บทที่ 44 - หนุ่มอีสปอร์ตฝีปากกล้าปะทะดีไซเนอร์สาวผู้อ่อนโยน (3)

บทที่ 44 - หนุ่มอีสปอร์ตฝีปากกล้าปะทะดีไซเนอร์สาวผู้อ่อนโยน (3)

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ตั้งแต่ตอนที่ม่อชิงอู่ยังเรียนไม่จบ เขาก็อาศัยจังหวะที่ได้เข้าร่วมสภานักศึกษาไปขอเพิ่มเพื่อนในวีแชตของเธอมาได้

แต่พวกเขาสองคนไม่เคยคุยกันเลยสักครั้ง

เขาทำได้แค่คอยสอดส่องดูว่าม่อชิงอู่อัปเดตโมเมนต์ในวีแชตบ้างหรือเปล่า

คอยเฝ้ามองดูเธอผ่านช่องทางการติดต่อเพียงหนึ่งเดียวที่มีอยู่

ต่อมาหลังจากที่ม่อชิงอู่เรียนจบ เธอก็เปิดสตูดิโอเครื่องประดับเป็นของตัวเอง กลายเป็นคนดังของมหาวิทยาลัย

ก็แน่ล่ะ ตั้งแต่ตอนที่ยังเรียนไม่จบ ผลงานของม่อชิงอู่ก็โดดเด่นไม่เป็นรองใครอยู่แล้ว

สตูดิโอเครื่องประดับที่เธอเปิดย่อมเป็นที่พูดถึงในหมู่นักศึกษาอย่างแน่นอน

เธอมักจะอัปเดตผลงานการออกแบบของตัวเองลงในโมเมนต์เสมอ ส่วนเขาก็ทำได้แค่กดไลก์เงียบๆ ไม่เคยกล้าคอมเมนต์อะไรเลย

เขาคิดว่าชีวิตนี้คงจะเป็นแบบนี้ตลอดไปแล้ว ใครจะไปคิดว่า...

ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ เธอจะติดต่อมาเจรจาร่วมงานกับทางสโมสร

แบบนี้เขาจะแอบเข้าข้างตัวเองได้ไหมนะ ว่าม่อชิงอู่เป็นคนเจาะจงเลือกเขาให้เป็นพรีเซนเตอร์เอง

เธอจะ ยังจำเขาได้ไหมนะ

เห็นได้ชัดเลยว่า ลู่จือโจวมองข้ามการมีอยู่ของเฉียวเจียไปโดยอัตโนมัติ

ในขณะเดียวกัน ม่อชิงอู่ก็กลับมาถึงที่พักเรียบร้อยแล้ว

"ม่อม่อ จะว่าไป นางเอกของโลกนี้ก็น่าสนใจดีเหมือนกันนะ"

พอนึกถึงท่าทางของหลินโยวเมื่อตอนกลางวัน ระบบก็พูดขึ้นอย่างพึงพอใจ

"อืม ก็น่ารักดีนะ"

ม่อชิงอู่หยิบโคล่ากระป๋องเย็นเจี๊ยบออกมาจากตู้เย็น รอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่บนใบหน้า

พอเห็นแบบนั้น ระบบก็รู้สึกได้ถึงสัญญาณเตือนภัยที่กำลังดังลั่นอยู่ในหัว

มันรู้ดีว่าม่อม่อเป็นคนแพ้ทางเด็กว่านอนสอนง่ายและน่ารัก เพราะในเผ่าไม่ค่อยมีเด็กตัวเล็กๆ ให้เห็น

แต่ทำไมมันถึงรู้สึกว่า ใครๆ ก็สามารถแซงหน้ามันไปได้หมดเลยเนี่ย

เฮ้อ โทษปากตัวเองแท้ๆ ที่ดันไปพูดชมยัยนั่น

แต่ว่า...

"ม่อม่อ เธอรู้ได้ยังไงว่าสโมสรเอสไอจะเลือกลู่จือโจวมาเป็นพรีเซนเตอร์"

ขืนพวกเขาไม่เลือกลู่จือโจวขึ้นมา ค่าตัวพรีเซนเตอร์ที่จ่ายไปไม่สูญเปล่าหรอกเหรอ

ม่อชิงอู่ยกโคล่าขึ้นดื่มอึกใหญ่ สีหน้าเต็มไปด้วยความฟิน

"โคล่านี่มันอร่อยราวกับน้ำทิพย์จากสวรรค์เลยจริงๆ"

เมื่อเห็นม่อชิงอู่พูดแบบนั้น ระบบก็เผลอเลียริมฝีปากตัวเองตามสัญชาตญาณ

"ม่อม่อ ฉันขอลองชิมดูบ้างได้ไหม"

พอมองเห็นฟองซ่าๆ ที่กำลังพวยพุ่งอยู่ในแก้วโคล่าเย็นฉ่ำ มันก็ชักจะน้ำลายสอขึ้นมาแล้วสิ

ได้ยินดังนั้น ม่อชิงอู่ก็หัวเราะออกมาเบาๆ

"แกเป็นแค่ชุดข้อมูล จะดื่มโคล่าได้ยังไง"

"ได้สิๆ! เมื่อกี้ฉันเพิ่งเอาคะแนนสะสมจากโลกที่แล้วไปแลกรับประสาทรับรสมาน่ะ"

"ได้สิ เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้กระป๋องหนึ่ง"

ทันทีที่ม่อชิงอู่หยิบโคล่าออกมา ระบบก็รีบดึงมันเข้าไปในมิติระบบอย่างรวดเร็ว

"อร่อยจังเลย! ทำไมถึงได้มีของอร่อยขนาดนี้อยู่บนโลกด้วยเนี่ย!"

ตอนแรกมันยังแอบเสียดายคะแนนที่เอาไปแลกอยู่เลย แต่ตอนนี้มันรู้สึกว่าคุ้มค่าทุกแต้มจริงๆ

ด้วยความฟินจากของอร่อย ระบบก็ลืมคำถามที่เพิ่งจะถามม่อชิงอู่ไปเสียสนิท

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมม่อชิงอู่ถึงมั่นใจว่าสโมสรเอสไอจะเลือกลู่จือโจวนั้น

แน่นอนว่าเหตุผลก็คือ เธอทุ่มเงินจ่ายไปไม่อั้นยังไงล่ะ

ทางสโมสรรู้ดีว่าเธอเป็นสายเปย์กระเป๋าหนัก ดังนั้นตัวแทนพรีเซนเตอร์ที่เสนอมาสองคน จึงเป็นสมาชิกที่ได้รับความนิยมสูงสุดในทีม

และเพราะเหตุนี้แหละ เธอถึงต้องจ่ายค่าตัวพรีเซนเตอร์ไปเป็นจำนวนมหาศาลเลยทีเดียว

แต่เงินแค่นั้นสำหรับเธอแล้ว มันก็เป็นแค่เศษเงินเท่านั้นแหละ

สิ่งที่สำคัญกว่าก็คือเป้าหมายภารกิจของเธอต่างหาก

เป้าหมายในโลกนี้ไม่เหมือนกับสองโลกที่ผ่านมา เวลาที่เขาอยู่ต่อหน้าเธอ เขามักจะเจียมตัวและคิดว่าตัวเองไม่คู่ควร

เพราะฉะนั้น ครั้งนี้เธอจะต้องเป็นฝ่ายรุกเข้าหาเอง

คิดได้ดังนั้น มุมปากของม่อชิงอู่ก็ยกยิ้มขึ้นอย่างมีเลศนัย

ในเวลาเดียวกัน ช่องไลฟ์สดของลู่จือโจวก็กำลังครึกครื้นอย่างหนัก

【เสี่ยวหมาน ภายในห้านาทีนี้แกแจกหัวไปสองตัวแล้วนะ】

【จากประสบการณ์การเล่นเกมมาอย่างโชกโชน ฉันว่าจังหวะนี้เสี่ยวหมานต้องไปนอนคุยกับรากมะม่วงอีกแน่ๆ】

【ฉันล่ะแค้นใจนัก! พี่หกถูกดันร่วงจากอันดับหนึ่งกลายมาเป็นอันดับรองบ๊วยแล้วเนี่ย】

【เสี่ยวหมาน เชื่อพี่เถอะนะ พวกเราเลิกเล่นเกมนี้กันดีกว่า】

【เดี๋ยวพอพี่หกกลับมา เห็นสภาพแบบนี้มีหวังช็อกตาตั้งแน่ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า!】

【ลู่จือโจว : สุดท้ายคนที่ต้องแบกรับทุกอย่างก็คือฉันเองสินะ】

เสี่ยวหมานมองดูหน้าจอที่มืดสนิทไปอีกครั้งด้วยความรู้สึกอยากจะร้องไห้

นี่เป็นหัวที่สามแล้วที่เขาแจกไป แถมยังเป็นการตายด้วยน้ำมือของคนเดิมซะด้วยสิ

เดี๋ยวพอลู่จือโจวกลับมา เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะเนี่ย!

ต้องรู้ก่อนนะว่า ลู่จือโจวฝีปากกล้าและด่าเจ็บแค่ไหน

เขาโคตรจะกลัวการโดนลู่จือโจวเทศนาเลย

ส่วนซ่งจี้เจ๋อที่เก็บคิลจากหลานไปได้ถึงสามตัว ตอนนี้กำลังได้ใจสุดๆ

"เดี๋ยวนี้มาตรฐานนักกีฬาอาชีพเขาลดต่ำลงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ฮ่าฮ่าฮ่า"

เขาพูดทีเล่นทีจริง แต่แววตากลับฉายแววเย้ยหยันอย่างปิดไม่มิด

ตอนนี้เขายังไม่รู้ตัวเลยว่าคนที่เล่นหลานอยู่ฝั่งตรงข้ามนั้นถูกเปลี่ยนตัวไปแล้ว

【สตรีมเมอร์เทพมาก ตบนักกีฬาอาชีพซะจนเสียศูนย์ไปเลย】

【สุดยอดเลย ตอนแรกนึกว่าแค่คุยโว ที่ไหนได้ ล้างแค้นสำเร็จจริงๆ ด้วย】

【สมกับเป็นพี่เจ๋อของพวกเรา ขอเปย์ของขวัญให้เลย!】

【เลิกอวยกันได้แล้ว หลานฝั่งตรงข้ามเขาเปลี่ยนคนเล่นไปตั้งนานแล้ว ยังจะมีหน้ามาอวดเก่งอีก】

แม้จะมีคนพิมพ์บอกความจริงอยู่บ้าง แต่ข้อความก็เลื่อนเร็วมากจนซ่งจี้เจ๋อมองไม่เห็น

อีกอย่าง ตอนนี้เขากำลังถูกของขวัญรัวๆ ในหน้าจอบดบังสายตาไปหมดแล้ว

"ขอบคุณทุกคนที่ส่งของขวัญมาให้นะครับ เดี๋ยวรอบหน้าพวกเราไปดักรอหลาน แล้วไปไถตังค์เขามาอีกดีกว่า"

พูดจบ เขาก็เริ่มโชว์สเตปการเล่นด้วยความมั่นใจอีกครั้ง

และในตอนนั้นเอง ลู่จือโจวก็เดินกลับเข้ามาในห้องไลฟ์สดพอดี

พอเห็นลู่จือโจวโผล่มา เสี่ยวหมานก็รู้สึกเหมือนได้เห็นซูเปอร์แมนมาโปรด

"พี่หก ฉันนึกว่านายตกส้วมไปซะแล้ว ถ้านายมาช้ากว่านี้อีกนิด ฉันคงไม่มีหน้าไปพบปะผู้คนแล้วล่ะ"

เสี่ยวหมานรีบลุกจากเก้าอี้เกมมิ่ง คืนตำแหน่งให้ลู่จือโจวทันที

เขาไม่กล้าปริปากบอกลู่จือโจวเลยว่า ภายในเวลาแค่หกนาที เขาแจกหัวไปตั้งสามตัว แถมยังโดนแครี่ฝั่งตรงข้ามเก็บไปรวดอีกต่างหาก

พอรู้ว่าจะได้เจอม่อชิงอู่ในวันพรุ่งนี้ อารมณ์ของลู่จือโจวก็เบิกบานแจ่มใสสุดๆ

ดังนั้นตอนที่เห็นหน้าจอสีเทาและสถิติการฆ่า 1-3-1 เขาก็แค่ชะงักไปนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ด่าทออะไรออกมา มีเพียงคำเตือนสั้นๆ อย่างเป็นมิตรเท่านั้น

"เสี่ยวหมาน ฝีมือนายยังต้องกลับไปฝึกมาอีกเยอะนะ"

"???"

เสี่ยวหมานหันขวับไปมองลู่จือโจวด้วยความตกตะลึง หลังจากแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้หูฝาด เขาก็เบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ

นี่ นี่คือลู่จือโจวตัวจริงเหรอเนี่ย ทำไมถึงไม่ด่าเขาล่ะ

จำได้ว่าคราวก่อนตอนที่เขาเอาไอดีของลู่จือโจวไปเล่นแล้วแจกหัวไปสองตัว ลู่จือโจวด่าเขาซะจนแทบจะเสียผู้เสียคนเลยนะ

วันนี้ผีเข้าหรือไง ไม่ด่าแถมยังตักเตือนให้ไปฝึกฝนเพิ่มอย่างหวังดีอีกต่างหาก

หรือว่าเมื่อกี้ตอนเดินออกไป ลู่จือโจวจะเจอเรื่องดีๆ เข้า

ถูกหวยเหรอ หรือว่าหุ้นที่ซื้อไว้ราคาขึ้น

【ฮ่าฮ่าฮ่า ขำชะมัด เสี่ยวหมานแกอย่าเพิ่งช็อก ขอฉันช็อกก่อน】

【วันนี้พี่หกเปลี่ยนไปแฮะ ทำไมไม่เปิดไมค์ด่ากราดล่ะเนี่ย】

【พี่หก นายเปลี่ยนไปแล้ว นายไม่ใช่พี่หกคนเดิมในใจฉันอีกต่อไป】

【โจวโจว แครี่ฝั่งตรงข้ามเป็นสตรีมเมอร์นะ ตั้งแต่เขาฆ่านายได้ เขาก็ทำตัวหยิ่งผยองสุดๆ เลยล่ะ】

【ใช่ๆๆ เขายังบอกอีกนะว่าเดี๋ยวนี้มาตรฐานนักกีฬาอาชีพต่ำลงมาก】

【พระเจ้าช่วย นี่มันหลอกด่าพี่หกว่าห่วยแตกชัดๆ!】

【เขาบอกว่ารอบหน้าจะเก็บหัวนายอีกตัวด้วย】

【ยอมไม่ได้! ยอมไม่ได้เด็ดขาด!】

【พี่หก รีบไปสั่งสอนมันให้รู้สำนึกเดี๋ยวนี้เลย!】

ลู่จือโจวจะคอยอ่านคอมเมนต์ตอนที่รอตัวละครเกิดใหม่ เขาจึงกวาดสายตาอ่านข้อความที่ทุกคนพิมพ์มาอย่างรวดเร็ว

"จะเก็บฉันอีกหัวงั้นเหรอ ห้าวไม่เบานี่"

ลู่จือโจวเลิกคิ้ว แค่นเสียงหัวเราะเบาๆ

แต่ก็ก็นะ ยังไงซะฝั่งนั้นก็ฆ่าเขาไปได้ตั้งสามครั้งนี่นา

หลังจากตัวละครเกิดใหม่ ลู่จือโจวก็ยังไม่รีบเข้าไปบวก เขาบอกให้เพื่อนร่วมทีมฟาร์มกันไปก่อน รอให้เงินของเขาตีตื้นขึ้นมาก่อน

เลนล่างกับเลนกลางก็จงใจปล่อยครีปให้ลู่จือโจวเป็นคนเก็บ

ผ่านไปไม่นาน การเงินของลู่จือโจวก็กลับมาเป็นอันดับสองของเกม

ส่วนอันดับหนึ่งก็คือแครี่ฝั่งตรงข้ามอย่างซ่งจี้เจ๋อนั่นเอง

ลู่จือโจวเริ่มเปิดเกมจากเลนกลางฝั่งตรงข้าม หลังจากเก็บคิลเมจมาได้หนึ่งตัว เขาก็มุ่งหน้าไปที่เลนบน

เพราะการเงินของซ่งจี้เจ๋อนำห่าง เลนบนฝั่งเขาจึงถูกกดจนต้องถอยไปตั้งรับอยู่ในป้อม

ลู่จือโจวไม่ได้บุกไปที่เลนบนตรงๆ แต่เขาไปดักซุ่มอยู่ในดงป่าฝั่งบัฟแดงของศัตรู

เขาเดาไว้แล้วว่า ป่าฝั่งตรงข้ามต้องยกบัฟแดงตัวนี้ให้แครี่อย่างแน่นอน

หลังจากครีปเวฟนี้หมดไป ซ่งจี้เจ๋อก็เดินมุ่งหน้ามาที่ดงป่าบัฟแดงจริงๆ

เขาคงคิดไม่ถึงว่าจะมีคนมาดักซุ่มอยู่ตรงนี้ ก็เลยไม่ได้พกซัพพอร์ตมาด้วย

และก็เป็นไปตามคาด ลู่จือโจวกดคอมโบสกิลอย่างลื่นไหล ส่งซ่งจี้เจ๋อกลับไปเกิดใหม่ที่บ่อน้ำพุทันที

อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ

ซ่งจี้เจ๋อไม่ได้คิดอะไรมาก เขาแค่หาข้ออ้างเข้าข้างตัวเองว่าจังหวะเมื่อกี้เขาประมาทไปหน่อย

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า หลังจากนั้นไม่ว่าจะเดินไปเจอหลานที่ไหน เขาก็ถูกส่งกลับบ่อน้ำพุอย่างเลือดเย็นทุกครั้ง

ส่วนในช่องไลฟ์สดของซ่งจี้เจ๋อก็เต็มไปด้วยข้อความเยาะเย้ยถากถางเต็มไปหมด

[จบแล้ว]