ตอนที่ 16 : ยูซวน ผู้กระทำความชั่วร้ายทั้งปวง

“ตาฉัน!”

ริวซากิจั่วการ์ดและแสดงให้ดูทันที

“การ์ดเวทมนตร์ 'ทานแห่งนางฟ้า' ฉันจั่วการ์ดจากเด็คสามใบ จากนั้นทิ้งการ์ดสองใบจากบนมือ”

หลังจากสับเปลี่ยนการ์ดบนมือ เขาก็ดึงการ์ดอีกสองใบออกมาทันที

ก่อนอื่น เขาตบการ์ดใบหนึ่งลงบนดูเอลดิสก์ของเขาโดยตรง

“ฉันขออัญเชิญพิเศษการ์ดใบนี้ กีล่าซอรัส !”

[กีล่าซอรัส, ATK 1400]

“โอ้ ผู้เข้าแข่งขันริวซากิเริ่มต้นด้วยการอัญเชิญพิเศษเลยครับ!”

ผู้บรรยายวาตารุอธิบายให้ผู้ชมฟังอย่างทันท่วงที

“กีล่าซอรัสเป็นการ์ดมอนสเตอร์ที่มีความสามารถในการอัญเชิญพิเศษจากบนมือได้โดยตรง อย่างไรก็ตาม เมื่ออัญเชิญโดยใช้ความสามารถนี้ มันจะมีผลข้างเคียงคือ คู่ต่อสู้สามารถเลือกอัญเชิญพิเศษมอนสเตอร์จากสุสานของตนเองได้”

“แน่นอนว่าการตัดสินใจใช้เอฟเฟกต์นี้ขึ้นอยู่กับคู่ต่อสู้ แต่เนื่องจากนี่เป็นเพียงเทิร์นแรก ผู้เข้าแข่งขันยูซวนจึงไม่มีมอนสเตอร์ในสุสานเลยแม้แต่ตัวเดียว ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้ว เขาจึงไม่สามารถใช้เอฟเฟกต์นี้ได้ครับ” ผู้บรรยายซาซากิกล่าวเสริม

ริวซากิแสดงการ์ดใบที่สองต่อ: “และใบที่สอง อัญเชิญพิเศษ 'กีล่าซอรัส' หมายเลขสอง!”

[กีล่าซอรัส, ATK 1400]

ริวซากิไม่ได้อยู่เฉยๆ ในช่วงเวลาที่เขาหายหน้าหายตาไปจากสายตาประชาชน แม้ว่าตอนนี้เขาจะถูกเรียกว่า 'ดูเอลลิสต์ระดับตำนาน' แต่มันก็เป็นเพียงเพราะเขาเคยได้รับเกียรติจากการได้เผชิญหน้ากับมุโต ยูกิ และโจวอี้ วีลเลอร์ในอดีต โดยเฉพาะโจวอี้ วีลเลอร์ตอนที่พบกันครั้งแรก เขาเคยดูถูก 'ดูเอลลิสต์ชั้นปลายแถว' คนนั้น แต่ตอนนี้ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว เขากลับตกต่ำถึงขั้นต้องพึ่งพาประวัติ 'ผู้เคยถูกโจวอี้ วีลเลอร์อัด' เพื่อหาเลี้ยงชีพ

เพื่อกลับคืนสู่จุดสูงสุด เขาได้ปรับปรุงกลยุทธ์ของเขาโดยเฉพาะ โดยค้นหากลยุทธ์ที่เหมาะสมกับมังกรและไดโนเสาร์ของเขามากที่สุด

ท้ายที่สุด เขาได้ตัดสินใจใช้กลยุทธ์สไตล์กดดันที่มีลักษณะเด่นคือการโจมตีอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นตัวแทนของผู้ฝึกมังกรที่โด่งดังที่สุดในโลกอย่าง ไคบะ เซโตะ

“มังกรคือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุด! ผู้ฝึกมังกรจะต้องใช้พลังขั้นสุดยอดเพื่อกดดันอย่างสมบูรณ์แบบ!”

ริวซากิตะโกน

“และการโจมตีที่รวดเร็วฉับไวก็คือจังหวะที่ถูกต้องสำหรับมังกร! จงรับรู้ถึงพลังของมังกรซะ! แบทเทิล! อันดับแรก ใช้ 'กีล่าซอรัส' ตัวแรกโจมตีมอนสเตอร์ที่หมอบอยู่นั่น!”

ไดโนเสาร์ตัวแรกพุ่งเข้าใส่ มอนสเตอร์ของยูซวนที่หมอบอยู่ในแนวหลังพลิกเปิดขึ้น เผยให้เห็นมอนสเตอร์เผ่าเครื่องจักรสีแดงตัวเล็ก

[เครื่องจักรสันติภาพ , DEF 400]

มาคินา  เป็นเผ่าพันธุ์เก่าแก่ที่ถือกำเนิดขึ้นในช่วงยุค DM เปิดตัวครั้งแรกในมังงะภาคแยกของ DM เรื่อง 'Yu-Gi-Oh! R' แม้ว่ามันจะถือกำเนิดขึ้นเร็วในโลกนี้ แต่มันก็ยังคงมีพลังการต่อสู้ที่น่าประทับใจมากในสภาพแวดล้อมปัจจุบัน

ด้วยพลังป้องกันเพียง 400 มาคินาจึงถูกทำลายอย่างง่ายดายโดยธรรมชาติ ยูซวนส่งมันลงสุสานอย่างใจเย็นและกล่าวว่า “เอฟเฟกต์ของ 'เครื่องจักรสันติภาพ' ทำงาน”

“เมื่อการ์ดใบนี้บนสนามถูกทำลายและส่งลงสุสาน ฉันสามารถนำมอนสเตอร์ยูเนี่ยน  หนึ่งตัวจากเด็คขึ้นมือได้”

เขาจั่วการ์ดจากเด็คและแสดงให้ริวซากิดู

“ฉันขอนำมอนสเตอร์ยูเนี่ยน 'โครงสร้างเกียร์เครื่องจักร'  ขึ้นมือ”

“มาคินางั้นเหรอ?” ริวซากิขมวดคิ้วเล็กน้อย

นี่คือซีรีส์เด็คที่ยูซวนไม่เคยใช้ในแมตช์ก่อนหน้านี้เลย

“จงใจกั๊กไว้จนถึงรอบชิงชนะเลิศงั้นเหรอ? นั่นหมายความว่าเด็คที่เขาใช้ในทัวร์นาเมนต์จนถึงตอนนี้ยังไม่ใช่กำลังหลักของเขาด้วยซ้ำสินะ? เขามั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ริวซากิรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ดูเอลลิสต์จะจงใจซ่อนความแข็งแกร่งของตนเองโดยใช้เด็คที่ไม่ใช่เด็คหลักในทัวร์นาเมนต์ แต่มันก็หาได้ยากจริงๆ ที่จะเห็นใครบางคนเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศโดยไม่เปิดเผยทักษะที่แท้จริงของตน

ท้ายที่สุดแล้ว การดูเอลก็ถูกตัดสินในแมตช์เดียว ไม่มีโอกาสให้เปลี่ยนเด็คกลางคัน หากใครบางคนกั๊กเด็คหลักไว้แล้วลงเอยด้วยการถูกตัวสำรองจัดการจนตกรอบ เปลี่ยนจาก 'แกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือ' กลายเป็นหมูจริงๆ พวกเขาก็คงกลายเป็นตัวตลกในวงการไปอีกหมื่นปีอย่างแน่นอน

“แต่มันก็ไม่สำคัญหรอก ภายใต้พลังอันเปี่ยมล้นของไดโนเสาร์ของฉัน มันก็ไม่มีอะไรแตกต่างกันหรอก” ริวซากิตะโกน “แบทเทิลต่อ! ใช้ 'กีล่าซอรัส' หมายเลขสองโจมตีโดยตรง!”

“เปิดการ์ดที่หมอบไว้”

การ์ดกับดักปรากฏขึ้นตรงหน้ายูซวน

“การ์ดกับดักกระบอกเวทมนตร์ !”

ริวซากิสะดุ้ง: “เป็นกระบอกเวทมนตร์งั้นเหรอ?”

ผู้บรรยายซาซากิก็พูดด้วยความตื่นเต้นเช่นกัน: “โอ้โห เป็นกระบอกเวทมนตร์จริงๆ ด้วยครับ! การ์ดกับดักเอซที่เคยใช้ในเด็คของดูเอลคิง มุโต ยูกิ!”

“มันสามารถป้องกันการโจมตีของมอนสเตอร์ที่โจมตีเข้ามา และสร้างความเสียหายให้คู่ต่อสู้เท่ากับพลังโจมตีของมอนสเตอร์ตัวนั้นได้!”

ในสภาพแวดล้อมที่มีไลฟ์พอยต์ 4000 จุด การ์ดอย่างกระบอกเวทมนตร์ถือว่าโกงมากอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้นราคาตลาดของมันก็ไม่ต่ำเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ในยุค GX มันไม่ถือว่าเป็นการ์ดหายากอีกต่อไป แม้ว่ามันจะไม่ได้ปรากฏตัวอย่างเป็นทางการในอนิเมะมากนัก แต่มันก็โผล่มาเป็นแขกรับเชิญอยู่หลายครั้ง เมื่อจัดเด็คในหอพัก สามารถเห็นมันได้ในเด็คของจูดาย, มารุฟูจิ โช ก็เคยใช้มันสู้กับตัวละครประกอบ และแม้แต่ตัวละครประกอบบางคนก็มีมันอยู่ในเด็คเช่นกัน

นี่เป็นหนึ่งในการ์ดเพียงไม่กี่ใบที่เจ้าของร่างคนเก่าของยูซวนพยายามฟาร์มมาซึ่งเขารู้สึกว่ามันค่อนข้างดีทีเดียว

ริวซากิรับความเสียหายจากการตอบโต้ไปเต็มๆ ร่างกายของเขาโซเซเล็กน้อยขณะที่เดาะลิ้นเบาๆ

[ริวซากิ, LP 4000 → LP 2600]

“ผู้ที่ช่วงชิงเลือดหยดแรกในรอบชิงชนะเลิศไปได้คือผู้เข้าแข่งขันฟุจิกิ ยูซวนครับ!” วาตารุกล่าว “ไม่คิดเลยว่าเขาจะสามารถสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับไดโนซอร์ ริวซากิได้ตั้งแต่เทิร์นแรกเลย!”

“ดูเหมือนว่าแม้แต่ริวซากิก็คงต้องเอาจริงขึ้นมาบ้างแล้วล่ะมั้งครับเนี่ย?”

ริวซากิพ่นลมหายใจ ไม่ได้ใส่ใจเป็นพิเศษ

ความเสียหายระดับนี้อยู่ในความคาดหมาย เขารู้มานานแล้วว่าคู่ต่อสู้ของเขาเป็นพวกที่ชอบกับดักทุกประเภท การกระโดดออกมาพร้อมกับไดโนเสาร์ระดับต่ำสองตัวเพื่อโจมตีทันทีก็เป็นความตั้งใจที่จะล่อให้ใช้กับดักนั่นแหละ

แม้ว่า 'หลุมพราง' อย่างกับดักจะน่ารำคาญ แต่มันก็ไม่ดีหรอกที่จะหลีกเลี่ยงการเหยียบพวกมันไปซะหมด ท้ายที่สุดแล้ว หากไม่เหยียบพวกมัน พวกมันก็จะอยู่ตรงนั้นเสมอ จะให้เอาแต่มองและรอคอยสายลมไปจนกว่าจะสิ้นสุดเวลาเลยรึไง?

การใช้มอนสเตอร์ระดับต่ำที่มีพลังโจมตีเพียง 1400 เพื่อล่อให้ใช้กับดักอันทรงพลังอย่างกระบอกเวทมนตร์ถือเป็นผลลัพธ์ที่ยอมรับได้ทีเดียว

“งั้นแบทเทิลเฟสก็จบลง” ริวซากิกล่าวต่อ “ต่อไป ฉันขอใช้ 'กีล่าซอรัส' ทั้งสองตัวเป็นเครื่องสังเวยเพื่อทำการอัญเชิญแบบสังเวย!”

“จงแหกคุกจากความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด จงฟังคำเรียกขานของฉันและปรากฏตัวขึ้นที่นี่

เลเวลเจ็ด มังกรราตรีอสรพิษ  อัญเชิญ!”

กีล่าซอรัสทั้งสองตัวหายไปพร้อมกันในกระแสน้ำวนของอากาศ กรงเล็บและเขี้ยวสีทองปรากฏขึ้น และรอยเท้าของมังกรปีศาจขนาดมหึมาก็ประทับลงบนพื้น พื้นดินของสถานที่จัดการแข่งขันทั้งหมดดูเหมือนจะสั่นสะเทือนภายใต้ภาพและเอฟเฟกต์ที่สมจริง

[มังกรราตรีอสรพิษ, ATK 2850]

“มังกรราตรีอสรพิษ!” วาตารุกล่าว “เขาไม่เพียงแต่เปิดฉากการโจมตีแบบดับเบิลอย่างดุเดือดในเทิร์นแรกเท่านั้น แต่เขายังไปไกลถึงขั้นอัญเชิญมอนสเตอร์ระดับสูงที่ทรงพลังขนาดนี้ออกมาด้วย!”

“ดูเหมือนว่านี่จะเป็นการที่ริวซากิยอมรับในความแข็งแกร่งของผู้ท้าชิงด้วย ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นถึงความตั้งใจของเขาที่จะต่อสู้อย่างสุดกำลัง!”

เมื่อมังกรปีศาจปรากฏตัวขึ้น ริวซากิก็ยืนอยู่ท่ามกลางพายุแห่งการอัญเชิญ เขารู้สึกว่าออร่าของเขาสว่างไสวราวกับรุ้งกินน้ำ และแม้แต่ความสูงของเขาก็ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น

“เห็นไหมล่ะ? นี่คือมังกรตัวใหม่ของฉัน มังกรราตรีอสรพิษ! มันแข็งแกร่งกว่าเรดอายส์หรืออีวิลไนท์ ดราก้อนที่ถูกแย่งไปในตอนนั้นซะอีก มันคือสัญลักษณ์แห่งการเกิดใหม่จากเถ้าถ่านของฉัน!”

“อืม...”

เดิมทียูซวนอยากจะบอกว่าไอ้เจ้านี่ของนายมันก็แค่มอนสเตอร์ 'วานิลลา' ระดับเจ็ดดาวเท่านั้นแหละ

แต่เมื่อคิดดูอีกที ในยุคที่ยังไม่มีการ์ดสนับสนุนซีรีส์เรดอายส์มากมาย เรดอายส์และอีวิลไนท์ ดราก้อนก็ดูเหมือนจะเป็นมอนสเตอร์วานิลลาที่ต้องการเครื่องสังเวยสองตัวเช่นกัน

ช่างเถอะ มันไม่มีทางที่จะโต้แย้งเรื่องนั้นได้จริงๆ

อย่างไรก็ตาม...

เขาดีดนิ้ว

“เปิดการ์ดที่หมอบไว้ การ์ดกับดักหลุมพรางไร้ก้น  เมื่อคู่ต่อสู้อัญเชิญมอนสเตอร์ จะเปลี่ยนมอนสเตอร์ตัวนั้นเป็นตำแหน่งป้องกันแบบคว่ำหน้า และจะไม่สามารถเปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้ได้”

พูดง่ายๆ ก็คือ

ฉันจะส่งมังกรราตรีอสรพิษของนายลงนรกไปเลย!

ก่อนที่มังกรราตรีอสรพิษผู้สง่างามจะได้ตั้งหลัก เท้าของมันก็ลื่นไถล และมันก็ตกลงไปในหลุมขนาดมหึมา นิ่งเงียบไป

ริวซากิ: “...”

ผู้บรรยายทั้งสอง: “...”

เมื่อมองไปที่ริวซากิที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งยังคงรักษาท่าทางการอัญเชิญของเขาไว้ในขณะที่ดูอ้างว้างเล็กน้อยขณะที่มีสายลมเย็นยะเยือกพัดผ่าน จู่ๆ ยูซวนก็เกิดภาพลวงตาแปลกๆ ขึ้นมา

ภาพลวงตาที่ว่าเขาเป็นคนทำเรื่องชั่วร้ายทั้งหมดเสียเอง