- หน้าแรก
- พลิกชะตาเป็นมหาเศรษฐี ด้วยระบบคืนเงินจากไลฟ์สด
- บทที่ 50 สาวน้อยเสี่ยวชี - 2
บทที่ 50 สาวน้อยเสี่ยวชี - 2
บทที่ 50 สาวน้อยเสี่ยวชี - 2
บทที่ 50 สาวน้อยเสี่ยวชี - 2
หญิงสาวหมายเลข 5 ยืนอยู่ในเงามืดทางขวาสุดตลอดเวลา เธอสวมเสื้อคาร์ดิแกนไหมพรมสีขาวทับด้วยเอี๊ยมยีนส์สีฟ้าอ่อน ขอบรองเท้าผ้าใบขัดจนขาวสะอาด
เสี่ยวอาน น้ำเสียงของเธอใสกังวานราวกับน้ำพุ หนังสือ 'วิจารณ์กวีนิพนธ์ราชวงศ์ถังและซ่ง' ในอ้อมแขนของเธอเตะตาเอามากๆ
ถึงตอนนี้ จ้าวเกาก็เริ่มจะเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว
คอสเพลย์สินะ? มีให้ลูกค้าเลือกตั้งห้าสไตล์
ทั้งแบบยั่วยวน แบบเกลียดผู้ชาย แบบขี้อาย แบบวัยรุ่นใสๆ......
ที่เด็ดสุดคือ แม่งมีแบบรักการเรียนด้วยเรอะ?
ให้ตายเขาก็ไม่เชื่อหรอกว่าในคาเฟ่เมดจะมีของอย่างหนังสือกวีนิพนธ์โผล่มาได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาไม่ได้ตาบอดนะเว้ย หมายเลข 3 แองจี้สุดเท่คนนั้นแอบเหล่เขามองอยู่ตลอดเวลาเลย!
ลองคิดดูแล้ว เขาตัดสินใจเลือกคนที่ดูเสแสร้งน้อยที่สุดดีกว่า
จ้าวเกาชี้มือไปที่หมายเลข 4 "เอาเสี่ยวชีคนนี้แหละ"
"เลือกสไตล์วัยรุ่นสวยใสเหรอคะ?" ริมฝีปากแดงของเวยเวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย "ต้องการอัปเกรดเป็นห้องธีมอีสปอร์ตไหมคะ? ถ้าต้องการ แจ้งเสี่ยวชีได้ตลอดเวลาเลยนะคะ"
เวยเวยยังพูดไม่ทันจบ เสี่ยวชีก็เดินนวยนาดเข้ามาใกล้ เอื้อมมือมาควงแขนเขา แล้วพาเดินเข้าไปในห้องด้านใน
"คุณเลือกแพ็กเกจไหนมาคะ?" พอเข้ามาในห้อง เสี่ยวชีก็มองเขานั่งลงบนโซฟา แล้วถามเสียงเบาอยู่ข้างๆ
"แพ็กเกจลดราคา อันละ 188 หยวนน่ะ" จ้าวเกามองไปรอบๆ ห้อง เขารู้สึกว่าไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลย มีแค่โซฟา โต๊ะกระจก แล้วก็โปรเจกเตอร์หนึ่งตัว
"อ๋อๆ" เสี่ยวชีพยักหน้ารับรู้ "นั่นเป็นแพ็กเกจดูหนัง 2 ชั่วโมงค่ะ คอยนั่งดูหนัง นั่งคุยเล่นเป็นเพื่อนอะไรประมาณนั้น"
พูดจบ เธอก็ลุกขึ้นเตรียมจะไปเปิดโปรเจกเตอร์
จ้าวเกาจ้องมองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า......
ระบบ ตรวจสอบ
[ชื่อ: หลินชี]
[อายุ: 24]
[เสน่ห์: 85]
[ส่วนสูง: 169 ซม.]
[น้ำหนัก: 55 กก.]
[ค่าความสนิท: 1]
พอเห็นว่าค่าเสน่ห์ของเธอเกิน 80 จ้าวเกาก็รู้สึกพอใจกับสายตาตัวเองนิดหน่อย เขาจ้องมองเธออีกครู่หนึ่ง แล้วถามต่อว่า "มีบริการอย่างอื่นอีกไหม?"
เธอหันกลับมาปรายดามองเขา "อย่างที่คุณคิดน่ะ ไม่มีหรอกนะ"
"เอ่อ......" จ้าวเกาถึงกับพูดไม่ออก ฉันแม่งคิดอะไรวะ?
"ข้างนอกมีเครื่อง PS5, Switch หรือว่าคุณอยากจะเล่นบอร์ดเกมล่ะคะ?" พอเห็นเขาโดนตัวเองตอกกลับจนไปไม่เป็น เสี่ยวชีก็รู้สึกตลกขึ้นมานิดหน่อย จึงเอ่ยปากพูดต่อ "จะเล่นไพ่นกกระจอก เล่นไพ่ก็มีนะ แต่คุณต้องเรียกน้องๆ มาเพิ่มอีกสักคนสองคน"
"Switch งั้นเหรอ?" จ้าวเการีบคว้าโอกาสสวนกลับทันที เขาถามออกไปอย่างไม่ลังเล "เมื่อกี้เธอเอาไปยัดไว้ในที่ที่ไม่ควรยัดหรือเปล่า?"
"ไปตายซะไป! นั่นมันสุ่มกระโปรงย่ะ!" ใบหน้าของเสี่ยวชีแดงเถือกขึ้นมาทันที เธอถลึงตาใส่เขา ก่อนจะอธิบายต่อ "แล้วก็มีห้องธีมอีสปอร์ตด้วยนะ! ห้องที่นั่งอยู่ตอนนี้ไม่คิดเงินเพิ่ม แต่ถ้าเป็นห้องอีสปอร์ตคิดชั่วโมงละ 80 หยวน เอาไว้เล่นเกมได้"
"ไม่มีอย่างอื่นแล้วเหรอ?" เขาถามย้ำอีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้
ทำไมมันไม่ค่อยเหมือนคาเฟ่เมดที่เขาจินตนาการไว้เลยวะ?
"อืม...... จะพาออกไปข้างนอกก็ได้นะ แต่พวกที่ลับตาคนอย่างโรงหนังหรือโรงแรมเนี่ย พวกเราไม่ไปหรอก ปกติก็จะพาไปพวกผับ ห้องหลบหนี หรือไม่ก็เล่นเกมจับผิดฆาตกรอะไรพวกนั้น คิดชั่วโมงละ 200 หยวน" เสี่ยวชีขยับตัวไปอยู่อีกฝั่งของโซฟาพลางปรับทีวีไปด้วย
จ้าวเกามองดูเธอที่ถอยห่างจากเขาไปไกลลิบราวกับป้องกันหมาป่า จู่ๆ เขาก็รู้สึกอยากกลับโรงแรมขึ้นมาตงิดๆ
เสี่ยวชีกดสุ่มเปิดรายการวาไรตี้ขึ้นมา พอหันกลับมาเห็นเขายังคงเหม่อลอยอยู่ เธอก็หัวเราะเบาๆ ออกมาสองเสียง "ทำไมคะ? อยากเสียเงินขนาดนั้นเลยเหรอ?"
จ้าวเกากรอกตาใส่เธอ แต่ไม่ได้พูดอะไร
"ก่อนหน้านี้บอกไปแล้วไงว่าฉันถ่ายรูปได้ ถ่ายรูปเซ็กซี่ส่วนตัวเลยนะ" พูดมาถึงตรงนี้ เสี่ยวชีก็ขยับเข้ามาใกล้เขาอีกนิด แล้วกลับมานั่งตำแหน่งเดิมตอนแรก "สนใจไหมคะ? มีชุดให้เลือกเพียบเลยนะ"
พอได้ยินแบบนี้ เขาก็เริ่มสนใจขึ้นมานิดหน่อย เหมือนจะเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน ถ่ายรูปเซ็กซี่ส่วนตัวงั้นเหรอ?
"ราคาเท่าไหร่? แน่ใจนะว่าให้ถ่ายยังไงก็ได้?"
เสี่ยวชีกลอกตาใส่เขากลับบ้าง เธอพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด "คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย? คิดว่ากำลังถ่ายหนังเอวีอยู่หรือไง? ขอร้องเถอะ ก็แค่เปลี่ยนชุดถ่ายรูปธรรมดาๆ! อย่างมากเสื้อผ้าก็แค่เซ็กซี่ขึ้นนิดหน่อย ถ่ายเอาไว้ให้ลูกค้าเก็บไว้เป็นที่ระลึกต่างหาก"
พูดจบ เธอก็หัวเราะเบาๆ ออกมาอีก "เป็นไง สนใจไหมคะ? นี่เป็นบริการพิเศษที่ร้านเพิ่งเปิดตัวเลยนะ! มีแค่ฉันคนเดียวที่ทำได้! แถมยังไม่มีใครเคยใช้บริการด้วย ถ้าคุณรับ คุณก็จะเป็นคนแรกเลยนะ"
"ราคาเท่าไหร่ล่ะ?"
เสี่ยวชีขยับก้นเข้ามาทางเขาอีกครั้ง นั่งใกล้เข้ามาอีกนิด แล้วทำท่าทางลึกลับชูนิ้วเป็นเลขแปด "ชั่วโมงละ 800 หยวน! แต่ต้องไปที่ห้องอื่นนะ ห้องนั้นคิดค่าเช่าชั่วโมงละ 120 หยวน"
จ้าวเกาถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึก ถ่ายรูปแค่ไม่กี่ใบ แม่งล่อไปชั่วโมงละ 920 หยวนเลยเรอะ? ทำไมไม่ไปปล้นเลยล่ะวะ? มิน่าล่ะถึงไม่มีใครเคยเรียกใช้บริการ!
"ไม่มีปัญญาถ่ายหรอก ดูทีวีกันเถอะ รายการสนุกดีนะ"
"ฮ่าๆ!" เสี่ยวชีใช้สองมือยันโซฟา ปลายเท้าแตะพื้น แล้วทิ้งตัวลงมานั่งเบียดแนบชิดกับเขา เธอหัวเราะคิกคักพลางตีเขาเบาๆ "จะไม่ลองหน่อยจริงๆ เหรอคะ?"
จ้าวเกาทำหน้าตาย ไม่สนใจเธอ
เสี่ยวชีเอียงคอจ้องมองเขาอยู่พักหนึ่ง พอเห็นดวงตาของเขากลอกไปมา แถมบางทียังแอบมองมาที่ตัวเธอ เธอก็พอจะเดาทางออกทันที จึงแกล้งทำเป็นพูดอย่างเสียดาย "น่าสงสารสายเดี่ยวลูกไม้สุดเซ็กซี่ของฉันจังเลยน้า"
จ้าวเกาปรายตามองเธอ พลางเลิกคิ้วขึ้น
"แล้วก็ยังมีถุงน่องสีดำ สีขาว สีแดง สีม่วง สารพัดสีอีก" เธอถอนหายใจออกมาอีกรอบ
มุมปากจ้าวเกากระตุก แต่ก็ยังไม่ยอมพูดอะไร
"ไม่รู้ว่ากางเกงสกินนี่รัดรูปของฉันจะมีโอกาสได้โชว์ตัวไหมน้า!" เสี่ยวชีหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดรูปกางเกงสกินนี่รัดรูปขึ้นมาแกว่งไปมาตรงหน้าเขา "คุณดูสิ สวยไหม?"
จ้าวเกาเหล่ตามองรูปภาพ ลูกกระเดือกขยับ กลืนน้ำลายอึกใหญ่ ทำเอาเสี่ยวชีที่จับจ้องเขาอยู่ระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น
"เออๆๆ ยอมจ่าย 800 หยวนก็ได้ แต่ต้องไปถ่ายที่โรงแรมนะ จ่ายค่าออกไปข้างนอกให้เธอเพิ่มอีก 200 หยวนก็ไม่เป็นไร ตกชั่วโมงละ 1,000 หยวน เอาสักสองชั่วโมงก่อน จะไปไหม?" ในเมื่อโดนจับไต๋ได้แล้ว จ้าวเกาก็ไม่อิดออด เสนอราคาไปตรงๆ เลย
เขาอยากรู้จริงๆ ว่าการถ่ายรูปส่วนตัวที่ว่าเนี่ย มันจะถ่ายออกมาแบบไหนกันแน่
‘รวยขนาดนี้เลยเหรอ?’ เสี่ยวชีครุ่นคิด ตั้งแต่เข้ามาในห้องตั้งนาน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเพ่งมองสำรวจจ้าวเกาอย่างจริงจัง
เธอมองว่าผู้ชายคนนี้อายุน่าจะเพิ่งยี่สิบต้นๆ ใบหน้ายังดูอ่อนเยาว์ ท่าทางเหมือนนักศึกษา แต่แต่งตัวค่อนข้างดูดีเลยทีเดียว ประเมินราคาดูแล้วน่าจะหลักพันหยวนอัป......
เธอเป็นสาวกร้านโลกที่ผ่านสังคมมาเยอะ การรับมือกับเด็กมหาลัยอายุยี่สิบต้นๆ ก็เหมือนกับการเอาชนะคนที่อ่อนแอกว่า มองเขาเป็นแค่เด็กคนหนึ่ง จึงไม่รู้สึกกดดันอะไร
"เอาสิ แต่ฉันต้องเป็นคนเลือกสถานที่นะ แล้วบอกไว้ก่อนเลย ห้ามแตะเนื้อต้องตัวเด็ดขาด!" เสี่ยวชีกะพริบตาตาปริบๆ พอเห็นเขาพยักหน้าตกลง เธอก็ลุกเดินออกจากห้องเพื่อไปแจ้งเรื่องขอออกไปข้างนอกกับทางร้าน
ไม่นานนัก เธอก็สวมเสื้อคลุมขนแกะสีดำ ลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กเดินดุ๊กดิ๊กกลับมา
"ขอเตือนอีกรอบนะ! ห้ามคิดอกุศลเด็ดขาด!" เธอพูดพลางควงแขนจ้าวเกา ขยับเข้าไปกระซิบข้างหูเขา "เดี๋ยวพอยืนยันคูปองเสร็จ คุณจ่ายแค่ค่าตัวตอนออกไปข้างนอก 400 หยวนก็พอ! ฉันไม่ได้บอกทางร้านว่าจะไปโรงแรม ร้านไม่อนุญาตให้พวกเราออกไปโรงแรมกับลูกค้าสองต่อสองเป็นการส่วนตัวหรอกนะ!"
จ้าวเกามองเธออย่างเอือมระอา พูดตั้งนาน สรุปก็แอบรับงานนอกสินะ? ร้ายกาจจริงๆ!
ขี้เกียจจะเถียงกับเธอแล้ว เขาจึงตอบไปสั้นๆ ว่า "โอเค"
พอเห็นเขาพยักหน้า เสี่ยวชีก็ยิ้มหวาน ดึงตัวเขาไปที่เคาน์เตอร์ ยืนยันคูปองส่วนลดเสร็จ ก็สแกนจ่ายเงินอีก 400 หยวน จากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากร้าน ตรงไปยังโรงแรมข้างๆ
ระหว่างทาง จู่ๆ จ้าวเกาก็นึกถึงประโยคหนึ่งที่มักจะได้ยินในหนังบ่อยๆ ตอนนี้ในใจของเขามันรู้สึกยุกยิกเหมือนโดนแมวข่วนไปหมด
"สาวน้อย เธอคงไม่อยากให้ร้านรู้หรอกใช่ไหม ว่าเธอแอบออกมารับงานนอกแบบนี้?"