ตอนที่ 313 ระเบิด!
ตอนที่ 313 ระเบิด!
ตอนที่ 313 ระเบิด!
“ข่ายเทพพิชิตฟ้า!!!”
นี่คือการโจมตีที่นางาโตะรวบรวมจักระของเพนทั้งหมดไปไว้ที่วิถีสวรรค์แล้วปลดปล่อยออกมา
และการโจมตีนี้ รุนแรงพอจะทำลายหมู่บ้านนินจาโคโนฮะทั้งหมู่บ้านได้
ในเนื้อเรื่องเดิม ตอนที่เพนบุกโคโนฮะ เขาก็ใช้ท่านี้กวาดโคโนฮะจนราบเป็นหน้ากลองในพริบตา
ถ้าไม่ได้คัตสึยุที่ซึนาเดะอัญเชิญออกมาคอยปกป้องคนส่วนใหญ่ในโคโนฮะ โคโนฮะคงเกือบถูกกวาดล้างทั้งหมู่บ้านไปแล้ว
ก่อนหน้านี้เพราะกลัวพลาดฆ่าจินชูริกิสองหาง เพนจึงไม่ได้คิดจะใช้ท่านี้ในโคโนฮะ แต่ตอนนี้ ร่างจริงถูกพบแล้ว นางาโตะจึงไม่มีทางเลือก นอกจากต้องสังหารนินจาโคโนฮะที่ไล่ตามเขาด้วยพลังทั้งหมด
แต่ในจังหวะที่แรงกระแทกไร้รูปร่างจาก ข่ายเทพพิชิตฟ้า อันมหาศาลกำลังกระจายออกไปนั่นเอง
เงาดำสายหนึ่งก็ถูกอุจิวะ ฟุงาคุโยนขึ้นมาจากด้านล่างในพริบตา
เพนวิถีสวรรค์สังเกตเห็นเงาดำนั้น
นั่นคืออุจิวะ ชิซุย!
เขาจะทำอะไรกัน
อุจิวะ ฟุงาคุดันโยนเขามาตรงหน้าตัวเอง
น่าขันสิ้นดี
มาถึงขั้นนี้แล้ว มนุษย์พวกนี้ยังจะทำอะไรได้อีก
คิดจะพลิกสถานการณ์งั้นเหรอ
ตอนนี้ ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
ข่ายเทพพิชิตฟ้า จะกวาดทุกสิ่งในระยะสายตาตรงหน้าให้ราบหมด
และอุจิวะ ชิซุยที่ถูกโยนเข้ามา จะเป็นคนแรกที่รับแรงกระแทกนั้น
“จงรับการลงทัณฑ์จากพระเจ้าเสีย...”
เพนแค่นหัวอย่างดูแคลน แต่กลับไม่ทันสังเกตเลยว่า ในดวงตาทั้งสองของอุจิวะ ชิซุย เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผากำลังส่องประกายเย็นเยียบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ไม่สิ บางทีเพนอาจสังเกตเห็นแล้ว
แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ
เขาไม่รู้ถึงพลังที่แท้จริงของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา
ในความคิดของเขา สิ่งนั้นก็คือซูซาโนโอะ
และดูเหมือนว่า เขาจะไม่ได้เห็นพลังของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ
จากนั้น
พลังเนตรอันน่าหวาดหวั่นก็ปะทุออกมาจากเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของชิซุยในทันที
เลือดไหลอาบลงมาจากดวงตาของชิซุย
“เทพต่างสวรรค์!”
ชั่วพริบตาเดียว
นางาโตะที่กำลังควบคุมเพนวิถีสวรรค์อยู่ก็นิ่งค้างไป
เขาเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
จักระที่ปั่นป่วน การควบคุมที่หลุดหาย และการสั่นสะเทือนของเนตรสังสาระ ทำให้เขาลืมทุกอย่างไปหมด
แม้แต่โคนันที่อยู่ข้างนางาโตะยังสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของเขา
“เกิดอะไรขึ้น นางาโตะ!?”
“เพนวิถีสวรรค์...ขาดการเชื่อมต่อแล้ว!”
สีหน้าของโคนันเปลี่ยนไปทันที
“อะไรนะ?”
“เป็นไปได้ยังไง!?”
“นายเอาพลังของเพนทั้งหมดไปรวมไว้ที่วิถีสวรรค์แล้วนะ เพนตัวสุดท้ายก็ยังถูกจัดการได้งั้นเหรอ!?”
นางาโตะส่ายหน้า
“ไม่รู้!”
“แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น ฉันสูญเสียการควบคุมเพนทั้งหมดไปเลย!”
“แม้แต่วิชาที่ปล่อยออกไปก็ล้มเหลวเพราะจักระปั่นป่วน!”
จนถึงตอนนี้แรงกระแทกก็ยังไม่ตกลงมา นั่นคือหลักฐานที่ชัดเจนที่สุด
ข่ายเทพพิชิตฟ้า ไม่ได้ถูกใช้ออกไป
ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง
อุจิวะ ชิซุยใช้ เทพต่างสวรรค์ ควบคุมเพนได้โดยตรง!
นั่นคือวิชาลวงตาที่แข็งแกร่งที่สุด ซึ่งสามารถบิดความคิดและเจตจำนงของเป้าหมายได้อย่างฝืนธรรมชาติ
ในมหาสงครามนินจาครั้งที่สี่ของเนื้อเรื่องเดิม
เทพต่างสวรรค์ของอุจิวะ ชิซุย คือดวงตาเพียงหนึ่งเดียวที่สามารถสลายวิชาสัมภเวสีคืนชีพ ได้แบบเผชิญหน้าตรงๆ
แม้แต่อุจิวะ มาดาระก็ยังต้องอาศัยการรู้ผนึกของวิชาสัมภเวสีคืนชีพ จึงจะหลุดพ้นจากการควบคุมได้
แต่เทพต่างสวรรค์กลับปะทะตรงๆ แล้วช่วยให้อิทาจิหลุดจากการควบคุมได้ทันที
เพน สามารถถูกควบคุมด้วยวิชาลวงตาได้
ในเนื้อเรื่องเดิม ตอนที่จิไรยะสู้กับเพน เขาก็หาช่องรอดจากวิชาลวงตาได้ และยังสังหารเพนไปถึงสามร่าง
และเทพต่างสวรรค์ของชิซุย ก็ยังอยู่เหนือกว่าวิชาลวงตาแห่งภูเขาเมียวโบคุอีก
ตึง!
เพนวิถีสวรรค์ที่สูญเสียการควบคุมจากนางาโตะ ร่วงลงมาจากฟ้าโดยตรง ก่อนจะกระแทกพื้นอย่างแรง
ส่วนอุจิวะ ชิซุย ก็ค่อยๆ ร่อนตัวลงมา
เขาเอามือกุมตาตัวเอง แล้วถอนหายใจออกมาโดยไม่รู้ตัว
ทุกครั้งที่ใช้วิชาของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา มันก็เป็นการทำร้ายเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา และก้าวเข้าใกล้ความมืดมิดถาวรขึ้นอีกหนึ่งก้าว
แต่เมื่อชิซุยมองไปที่เพนวิถีสวรรค์ซึ่งถูกจัดการแล้วบนพื้น เขาก็ยิ้มออกมา
ทุกอย่างนี้ มันคุ้มค่า
“หวุดหวิดจริงๆ...เกือบไม่ทันแล้ว”
ในเสี้ยววินาทีนั้น ชิซุยถึงขั้นสัมผัสได้ว่าแรงกระแทกมหึมากำลังพุ่งเข้ามา
ถ้าเทพต่างสวรรค์ของเขาช้ากว่านั้นเพียงชั่วขณะเดียว เขาคงถูกวิถีสวรรค์ระเบิดร่างไปแล้ว
ยังดีที่เทพต่างสวรรค์ เข้าไปรบกวนจักระของเพนโดยตรง ทำให้ข่ายเทพพิชิตฟ้าล้มเหลวเพราะจักระปั่นป่วน
“เป็นยังไงบ้าง ไม่เป็นไรใช่ไหม ชิซุย!”
ฟุงาคุรีบตามเข้ามาทันที
การใช้พลังของเขาก็หนักเอาเรื่องเหมือนกัน
การคงซูซาโนโอะไว้ต่อเนื่อง ทำให้เขาเริ่มรับไม่ไหวอยู่บ้าง
ชิซุยส่ายหน้า
“ฉันไม่เป็นไร คราวนี้หุ่นเชิดของเขาไม่เหลือแล้ว!”
“ตอนนี้ ต่อให้เขาจะกลับไปควบคุมหุ่นเชิดที่เคยทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ ก็ไล่ตามพวกเราไม่ทันแล้ว!”
ฟุงาคุพยักหน้า แล้วดึงชิซุยขึ้น ก่อนจะไล่ตามต่อ
และในวินาทีถัดมา ดวงตาของอุซึมากิ คุชินะก็หรี่ลงเล็กน้อย แล้วเอ่ยขึ้นอย่างสงบ
“ถึงแล้ว!”
เมื่อข้ามยอดเขาที่สูงที่สุดไป บนจุดสูงสุดนั้น มองเห็นกำแพงสูงที่เพิ่งถูกสร้างขึ้นอย่างฉับพลัน
อุซึมากิ คุชินะอาจไม่รู้
แต่ในสายตาของเนตรวงแหวน กำแพงสูงนั้นคือสีของจักระอย่างชัดเจน
“ระวังไว้หน่อย...”
“กำแพงสูงนี่ทำจากกระดาษ และในกระดาษก็มีจักระอยู่ด้วย เป็นวิชาธาตุที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แปลกดีจริง ๆ”
และในจังหวะที่ทั้งสามเข้าใกล้นั่นเอง
ฟึ่บ!
บนท้องฟ้า หอกเล่มหนึ่งพุ่งแหวกอากาศเข้ามา ก่อนจะตกลงใส่ทั้งสามคนในพริบตา
“ระวัง!”
อุซึมากิ คุชินะแค่นเสียง
ทั้งสามกระจายตัวหลบทันที
ตู้ม!
หอกปักลงพื้นอย่างแรง พื้นดินถูกทะลวงจนควันฝุ่นฟุ้งกระจายเต็มท้องฟ้า
“นั่นคือร่างจริงของเพนงั้นเหรอ!?”
ตอนนี้ทั้งสามเงยหน้าขึ้น มองไปยังทิศทางที่การโจมตีพุ่งมา
เห็นเพียงเงาร่างหนึ่งยืนอยู่กลางอากาศ ด้านหลังมีปีกคู่หนึ่ง ปีกกระดาษขนาดมหึมา
“ทุกคนแห่งโคโนฮะ พอแค่นี้เถอะ!”
“ช่วยหยุดอยู่ตรงนี้ได้ไหม?”
พูดจบ เธอก็ประสานอิน
ชั่วพริบตา หอกที่เธอขว้างออกมาก่อนหน้านี้ก็แยกตัวออกโดยตรง กลายเป็นเศษกระดาษนับไม่ถ้วน พุ่งเข้าโจมตีทั้งสามคน
และเศษกระดาษเหล่านั้น ทั้งหมดคือกระดาษระเบิด!
“ระเบิด!”
เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวกลืนร่างทั้งสามเข้าไปในทันที!
(จบตอน)