ตอนที่ 319 เทียบวิชาผนึก

ตอนที่ 319 เทียบวิชาผนึก

ควันปกคลุมจนบดบังสายตาทั้งหมด

การมองเห็นของเนตรสังสาระถูกพรากไปอย่างสิ้นเชิง

นางาโตะหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่นิด เนตรสังสาระไม่อาจมองเห็นจักระได้โดยตรงเหมือนเนตรวงแหวน

ในตอนนี้ เมื่อสายตาถูกควันพรากไป เขาก็แทบไม่ต่างจากคนตาบอด

แต่ อุซึมากิ คุชินะ ไม่เหมือนกัน

ความสามารถในการรับรู้ของเธอโดดเด่นอย่างยิ่ง ถ้ามองทั้งโลกนินจา ก็คงเป็นรองแค่จิเยะเท่านั้น

สู้กับอุซึมากิ คุชินะ ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ไม่มีข้อดีเลยสักนิด ตรงกันข้าม อาจพลาดท่าขึ้นมาได้ทุกเมื่อ

วินาทีถัดมา นางาโตะไม่ลังเลแม้แต่น้อย ใช้พลังของวิถีสวรรค์ทะยานขึ้นฟ้าโดยตรง

เขาต้องออกจากบริเวณนี้ให้ได้

ไม่อย่างนั้น ถ้าโดนอุซึมากิ คุชินะลอบโจมตี เขาจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในทันที

แต่ในจังหวะที่นางาโตะลอยตัวขึ้นไป โซ่ทองแน่นขนัดก็พุ่งออกมาจากในม่านควัน ไม่มีมุมอับเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นภาพนั้น สีหน้าของนางาโตะก็เปลี่ยนไป

“จับสัมผัสได้จริงๆสินะ ในสภาพแบบนี้เนตรสังสาระเสียเปรียบเกินไป”

ยิ่งกว่านั้น ปริมาณจักระของอีกฝ่ายน่ากลัวเกินไปแล้ว

โซ่ทองที่แน่นขนัดพวกนั้น แทบจะเป็นจักระที่กลายสภาพเป็นรูปธรรม ทำลายไปชุดหนึ่ง อีกชุดก็มาในทันที ราวกับไม่มีวันหมดสิ้น

แต่อุซึมากิ คุชินะกลับไม่มีท่าทีว่าใช้พลังมากเกินไปเลย

เดิมทีนางาโตะคิดว่าจักระของตัวเองก็มหาศาลพออยู่แล้ว

ในขณะที่คอยรับภาระการใช้เนตรสังสาระ เขายังสามารถควบคุมเพนหกวิถีได้อีก

ในความคิดของเขา ถ้าวัดกันที่ปริมาณจักระ ไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องอยู่ในระดับสูงสุดแน่นอน

เพราะถ้าจักระไม่มหาศาลพอ ก็ไม่มีทางรองรับการใช้เนตรสังสาระได้

แต่ตอนนี้ ข้อได้เปรียบเรื่องปริมาณจักระอันมหาศาลของเขา กลับถูกอุซึมากิ คุชินะบดขยี้จนไม่เหลือ

ตัวอุซึมากิ คุชินะเองก็มีจักระมหาศาลอยู่แล้ว ร่างกายก็เหนือกว่าเขามาก ยังไม่ต้องพูดถึงว่าข้างในร่างเธอยังมีเก้าหางครึ่งตัวอีก

วินาทีถัดมา นางาโตะยกมือขวาขึ้นอย่างสงบนิ่ง แล้วแค่นเสียง

“ข่ายเทพพิชิตฟ้า”

ตูม!

แรงกระแทกมหาศาลแผ่กระจายออกจากตัวนางาโตะในพริบตา สะท้อนโซ่ทองที่พุ่งเข้ามาแน่นขนัดกระเด็นออกไปทั้งหมด พร้อมกับสะบัดม่านควันหนาทึบให้ปลิวหายไปด้วย

เมื่อควันสลาย นางาโตะก็รีบมองหาร่างของอุซึมากิ คุชินะ แต่ภายในระยะสายตา กลับไม่พบแม้แต่เงา

“อยู่นี่ ไอ้งั่ง”

อุซึมากิ คุชินะพุ่งลงมาจากฟ้า แกว่งหมัดซัดใส่นางาโตะในทันที

สีหน้าของนางาโตะเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง แล้วตอบสนองทันควัน

“ข่ายเทพพิชิตฟ้า”

ตูม!

แรงกระแทกอันรุนแรงแผ่กระจายออกไปอีกครั้ง กระแทกเข้าใส่อุซึมากิ คุชินะเต็มๆ

อุซึมากิ คุชินะถูกซัดกระเด็นในทันที

แต่ในจังหวะที่เธอกระเด็นออกไปนั้นเอง

ปัง!

ร่างนั้นกลับกลายเป็นควันขาวสายหนึ่งโดยตรง

“ร่างแยกเงา?”

โดนหลอกแล้ว

นางาโตะเข้าใจในทันที

เธอจะโจมตีมาจากทางไหน

ข้างหลัง หรือด้านบน

นางาโตะเกร็งประสาททั้งหมด ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย

จากนั้น บนท้องฟ้าก็ส่งแรงกดดันประหลาดลงมา

นางาโตะขมวดคิ้ว ยังจะมาจากฟ้าอีกงั้นเหรอ

เขาเงยหน้าขึ้นทันที แต่สิ่งที่เห็นกลับไม่ใช่อุซึมากิ คุชินะ

แต่เป็นประตูบานหนึ่ง ประตูสีทองบานหนึ่ง

ตอนแรกนางาโตะยังไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

แต่เมื่อประตูสีทองนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

เขาก็พลันพบว่าทั่วทั้งร่างของตัวเองเหมือนถูกตรึงไว้ครึ่งหนึ่ง การเคลื่อนไหวเชื่องช้าลงอย่างมาก

ไม่เพียงเท่านั้น จักระในร่างของเขาก็เหมือนถูกผนึกไว้ ไม่อาจไหลเวียนได้

นางาโตะตกใจอย่างหนัก

วิชาผนึก

เป็นวิชาผนึกอีกแล้ว

แถมยังเป็นวิชาผนึกที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

“วิชาผนึกขั้นสูงสุด ประตูเมียวจิน”

ในตอนนี้ นางาโตะแทบไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

ถ้าประตูบานนี้กดลงมาใส่เขาจริงๆ เขาอาจถูกผนึกไว้ตรงนี้เลยก็ได้

นางาโตะไม่ลังเลแม้แต่น้อย ระดมจักระทั้งหมดที่ยังขยับได้ แล้วแค่นเสียง

“อยากวัดกันด้วยวิชาผนึกงั้นเหรอ ข่ายเทพพิชิตฟ้า”

ตูม!

แรงกระแทกที่รุนแรงยิ่งกว่าทุกครั้งก่อนหน้านี้ระเบิดออกมาในทันที

ประตูสีทองที่กำลังจะร่วงลงมาถูกสะท้อนปลิวออกไปตรงๆ

นางาโตะเพิ่งจะโล่งอก ประตูบานที่สอง แม้กระทั่งบานที่สาม ก็พลันกดทับลงมาอีกครั้ง

สีหน้าของนางาโตะเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

ประตูสีทองพวกนี้เร็วผิดปกติ อีกแค่พริบตาเดียวก็จะกดลงมาถึงตัวเขาแล้ว

ตอนนี้ ข่ายเทพพิชิตฟ้ายังไม่ฟื้นตัว นางาโตะไม่มีเวลาหลบอีกต่อไป

วินาทีถัดมา นางาโตะหรี่ตาลงเล็กน้อย

“จะวัดกันด้วยวิชาผนึกสินะ ถ้างั้น ก็ลองดู”

นางาโตะไม่คิดจะหลบแล้ว

มาถึงขั้นนี้ ประตูสีทองพวกนี้ เขาก็คงหลบไม่พ้นอยู่ดี

แรงกดข่มมันรุนแรงเกินไป

ประตูสีทองพวกนี้ มากพอจะกดสะกดสัตว์หางได้ทุกตัวแน่นอน

นี่คือวิชาผนึกที่มีไว้เพื่อผนึกสัตว์หางโดยเฉพาะ

แต่ในขณะเดียวกัน นางาโตะก็มั่นใจว่า วิชาผนึกของเขา แข็งแกร่งยิ่งกว่านี้

แปะ!

นางาโตะประสานมือเข้าหากันทันที

ในจังหวะที่ประตูสีทองกดลงมา เขาแค่นเสียง

“ดาราสวรรค์ระเบิดพิภพ”

จากนั้น

ตูม!

ประตูสีทองกดทับนางาโตะลงไปตรงๆ

แม้แต่พื้นดินยังแตกร้าว

ตอนนี้ นางาโตะคุกเข่าข้างเดียวอยู่กับพื้น ไหล่ถูกประตูสีทองกดทับเอาไว้แน่น

นั่นไม่ใช่แค่การกดทับทางกายภาพเท่านั้น แต่เป็นการสะกดจักระโดยตรงมากกว่า

ตอนนี้ นางาโตะรู้สึกว่าจักระของตัวเองถูกกดผนึกไว้ทั้งหมด แม้แต่เสี้ยวเดียวก็ระดมออกมาไม่ได้

วิชาผนึกนี้น่ากลัวอย่างมาก

แต่นางาโตะกลับยิ้มเย็น

ก่อนจะถูกกดผนึก วิชาผนึกของเขาก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว

ตอนนี้ เขาค่อยๆ แบมือทั้งสองออก ระหว่างฝ่ามือมีลูกทรงกลมสีดำลูกเล็กอยู่ลูกหนึ่ง

ใครจะคิดว่า ภายในลูกสีดำเล็กๆนี้ จะซ่อนแรงดึงดูดไร้ขอบเขตเอาไว้

วินาทีถัดมา นางาโตะดีดลูกทรงกลมสีดำเล็กนั้นออกไปทันที

เวลานั้น ลูกทรงกลมนี้เหมือนไร้น้ำหนัก ค่อยๆลอยขึ้นไป แล้วซ้อนทับกับดวงอาทิตย์

อุซึมากิ คุชินะมองทุกอย่างนี้จากที่ไกลๆอย่างเงียบงัน ในใจเธอเต็มไปด้วยความสงสัย

“นั่นมันอะไร”

นั่นคือวิชาที่นางาโตะปล่อยออกมาในเสี้ยววินาทีก่อนถูกเธอกดสะกด

อุซึมากิ คุชินะไม่ได้ประมาทเลยแม้แต่น้อย

เธอเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้อยู่ตลอดเวลา

แล้วในวินาทีต่อมา ลูกทรงกลมสีดำนั้นก็ระเบิดแรงดึงดูดมหาศาลออกมาในพริบตา

ตอนนี้ อุซึมากิ คุชินะถูกแรงดึงดูดจับเอาไว้ แล้วร่วงดิ่งไปทางลูกทรงกลมนั้นทันที

(จบตอน)