บทที่ 48 ผู้ถูกเลือก หลินเสี่ยวโยว

บทที่ 48 ผู้ถูกเลือก หลินเสี่ยวโยว

ตอนที่หลอดเลือดของศัตรูคนสุดท้ายแตกกระจาย Jax ของจ้าวเกากำลังเต้นวอลทซ์เหยียบอยู่บนซากป้อมปราการของศัตรู

ท่ามกลางเสียงโครมครามของเสาไฟที่ทุบคริสตัลจนแหลกละเอียด ในหูฟังก็มีเสียงเชียร์อย่างตื่นเต้นของหญิงสาวสามคนดังขึ้นมา

เลนบน จ้าวเกา -- Grandmaster at Arms · Jax

ป่า เหล่าลิ่ว -- น้องหมู -- Sejuani

เลนกลาง อาหลี -- มนุษย์พัด -- Karma

ADC เสี่ยวเข่อ -- มนุษย์ล้อ -- Sivir

ซัพพอร์ต เสี่ยวไจ๋ -- แมววิเศษ -- Yuumi

เพื่อนๆ ที่เคยเล่นเกมนี้ น่าจะรู้กันดีว่าในนี้มีเคล็ดลับอะไรซ่อนอยู่

พอเริ่มไฟต์ช่วงกลางเกม จ้าวเกาก็กลายร่างเป็นเทพเจ้าแห่งสงคราม ไล่ทุบคนสี่คนอยู่คนเดียว โดยมีสาวๆ คอยเดินตามหลังร่ายบัฟเพิ่มสถานะต่างๆ ให้

มีแค่เหล่าลิ่วที่หลังจากไปแก๊งจน Nasus ฝั่งตรงข้ามพังยับในช่วงต้นเกม ก็เริ่มเดินเตาะแตะไปมาอย่างไร้จุดหมาย คอยจับเวลารักษามังกรไปเงียบๆ

"เชี่ย! นี่สิถึงจะเรียกว่าเล่นเกม!" พอหน้าจอสรุปผลคะแนนขึ้นมา จ้าวเกาก็ฟินจนหน้าแดงก่ำ ร้องอุทานออกมาเสียงดัง

ส่วนเสี่ยวเข่อในช่องเสียงกลับฮึดฮัดไม่ค่อยพอใจนัก รู้สึกเหมือนตัวเองยังเลียแข้งเลียขาได้ไม่ถึงใจพอ

เมื่อกี้เธออยากจะเลือก Lulu แท้ๆ แต่กลับโดนอีกสี่คนปฏิเสธอย่างเด็ดขาด......

"ครืดๆ"

ตอนที่โทรศัพท์มือถือสั่นจนเกิดเสียงหึ่งๆ อยู่บนโต๊ะกระจก จ้าวเกากำลังคาบหลอดดูดชานม ถ่ายรูปสถิติการเล่นลงในโมเมนต์วีแชท พอเหลือบไปเห็นชื่อ หลินเสี่ยวโยว บนหน้าจอ เขาก็ดึงหูฟังออกพร้อมกับความฮึกเหิมจากการไล่ฆ่าในเกมที่ยังค้างอยู่ "ฮัลโหล?"

"ประธานจ้าว ฉันอยู่ที่ล็อบบี้โรงแรมค่ะ" ปลายสายมีเสียงเคาะนิ้วบนโต๊ะเบาๆ "พนักงานต้อนรับบอกว่าคุณต้องเป็นคนยืนยันผู้มาเยือนด้วยตัวเอง......"

"หืม? ไม่น่าจะใช่นะ? ปกติก็ขึ้นมาได้เลย ไม่มีใครห้ามนี่นา"

ฝั่งตรงข้ามเงียบไปสองวินาที พอเปิดปากพูดอีกครั้ง เสียงก็ต่ำลงสามระดับ "ฉันเป็นคนไปถามพนักงานต้อนรับเองค่ะว่าขึ้นไปได้ไหม......"

จ้าวเกาพูดไม่ออกได้แต่กุมขมับ เขาเดินไปที่ห้องนั่งเล่น ยกโทรศัพท์บ้านโทรกลับไปหาพนักงานต้อนรับ

ไม่นาน กริ่งประตูก็ดังขึ้น

หลินเสี่ยวโยวหิ้วกระเป๋าเอกสารสีฟ้าอมเทายืนอยู่นอกประตูอย่างงดงาม เธอเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นอย่างกล้าๆ กลัวๆ กวาดสายตามองไปทุกซอกทุกมุม พอเห็นว่าไม่มีผู้หญิงโป๊เปลือยอยู่ เธอก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างสังเกตแทบไม่เห็น

"ประธานจ้าว หลังจากที่คุณส่งโลเคชั่นมาให้เมื่อกี้ ฉันก็ตรงมาที่นี่เลย หวังว่าจะไม่ได้รบกวนคุณนะคะ"

"ไม่เป็นไรหรอก เมื่อกี้กำลังเล่นเกมกับเพื่อนน่ะ"

"งั้นดีเลยค่ะ ฉันขอรายงานผลการทำงานช่วงหลายวันนี้ให้คุณฟังนะคะ"

เธอเงยหน้าขึ้นมองโปรเจ็กเตอร์ที่อยู่ข้างๆ หยิบสายส่งข้อมูลมาต่อเข้ากับแท็บเล็ต แล้วกดเปิดไอคอนสองสามตัวที่จ้าวเกาไม่รู้จัก ทันใดนั้นโมเดล 3 มิติก็กางออก โครงสร้างเหล็กของอาคารสำนักงานสิบหกชั้นปรากฏขึ้นบนฉากรับภาพ

"ได้ยินว่าคุณพักอยู่ที่โรงแรมนี้ ถึงฉันจะไม่เคยพักห้องสวีทแบบนี้ แต่ก็คิดว่าน่าจะมีอุปกรณ์ฉายภาพที่รองรับ ฉันเลยเตรียมตัวมาล่วงหน้าค่ะ" เธอพูดพลางหยิบปากกาเลเซอร์ออกมาจากกระเป๋า กดเบาๆ จุดสีแดงก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ "เชิญดูเลยค่ะ"

"อย่างแรก ในด้านการเลือกทำเล ขอแนะนำชั้น 12 ของอาคารธุรกิจปี้ไห่ในจัตุรัสศูนย์กลางเขตเถี่ยตง พื้นที่ใช้สอยชั้นนั้นอยู่ที่ 1,546 ตารางเมตร ความสูงเพดาน 4.4 เมตร" จุดสีแดงของปากกาเลเซอร์ชี้ไปที่ตำแหน่งเสารับน้ำหนัก "แต่เนื่องจากเป็นโครงสร้างเหล็กชั้นเดียว จึงต้องตัดสิ่งอำนวยความสะดวกที่ต้องการการรับน้ำหนักอย่างพวกฟิตเนสออกไปค่ะ"

พูดจบเธอก็เหลือบมองจ้าวเกาแวบหนึ่ง พอเห็นเขาไม่มีปฏิกิริยาอะไร ก็พูดต่อ "ตอนนี้ค่าเช่าของอาคารธุรกิจปี้ไห่อยู่ที่ 62 หยวนต่อตารางเมตรต่อเดือน ค่าส่วนกลาง 22 หยวน สามารถจ่ายเป็นรายไตรมาสได้ ค่ามัดจำเท่ากับค่าเช่า 3 เดือน ค่าเช่าล่วงหน้าครั้งแรกอยู่ที่ 680,000 หยวน ค่าต่อสัญญาไตรมาสละ 290,000 หยวน" เธอหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ "ถ้าจ่ายรายปีจะมีส่วนลดให้ แต่เมื่อพิจารณาถึงเรื่องเงินทุนแล้ว เลือกจ่ายเป็นรายไตรมาสน่าจะดีกว่าค่ะ"

"ส่วนเรื่องการตกแต่ง ฉันได้เอาผังภายในของบริษัทมีเดียหลายๆ แห่งมาประยุกต์ แล้วออกแบบโมเดล 3 มิติคร่าวๆ ออกมาค่ะ"

เธอสลับโมเดล 3 มิติด้วยความเร็วแสง "ฉันวางแผนให้โซนตะวันออกเป็นกลุ่มห้องไลฟ์สด ห้องไลฟ์เดี่ยวสิบห้องจะใช้โครงสร้างแบบห้องซ้อนห้อง......"

.....

จ้าวเกาเอนตัวพิงโซฟา พยักหน้าหงึกๆ เป็นเครื่องจักร แต่สายตากลับจับจ้องไปที่ปลายแขนเสื้อสูทที่ปลิวไสวของเธอ ซับในผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้มโผล่มาให้เห็นวับๆ แวมๆ ตามการเคลื่อนไหว ดูคล้ายกับผ้าคลุมของ Karma ตอนกดอัลติในเกมไม่มีผิด

พอ PPT เลื่อนมาถึงหน้าการออกแบบเสียง พารามิเตอร์ของแผ่นซับเสียงที่ยิบย่อยเต็มไปหมดก็ทำเอาเขาม่านตาสั่นไหว ยัยเด็กนี่ถึงขั้นลงรายละเอียดค่า NRC ของแผ่นซับเสียงแม่นยำยันจุดทศนิยมสองตำแหน่งเลยเหรอเนี่ย

.....

"......สรุปทั้งหมดที่กล่าวมา ก็คือแผนการเลือกทำเลและการตกแต่งปรับปรุงทั้งหมดค่ะ" หลินเสี่ยวโยวสวิตช์ปิดปากกาเลเซอร์ที่ปลายด้าม ตอนหันกลับมาก็พบว่าเจ้านายกำลังจ้องมองแขนเสื้อของเธอจนเหม่อลอย เธอแอบดึงชายเสื้อสูทเบาๆ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนบริเวณลำคอ

"แปะๆๆๆ" เสียงปรบมือดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

พอเห็นในที่สุดเธอก็หยุดพูด จ้าวเกาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ฝ่ามือที่ตบจนแดงค้างอยู่กลางอากาศ "ยอดเยี่ยมมาก! ในเรื่องการเลือกทำเลและการตกแต่ง เธอคือมืออาชีพ ฉันยอมรับในความสามารถของเธอ และพอใจกับทัศนคติในการทำงานของเธอมากๆ!"

เขาเอ่ยชมไม่หยุด ทำเอาหลินเสี่ยวโยวที่กำลังหอบเหนื่อยอยู่เล็กน้อยถึงกับหน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่เป็นธรรมชาติ

"เรื่องพวกนี้ก็เอาตามแผนที่เธอเพิ่งอธิบายไปเลยละกัน ช่วงนี้ก็พักผ่อนไปก่อน รอให้เหล่าหลี่จัดการเรื่องจดทะเบียนบริษัทเสร็จ ก็เริ่มดำเนินการได้เลย"

พูดจบ จ้าวเกาก็ลุกขึ้น เตรียมตัวจะเดินไปส่งเธอที่ประตู

พอเห็นว่าเขาทำท่าเหมือนจะไล่แขก ปลายนิ้วที่กำลังเก็บสายส่งข้อมูลของหลินเสี่ยวโยวก็ชะงักไปนิดนึง เธอทัดปอยผมที่ตกลงมาไว้หลังหู เอื้อมมือไปหยิบแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ "ประธานจ้าวคะ รายการอุปกรณ์หน้า 27" เธอหยิบแท็บเล็ตมาเปิดไฟล์ PDF ที่ซ่อนอยู่มุมจอ "ไม่ทราบว่าคุณต้องการระบบรับเสียง ASMR ไหมคะ ฉันลองเปรียบเทียบของ Neumann กับ Rode ดูแล้ว......"

จ้าวเกามองดูค่า dB ที่เหมือนคัมภีร์สวรรค์บนหน้าสารบัญ จู่ๆ เขาก็เอื้อมมือไปกดทับมือของเธอ "ระบบ ASMR ยังไม่จำเป็นในตอนนี้ ส่วนอุปกรณ์อื่นๆ เธอตัดสินใจเอาเองเลย แล้วค่อยส่งรายการค่าใช้จ่ายมาให้ฉันก็พอ"

พอเห็นว่าเธอยังจะอ้าปากพูด เขาก็รีบยิ้มเจื่อนๆ แล้วอธิบายเสริม "ฉันหวังว่าเธอจะมาเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของฉันนะ ไม่จำเป็นต้องรายงานฉันทุกเรื่องหรอก ฉันเชื่อใจเธอ...... อีกอย่าง หลายๆ เรื่องฉันก็ไม่ได้เชี่ยวชาญด้วย"

พูดไป เขาก็เหลือบไปเห็นรอยคล้ำใต้ตาที่แม้แต่คอนซีลเลอร์ก็ยังปิดไม่มิดของเธอ จู่ๆ ก็นึกถึงตัวเองตอนที่อดหลับอดนอนเล่นเกม Sekiro ติดกันสามคืนสามวัน "เอางี้ เดี๋ยวฉันโอนให้เธอ 10,000 เธอไปจัดสเปกโน้ตบุ๊กเอาเองเลย ใช้แท็บเล็ตทำงานมันคงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่"

หลินเสี่ยวโยวเงียบไปเล็กน้อย เงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง แล้วพยักหน้า "ตกลงค่ะประธานจ้าว งั้นรอให้พี่หลี่ส่งเอกสารมาให้ฉัน แล้วฉันค่อยมาเบิกเงินกับคุณนะคะ"

ความจริงเธอสังเกตเห็นตั้งนานแล้วว่าท่าทางการฟังของเจ้านายตัวเองดูทะแม่งๆ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ฟังที่เธอพูดเลยสักนิด

แต่... แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เป็นเจ้านายที่กล้าปล่อยมือให้ลูกน้องทำ แถมยังใจป้ำกับพนักงานด้วย......

จ้าวเกาพอเห็นเธอลุกขึ้น ก็รับกองเอกสารที่เธอยื่นมาให้ด้วยความรู้สึกโล่งอกราวกับยกภูเขาออกจากอก แล้วเดินไปส่งเธอที่ประตู

พอกลับมาที่ห้องนั่งเล่น เขาเปิดดูเอกสาร ข้อมูลและพารามิเตอร์ต่างๆ ทำเอาเขาตาลายไปหมด พลันภาพเหตุการณ์ตอนที่ไปเจอเด็กผู้หญิงคนนี้ที่บริษัทนายหน้าอสังหาริมทรัพย์เมื่อสามวันก่อนก็แวบเข้ามาในหัว  ตอนนั้นป้ายชื่อบนหน้าอกเธอยังเบี้ยวไปเบี้ยวมาอยู่เลย แต่ตอนนี้มันกลับหล่อหลอมจนเปล่งประกายเจิดจ้าภายใต้แสงจากโปรเจ็กเตอร์ซะแล้ว