บทที่ 9: สกัดทักษะ

หลี่มั่วเพียงแค่ปรายตามองข้อมูลของมู่ชิวเหยียน ก่อนจะเพ่งความสนใจไปที่ช่องทักษะของเธอทันที

"ทักษะ: แต่งหน้า (ปรมาจารย์) (สกัดได้), ซานโส่ว (เชี่ยวชาญ) (สกัดได้), ต่อสู้มือเปล่า (เชี่ยวชาญ) (สกัดได้), มวยไทย (เชี่ยวชาญ) (สกัดได้), โยคะ (เชี่ยวชาญ) (สกัดได้), ว่ายน้ำ (เชี่ยวชาญ) (สกัดได้), ทำอาหาร (เชี่ยวชาญ) (สกัดได้), ขับขี่ยานพาหนะที่ไม่มีเครื่องยนต์ (ขั้นต้น) (สกัดได้), ขับขี่ยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์ (ขั้นต้น) (สกัดได้)"

เมื่อสายตาของเขาตกลงบนช่องทักษะของมู่ชิวเหยียน ดวงตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะทอประกายเจิดจ้า

เพราะเขาค้นพบว่าด้านหลังทักษะแต่ละอย่างของมู่ชิวเหยียน มีคำว่า "(สกัดได้)" ปรากฏขึ้นมาแล้ว

"ก่อนหน้านี้คำว่า 'สกัดได้' ยังไม่มีเลย แต่ตอนนี้กลับมีแล้ว! นี่หมายความว่ามันสามารถสกัดออกมาได้จริงๆ สินะ!"

"แถมทักษะที่ผมมีอยู่แล้วก็ยังสามารถสกัดซ้ำได้อีก การสกัดทักษะพวกนั้นออกมามันจะทำให้ผลลัพธ์ทับซ้อนกันหรือเปล่านะ?"

"ในเมื่อทักษะพวกนี้มันสกัดออกมาได้ แล้วผมควรจะสกัดอะไรดีล่ะ?"

"ควรจะสกัดทักษะการแต่งหน้าดีไหม? พูดตามตรง ทักษะการแต่งหน้าของเจ๊เจ้าของบ้านคนนี้น่ากลัวไปหน่อย นี่มันไม่ใช่แค่การแต่งหน้าแล้ว แต่มันคือการปลอมตัวชัดๆ!"

"ถ้าผมไม่ได้รับนิ้วทองคำมาอย่างกะทันหันจนปลุกทักษะขึ้นมา ผมคงไม่มีทางรู้เลยจริงๆ ว่ารูปลักษณ์อันอัปลักษณ์ที่เจ๊เจ้าของบ้านแสดงให้เห็นนั้น แท้จริงแล้วถูกสร้างขึ้นมาจากการแต่งหน้า"

"ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะการแต่งหน้านี้ยังเป็นเพียงทักษะเดียวในบรรดาทักษะมากมายของเจ๊เจ้าของบ้านที่ไปถึงระดับปรมาจารย์ด้วย!"

"ถึงแม้ผมจะไม่รู้ว่าระดับของทักษะมันแบ่งกันยังไง แต่ไม่ว่าจะมองมุมไหน ระดับปรมาจารย์ก็ต้องแข็งแกร่งกว่าระดับเชี่ยวชาญอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ?"

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หลี่มั่วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย

ทว่าหลังจากหวั่นไหวอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ปัดการตัดสินใจนั้นทิ้งไปชั่วคราว

"ถึงแม้ทักษะการแต่งหน้าระดับปรมาจารย์จะดีจริงๆ แต่เมื่อเทียบกับการแต่งหน้าแล้ว ความสามารถในการต่อสู้ดูจะเป็นพลังที่น่าดึงดูดใจมากกว่า!"

"ความสามารถในการต่อสู้ของเจ๊เจ้าของบ้านคนนี้ ไม่ว่าจะเป็นซานโส่ว มวยไทย หรือต่อสู้มือเปล่า ล้วนอยู่ในระดับเชี่ยวชาญทั้งสิ้น"

"มันน่าจะยอดเยี่ยมมากทีเดียว อย่างน้อยๆ ทักษะการร้องและเต้นของเหลิ่งจื่ออีก็ยังอยู่แค่ระดับขั้นต้นเท่านั้น ระดับขั้นต้นดูเหมือนจะเป็นระดับที่แย่ที่สุดเสมอ ดังนั้นระดับเชี่ยวชาญที่สูงกว่าระดับขั้นต้นก็น่าจะไปถึงขั้นที่สูงมากแล้ว"

หลังจากปฏิเสธทักษะการแต่งหน้า สายตาของหลี่มั่วก็จับจ้องไปที่มวยไทย ต่อสู้มือเปล่า และซานโส่ว

ถ้าเป็นไปได้ เขาก็อยากจะสกัดมันออกมาทั้งสามอย่าง

แต่ตอนนี้เขามีแต้มทักษะเพียงแค่แต้มเดียว

การจะสกัดออกมาทั้งหมดคงเป็นไปไม่ได้

เขาเลือกได้มากที่สุดก็แค่หนึ่งอย่างเท่านั้น

ดังนั้น... หลี่มั่วพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลือกทักษะมวยไทย

เขาไม่เคยฝึกซานโส่ว ต่อสู้มือเปล่า หรือมวยไทยมาก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าอันไหนทรงพลังกว่ากัน

แต่... รายการทีวีและภาพยนตร์หลายเรื่องต่างก็บอกว่ามวยไทยนั้นร้ายกาจ ในบรรดาวิชาหมัดมวยทั้งสามรูปแบบ หลี่มั่วรู้สึกไปตามสัญชาตญาณว่ามวยไทยมีความดุดันและอันตรายถึงชีวิตมากกว่าเล็กน้อย

เขาจึงตัดสินใจเลือกมันอย่างเด็ดขาด

แน่นอนว่านี่เป็นเพราะเขาไม่เห็นวิชาศิลปะการต่อสู้จีนในตำนานบนตัวของมู่ชิวเหยียนด้วย ถ้าเขาเห็นวิชาต่อสู้ของจีน เขาจะต้องเลือกวิชาเหล่านั้นอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม วิชาต่อสู้ของจีนมักจะถูกคนหลายกลุ่มออกมาแฉครั้งแล้วครั้งเล่า เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าบนโลกนี้มีวิชาต่อสู้ของจีนที่ทรงพลังอย่างแท้จริงอยู่หรือไม่

ทว่าในตอนนี้ เมื่อมีสิ่งที่ไร้หลักการทางวิทยาศาสตร์อย่างนิ้วทองคำปรากฏขึ้น หลี่มั่วก็คงไม่แปลกใจเลยหากจะมีวิชาต่อสู้ของจีนของแท้หลงเหลืออยู่

หลังจากตัดสินใจเลือกมวยไทย หลี่มั่วก็ครุ่นคิดว่าเขาควรจะสกัดมันออกมาอย่างไร

เพราะถึงแม้ด้านหลังทักษะจะระบุว่า "สกัดได้"

แต่มันก็ไม่ได้บอกวิธีสกัดเอาไว้เลย

และในขณะที่สายตาของเขาจับจ้องพร้อมกับความคิดที่แล่นพล่าน เขาก็ได้รับการแจ้งเตือนอีกครั้งในส่วนลึกของจิตใต้สำนึก

มันกำลังถามเขาว่าต้องการใช้แต้มทักษะหนึ่งแต้มเพื่อทำการสกัดหรือไม่

"สกัด!"

ทันทีที่สัมผัสได้ถึงการแจ้งเตือนนี้ หลี่มั่วก็ออกคำสั่งในใจอย่างเงียบๆ

ฉับพลันนั้น เขารู้สึกได้ถึงกระแสข้อมูลแปลกประหลาดที่หลั่งไหลเข้ามาในหัว

และในขณะที่ข้อมูลเหล่านั้นหลั่งไหลเข้ามา

พลังประหลาดสายหนึ่งก็แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขาเช่นกัน

มันกำลังทำการเปลี่ยนแปลงร่างกายของเขาในหลายๆ ด้าน

ภายใต้การเปลี่ยนแปลงดังกล่าว

ภายใต้เสื้อผ้าของหลี่มั่ว กล้ามเนื้อของเขากลับกลายเป็นมัดแข็งแกร่งอย่างเฉียบพลันในแบบที่ผิดหลักวิทยาศาสตร์โดยสิ้นเชิง

กระดูกของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน

ทั่วทั้งร่างเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังระเบิดอันมหาศาลในชั่วพริบตา

ทำให้หลี่มั่วถึงกับยืนอึ้งอยู่กับที่

ทว่าเขาตกตะลึงอยู่เพียงชั่วครู่ก็ตั้งสติได้

เมื่อได้สติ หลี่มั่วก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกไปพินิจพิจารณาอย่างละเอียดโดยสัญชาตญาณ

"ผมสกัดทักษะออกมาได้จริงๆ ด้วย! การสกัดครั้งนี้มันประหลาดเกินไปแล้ว! มหัศจรรย์สุดๆ ไปเลย" ขณะที่พิจารณามือของตัวเอง หลี่มั่วก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น

ตอนนี้ เขาไม่ได้เพียงแค่ประสบกับการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายธรรมดาๆ เท่านั้น

แต่ในขณะเดียวกัน ภายในหัวของเขายังเต็มไปด้วยกระบวนท่ามวยไทยมากมาย

รวมถึงประสบการณ์การต่อสู้จริงในรูปแบบต่างๆ อีกด้วย

หลี่มั่วรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า หากตัวเขาในตอนนี้ต้องปะทะกับตัวเขาในอดีตที่ยังไม่ได้สกัดทักษะมวยไทยระดับเชี่ยวชาญ

เขาจะสามารถบดขยี้ตัวเขาในอดีตได้อย่างราบคาบ

สิ่งนี้ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมองมู่ชิวเหยียนอีกครั้ง

ต้องรู้ก่อนว่าทักษะมวยไทยระดับเชี่ยวชาญเป็นเพียงหนึ่งในทักษะการต่อสู้ที่มู่ชิวเหยียนเชี่ยวชาญเท่านั้น

ถ้าแค่ทักษะเดียวมันยังทรงพลังขนาดนี้

แล้วมู่ชิวเหยียนที่ครอบครองความสามารถในการต่อสู้ระดับเชี่ยวชาญถึงสามอย่างจะแข็งแกร่งขนาดไหนล่ะ?!

มิน่าล่ะ มู่ชิวเหยียนถึงกล้าหิ้วถุงกระสอบเดินตระเวนเก็บค่าเช่าตามลำพัง

เธอมีความมั่นใจเต็มเปี่ยมที่จะลงมือทำอะไรด้วยตัวเองจริงๆ

ต่อให้ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน มู่ชิวเหยียนก็จะสามารถตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากมองมู่ชิวเหยียน หลี่มั่วก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

เขาไม่ปล่อยให้เสียเวลา รีบเปิดแอปพลิเคชันกล้องวิดีโอแล้วดำเนินการสแกนตัวเองในจออีกครั้ง

ทันใดนั้น ข้อมูลของเขาก็ปรากฏขึ้นในสายตาอีกครั้ง

"ชื่อ: หลี่มั่ว"

"อายุ: 25 ปี"

"เพศ: ชาย"

"รูปร่างหน้าตา: 95"

"ส่วนสูง: 1.82 เมตร"

"ทักษะ: การแต่งนิยายออนไลน์ (ขั้นต้น), ขับขี่ยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์ (ขั้นต้น), ขับขี่ยานพาหนะที่ไม่มีเครื่องยนต์ (ขั้นต้น), มวยไทย (เชี่ยวชาญ), การสแกน (ทักษะกฎเกณฑ์)"

"อาชีพ: นักเขียนไส้แห้ง"

"อสังหาริมทรัพย์: ไม่มี"

"สินทรัพย์สภาพคล่อง: 15,013,222.1 หยวน"

"ยานพาหนะ: รถจักรยานไฟฟ้าลวี่เจีย"

"สถานะความสัมพันธ์: เลิกราเมื่อครึ่งปีก่อน ปัจจุบันใช้ชีวิตด้วยลำแข้งตัวเอง"

"เหตุการณ์พิเศษ: เพิ่งใช้แต้มทักษะหนึ่งแต้มเพื่อสกัดทักษะมวยไทยระดับเชี่ยวชาญจากมู่ชิวเหยียน"

"แต้มทักษะ: ศูนย์"

"ทักษะมวยไทยระดับเชี่ยวชาญถูกเพิ่มเข้าไปในช่องทักษะโดยตรง แถมแต้มทักษะก็ลดเหลือศูนย์แล้ว และเหตุการณ์พิเศษนี่ก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง! มันเปลี่ยนไปตามประสบการณ์ประหลาดที่ผมพบเจอจริงๆ ด้วย แต่มันก็ยังไม่แสดงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอยู่ดี"

เมื่อมองไปที่ช่องทักษะของตัวเอง สายตาของหลี่มั่วก็ทอประกายวูบไหวเล็กน้อย

จากนั้นเขาก็เพ่งความสนใจไปที่ช่องเหตุการณ์พิเศษ โดยอยากจะรู้ว่าเหตุการณ์พิเศษนี้จะแสดงเหตุการณ์ในอนาคตเมื่อความคิดของเขาเปลี่ยนไปหรือไม่

แต่ถึงแม้ความคิดของเขาจะแล่นพล่าน เขาก็ยังคงไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงใดๆ

"มันไม่แสดงเหตุการณ์พิเศษในอนาคตของผมจริงๆ งั้นเหรอ? หรือว่ามันยังคงซ่อนกฎเกณฑ์อะไรบางอย่างที่ผมยังไม่เข้าใจเอาไว้อีก?" หลี่มั่วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะละสายตาจากช่องข้อมูล

และเมื่อเขาทำเช่นนั้น ช่องข้อมูลก็เลือนหายไปในทันที