บทที่ 58 - คำประกาศจากผู้เขียน(ฟรี)

บทที่ 58 - คำประกาศจากผู้เขียน(ฟรี)

ความตั้งใจแรกเริ่มของผมคือการเขียนนิยายแนวที่ตัวเองชอบอ่านนั่นแหละครับ ทว่าแนวฝึกเซียนที่มีเกลื่อนกลาดในตลาดตอนนี้มันเริ่มจะทำให้ผมรู้สึกเอียนนิดหน่อย ผมเลยคิดขึ้นมาว่า "ถ้าผมเขียนเองก็น่าจะทำได้เหมือนกันนะ" พอความคิดนั้นแวบเข้ามาในหัว ผมก็เลยตัดสินใจลงมือเขียนขึ้นมาทันที บอกตามตรงครับ มันก็ไม่ได้สนุกหรือมีความสุขขนาดนั้นหรอกครับ เริ่มจะรู้สึกเหนื่อยแล้วล่ะ

ระดับฝีมือของผมเป็นอย่างไร ผมรู้ตัวดีที่สุดครับ ส่วนจะสามารถเขียนต่อไปได้นานแค่ไหน ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

ขอขอบคุณบรรณาธิการที่คอยดูแลผมครับ

ขอบคุณพี่ๆ ทุกคนที่คอยให้การสนับสนุนผมมาโดยตลอดเป็นเวลานานขนาดนี้

มีพี่ๆ หลายคนที่คอยกดโหวตให้ผมเงียบๆ อยู่เสมอโดยที่ไม่เคยออกมาพูดอะไรเลย ผมรับรู้ได้และเห็นทุกการสนับสนุนครับ ขอบคุณมากจริงๆ ครับพี่ๆ

การอัปเดตนิยายก็ยังคงอยู่ในระดับเดิมครับ ไม่มีการระเบิดอัปเดตตอนเพิ่มแต่อย่างใด ต่อให้พี่ๆ จะกดดันผมแค่ไหนผมก็ทำเพิ่มไม่ได้แล้วล่ะ พรุ่งนี้ช่วงประมาณเที่ยงๆ ผมจะมาลงตอนใหม่ให้ครับ

การเขียนได้วันละสี่ถึงห้าพันคำนี่คือขีดจำกัดของผมแล้วครับ นี่ผมก็ปั่นนิยายจนดึกดื่นทุกวันจนผมเริ่มจะร่วงแล้วเนี่ย

จากใจจริงครับ ผมอยากจะขอเตือนพี่ๆ ทุกคนให้เข้านอนแต่หัวค่ำ ตื่นแต่เช้า และดูแลสุขภาพให้ดี ชีวิตเป็นเรื่องสำคัญที่สุดครับ นิยายไม่เนี่ยไม่ต้องอ่านก็ได้ ไม่เป็นไรหรอกครับ

ผมรู้อยู่เสมอว่ารสนิยมของคนเรานั้นต่างกัน (ลางเนื้อชอบลางยา) ทว่าพอผมก้าวขึ้นมาทำหน้าที่นี้จริงๆ ผมถึงเพิ่งจะรู้ว่ามันยากที่จะทำให้ทุกคนพอใจได้จริงๆ

มีทั้งคนที่คอยส่งเสริม คนที่คอยเหยียบย่ำ คนที่คอยตำหนิ และคนที่คอยโจมตี

สำหรับพี่ๆ ที่คอยส่งเสริมและให้กำลังใจผม ผมต้องขอขอบคุณพวกพี่จริงๆ ครับ ทว่าผมขอร้องเถอะครับ อย่าไปอวยผมมากเกินไปเลย พูดตามตรงครับ ผมรับไม่ไหวจริงๆ มันกลายเป็นภาระและความกดดันให้ผมเสียเปล่าๆ

หากพวกพี่อยากจะช่วยส่งเสริมผมจริงๆ แค่ช่วยกดโหวตให้ผมก็เพียงพอแล้วล่ะครับ ผมเห็นทุกการสนับสนุนแน่นอน

สำหรับพี่ๆ ที่วิพากษ์วิจารณ์ ติเตียน หรือโจมตีผม ผมยอมรับครับว่าฝีมือผมยังด้อย และการวางโครงเรื่องอาจจะมีช่องโหว่หรือไม่รอบคอบไปบ้าง ผมขอน้อมรับคำติชมเหล่านั้นครับ เพียงแต่อยากจะขอร้องให้ช่วยระมัดระวังเรื่องการใช้คำพูดในการวิจารณ์สักนิดนึงนะครับ

ส่วนเรื่องปัญหาเรื่องสำเนียงภาษาท้องถิ่นนั้น ก็ให้มันเป็นไปแบบนั้นแหละครับ ผมไม่อยากจะอธิบายอะไรมากไปกว่านี้ การพูดเรื่องนี้ซ้ำๆ มันดูเหมือนผมกำลังพยายามจะแก้ตัวยังไงชอบกล มันไม่มีประโยชน์อะไร

หากพี่ๆ คนไหนยังสามารถสนับสนุนผมได้ ก็ฝากสนับสนุนด้วยนะครับ

แต่ถ้าพี่คนไหนไม่สามารถสนับสนุนต่อได้ ผมก็ต้องขอขอบคุณพี่ๆ ที่อ่านนิยายของผมมาจนถึงจุดนี้ และขอบคุณที่รับฟังคำพูดไร้สาระของผมครับ

ขอบคุณมากครับ

(จบแล้ว)