีจำนวนมากพอ เพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการด้านที่พักอาศัยของพนักงานภายในร้านได้

นอกเหนือจากนี้ ที่อีกด้านหนึ่งของเรือนครัวยังมีเรือนข้างขนาดกะทัดรัดอยู่อีกแห่ง ภายในลานมีโกดังเก็บของที่กว้างขวางสร้างเอาไว้สองหลัง ใช้สำหรับเก็บวัตถุดิบที่เก็บรักษาได้นาน อย่างเช่น ข้าวสาร แป้ง ธัญพืช และน้ำมันโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกถ้วย จาน ตะเกียบ และจอกสุราที่ใช้ในภัตตาคารด้วย

ภายในลานมีฟืนแห้งสำหรับใช้ทำอาหารวางกองซ้อนกันไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ใต้ดินยังขุดเป็นห้องใต้ดินเอาไว้อีกด้วย ห้องใต้ดินถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ด้านหนึ่งใช้สำหรับเก็บซ่อนสุราชั้นดี ส่วนอีกด้านหนึ่งใช้เก็บวัตถุดิบสดใหม่ที่ต้องการการเก็บรักษาในที่เย็นและพ้นจากแสงแดด การออกแบบนับว่ารอบคอบรัดกุมเป็นอย่างยิ่ง

พอเดินทะลุทางเดินระหว่างเรือนครัวกับเรือนข้างขนาดเล็กไปจนถึงด้านหลัง ก็ยังมีลานสำหรับจอดรถล่อโดยเฉพาะอยู่อีกแห่งหนึ่ง ส่วนพื้นที่สำหรับให้ลูกค้าจอดรถม้านั้น ถูกจัดไว้ที่อีกด้านหนึ่งของภัตตาคาร เส้นทางการสัญจรนับว่าสมเหตุสมผลและใช้งานได้สะดวก

โดยรวมแล้ว ภัตตาคารแห่งนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน รูปแบบการจัดวางก็สมบูรณ์แบบ มีขนาดใหญ่โตโอ่อ่า ใหญ่กว่าภัตตาคารที่ครอบครัวของเหมียวซางซางเคยเปิดในอำเภอเหอโข่วก่อนหน้านี้มากนัก การจัดสรรพื้นที่แต่ละส่วนล้วนเรียกได้ว่าอยู่ในระดับดีเลิศ

หลังจากเดินตรวจดูสถานที่จริงจนทั่วแล้ว ภายในใจของโจวชิงหลิงก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง นางลอบคำนวณอยู่ในใจว่า โครงสร้างโดยรวมของภัตตาคารแห่งนี้ไม่จำเป็นต้องปรับปรุงแก้ไขอะไรขนานใหญ่เลย เพียงแค่นำพวกของตกแต่งที่ดูเก่าและทรุดโทรม อย่างเช่น ผ้าม่าน ของประดับ และข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ เปลี่ยนใหม่ทั้งหมด จากนั้นก็ทำความสะอาดครั้งใหญ่ และซ่อมแซมบูรณะใหม่ ก็สามารถพลิกโฉมให้กลับมาดูใหม่เอี่ยม และเปิดใช้งานได้โดยตรงเลย

หลังจากตรวจดูสภาพจริงของภัตตาคารเสร็จสิ้นแล้ว ทั้งสองฝ่ายก็เริ่มเจรจาเรื่องราคาเซ้งกิจการ

เมืองยางโจวในฐานะที่เป็นเมืองเอกที่เจริญรุ่งเรือง ราคาที่ดินและราคาบ้านเดิมทีก็สูงกว่าอำเภอเหอโข่วอยู่มากโขอยู่แล้ว บวกกับการที่ภัตตาคารแห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวางและมีทำเลที่ตั้งที่ยอดเยี่ยม ราคาเซ้งที่เถ้าแก่เจียงเสนอมา ย่อมต้องสูงกว่าร้านค้าประเภทเดียวกันในอำเภอเหอโข่วหลายเท่าตัวเป็นธรรมดา

หากเป็นเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา ก็คงจะทำให้สองแม่ลูกสกุลโจวต้องถอดใจจนต้องล่าถอยไปอย่างแน่นอน

ทว่าในยามนี้ร้านหม้อไฟมีผลกำไรเป็นกอบเป็นกำ ที่บ้านก็มีเงินเก็บสะสมอยู่อย่างเพียงพอ พอมาดูราคานี้แล้ว ก็รู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องยากที่จะแบกรับไหว ในด้านของเงินทุนนั้นไม่มีความกดดันเลยแม้แต่น้อย

แม้จะบอกว่าเรื่องราคาไม่ใช่ปัญหา แต่ภัตตาคารแห่งนี้ก็ถือเป็นร้านค้าขนาดใหญ่ระดับต้นๆ ของเมือง เบื้องหลังอาจจะมีเรื่องความสัมพันธ์ส่วนบุคคลและปัญหาที่แอบแฝงอยู่ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ต้องให้ความใส่ใจ

โจวชิงหลิงเป็นคนที่ทำอะไรมักจะระมัดระวังและรอบคอบมาแต่ไหนแต่ไร นางกังวลว่าภายในภัตตาคารอาจจะยังมีเรื่องบาดหมางและปัญหาที่คนนอกไม่รู้อยู่อีก ดังนั้นนางจึงไม่ได้ตัดสินใจเคาะราคาในทันที เพียงแค่ตกลงขอบเขตราคาคร่าวๆ กับเถ้าแก่เจียงเอาไว้ก่อน แล้วค่อยนัดหมายกันว่าจะมาพูดคุยรายละเอียดกันต่อในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

เมื่อช่วงเช้าตอนที่ออกจากบ้านนั้นรีบร้อนจนเกินไป โจวชิงหลิงจึงยังไม่มีเวลาได้สอบถามตื้นลึกหนาบางของภัตตาคารอย่างละเอียด หลังจากเดินออกจากภัตตาคารมา นางก็จงใจเชิญเถ้าแก่หวงไปนั่งพักที่โรงน้ำชาฝั่งตรงข้าม สั่งชารสเลิศมาหนึ่งป้าน และเอ่ยสอบถามถึงเบื้องลึกเบื้องหลังของภัตตาคารแห่งนี้กับสกุลเจียงด้วยความจริงใจ

เมื่อเถ้าแก่หวงเห็นว่าโจวชิงหลิงมีท่าทีที่จริงใจ ก็ล่วงรู้ได้ทันทีว่านางต้องการจะสืบให้รู้ถึงสถานการณ์เบื้องหลังให้แน่ชัด ในตอนนั้นเขาจึงไม่คิดจะปิดบัง นำเรื่องราวตื้นลึกหนาบางที่ตนเองล่วงรู้ออกมาเล่าให้ฟังจนหมดเปลือก

ที่แท้ เถ้าแก่เจียงผู้นี้ก็เกิดในครอบครัวเศรษฐีผู้มั่งคั่งทางตะวันตกของเมือง เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวที่สืบทอดสายเลือดของสกุลเจียงมาถึงสามรุ่น ฐานะทางบ้านมั่งคั่ง ทรัพย์สินเงินทองอู้ฟู่ หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ เมื่อหลายปีก่อนก็คงไม่มีกำลังพอที่จะไปเซ้งภัตตาคารที่ใหญ่โตถึงเพียงนี้มาได้หรอก

น่าเสียดายที่ท่านปู่และบิดาของเถ้าแก่เจียง ล้วนเกิดมาเป็นคนที่เก่งกาจในเรื่องการทำมาค้าขายและการบริหารจัดการ สามารถบริหารจัดการกิจการของสกุลเจียงให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ ทว่าพอตกมาถึงรุ่นของเถ้าแก่เจียง เขากลับมีสติปัญญาในการเล่าเรียนอยู่ในระดับธรรมดามาตั้งแต่เด็ก พอโตขึ้น ความสามารถในการบริหารจัดการและพรสวรรค์ในการทำธุรกิจที่แสดงออกมา ก็ยิ่งแสนจะธรรมดาและราบเรียบไปเสียหมด ไม่มีทั้งความเด็ดขาดและหัวการค้าเหมือนคนรุ่นก่อนเลยแม้แต่น้อย

บิดาของเถ้าแก่เจียงเคยจับมือสอนวิถีแห่งการทำธุรกิจให้กับเขาด้วยตัวเอง อุตส่าห์ทุ่มเทแรงกายแรงใจปลุกปั้นมานานกว่ายี่สิบปี ทว่าในท้ายที่สุดก็ต้องพบกับความสิ้นหวัง ว่าบุตรชายโทนผู้นี้ช่างเป็นอาเต๊าที่พยุงไม่ขึ้นจริงๆ เป็นโคลนเหลวที่ฉาบกำแพงไม่ได้ แต่ประจวบเหมาะกับที่สกุลเจียงมีทายาทสืบสกุลเพียงคนเดียว จึงไม่มีทางเลือกอื่น

หลังจากที่คิดไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า บิดาของสกุลเจียงก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจ ลงมือไปเซ้งภัตตาคารที่มีขนาดใหญ่โตแห่งนี้มาให้กับบุตรชายด้วยตัวเอง ยอมทุ่มเงินก้อนโตจ้างเถ้าแก่ที่มีประสบการณ์ช่ำชองและพ่อครัวที่มีฝีมือเป็นเลิศมาจัดการเรื่องราวการดำเนินกิจการทั้งหมดของภัตตาคารอย่างเรียบร้อยและลงตัว โดยที่เถ้าแก่เจียงไม่จำเป็นต้องลงมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือกังวลใจเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่นั่งรอรับผลกำไรก้อนโตในแต่ละเดือนก็พอแล้ว

รายได้ที่มั่นคงจากภัตตาคารก้อนนี้ บวกกับผลกำไรจากร้านค้าอื่นๆ ของสกุลเจียง ก็เพียงพอที่จะให้ครอบครัวของเถ้าแก่เจียงมีกินมีใช้ ไม่ต้องกังวลเรื่องเสื้อผ้าอาหาร และสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายและมั่งคั่งต่อไปได้

น่าเสียดายที่เถ้าแก่เจียงถูกบิดาสั่งสอนมาอย่างเข้มงวดตั้งแต่เด็ก ภายในใจจึงสะสมความรู้สึกต่อต้านเอาไว้ไม่น้อย ตอนที่บิดายังมีชีวิตอยู่ เขาไม่กล้าผลีผลามทำอะไร ทว่าหลังจากที่บิดาจากโลกนี้ไปแล้ว เขาก็หลงคิดไปเองว่าตนเองมีความสามารถที่โดดเด่น เพียงแต่บิดาไม่เคยเชื่อใจ และไม่ยอมเปิดโอกาสให้เขาได้แสดงฝีมือก็เท่านั้น

ดังนั้น ทันทีที่บิดาสิ้นลม เถ้าแก่เจียงก็แทบจะรอไม่ไหว เริ่มต้นทำการปฏิรูปครั้งใหญ่ สิ่งแรกที่เขาทำก็คือ การปลดเถ้าแก่ที่บิดาของเขาคัดสรรมาให้อย่างพิถีพิถันและมากประสบการณ์ตั้งแต่ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ออกไป

เหตุผลก็คือ เถ้าแก่ผู้นี้ดื้อรั้นจนเกินไป ไม่ยอมทำตามคำสั่งของเขา เขาต้องการเปลี่ยนไปใช้เถ้าแก่คนใหม่ที่ยอมเชื่อฟังและทำตามคำสั่งของเขาอย่างว่าง่าย

จากนั้น เขาก็จัดการเปลี่ยนผู้จัดส่งวัตถุดิบที่เคยร่วมงานกับภัตตาคารมานานหลายปีออกทั้งหมด ดึงดันที่จะเปลี่ยนไปใช้ผู้จัดส่งวัตถุดิบที่เขาคิดเอาเองว่ามีราคาถูกกว่าและมีคุณภาพดีกว่า และเถ้าแก่หวงก็อาศัยเส้นสายและกลอุบายบางอย่าง จนได้กลายมาเป็นผู้จัดส่งวัตถุดิบให้กับภัตตาคารแห่งนี้ในช่วงเวลานั้นพอดิบพอดี