ตอนที่ 173 ยมทูต

ตอนที่ 173 ยมทูต

สันติภาพแม้จะมีค่า แต่สุดท้ายก็ไม่ยั่งยืน

ในโลกนี้ ตรงไหนมีแสง ตรงนั้นย่อมมีเงา

เบื้องหลังของสันติภาพ ย่อมซ่อนสงครามเอาไว้

เหตุและผลแบบนี้ไม่อาจตัดขาดได้ นี่แหละคือความจริง

ในเนื้อเรื่องเดิม จุดที่โคโนฮะเริ่มเสื่อมถอยอย่างแท้จริง ก็คือหลังเหตุการณ์เก้าหางอาละวาด ที่อุจิวะ โอบิโตะเป็นคนก่อ

และเหตุการณ์นั้น ได้พรากคนที่แข็งแกร่งที่สุดของโคโนฮะไปสองคน

โฮคาเงะรุ่นที่สี่ นามิคาเสะ มินาโตะ

และจินชูริกิเก้าหาง อุซึมากิ คุชินะ

ทั้งสองคือไพ่ตายสุดท้ายของโคโนฮะ

เมื่อพวกเขาสละชีวิตในเหตุการณ์นั้น โคโนฮะก็เข้าสู่ช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุดในประวัติศาสตร์

แล้วมันอ่อนแอขนาดไหน?

ทั้งๆ ที่เป็นฝ่ายชนะในสงครามนินจาครั้งที่สาม แต่กลับยอม “เสียสละ” ตระกูลฮิวงะ เพื่อแลกกับสันติภาพอันน่าอับอาย จากกรณีที่คุโมะงาคุเระกดดันทางการเมือง!

นั่นไม่ใช่แค่ความอ่อนแอของโคโนฮะเท่านั้น แต่ยังเป็นจุดอ่อนของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ที่กลับมาบริหารอีกครั้ง

อ่อนข้อให้ภายนอก แต่แข็งกร้าวกับภายใน

ภาพลักษณ์ของเขาฝังลึกไปแล้ว

บางที คุโมะงาคุเระก็คงรู้ว่า หลังจากฮิรุเซ็นกลับมามีอำนาจ โคโนฮะจะถูกกดดันได้ง่าย เลยลงมือแบบนั้น

เพราะถ้าตอนนั้น คนที่ขึ้นมาบริหารไม่ใช่ฮิรุเซ็น แต่เป็นโฮคาเงะรุ่นที่ห้า

สถานการณ์อาจเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

แค่มีเลือดนักสู้สักหน่อย ใครก็ไม่มีทางทนให้คุโมะงาคุเระมารังแกถึงหน้าบ้านได้

ก็จริงที่ตอนนั้น โคโนฮะอ่อนแอลงจากเหตุการณ์เก้าหาง

ไม่สามารถเข้าสู่สงครามได้อีก แต่ถ้าโคโนฮะทำไม่ได้ แล้วคุโมะงาคุเระทำได้งั้นเหรอ?

ไม่ว่ายังไง คุโมะงาคุเระก็เป็นฝ่ายแพ้ในสงครามครั้งที่สาม

ความเสียหายของฝ่ายแพ้ ไม่มีทางน้อยกว่าฝ่ายชนะ

แค่ค่าปฏิกรรมสงคราม ก็ทำให้พวกเขาหนักหนาพอแล้ว

หลักฐานที่ชัดที่สุดก็คือ ถึงฮิรุเซ็นจะยอมถอยให้การกดดันของคุโมะงาคุเระขนาดนั้น สุดท้ายพวกนั้นก็ไม่ได้ทำอะไรต่อเลย

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ถึงกับยอมสละตระกูลฮิวงะเพื่อแลกกับสันติภาพ นั่นเท่ากับเป็นการแสดงความอ่อนข้อให้คุโมะงาคุเระ เหมือนกำลังบอกอีกฝ่ายว่า ตอนนี้โคโนฮะ…ไม่พร้อมทำสงครามแล้ว

ถ้าตอนนั้นคุโมะงาคุเระแข็งแกร่งพอจริงๆ จะยอมถอยแบบนั้นเหรอ?

อย่าลืมว่า สงครามนินจาครั้งที่สาม ก็เป็นคุโมะงาคุเระที่เป็นฝ่ายจุดชนวน

การหายตัวไปของคาเสะคาเงะรุ่นที่สาม ทำให้คุโมะงาคุเระมองว่าซึนะงาคุเระอ่อนแอลง

ในเมื่อแกอ่อนแอ งั้นฉันก็จะโจมตีแก!

มันเป็นตรรกะง่ายๆ

สิ่งที่คุโมะงาคุเระเชื่อ…คือกำลัง

แค่ฉันคิดว่าฉันเอาชนะแกได้ ฉันก็จะลงมือทันที

แต่พอเจอกับการยอมถอยของฮิรุเซ็น สุดท้ายคุโมะงาคุเระกลับไม่กล้าทำอะไรต่อ

แม้ภายหลังจะรู้ว่าเนตรสีขาวที่ได้มาจากการกดดันโคโนฮะ ใช้งานไม่ได้เพราะนกในกรง

พวกมันก็ยังเงียบกริบ ไม่กล้าขยับ

มันแปลว่าอะไร?

มันแปลว่า…ตอนนั้นคุโมะงาคุเระเองก็ไม่กล้าทำสงครามเหมือนกัน

ความอึดอัดแบบนี้ ชิบะเองก็ไม่เข้าใจว่า ในเนื้อเรื่องเดิม ฮิรุเซ็นทนผ่านมาได้ยังไง

ถ้าตอนนั้นฮิรุเซ็นแข็งกร้าวขึ้นอีกนิด ต่อให้ต้องเปิดศึกจริง อย่างน้อยก็ต้องปกป้องตระกูลฮิวงะไว้ ถึงสุดท้ายจะไม่เกิดสงครามจริง แค่แสดงจุดยืนแบบนั้นออกไป ตระกูลฮิวงะก็พร้อมจะสู้ตายกับคุโมะงาคุเระอยู่แล้ว

แต่ถ้าจะให้แข็งกร้าวกับคนนอก

งั้นเขาก็คงไม่ใช่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นอีกต่อไป

เหตุการณ์เก้าหางอาละวาด…เกิดจากอุจิวะ โอบิโตะ

เมื่อรู้แบบนี้แล้ว ชิบะก็ไม่มีทางปล่อยให้มันเกิดขึ้น เพราะเขาติดหนี้บุญคุณนามิคาเสะ มินาโตะ กับ อุซึมากิ คุชินะไว้ไม่น้อย

ที่สำคัญทั้งสองยังเป็นอาจารย์และผู้ใหญ่ที่เขาเคารพ

ชิบะไม่ใช่คนอกตัญญูแบบอุจิวะ โอบิโตะ!

“อุจิวะ โอบิโตะ แล้วก็เซ็ตสึดำที่อาจจะตามมา ล้วนเป็นปัญหาทั้งนั้น”

“แต่ตอนนี้เซ็ตสึดำกำลังวุ่นอยู่กับคิริ น่าจะยังไม่ต้องกังวล!”

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโอบิโตะ ต่อให้เป็นชิบะ ก็ไม่มีทางประมาท!

ความสามารถไร้ตัวตนของเขา มันแทบไร้ทางแก้

ถึงชิบะจะมีวิธีฟันวิญญาณที่มีเพียงหนึ่งเดียวในโลกนินจา แต่ถ้าฟันไม่โดน ต่อให้ดาบโกงแค่ไหน ก็ไม่มีความหมาย

ตราบใดที่โอบิโตะยังเล่นแบบระวังตัว เขาก็แทบจะอยู่ในสถานะ “ไม่มีวันแพ้” โดยธรรมชาติ

และเพื่อรับมือกับภัยพวกนี้

ชิบะ—

จำเป็นต้องแข็งแกร่งขึ้น!

ภารกิจพิเศษครั้งก่อน 【ฟักตัวใหม่】 ผ่านมาหลายเดือนแล้ว

เส้นทางแห่งการฟันดาบของชิบะ…ยิ่งเดินก็ยิ่งลึก

และในวันนี้ การสะสมตลอดหลายเดือน กำลังจะทำให้เขาเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!

แม่แบบที่สองของเขา ไอเซ็น โซสึเกะ

กำลังจะอัปเกรดในคืนนี้

ความคืบหน้า 5%

นั่นหมายความว่า ชิบะจะได้รับ “ความสามารถ” จากแม่แบบของไอเซ็นหนึ่งอย่าง

และมันยังหมายถึงพลังของไอเซ็นเริ่มเข้าสู่เส้นทางที่สมบูรณ์แล้ว

ชิบะ กำลังจะก้าวสู่การเป็นยมทูตอย่างแท้จริง!

การฝึกฟันดาบใต้แสงจันทร์ ไม่ได้ดูน่าเบื่อเลย แต่เห็นได้ชัดว่า ภารกิจประจำวันครั้งนี้ เร่งรีบกว่าทุกครั้งก่อน

บางครั้ง ความตื่นเต้นในใจ มันก็ยากจะกดไว้

ในวินาทีที่ชิบะฟันดาบครั้งสุดท้ายลงไป ค่าความคืบหน้าของไอเซ็น โซสึเกะ เพิ่มขึ้น 0.01% โดยอัตโนมัติ

และในชั่วขณะนั้นเอง…มันทะลุ 5%!

【ขอแสดงความยินดี โฮสต์ แม่แบบไอเซ็น โซสึเกะ ถึงระดับ 5% แล้ว โฮสต์จะได้รับความสามารถหนึ่งอย่างจากแม่แบบ】

【โฮสต์ได้รับความสามารถ: เคียวกะ ซุยเงสึ】

ระบบแม่แบบระดับเทพ

โฮสต์: อุจิวะ ชิบะ

แม่แบบที่หนึ่ง: ฟูจิโทระ อิชโช

ความคืบหน้า: 21.06%

ทุกๆ การเพิ่มขึ้น 5%…จะได้รับความสามารถจากแม่แบบหนึ่งอย่าง

แม่แบบที่หนึ่ง

ความสามารถ:

1.ฮาคิสังเกต【ระดับสมบูรณ์แบบ】

2.ผลปีศาจแรงโน้มถ่วง【ไร้จุดอ่อน】

3.ฮาคิเกราะ【ระดับชำนาญ】

แม่แบบที่สอง: ไอเซ็น โซสึเกะ

ความคืบหน้า: 5%

ความสามารถ:

1.เคียวกะ ซุยเงสึ

ทุกๆ การเพิ่มขึ้น 5% จะได้รับความสามารถจากแม่แบบหนึ่งอย่าง

เมื่อแม่แบบที่สองถึง 10% จะปลดล็อกแม่แบบที่สาม

ภารกิจประจำวัน: ฟันดาบ 10000 ครั้ง

รางวัล: ความคืบหน้าแม่แบบที่หนึ่ง 0.01%, แม่แบบที่สอง 0.01%【สำเร็จแล้ว】

ภารกิจพิเศษ: สุ่มเกิด

ในวินาทีนั้น

สิ่งที่ชิบะได้รับ…คือการชำระล้างจากพลังของยมทูต

ดาบฟันวิญญาณ คืออาวุธที่สร้างขึ้นจากวิญญาณของยมทูตเอง

ยมทูตจะได้รับพลัง โดยการรู้ชื่อของดาบ และสื่อสารกับมัน

แต่กรณีของชิบะ…แตกต่างออกไปเล็กน้อย เขาไม่จำเป็นต้องสื่อสารกับดาบฟันวิญญาณ

สิ่งที่เรียกว่า “การสื่อสาร” ไม่ใช่แค่เพื่อรู้ชื่อของดาบเท่านั้น

แท้จริงแล้ว กระบวนการนั้น คือการสร้างดาบของตัวเองขึ้นมา

ดาบฟันวิญญาณในช่วงแรก ล้วนมีรูปแบบเดียวกัน เรียกว่า “อาซาอุจิ”

ยมทูตจะหล่อหลอมมัน ผ่านวิญญาณของตัวเอง จนกลายเป็นดาบเฉพาะตัว และได้ชื่อที่แตกต่างกัน

ถ้าชิบะสื่อสารกับดาบของตัวเองจริงๆ เขาจะไม่มีทางได้ “เคียวกะ ซุยเงสึ”

เพราะพลังนั้นเป็นของไอเซ็น โซสึเกะ และระบบได้มอบพลังนี้มาให้โดยตรงผ่านแม่แบบ

ในวินาทีนั้นเอง ชิบะสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า วิญญาณของเขาเชื่อมต่อเข้ากับดาบในมือ

ก่อนหน้านี้ เขาเคยมีความเชื่อมโยงกับดาบผ่านภารกิจพิเศษ

แต่ความรู้สึกตอนนี้…แตกต่างโดยสิ้นเชิง

เพราะเขารู้สึกได้ว่า ดาบของเขาก็มีวิญญาณเช่นกัน!

และในวินาทีนั้น วิญญาณของชิบะได้ก้าวข้ามไปสู่อีกระดับของการมีอยู่ แรงกดดันวิญญาณอันมหาศาล พุ่งทะยานขึ้นฟ้า ไม่ด้อยไปกว่าจักระที่เขามีเลยแม้แต่น้อย

ในช่วงเวลานั้น—ชิบะ…ได้แปรสภาพแล้ว

ตอนนี้ เขาคือยมทูต

ยมทูต…ตัวจริง!

(จบตอน)