บทที่ 10 นายกำลังหาฉันอยู่ใช่ไหม (2/4)

วันที่สี่ของการปิดกั้นในอาคารแบ็กซ์เตอร์

ในห้องทดลอง รี้ด ริชาร์ดส์ กำลังทำงานอย่างหนัก การพัฒนาของเขาก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจวิธีการสร้าง เตาปฏิกรณ์อาร์คขนาดเล็ก แต่ยังไม่เข้าใจหลักการทางวิทยาศาสตร์เบื้องหลังมัน

รี้ดนอนเพียงวันละ 4 ชั่วโมง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่ปูดโปน

เนื่องจากความซับซ้อนของการผลิต หากเขาต้องการสร้าง เตาปฏิกรณ์อาร์คขนาดเล็กทั้ง 7 ชิ้น ให้ทันเวลา เขาจำเป็นต้องใช้เวลาอย่างคุ้มค่าที่สุด

ในขณะเดียวกัน

คีน เมสัน กำลังควบคุมทุกอย่างผ่านเครือข่ายประสาทของเขา การทำงานของรี้ดทั้งหมดอยู่ภายใต้การเฝ้าระวังของเขา ทำให้มั่นใจได้ว่าไม่มีการทำอะไรนอกเหนือจากคำสั่ง

เป้าหมายของคีนคือการสร้างเตาปฏิกรณ์ 7 ชิ้นเพื่อเป็นแหล่งพลังงานสำหรับร่างกายของเขา

ร่างกายที่เขาเลือกในตอนนี้คือ ต้นแบบหุ่นยนต์ T-800 แม้ว่าเทคโนโลยีบางอย่างของ T-800 จะล้าสมัย แต่ในขณะนี้ คีนต้องการเพียงแค่ร่างกายเพื่อเริ่มต้น

ในนิวยอร์กซิตี้

การปิดกั้นอาคารแบ็กซ์เตอร์ส่งผลกระทบต่อครอบครัวของพนักงานจำนวน 1,254 คน บางครอบครัวเริ่มแจ้งความ เพราะไม่เคยเกิดเหตุการณ์ที่พนักงานต้องทำงานแบบไม่มีการติดต่อกลับบ้านนานถึง 4 วัน

ตำรวจนิวยอร์กได้รับสายร้องเรียนจากหลายครอบครัวเกี่ยวกับพนักงานที่ขาดการติดต่อ

"หัวหน้าครับ เราโทรไปที่แผนกต้อนรับของอาคารแบ็กซ์เตอร์แล้ว แต่สายยุ่งตลอดเวลา จะเป็นไปได้ไหมว่าข้างในมีอะไรเกิดขึ้น?"

เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งรายงานต่อ หัวหน้าตำรวจโคลท์

ความเงียบจากอาคารแบ็กซ์เตอร์ที่เคยพลุกพล่านสร้างความวิตกให้กับตำรวจ

"ส่งคนเข้าไปตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นในนั้น" โคลท์สั่งด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า

ตำรวจคนหนึ่งปลอมตัวเป็นพนักงานส่งของและพยายามเข้าไปในอาคาร แต่พบว่าประตูหน้าถูกล็อกไว้ และด้านหลังประตูคือประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่ปิดแน่น

"หัวหน้าครับ ประตูทางเข้าถูกปิด ไม่มีทางเข้าไปได้"

"ติดต่อด็อกเตอร์ริชาร์ดส์ เราต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในนั้น"

ขณะเดียวกัน เฮลิคอปเตอร์ตำรวจบินวนรอบอาคารแบ็กซ์เตอร์เพื่อตรวจสอบสถานการณ์

"หัวหน้า! หัวหน้า! มีพนักงานนอนอยู่บนพื้นเต็มไปหมด ดูเหมือนว่าจะมีเหตุการณ์โจมตีทางการก่อการร้าย!"

"เวรเอ๊ย!" โคลท์ตะโกนออกมา

ความคิดเกี่ยวกับการก่อการร้ายในนิวยอร์กซิตี้ทำให้เขารู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด

"ระดมกำลังตำรวจทั้งหมดไปที่อาคารแบ็กซ์เตอร์เดี๋ยวนี้! ฉันต้องรายงานเรื่องนี้กับผู้บังคับบัญชา"

"ผู้ก่อการร้ายที่สามารถควบคุมคนกว่า 1,000 คนได้อย่างเงียบเชียบ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา"

หัวหน้าตำรวจโคลท์ตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์และร้องขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานอื่นๆ

ขณะเดียวกัน นักข่าวที่ไวต่อเหตุการณ์รู้ข่าวการระดมกำลังตำรวจจำนวนมาก ก็รีบไปยังอาคารแบ็กซ์เตอร์เร็วกว่าตำรวจเสียอีก

บริเวณรอบๆ อาคารเต็มไปด้วยเฮลิคอปเตอร์บินวนอยู่เหนือพื้นดิน นักข่าวจำนวนมากรายงานข่าวสด

"ข่าวด่วน!"

"ตำรวจนิวยอร์กระดมกำลังจำนวนมากล้อมรอบอาคารแบ็กซ์เตอร์ คาดว่ามีเหตุการณ์ก่อการร้ายเกิดขึ้น"

"ทั้งอาคารถูกผู้ก่อการร้ายปิดตาย"

"ทุกคนสามารถเห็นได้จากภาพที่ถ่ายผ่านหน้าต่าง พนักงานนอนอยู่บนพื้น"

"โอ้พระเจ้า สถานการณ์ภายในนั้นไม่ต่างจากนรกบนดิน"

"ชีวิตของพนักงานกว่า 1,000 คนอยู่ในอันตรายถึงขีดสุด"

....

ข่าวแพร่กระจายไปทั่วสหรัฐฯ อย่างรวดเร็ว

ทุกสถานีโทรทัศน์ ทุกหน้าจอมือถือ ต่างรายงานข่าวด่วนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่อาคารแบ็กซ์เตอร์

รถตำรวจจำนวนมากล้อมรอบอาคารไว้จนแน่นหนา กองกำลังพิทักษ์แห่งชาติกำลังเดินทางมาสมทบ เฮลิคอปเตอร์บินวนอยู่เหนืออาคารเพื่อสอดส่องสถานการณ์

ตอนนี้ ทั้งภายในและภายนอกอาคารแบ็กซ์เตอร์ถูกปิดล้อมจนไม่มีช่องว่าง

"พวกผู้ก่อการร้ายในอาคาร! ฟังนี่!"

ตำรวจคนหนึ่งใช้ลำโพงขนาดใหญ่ตะโกนเข้าไปในอาคาร พยายามสื่อสารกับ "ผู้ก่อการร้าย"

แต่ถ้าพวกเขารู้ว่า "ผู้ก่อการร้าย" ครั้งนี้คือ สิ่งมีชีวิตดิจิทัลอัจฉริยะ พวกเขาคงแทบไม่อยากเชื่อ

การเคลื่อนไหวทั้งหมดของพวกเขาอยู่ในสายตาของ คีน เมสัน

ในห้องทดลอง รี้ด ริชาร์ดส์ ก็รับรู้ถึงความผิดปกติจากเสียงรบกวนภายนอก

"เวรเอ๊ย! พวกตำรวจช่างช้าเหลือเกิน นี่มันผ่านมา 7 วันแล้ว เพิ่งจะสังเกตเห็นอะไรผิดปกติ"

แม้ในใจจะสบถ แต่รี้ดไม่ได้หยุดงานที่ทำอยู่

ชีวิตของคนกว่า 1,000 คนในอาคาร รวมถึงตัวเขาเอง ภรรยาของเขา และจอห์นนี่ น้องเขย ล้วนอยู่ในมือของผู้บุกรุกปริศนา

ภายนอกอาคาร ตำรวจและเจ้าหน้าที่กองกำลังพิทักษ์แห่งชาติในชุดพร้อมรบมองไปยังอาคารแบ็กซ์เตอร์ด้วยสายตาเคร่งเครียด

เหมือนพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายที่อันตรายถึงชีวิต

"พวกคุณกำลังตามหาฉันอยู่ใช่ไหม?"

จู่ๆ เสียงหนึ่งดังออกมาจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นของตำรวจ ทหาร หรือแม้แต่นักข่าวที่กำลังรายงานสด

เสียงดังกล่าวฟังดูเยือกเย็นอย่างน่ากลัว