ตอนที่ 204: จับกุมโดฟลามิงโก้
ตอนที่ 204: จับกุมโดฟลามิงโก้
ตอนที่ 204: จับกุมโดฟลามิงโก้
"ดอฟฟี่ เรือรบของกองทัพเรือแล่นเข้ามาในท่าเรือแล้วครับ!"
ผู้บริหารของดองกิโฮเต้แฟมิลี่รายงานว่าเรือรบของกองทัพเรือได้ทะลวงเข้ามาในท่าเรือของอาณาจักรเดรสโรซ่าอย่างกะทันหันโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ติด
"อะไรนะ? ทำไมถึงไม่มีใครแจ้งฉันก่อนหน้านี้?" โดฟลามิงโก้มีสีหน้างุนงงอย่างสิ้นเชิงหลังจากได้ยินข่าวนี้
เขาควรจะรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวทุกอย่างในน่านน้ำรอบๆ เดรสโรซ่าสิ แต่กองทัพเรือกลับมาจ่ออยู่หน้าประตูบ้านก่อนที่ลูกน้องของเขาจะสังเกตเห็นเสียอีก
"นายไม่ได้บอกให้คนในแฟมิลี่กบดานและหลีกเลี่ยงพื้นที่ที่อาโอคิยิอยู่หรอกเหรอ?"
"เรือรบลำนั้นบังเอิญแล่นมาจากทิศทางที่อาโอคิยิเพิ่งมุ่งหน้าไปพอดีเลยครับ" ผู้บริหารอธิบาย
อันที่จริงมันก็เป็นเรื่องบังเอิญอย่างมาก ในช่วงเวลาหลังจากที่อาโอคิยิจากไป พลังความเย็นเยียบของน้ำแข็งที่เขาทิ้งไว้ยังคงติดตาตรึงใจ ดองกิโฮเต้แฟมิลี่กังวลว่าอาโอคิยิกำลังจงใจใช้มันเป็นเหยื่อล่อ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าเคลื่อนไหวใดๆ
"..." โดฟลามิงโก้เงียบไปครู่หนึ่ง
ในที่สุด เขาก็หมุนหอยทากสื่อสารอย่างเงียบๆ
"เซนต์คูราสึนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมเรือรบของกองทัพเรือถึงเข้ามาในอาณาจักรของฉันได้?" โดฟลามิงโก้ตั้งคำถามผ่านหอยทากสื่อสาร
"แกเป็นใคร แล้วกล้าใช้เจรจาน้ำเสียงแบบนี้กับฉันได้ยังไง?" น้ำเสียงที่เกรี้ยวกราดอย่างถึงที่สุดดังปะทุออกมาจากหอยทากสื่อสาร เขาแทบจะตะโกนออกมา
"ฉันคือโดฟลามิงโก้ เซนต์คูราสึ แกน่าจะรู้ดีนะว่าความลับของแมรีจัวส์ยังอยู่ในมือฉัน" โดฟลามิงโก้พูดต่อ จากนั้นก็รีบวางสายไปทันที
โดฟลามิงโก้ไม่ได้ใส่ใจกับความโกรธเกรี้ยวของอีกฝ่าย ในเมื่อเขากุมความลับที่เป็นข้อได้เปรียบเอาไว้ เขาก็ย่อมมีสิทธิ์ที่จะพูดจาแข็งกร้าวใส่ได้
เหตุผลที่เขาวางสายไปก็คือ เขาสัมผัสได้ถึงการเข้าใกล้ของศัตรู พวกนั้นมาถึงตัวเขาแล้ว
"โดฟลามิงโก้!" ชายคนนั้นบีบหอยทากสื่อสารอย่างแรง พละกำลังมหาศาลทำให้มือที่กำแน่นของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงช้ำ
ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเซนต์คูราสึที่โดฟลามิงโก้เพิ่งคุยด้วย
เห็นได้ชัดว่าเขากำลังโกรธจัดจนแทบจะลุกเป็นไฟ หวังเพียงว่าจะสามารถฉีกร่างโดฟลามิงโก้ให้เป็นชิ้นๆ ได้ ในฐานะเผ่ามังกรฟ้า เขาเคยถูกคนที่ถูกริบสถานะเผ่ามังกรฟ้าไปแล้วมาท้าทายอย่างหน้าด้านๆ แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?
แต่เขาก็ไม่กล้าไประบายความโกรธใส่โดฟลามิงโก้ เพราะโดฟลามิงโก้กุมความลับที่เกี่ยวกับเผ่ามังกรฟ้าเอาไว้
"เซนโงคุ! แกกล้าเมินคำสั่งของฉันงั้นเหรอ!" ในขณะที่เซนต์คูราสึแตะต้องโดฟลามิงโก้ไม่ได้ แต่เขาสามารถสั่งการเซนโงคุผู้เป็นจอมพลแห่งกองทัพเรือได้อย่างแน่นอน "แกมันมีน้ำยาอะไรบ้างวะเนี่ย!"
"อ่า เซนต์คูราสึ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากหยุดพวกเขานะครับ ไป๋เจ๋อเธอยืนกรานที่จะจัดการกับโดฟลามิงโก้เอง และผมที่เป็นแค่จอมพลก็ไม่อาจจะรั้งเธอไว้ได้จริงๆ" เซนโงคุพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงใจ
เขาคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าตั้งนานแล้วว่าจะต้องได้รับสายจากคูราสึ แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าคูราสึจะโกรธเกรี้ยวขนาดนี้
"ไป๋เจ๋อ?" คูราสึรู้สึกว่าชื่อไป๋เจ๋อนี้ค่อนข้างไม่คุ้นหูนัก แต่เขาก็รู้สึกเหมือนเคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่ง
"เธอก็คือองค์หญิงเอสเดทยังไงล่ะครับ ท่านไม่รู้เหรอ?" เซนโงคุอธิบาย
เซนโงคุมักจะดึงเอาเอสเดทเข้ามาเกี่ยวข้องเสมอในสถานการณ์ใดๆ ที่ต้องไปพัวพันกับเผ่ามังกรฟ้า
"อย่างนี้นี่เอง..." คูราสึครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และในที่สุดก็คิดไอเดียสุดบรรเจิดขึ้นมาได้ "ถ้าอย่างนั้นก็ไปบอกเอสเดทว่าอย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว กำจัดศัตรูให้เร็วที่สุดซะ"
โดฟลามิงโก้! แกคิดว่าแกหยิ่งผยองนักใช่ไหม! ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ตายซะเถอะ!
"เข้าใจแล้วครับ เข้าใจแล้วครับ" เซนโงคุรีบตอบรับ
หลังจากอีกฝ่ายวางสายไปแล้วเท่านั้น เซนโงคุจึงค่อยๆ วางหอยทากสื่อสารลงอย่างเงียบๆ และจมอยู่ในความคิด
เอสเดทมีอิทธิพลอย่างมากในหมู่เผ่ามังกรฟ้าจริงๆ ด้วย!
หลังจากรวบรวมความคิดได้แล้ว เขาก็หาเบอร์ของเอสเดทและหมุนหอยทากสื่อสารอีกครั้ง
"ฮัลโหล เอสเดท รัฐบาลโลกได้ชี้แจงจุดยืนของพวกเขามาแล้วนะ: เธอจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ ไม่ต้องไปสนใจว่าพวกเขาจะคิดยังไงหรอก" เซนโงคุกล่าว
?? เอสเดทถึงกับผงะกับคำประกาศอย่างกะทันหันของเซนโงคุ
"เอาล่ะ ฉันส่งข้อความเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ ฉันควรจะเริ่มคิดได้แล้วมั้งว่าจะไปพักร้อนที่ไหนดี?" เซนโงคุรีบวางสายไป จากนั้นก็หยิบหนังสือพิมพ์บนโต๊ะขึ้นมาอย่างมีความสุข คว้าถ้วยชาที่กำลังร้อนกรุ่น และจิบอย่างสบายใจ
ตั้งแต่เอสเดทเข้าร่วมกองทัพเรือ แรงกดดันจากเผ่ามังกรฟ้าก็ลดน้อยลงไปมาก
เผ่ามังกรฟ้าแทบจะไม่ออกมาจากแมรีจัวส์เพื่อไปอาละวาดบนโลกอีกต่อไป ซึ่งช่วยลดภาระงานของกองทัพเรือไปได้อย่างมหาศาล
เอสเดทคือดาวนำโชคของเขาจริงๆ!
"แปลกจัง?" เอสเดทเก็บหอยทากสื่อสารกลับเข้าไปในกระเป๋า
"ไป๋เจ๋อ คงไม่จำเป็นต้องให้ฉันลงมือหรอกมั้ง?" อาโอคิยิที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ได้ยินคำพูดทั้งหมดของเซนโงคุ อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านี้เซนโงคุได้บอกเขาแล้วว่านี่ตั้งใจให้เป็นการทดสอบสำหรับเอสเดท ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะเข้าไปแทรกแซง
"ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ท่านพลเรือเอกอาโอคิยิ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง คุณอยู่กับพวกเธอเถอะ" เอสเดทพูดพลางชี้ไปทางฮินะและคนอื่นๆ
เธอไม่จำเป็นต้องให้อาโอคิยิมาช่วยรับมือกับโดฟลามิงโก้ ให้อาโอคิยิอยู่คุ้มกันความปลอดภัยของเรือรบยังจะดีเสียกว่า
"ครูฝึกอาโอคิยิ" ฮินะกล่าวทักทายอาโอคิยิเช่นกัน
"เธอคือ?" อาโอคิยิมีสีหน้างุนงง ดูเหมือนเขาจะลืมไปแล้วว่าทหารเรือสาวผมสีชมพูคนนี้คือใคร
"ฮินะก็เป็นผู้สำเร็จการศึกษาจากค่ายฝึกพิเศษ รุ่นเดียวกับเอสเดทไงคะ" ฮินะอธิบาย
"อ้อ"
อาโอคิยิตอบสั้นๆ ทำเอาบรรยากาศดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
ทว่า ความกระอักกระอ่วนนั้นอยู่ได้ไม่นานนัก
เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงออร่าอันทรงพลังในทันที
เขาหันขวับไปมองยังต้นตอของมัน
ฮาคิสังเกตของเขาถูกเปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบ!
โดฟลามิงโก้ครอบครองฮาคิราชันย์!
"โดฟลามิงโก้ เราต้องหนีแล้ว! คนของเราเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อยืนยันมาได้แล้วว่าอาโอคิยิอยู่บนเรือลำนั้น"
"ดูเหมือนว่าอาโอคิยิจะไม่ได้ไปไหนเลยเขาแค่กำลังรอคนมาสมทบต่างหาก พวกมันต้องการกวาดล้างพวกเราให้สิ้นซาก!"
"ตอนนี้ยังมีใครคิดจะหนีอยู่อีกไหม?" โดฟลามิงโก้ปลดปล่อยเส้นด้ายของเขาออกมา บิดร่างของสมาชิกรอบนอกที่กำลังทำลายขวัญกำลังใจให้กลายเป็นปมที่บิดเบี้ยวจนน่าสยดสยอง
!!
ลูกน้องในกองกำลังรอบนอกของดองกิโฮเต้แฟมิลี่ต่างหวาดผวา กลัวว่าพวกตนจะมีจุดจบแบบเดียวกัน
ผู้บริหารที่ยืนอยู่ข้างๆ ดอฟฟี่มองดูทุกสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความเย็นชาไร้ความรู้สึก
"ฟุฟุฟุฟุฟุฟุ!" โดฟลามิงโก้ฉีกยิ้มกว้าง "เตรียมพร้อมรบ!"
ต่อให้เขาจะไม่หลงเหลือความหวังใดๆ จากพวกหมูตอนเบื้องบนพวกนั้นแล้วก็ตาม!
เขาก็ยังคงเป็นโดฟลามิงโก้!
ราชาแห่งโลกมืด!
แค่พวกปลายแถวไม่กี่คนรวมหัวกับพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือแล้วมันจะทำไม? ดอฟฟี่ไม่ใช่คนที่ใครจะมาล้อเล่นได้หรอกนะ!
"เจอตัวแล้ว!"
"เหมายัน: กระบวนท่าสุดท้ายสรรพสิ่งคืนสู่ความว่างเปล่า!!"
ทันทีที่เอสเดทระบุตำแหน่งของโดฟลามิงโก้ได้ เธอก็รู้ทันทีว่าชายที่สวมแว่นตาสีแดงคนนั้นคือเป้าหมายของเธอ
ยิ่งไปกว่านั้น คนที่รายล้อมเขาอยู่ก็ไม่ใช่คนอ่อนแอ พวกเขาต้องเป็นผู้บริหารระดับสูงของดองกิโฮเต้แฟมิลี่ที่พวกเธอเคยวิเคราะห์ไว้ก่อนหน้านี้แน่ๆ
ถ้าเป็นแบบนั้น เธอก็ขอจบการต่อสู้นี้ด้วยการลงดาบเพียงครั้งเดียวไปเลยดีกว่า แล้วค่อยไปหาหนวดขาวเพื่อขอแก้มืออีกสักตั้ง!
คลื่นดาบสีขาวถูกรวบรวมไว้แล้ว
พลังแห่งน้ำแข็งควบแน่นอยู่ภายใน
พลังงานที่เอ่อล้นออกมาส่งผลกระทบต่อทุกสิ่งที่มันสัมผัส
นี่คือการโจมตีเป็นวงกว้าง!