เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 29 : ยกเค้าร้านค้า

ตอนที่ 29 : ยกเค้าร้านค้า

ตอนที่ 29 : ยกเค้าร้านค้า


ตอนที่ 29 : ยกเค้าร้านค้า

เมื่อเป้าหมายถูกยืนยันแล้ว หวู่เหิงก็หยิบเอาอาวุธและชุดเกราะของผู้ร้ายสามคนจากเมื่อวานพร้อมด้วยหอกอีก 10 อันออกมา

พวกมันถูกวางเรียงไว้ตรงหน้าของเขา

มันมีอาวุธอยู่สองประเภท

ดาบสั้นหนึ่งคู่ ดาบยาวมือเดียวสองอัน และระเบิดควันห้าอัน

ดูเหมือนว่าอาชญากรพวกนี้จะชอบใช้ระเบิดควันกันมากเลย ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไม แต่พวกมันก็ไม่เคยมีโอกาสได้ใช้ในการต่อสู้เลย

ไม่ มันไม่ใช่ว่าพวกมันไม่อยากจะใช้มัน แต่แม้พวกมันจะมีโอกาสได้ใช้ แต่มันก็คงจะไม่ส่งผลอะไรกับพวกโครงกระดูกอยู่ดี

สายตาของเขามองไปยังอาวุธเหล่านี้

ดาบสั้นและดาบยาวดูมีคุณภาพค่อนข้างดีเลย มันอาจจะไม่ได้เยี่ยมยอดอะไร แต่ก็ยังดีกว่าดาบเหล็กที่หวู่เหิงซื้อมาด้วยเงิน 3 เหรียญเงิน

เขาเก็บดาบสั้นเอาไว้เพื่อป้องกันตัวเองและยื่นดาบยาวที่เหลืออีกสองอันให้กับโครงกระดูกสองตัว

แม้ว่าดาบเหล่านี้จะดีกว่าดาบเหล็กทั่วไป แต่พวกมันก็ยังธรรมดาอยู่ดี เมื่อมันถึงเวลาที่ต้องใช้ดาบในการต่อสู้จริงๆ ไว้เขาค่อยรอให้มีดาบที่มีคุณภาพดีกว่านี้จะดีกว่า

หลังจากแจกจ่ายอาวุธแล้ว ขั้นต่อไปก็คือการแจกจ่ายชุดเกราะสามชุด

ชุดเกราะพวกนี้อยู่ในสภาพไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะมันมีรอยขีดข่วนจำนวนมากจากการโจมตีของพวกนักรบโครงกระดูก

แต่มันก็ไม่สำคัญ เพราะโครงกระดูกจะเป็นคนที่สวมใส่เกราะพวกนี้ แม้ว่ามันจะเพิ่มพลังป้องกันได้แค่เล็กน้อย แต่มันก็ถือว่าดีแล้ว

หลังจากให้โครงกระดูกผู้ใช้หอกสามตัวสวมเกราะเหล่านี้แล้ว เขาก็เลือกนักรบโครงกระดูกมาอีก 10 ตัว และเปลี่ยนให้พวกมันมาใช้หอกที่เพิ่งซื้อมาใหม่แทน

ทำให้ตอนนี้จำนวนโครงกระดูกผู้ใช้หอกได้เพิ่มขึ้นเป็น 15 ตัวแล้ว

เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว หวู่เหิงก็สั่งการ “ตามข้ามา!”

...

กองทัพโครงกระดูกตามเขาลงมาด้านล่างและเดินออกมาจากอาคาร

ซอมบี้ที่ด้านล่างถูกจัดการไปหลายครั้งแล้ว และเมื่อคืนก็ไม่ได้มีซอมบี้ตัวใหม่ปรากฏขึ้น

หลังจากยืนยันได้แล้วว่ามันไม่มีอะไรผิดปกติ พวกเขาก็ออกเดินทางไปยังประตูทิศเหนือ

หลังจากเดินผ่านอาคารสองหลังแล้ว พวกเขาก็มาถึงตำแหน่งใกล้ๆ กับประตูทิศเหนือ

ผ่านช่องว่างของรั้วเหล็ก พวกเขาสามารถมองเห็นสถานการณ์ที่อยู่ด้านนอกได้

มันมีซอมบี้กลุ่มเล็กๆ เดินเตร่ไปมาอย่างไร้จุดหมาย และถึงแม้ว่าพวกมันจะดูมีจำนวนไม่มากนัก แต่เมื่อรวมกันแล้วพวกมันก็มีด้วยกัน 20-30 ตัวเลยทีเดียว

นี่คือเส้นทางที่รถบัสของเหล่าผู้รอดชีวิตพยายามจะตีฝ่าออกไป

แต่รถบัสก็ไม่ได้คว่ำอยู่ตรงนี้ และซอมบี้ตามเส้นทางก็ถูกล่อไปยังทางแยกทางทิศตะวันออกแล้ว

บางทีอาจจะเพราะเหตุนี้ มันจึงมีซอมบี้อยู่แถวนี้ไม่มากเท่าไร

“พวกเจ้าไปยืนอยู่ตรงประตู” หวู่เหิงสั่ง

โครงกระดูกผู้ใช้หอก 15 ตัวเดินออกไปประจำตำแหน่งอยู่ด้านหน้าและตั้งหอกไปที่ประตู

จากระยะห่าง พวกซอมบี้ก็น่าจะสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวจากทางด้านนี้ได้

เมื่อซอมบี้ตัวแรกคำรามออกมาและพุ่งเข้าใส่เหล่าโครงกระดูก มันก็ทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ขึ้นมาทันที ซอมบี้ที่อยู่รอบๆ เริ่มคำรามออกมาทีละตัว และเสียงของพวกมันก็ดังก้องไปทั่วถนนในทันที

ซอมบี้ทุกตัวหันมาทางประตูและย่านที่อยู่อาศัยในทันที จากนั้นพวกมันก็พุ่งเข้ามาในทันใด

“ตั้งท่า แทงอาวุธไปข้างหน้า!”

หวู่เหิงปรับตำแหน่งของโครงกระดูกสองตัวอย่างรวดเร็ว และสั่งการต่อ

หวือ!

โครงกระดูกพวกนั้นย่อตัวลง และแทงหอกออกไปด้านหน้า

โฮก~ โฮก~!

ซอมบี้นับสิบพุ่งเข้ามา และตรงเข้าปะทะกับเหล่าโครงกระดูก

เมื่อเห็นว่าซอมบี้พุ่งเข้ามาแล้ว หวู่เหิงก็ยกมือขึ้นเพื่อร่ายทักษะจาระบี

อากาศเกิดความหนืดขึ้นมา และก่อให้เกิดจาระบีเข้าปกคลุมพื้นที่ 3-4 เมตร

ตุบ! ตุบ! ตุบ!

ทันใดนั้นพวกซอมบี้ก็ลื่นและล้มคะมำลงไป ส่วนตัวที่อยู่ด้านหลังที่วิ่งตามเข้ามาก็สะดุดพวกมันล้มตามลงไปด้วย

ทักษะจาระบีทำให้เกิดภูมิประเทศที่เคลื่อนไหวได้ยากลำบากขึ้นมา

มันเหมือนกับการทาน้ำมันบนพื้นกระเบื้อง

ในชั่วพริบตา เหล่าซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาก็พากันสะดุดล้มและกลิ้งไปกับพื้น

หลังจากวุ่นวายอยู่สักพัก ซอมบี้บางตัวก็สามารถลุกกลับขึ้นมาได้โดยเหยียบสหายที่ล้มอยู่ของพวกมัน จากนั้นพวกมันก็พุ่งเข้าหาหอกที่ตั้งตรงอยู่

ฉึก!

หอกคมทะลวงหน้าอกของซอมบี้ตัวหนึ่ง ทำให้ของเหลวสีดำและสีแดงสาดกระเซ็นออกมา

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

โครงกระดูกผู้ใช้หอกเริ่มแทงหอกออกไปอย่างไม่ลดละ และโจมตีเหล่าซอมบี้ที่พุ่งเข้ามา

[ท่านได้รับค่าประสบการณ์ +6]

[สิ่งมีชีวิตอัญเชิญ - นักรบโครงกระดูกได้รับค่าประสบการณ์ +3]

[สิ่งมีชีวิตอัญเชิญ - นักรบโครงกระดูกได้รับค่าประสบการณ์ +5]

[สิ่งมีชีวิตอัญเชิญ…]

[สิ่งมีชีวิตอัญเชิญ - นักรบโครงกระดูกเลื่อนระดับเป็นเลเวล 2 ความแข็งแกร่ง +1]

[...]

การแจ้งเตือนเกี่ยวกับค่าประสบการณ์ดังขึ้น และเพิ่มค่าประสบการณ์ให้กับเหล่าโครงกระดูกผู้ใช้หอก

จากนั้นนักรบโครงกระดูกเลเวลหนึ่งที่เพิ่งถูกอัญเชิญออกมาก็เริ่มเลื่อนระดับเป็นเลเวลสอง

ส่วนโครงกระดูกที่เลเวลสองแล้วก็สะสมค่าประสบการณ์ได้อย่างรวดเร็ว

ทักษะจาระบีแสดงผลอยู่ประมาณ 2-3 นาทีก่อนที่มันจะระเหยไปในอากาศจนหมด

แต่ในพื้นที่เปิดโล่งด้านหน้าอาคาร มันก็มีเนินเขาเล็กๆ ที่ก่อตัวขึ้นจากซากศพอยู่

ซอมบี้ที่พุ่งเข้ามาต้องปีนป่ายผ่านกองศพนี้เพื่อบุกเข้ามาหากองทัพโครงกระดูก

ในไม่ช้า จำนวนของพวกซอมบี้ก็เริ่มลดลง

และมันก็เหลือซอมบี้แค่ไม่กี่ตัวที่พิการและกำลังคลานมาทางนี้

หวู่เหิงเหลือบมองถนนร้างและพูดออกมาว่า “ออกไปจัดการกับซอมบี้พวกนั้นซะ”

โครงกระดูกเท็ดดี้กระโจนออกไปด้วยความตื่นเต้น มันพุ่งเข้าหาเหล่าซอมบี้ที่กำลังคลานเข้ามา กัดพวกมันทีละตัวจนตาย จากนั้นก็ลากศพกลับมา

สองข้างทางมีร้านค้าต่างๆ

ส่วนใหญ่เป็นร้านขายผักผลไม้และร้านอาหาร

อาหารในร้านค้าน่าจะคงอยู่ได้ไม่นาน หลังจากตรวจดูร้านเหล่านั้นสองสามร้านดูแล้ว เขาก็พบกับมีดทำครัวและมีดผ่าผลไม้อยู่ประมาณหนึ่ง ส่วนของอย่างอื่นก็ดูไม่ค่อยจะมีประโยชน์อะไร

หลังจากเดินผ่านมาหลายร้านแล้ว เขาก็พบเข้ากับร้านที่น่าสนใจร้านหนึ่ง

“ตามข้ามา!”

โครงกระดูกหลายตัวเดินตามเขาเข้าไปยังร้านค้าที่อยู่ด้านหน้า

มันมีขนมขบเคี้ยวและบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหลายชนิดกระจัดกระจายอยู่บนพื้นซึ่งอยู่ในสภาพดีอยู่

เจ้าของร้านคงจะกลายเป็นซอมบี้ไปแล้ว และมันก็ไม่รู้ว่าเขาหนีไปแล้วหรือตายเพราะพวกโครงกระดูกไปแล้วกันแน่

เมื่อมองไปรอบๆ เขาก็พบว่าชั้นหนึ่งของร้านค้ายังมีสภาพดีอยู่เลย

มันมีแค่ไอศกรีมในตู้แช่เท่านั้นที่ละลายไปแล้วและถูกห่ออย่างเลอะเทอะอยู่ในถุงบรรจุภัณฑ์

จากนั้นเขาก็เดินขึ้นไปยังชั้นบนพร้อมกับเหล่าโครงกระดูก

ชั้นสองไม่มีชั้นวางสินค้า แต่เป็นห้องนอนและโกดัง

มันมีบรรจุกล่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและเครื่องดื่มจำนวนมาก รวมถึงขนมต่างๆ เก็บเอาไว้

เยี่ยมไปเลย

“ขนพวกมันไปให้หมด” หวู่เหิงเริ่มสั่งการ

นักรบโครงกระดูกกรูกันเข้ามาในร้านค้า และขนย้ายสิ่งต่างๆ ออกไป

ส่วนหวู่เหิงก็มองลงไปที่ถนน เขาไม่ได้ทำอะไรวุ่นวายนัก ดังนั้นมันจึงไม่ได้ดึงดูดความสนใจของพวกซอมบี้เข้ามา

เขาสั่งการให้พวกโครงกระดูกขนสิ่งของต่างๆ จากร้านค้าแห่งนี้กลับไปยังที่พักของเขา

จากนั้นเขาก็นั่งอยู่ตรงหน้าประตู และปลดปล่อยทักษะการจัดการโครงกระดูก ทำให้มีโครงกระดูกลุกขึ้นมาทีละตัวและเข้าร่วมกับกองทัพของเขา

...

เมื่อกลับมายังที่พักของเขาแล้ว กล่องขนมและเครื่องดื่มก็ถูกจัดเรียงไว้ชิดกำแพงอย่างเรียบร้อย

ร้านค้าแห่งนั้นดูไม่ได้กว้างเท่าไร แต่มันก็มีของอยู่เยอะเลย

แม้ว่าจะไม่มีเมืองหินดำ แต่ด้วยเสบียงเหล่านี้ เขาก็น่าจะดำรงชีพอยู่ได้สักพัก

ว่ากันว่าในวันสิ้นโลก อาหารนั้นมีค่ายิ่งกว่าทองซะอีก

แต่เขาจะไปแลกเปลี่ยนอาหารพวกนี้เป็นทองได้ที่ไหน? แม้จะผ่านมาหลายวันแล้ว เขาก็ยังไม่เจอผู้รอดชีวิตเลยสักคน

ไม่สิ เขาเคยเจอแล้ว แต่คนพวกนั้นก็ตายไปแล้วในขณะที่พยายามจะหนี

เมื่อห้องนอนเต็มแล้ว พวกโครงกระดูกก็ได้รับคำสั่งให้ขนของมาไว้ที่ห้องนั่งเล่นต่อ

จากนั้นเขาก็เดินออกไปจากห้องและมองไปยังโครงกระดูกผู้ใช้หอก 15 ตัว

โครงกระดูกที่เขาเลือกได้สะสมค่าประสบการณ์ได้พอตัว และในระหว่างการต่อสู้ที่ผ่านมา พวกมันก็ได้เลื่อนระดับเป็นเลเวลสองกันหมดแล้ว

นอกจากนี้ยังมีหนึ่งตัวที่เลเวลสามแล้ว ส่วนอีก 14 ตัวก็อยู่ที่เลเวลสอง

อันที่จริงวิธีนี้ก็ดูไม่เลวเลย มันไม่ได้มีอันตรายอะไรและสามารถเพิ่มเลเวลโครงกระดูกของเขาได้ด้วย

“นอกจากนี้พวกเรายังสามารถหาเงินซื้อหอกและชุดเกราะได้ด้วย”

จบบทที่ ตอนที่ 29 : ยกเค้าร้านค้า

คัดลอกลิงก์แล้ว