ตอนที่ 233 ไรคาเงะสิ้นหวังแล้ว

ตอนที่ 233 ไรคาเงะสิ้นหวังแล้ว

นั่นคือการโจมตีสังหารเด็ดขาดจากไรคาเงะ

ผลกระทบจากยาลวงตาที่มีต่อเขา ถูกกดลงจนต่ำที่สุดแล้ว และไรคาเงะก็ซ่อนตัวอยู่แถวนั้นมาตลอด

ในจังหวะที่นามิคาเสะ มินาโตะดึงจักระของเก้าหางกลับคืนทั้งหมด

ไรคาเงะก็ลงมือ

เขาเชื่อว่าในสถานการณ์แบบนั้น ตัวเองได้กระตุ้นเซลล์จนถึงขีดสุดแล้ว ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าทุกอย่างแบบนี้ บวกกับการลอบโจมตี ต่อให้เป็นนามิคาเสะ มินาโตะ ก็ไม่มีทางตอบสนองทันแน่

และการโจมตีนี้ ก็เพียงพอจะสังหารนามิคาเสะ มินาโตะได้ในพริบตา ก่อนอีกฝ่ายจะใช้พลังของเก้าหาง

ไรคาเงะมีความมั่นใจแบบนั้น และเขาก็ทำแบบนั้นจริงๆ

ก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้คิดจะลงมือกับนามิคาเสะ มินาโตะเลย

จนกระทั่งได้เห็นกับตาว่าเก้าหางเชื่อมต่อกับนามิคาเสะ มินาโตะแล้ว นามิคาเสะ มินาโตะกลายเป็นจินชูริกิสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง แถมยังเอาชนะร่างคลุ้มคลั่งของสองหางกับแปดหางได้อย่างง่ายดายต่อหน้า

ตอนนั้นเอง ไรคาเงะก็รู้แล้ว ว่าตัวเองต้องหาทุกวิถีทางเพื่อฆ่านามิคาเสะ มินาโตะให้ได้ ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

จินชูริกิสมบูรณ์แบบของเก้าหาง นั่นมันหมายความว่ายังไง

จนถึงตอนนี้ ยังไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน

ไม่ต้องพูดถึงจินชูริกิสมบูรณ์แบบเลย แม้แต่คนทั่วไป ยังไม่มีคุณสมบัติพอจะเป็นจินชูริกิของเก้าหางด้วยซ้ำ

แต่ในสถานการณ์แบบนี้ นามิคาเสะ มินาโตะกลับทำให้เก้าหางยอมสยบได้อย่างสมบูรณ์

สำหรับคุโมะงาคุเระแล้ว นี่คือข่าวร้ายอย่างไม่ต้องสงสัย

เพราะไม่ว่าคุโมะงาคุเระจะมีเหตุผลอะไร แต่ที่สองหางกับแปดหางคลุ้มคลั่งแล้วบุกโคโนฮะ นั่นคือความจริงที่เถียงไม่ได้

ไรคาเงะไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องนี้จะจบลงง่ายๆ

หลังจากนี้ คุโมะงาคุเระจะต้องเผชิญกับการตอบโต้ที่โหดเหี้ยมที่สุดจากโคโนฮะ

และในฐานะเงาของคุโมะงาคุเระ ไรคาเงะมีหน้าที่ต้องหยุดไม่ให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น

แต่สิ่งที่ไรคาเงะไม่มีทางคาดคิดก็คือ การโจมตีที่ควรจะพลาดไม่ได้อย่างเด็ดขาด กลับถูกนามิคาเสะ มินาโตะป้องกันเอาไว้ได้

ตอนนี้ ไรคาเงะมองนามิคาเสะ มินาโตะด้วยความตกตะลึง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

"นามิคาเสะ มินาโตะ นาย...รับการโจมตีนั้นไว้ได้จริงๆ งั้นเหรอ"

ในตอนนี้ ไม่ใช่แค่ไรคาเงะ แม้แต่นามิคาเสะ มินาโตะเองก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ

การโจมตีนี้ เดิมทีไม่มีทางหลบได้ แต่เขากลับหลบมันได้จริงๆ

และสิ่งที่เขารับรู้ตอนหลบการโจมตีนั้น ไม่ใช่การโจมตีจากไรคาเงะ แต่เป็นเจตนาร้ายของอีกฝ่าย

เจตนาร้ายที่ถึงตาย

เก้าหาง คือการรวมตัวของความชั่วร้าย

เมื่อควบคุมเก้าหางได้อย่างแท้จริงแล้ว ในฐานะจินชูริกิ จะได้รับความสามารถในการรับรู้ความดีและความชั่ว

แม้นามิคาเสะ มินาโตะจะไม่รู้เรื่องนี้ แต่...เขาได้รับพลังนั้นมาจริงๆ

และก็เป็นเพราะพลังนี้เอง ที่ทำให้เขารอดตายมาได้ในครั้งนี้

ความตกตะลึงเพียงชั่วครู่ ทำให้แววตาของนามิคาเสะ มินาโตะเย็นชาลงทันที

"ไรคาเงะ นายทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ"

ไรคาเงะแค่นเสียง พร้อมกับสายฟ้าที่ปะทุขึ้น ร่างของเขาหายวับไปในพริบตา ด้วยความเร็วสูงสุด เขาคว้าตัวคิลเลอร์ บีและนิอิ ยูงิโตะที่หมดสติเอาไว้

"หึ ฉันบอกแล้ว นามิคาเสะ มินาโตะ"

"ที่สองหางและแปดหางของคุโมะงาคุเระคลุ้มคลั่ง ก็เพราะถูกชิมูระ ดันโซ นินจาถอนตัวของพวกโคโนฮะใส่ร้ายเล่นงาน"

"ก็เพราะพวกนายไม่จัดการนินจาถอนตัว ของโคโนฮะให้เร็วพอ ถึงได้เกิดเรื่องวันนี้ขึ้น"

"เพราะงั้น โฮคาเงะรุ่นสี่ นายต้องรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้"

ความสามารถในการโยนความผิดของไรคาเงะนั้น ร้ายกาจมาตลอด

ไม่ว่าใครถูกใครผิด อย่างแรกคือต้องสาดน้ำสกปรกใส่อีกฝ่ายก่อน

ส่วนความจริงของเรื่องนั้น ค่อยไปว่ากันทีหลัง

ดังนั้น ตอนนี้เขาต้องพาสองหางกับแปดหางออกไปก่อน

ทันทีที่พูดจบประโยคนั้น ไรคาเงะมองนามิคาเสะ มินาโตะอย่างเย็นชา ก่อนจะหายตัวไปในทันที

โหมดจักระสายฟ้า ทำให้เซลล์ของไรคาเงะถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด เพียงพริบตาเดียว เขาก็หายไปจากสายตาของนามิคาเสะ มินาโตะ

และในตอนนั้นเอง เก้าหางในร่างของนามิคาเสะ มินาโตะก็เอ่ยขึ้นกะทันหัน

"มินาโตะ อย่าบอกนะว่า...ขนาดตอนนี้แล้ว เจ้ายังคิดจะปล่อยหมอนั่นไปอีก"

"ถึงข้าจะไม่ค่อยชอบเจ้าคนตาบอดนั่นก็เถอะ แต่มีอยู่ประโยคหนึ่งที่ข้าเห็นด้วยกับเขา สันติภาพน่ะ มันต้องต่อสู้แย่งชิงมา"

แล้วก็

นามิคาเสะ มินาโตะพยักหน้าอย่างสงบ

"คุรามะ นายพูดไม่ผิด ชิบะก็พูดไม่ผิดเหมือนกัน"

"เพราะงั้น บางครั้ง ฉันเองก็จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงแล้ว"

"สันติภาพ ต้องมีการเสียสละ"

และคนที่ต้องเสียสละ ไม่เคยใช่พวกเดียวกับตัวเอง

เสียสละคนอื่น เพื่อทำให้สันติภาพของตัวเองสำเร็จ

นั่นไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่มันคือความจริง

ต้องรอดชีวิตก่อน ถึงจะมีสิทธิ์พูดถึงความไม่เห็นแก่ตัว

ถ้าพูดถึงสันติภาพโดยไม่สนเรื่องพลัง ก็เป็นแค่ฝันกลางวัน

เพราะงั้น ในตอนนี้เอง นามิคาเสะ มินาโตะลงมือแล้ว

ชั่วพริบตาเดียว จริงๆ ก็แค่ชั่วพริบตาเดียว

เขากลายเป็นประกายแสงสีทองสายหนึ่ง ความเร็วมากจนน่าเหลือเชื่อ

ถึงขั้นทำให้ไรคาเงะที่เสริมความเร็วถึงขีดสุดยังต้องสั่นสะท้าน

ทั้งที่ควรเป็นเขาที่ลงมือก่อนแท้ๆ

แต่ตอนนี้ นามิคาเสะ มินาโตะกลับมาดักอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

"เร็วอะไรขนาดนี้"

"สมกับเป็นประกายแสงสีทองแห่งโคโนฮะจริงๆ หลังจากได้พลังของเก้าหางมาแล้ว ต่อให้ไม่ใช้เทพสายฟ้าเหิน วิชาพริบตาของนายก็ยังเหนือกว่าฉันไปแล้วสินะ นามิคาเสะ มินาโตะ"

เมื่อได้ยินแบบนั้น นามิคาเสะ มินาโตะก็มองไรคาเงะอย่างสงบ แล้วพูดเสียงเรียบ

"ไรคาเงะ นายคิดว่า...ที่ฉันหยุดนายไว้ เป็นเพราะอยากฟังนายพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้งั้นเหรอ"

"งั้นนายก็"

"นายไปไม่ได้หรอก"

น้ำเสียงของนามิคาเสะ มินาโตะเย็นเยียบจนน่ากลัว

หนาวเย็นเสียจนแม้แต่ไรคาเงะในตอนนี้ยังรู้สึกขวัญผวา

ต่อเรื่องนั้น ไรคาเงะเพียงแต่มองนามิคาเสะ มินาโตะอย่างเย็นชา

"โฮคาเงะรุ่นสี่ นายคิดจริงๆเหรอว่า แค่ได้พลังของเก้าหางมา นาย...จะหยุดฉันได้"

เมื่อได้ยินแบบนั้น เก้าหางในร่างของนามิคาเสะ มินาโตะก็แค่นหัวเราะอย่างดูแคลน

ไรคาเงะไม่เข้าใจพลังของเก้าหางเลยแม้แต่น้อย

และในตอนนี้ นามิคาเสะ มินาโตะก็พูดขึ้นอย่างสงบ

"ไรคาเงะ นายจะหนีก็ได้"

"แต่ฉันจะหักแขนหักขานายให้หมด แล้วจับตัวนายไว้"

"ถ้านายแค่มาหยั่งเชิงโคโนฮะ ฉันยังพอหัวเราะแล้วปล่อยนายกลับไปได้ แค่นายก้มหัวให้ก็พอ"

"แต่จริงๆแล้ว นายรู้ไหมว่าเมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น"

ชั่วพริบตาเดียว จักระของเก้าหางในร่างนามิคาเสะ มินาโตะก็ปะทุขึ้นทันที

ด้านหลังของเขา หางทั้งเก้าพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า

"สัตว์หางของคุโมะงาคุเระของพวกนาย เกือบทำลายโคโนฮะของพวกเรา!"

"แค่เรื่องนี้ข้อเดียว ต่อให้ฉันฆ่าพวกนายตรงนี้ พวกนายก็ทำได้แค่ยอมรับมัน!"

"ฉันคือคาเงะของโคโนฮะ!"

"สิ่งที่ฉันปกป้อง คือทั้งหมู่บ้าน"

"เพราะงั้น ครั้งนี้ ฉันจะเดิมพันด้วยชื่อของโฮคาเงะรุ่นสี่!"

"ไรคาเงะ นายไม่มีทางหนีไปได้แน่!"

หลังจากได้ยินคำพูดของนามิคาเสะ มินาโตะ สีหน้าของไรคาเงะก็เย็นชาลงอย่างสมบูรณ์

เขาวางคิลเลอร์ บีและนิอิ ยูงิโตะที่หมดสติลงอย่างสงบ

"ดูเหมือนศึกนี้ จะหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้วสินะ"

หลังจากเสียเปรียบด้านความเร็ว ไรคาเงะก็รู้แล้วว่า ถ้านามิคาเสะ มินาโตะตั้งใจจะขวางเขาจริงๆ เขาไม่มีทางถอยออกไปได้แบบครบถ้วน

และตอนนี้ ถ้าอยากพานิอิ ยูงิโตะกับคิลเลอร์ บีออกไปให้ได้จริงๆ ก็มีทางเดียวเท่านั้น นั่นคือต้องเอาชนะนามิคาเสะ มินาโตะ

และต้องทำให้ได้ก่อนที่นินจาของโคโนฮะจะมาถึง

"นามิคาเสะ มินาโตะ พูดไปแล้ว ตอนที่เราเคยสู้กันครั้งก่อน ก็ดูเหมือนจะเป็นเมื่อหลายปีก่อนแล้วสินะ"

นั่นคือในสนามรบของสงครามนินจาครั้งที่สาม

และตอนนั้น ไรคาเงะแพ้ให้กับเทพสายฟ้าเหินไปแบบเฉียดฉิว

ตอนนี้เขารู้แล้ว ว่าตัวเองแพ้อีกไม่ได้

ตูม!

ชั่วพริบตาเดียว กล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างของไรคาเงะก็เหมือนระเบิดออกมา

โหมดจักระสายฟ้า ทำให้ทุกเซลล์ในร่างของไรคาเงะถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด กระทั่งทะลุขีดจำกัดไปแล้ว

นั่นอาจทำให้ร่างกายของเขาได้รับความเสียหาย

แต่ไรคาเงะสนใจเรื่องนั้นไม่ไหวแล้ว

นี่คือจินชูริกิสมบูรณ์แบบของเก้าหาง

เขารู้ดี นามิคาเสะ มินาโตะในตอนนี้ แข็งแกร่งยิ่งกว่าอุซึมากิ คุชินะที่เคยปะทะกับเขาตรงๆ ด้วยวิชากระบวนท่าเสียอีก

"ครั้งนี้ ฉันจะไม่แพ้!"

"วิชาสายฟ้า—มีดอัสนีร้อน!"

นี่คือการโจมตีขีดสุดของไรคาเงะ ท่าไม้ตายสังหารจากความเร็วที่ก้าวข้ามขีดจำกัด อย่าว่าแต่รับไว้ได้เลย

ทั้งโลกนินจา คนที่มองการโจมตีนี้ทัน ยังมีน้อยจนนับนิ้วได้

นี่จะเป็นการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดที่ไรคาเงะใช้ได้ เขาจะใช้การโจมตีนี้ เอาชนะนามิคาเสะ มินาโตะให้ราบคาบในทีเดียว

และในจังหวะนั้นเอง

นามิคาเสะ มินาโตะก็ลงมือเหมือนกัน

จักระทั่วทั้งร่าง แปรสภาพเป็นแขนยักษ์น่าสะพรึงกลัวข้างหนึ่ง พุ่งเข้ารับการโจมตีของไรคาเงะตรงๆ ในทันที

นามิคาเสะ มินาโตะไม่มีความคิดจะถอยแม้แต่นิดเดียว

ตอนนี้ เขาคือตัวแทนของเงาแห่งโคโนฮะ และคู่ต่อสู้ก็คือเงาแห่งคุโมะงาคุเระ

มีเพียงตอนนี้เท่านั้น ที่นามิคาเสะ มินาโตะจะไม่ถอยอย่างเด็ดขาด

บางทีการปะทะตรง ๆ อาจไม่ใช่กลยุทธ์ที่ดีที่สุด แต่สำหรับตัวเขาในฐานะโฮคาเงะ มันคือกลยุทธ์ที่ถูกต้องที่สุด

แล้วก็

ตูม!

พร้อมกับเสียงระเบิดสะเทือนฟ้าดิน ราวกับอากาศทั้งชั้นถูกฉีกกระจาย ความเร็วระดับระเบิดเสียงกวาดออกไป

การโจมตีของทั้งสองคน ปะทะกันอย่างรุนแรง

จากนั้น คนที่กระเด็นออกไปกลับเป็นไรคาเงะ

ในตอนนี้ ไรคาเงะสั่นสะท้าน การโจมตีตรงหน้าด้วยมีดอัสนีร้อน กลับพ่ายแพ้ได้ยังไง

เป็นไป...ได้ยังไงกัน

ตอนที่ไรคาเงะกระแทกลงพื้นอย่างแรง เขาก็ยังไม่อยากเชื่อความจริงนี้

นั่นคือหนึ่งในท่าที่แข็งแกร่งที่สุดในวิชาของเขา

ถ้านามิคาเสะ มินาโตะหลบได้ ไรคาเงะยังพอเข้าใจ

แต่ตัวเขากลับถูกบดขยี้ซึ่งหน้า?

ล้อกันเล่นใช่ไหม

นั่นคือความภาคภูมิใจของเขา และยังเป็นศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิด

แต่ตอนนี้ มันกลับถูกนามิคาเสะ มินาโตะเหยียบย่ำ...ไม่สิ ถูกทำลายยับเยินจนไม่เหลือชิ้นดี

"ไรคาเงะ นายไม่เข้าใจเลย ว่าจินชูริกิสมบูรณ์แบบของเก้าหางมันหมายถึงอะไร"

ในตอนนี้ ไรคาเงะสั่นสะท้านและพยายามจะลุกขึ้นจากพื้น

แต่กลับพบในทันทีว่า เงาขนาดมหึมาหนึ่งทอดทับลงมาปกคลุมเขา

ในจังหวะที่เงยหน้าขึ้น สิ่งที่ไรคาเงะเห็น ก็คือร่างมหึมาของเก้าหางที่บดบังฟ้าบดบังดิน

นั่นคือสัตว์หาง สัตว์หางตัวจริง!

แล้วในตอนนั้นเอง เก้าหางที่ออกมาจากร่างของนามิคาเสะ มินาโตะก็ยื่นนิ้วออกมา กดทับร่างของไรคาเงะไว้ ก่อนพูดเสียงเรียบ

"มนุษย์ ข้าอยากรู้จริงๆว่า คำว่าแค่ได้พลังของเก้าหางมา...มันหมายความว่ายังไง"

"แค่เจ้า ต่อให้กิวคิก็ยังอาจสู้ไม่ไหว...แล้วยังคิดจะมางัดข้อกับข้าอีกเหรอ"

ในตอนนี้

ไรคาเงะสิ้นหวังแล้ว

เขารู้ดีว่าตัวเองหนีไม่รอดแล้ว

(จบตอน)