ตอนที่ 286 ครั้งนี้ ฉันจะฟันนายตรงๆเอง

ตอนที่ 286 ครั้งนี้ ฉันจะฟันนายตรงๆเอง

ชั่วพริบตาเดียว จริงๆแล้วมีแค่ชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

เซ็ตสึดำลอบโจมตี เทรุมิ เมย์ จากมุมอับแบบสมบูรณ์ ในวินาทีนั้น เทรุมิ เมย์ รับรู้ได้ถึงการเข้ามาใกล้ของวิญญาณ แต่เจ้าหมอนี่เร็วเกินไปจริงๆ

เร็วเสียจนต่อให้เป็น เทรุมิ เมย์ ก็ยังตอบสนองไม่ทัน

จากนั้น ในชั่วพริบตาเดียว ร่างของเซ็ตสึดำก็บิดเบี้ยว ราวกับกลายเป็นของเหลว แล้วเข้าปกคลุมร่างของ เทรุมิ เมย์ ทั้งหมดในทันที

ในวินาทีนั้น เซ็ตสึดำใช้วิชาธาตุหยินหยางสถิตเข้ากับร่างของ เทรุมิ เมย์ และแย่งสิทธิ์ควบคุมร่างนี้ไปในพริบตา

เมื่อรู้ตัวว่าร่างกายของตัวเองไม่อยู่ในการควบคุมอีกต่อไป สีหน้าของ เทรุมิ เมย์ ก็เปลี่ยนไปทันที

นี่มันความสามารถอะไรกัน

เซ็ตสึดำยิ้มเย็น

นี่เป็นครั้งแรกในรอบพันปีที่เซ็ตสึดำลงมืออย่างหุนหันขนาดนี้

เพราะเขาพบว่า ถ้ายังไม่ลงมือตอนนี้ เมล็ดพันธุ์ที่เขาฝังไว้ในตัว อุจิวะ มาดาระ จะไม่มีวันงอกงาม

เป้าหมายของเซ็ตสึดำคือปลอดปล่อย โอซึซึกิ คางุยะ

และ อุจิวะ มาดาระ ก็คือตัวเลือกที่ดีที่สุดของเขาในตอนนี้ อีกทั้งยังได้รับพลังของเนตรสังสาระแล้วด้วย

ตอนนี้ โอบิโตะ กำลังทำงานให้อุจิวะ มาดาระ

ส่วนโอบิโตะจะภักดีต่ออุจิวะ มาดาระ จริงหรือไม่ เซ็ตสึดำไม่รู้ และก็ไม่จำเป็นต้องรู้

เขาแค่ต้องทำให้แผนดำเนินไปอย่างราบรื่นก็พอ

ทำให้ห้าแคว้นใหญ่อ่อนแอลง แย่งชิงสัตว์หาง แล้วใช้เนตรสังสาระของนางาโตะฟื้นคืนชีพอุจิวะ มาดาระ ด้วยวิชาสังสาระคืนชีพ

นี่คือแผนทั้งหมดของเขา

แต่ตอนนี้ จากสถานการณ์ในโลกนินจา โคโนฮะมีทั้งกำลังและความมุ่งมั่นมากพอจะรวมโลกนินจาเป็นหนึ่งได้แล้ว

ถ้าปล่อยให้โคโนฮะทำสำเร็จจริง การเคลื่อนไหวของโอบิโตะ ก็จะล้มเหลวตั้งแต่ก้าวแรก

จะทำให้ห้าแคว้นใหญ่อ่อนแอลงงั้นเหรอ ตอนนี้ห้าแคว้นใหญ่ดันจับมือร่วมกันหมดแล้ว จะไปทำให้อ่อนแอลงบ้าบออะไรได้

ห้าแคว้นใหญ่ร่วมมือกัน ต่อให้แสงอุษาแข็งแกร่งเหนือมนุษย์แค่ไหน ก็ยังคิดจะชิงสัตว์หางออกมาจากยักษ์ใหญ่แบบนั้นอีกงั้นเหรอ

เพ้อฝันเกินไปแล้ว

เพราะแบบนี้ เซ็ตสึดำเลยร้อนใจมากเหมือนกัน

เขาไม่อยากให้แผนของยุคนี้สูญเปล่าไปแบบนี้

ท้ายที่สุด อุจิวะ มาดาระได้เปิดเนตรสังสาระแล้ว

นี่คือครั้งที่เซ็ตสึดำเข้าใกล้เป้าหมายของตัวเองมากที่สุดในรอบพันปี

เซ็ตสึดำใช้เวลาหลายพันปีปลุกปั่นความขัดแย้งระหว่างนินจา จนในที่สุดก็ได้ อุจิวะ มาดาระ มาเป็นหมากตัวนี้

ใครจะไปรู้ ถ้าครั้งนี้พังลงไป จะต้องรออุจิวะ มาดาระคนต่อไปอีกนานแค่ไหน

เซ็ตสึดำไม่อยากยอมแพ้กับยุคนี้

เพราะงั้น ตอนที่ โอบิโตะ ไม่ทำอะไร เขาก็จำเป็นต้องลงมือในเงามืดเอง

ยิ่งไปกว่านั้น ในสายตาของเซ็ตสึดำ เทรุมิ เมย์ ก็เป็นแค่ตัวกระจอก ไม่ใช่ภัยคุกคามอะไรเลย

แม้ก่อนหน้านี้เขาจะเคยเสียท่าให้ ชิบะ จนตกใจไม่น้อย

แต่ยังไง เทรุมิ เมย์ ก็ไม่ใช่อุจิวะ ชิบะ ในสายตาของเซ็ตสึดำ เธอไม่น่ากลัวเลยแม้แต่นิด

และในจังหวะที่เซ็ตสึดำควบคุมเทรุมิ เมย์ได้ เขาก็บังคับร่างของเธอใช้ดาบฟันวิญญาณแทงเข้าใส่ร่างของเธอทันที

ไม่ว่าจะยังไง ก็ต้องทำให้ เทรุมิ เมย์ บาดเจ็บสาหัสก่อน

แต่ในตอนที่เซ็ตสึดำกำลังควบคุมร่างของ เทรุมิ เมย์ เขากลับเจอแรงต้านที่ไม่น่าเชื่อ

ในวินาทีนั้น เซ็ตสึดำถึงกับรู้สึกว่า เทรุมิ เมย์ กำลังจะหลุดจากการควบคุม

"อะ อะไรกัน...!?"

"ผู้หญิงคนนี้... ต่อต้านได้งั้นเหรอ!"

แม้แต่เซ็ตสึดำยังตกตะลึง

สิ่งที่เขาใช้คือวิชาธาตุหยินหยาง ต้นกำเนิดของวิชานินจาทั้งหมด

หยิน คือพลังจิตวิญญาณ หยาง คือพลังของร่างกาย

ส่วนหยินหยาง คือการหลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์แบบของทั้งสอง

ตามหลักแล้ว เซ็ตสึดำควรควบคุมร่างของ เทรุมิ เมย์ ได้อย่างสมบูรณ์ และกดข่มจิตใจของเธอได้ทั้งหมด

แต่ในวินาทีนี้ เซ็ตสึดำกลับสัมผัสได้ถึงแรงต่อต้านทางจิตที่น่าเหลือเชื่อจาก เทรุมิ เมย์

ในพริบตานั้น เซ็ตสึดำก็เข้าใจ

พลังจิตของ เทรุมิ เมย์ สูงจนน่ากลัว

สูงเสียจนต่อต้านพลังหยินหยางได้

แม้ในต้นฉบับ โอบิโตะ เองก็เคยต่อต้านการควบคุมของเซ็ตสึดำได้

แต่นั่นเกิดขึ้นบนพื้นฐานที่ว่า โอบิโตะได้รับพลังหกวิถี และตัวเขาเองก็ใช้พลังหยินหยางได้ด้วย

แต่ เทรุมิ เมย์ ในตอนนี้ เป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้น

ในวินาทีนั้น ท่ามกลางความตกใจ เซ็ตสึดำกลับรู้สึกเหมือนตัวเองถูก เทรุมิ เมย์ กดเอาไว้

สีหน้าของเซ็ตสึดำเปลี่ยนไปทันที แล้วรีบตะโกนออกมา

"โอบิโตะ พลังจิตของผู้หญิงคนนี้สูงจนน่ากลัว!"

"รีบลงมือ!"

เมื่อได้ยินแบบนั้น โอบิโตะ ก็ลงมือในทันที ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

ในชั่วพริบตานั้น เนตรวงแหวนข้างเดียวของเขาเปลี่ยนเป็นลวดลายของเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผา แล้วจ้องตรงไปยังดวงตาของ เทรุมิ เมย์

นั่นคือ วิชาลวงตาของเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา

ขณะเดียวกัน เซ็ตสึดำก็ประสานกับ โอบิโตะ รบกวนจักระของ เทรุมิ เมย์

ในวินาทีที่วิชาเนตรของ เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา ของ โอบิโตะ ออกฤทธิ์กับ เทรุมิ เมย์

เซ็ตสึดำก็สัมผัสได้ทันทีว่าแรงต่อต้านของ เทรุมิ เมย์ อ่อนลง และหายไปอย่างรวดเร็ว

เขาได้อำนาจควบคุมร่างของ เทรุมิ เมย์ กลับมาอีกครั้ง

เซ็ตสึดำถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที

"ผู้หญิงคนนี้... เป็นตัวอะไรกันแน่!?"

ถึงกับต่อต้านหยินหยางได้

ขณะเดียวกัน โอบิโตะ ก็เดินเข้ามาอย่างสงบ มองเซ็ตสึดำด้วยแววตาเหยียดหยัน

"เซ็ตสึดำ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วนะที่นายพลาด"

"สิ่งที่เรียกว่าความตั้งใจของ อุจิวะ มาดาระ มีค่าแค่นี้เองเหรอ"

"น่าอนาถจริงๆ"

เมื่อได้ยินแบบนั้น เซ็ตสึดำก็พูดไม่ออกอยู่บ้าง

ครั้งก่อนเขาพลาดเพราะชิบะ

ครั้งนี้ กลับมาพลาดเพราะเทรุมิ เมย์

ไม่ว่ายังไงเขาก็คิดไม่ออกว่า เทรุมิ เมย์ ใช้อะไรมาต้านพลังหยินหยางของเขาได้

ต้องรู้ไว้ว่า ถ้าเป็นในด้านวิชานินจา สิ่งที่สามารถต้านวิชาธาตุหยินหยางได้ ก็มีแค่วิชาธาตุหยินหยางเท่านั้น

แน่นอน ยังมีอีกหนึ่งความเป็นไปได้

ก็คือพลังจิตของ เทรุมิ เมย์ สูงจนน่ากลัว สูงเสียจนเกินขอบเขตการรับรู้ของเซ็ตสึดำ

แต่แบบนั้นมันจะเป็นไปได้จริงเหรอ

แล้วในวินาทีต่อมา เทรุมิ เมย์ ก็ใช้การกระทำบอกคำตอบแก่เซ็ตสึดำว่า มันไม่ใช่ความเป็นไปได้ แต่มันคือความจริง

ปัง!

นั่นคือเสียงของบางสิ่งถูกปลดปล่อยออกมา

จากนั้น ในชั่วพริบตานั้น โอบิโตะ เบิกตากว้าง ภาพตรงหน้าทำให้เขานิ่งอึ้ง

เขาเห็นวิญญาณของ เทรุมิ เมย์ กลายเป็นรูปร่างจริง เดินออกมาจากร่างของเธอโดยตรง แล้วชักดาบฟันวิญญาณออกมาโดยไม่ลังเล ก่อนจะฟันสวนกลับใส่เซ็ตสึดำที่สิงอยู่ในร่างของเธอด้วยความเร็วสูง

สายตาและท่าทางนั้น เหมือน เทรุมิ เมย์ ตั้งใจจะฟันเซ็ตสึดำพร้อมกับร่างของตัวเองไปด้วยกัน

และเธอก็คิดแบบนั้นจริงๆ

หลังจากกลายเป็นยมทูตแล้ว ร่างกายเนื้อหนังอะไรนั่น สำหรับ เทรุมิ เมย์ ไม่มีความหมายอีกต่อไป

สำหรับเธอ มันก็เป็นแค่ภาชนะของวิญญาณ เป็นเพียงร่างเทียมเท่านั้น

ถึงร่างเนื้อจะถูกฟันตาย วิญญาณของเธอก็จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

เพราะตั้งแต่แรก ชิบะ ก็ตัดการเชื่อมโยงระหว่างวิญญาณกับร่างกายของ เทรุมิ เมย์ เอาไว้แล้ว

ต่อให้ร่างตายไป ก่อนจะหาร่างเทียมที่เหมาะสมได้ เทรุมิ เมย์ ก็แค่ต้องคงสภาพยมทูตเอาไว้เท่านั้น

และนั่น ไม่ได้ส่งผลอะไรต่อเธอเลย

เพราะงั้น ดาบนี้ของเธอจึงไร้ความลังเล

ส่วนเซ็ตสึดำนั้น ตกใจจนชะงักไปหมด

ล้อกันเล่นหรือไง

ผู้หญิงคนนี้มันตัวอะไรกันแน่

วิญญาณเดินออกมาจากร่างได้จริงๆ งั้นเหรอ

อุจิวะ ชิบะ นาย ไปทำอะไรกับผู้หญิงคนนี้กันแน่

เซ็ตสึดำรีบถอนตัวออกจากร่างของ เทรุมิ เมย์ ในทันที พอเห็นแบบนั้น เทรุมิ เมย์ ก็ยิ้มเย็น

"ถึงกับออกจากร่างของฉันทันทีเลยสินะ"

"ตอบสนองได้เร็วดีนี่"

"ก็ดี จะได้ไม่ต้องเสียร่างเนื้อของฉันไป"

"ครั้งนี้ ฉันจะฟันนายตรงๆเอง!"

(จบตอน)