(ฟรี)ระบบชาวนาขั้นเทพ ตอนที่ 145 ตกที่น่าลำบาก
(ฟรี)ระบบชาวนาขั้นเทพ ตอนที่ 145 ตกที่น่าลำบาก
ในวินาทีต่อมา หลินเซินก็ออกแรงที่ขาของเขาและผลักกิ้งก่ายักษ์ลงไปกับพื้นอย่างแรง เข่าของเขากดคอของกิ้งก่ายักษ์ทำให้มันไม่สามารถหนีได้ไม่ว่าจะดิ่นรนอย่างไรก็ตาม
กิ้งก่ายักษ์พยายามดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง สายฟ้าพุ่งออกมาจากร่างของมันและกระทบเข้ากับหลินเซินจนเกิดเสียงดังสนั่น
แต่สายฟ้านี้ไม่สามารถทำอะไรหลินเซินได้เลย เขารู้สึกชาเล็กน้อยเท่านั้น
ทันใดนั้นกิ้งก่ายักษ์ก็อ้าปากและส่งเสียงร้องที่แสบแก้วหูออกมา จากนั้นควันสีขาวก็กระจายออกไปทั่วและแมงมุมตัวเล็กสีดำสนิทก็ปรากฏตัวต่อหน้าหลินเซิน มันแยกเขี้ยวและกระโจนใส่หลินเซิน
“ฮะ?” นัยน์ตาของหลินเซินแคบลงเล็กน้อยขณะที่เขามองไปที่แมงมุมสีดำ
แมงมุมสีดำนี้มีความยาวเท่าหัวแม่มือและมีตัวที่สีดำสนิท มีเพียงรอยสีม่วงเข้มบนหน้าผากของมันเท่านั้นที่แสดงให้เห็นว่าแมงมุมสีดำตัวนี้มีสายเลือดที่ไม่ธรรมดา
หลินเซินไม่ลังเล เขาหมุนตัวหลบการโจมตีของแมงมุมดำ เขาจับขาแมงมุมสีดำข้างหนึ่งด้วยมือทั้งสองข้างแล้วดึงสุดกำลังที่มี
แมงมุมดำถูกหลินเซินฉีกออกเป็นสองส่วน อวัยวะภายในของมันไหลนองไปทั่วพื้น แต่มันก็ยังสามารถดิ้นได้อยู่
“แกนี่มันดื้อด้านจริง ๆ” หลินเซินม้วนริมฝีปากของเขา เขาเหยียดฝ่ามือออกเตรียมที่จะบดขยี้แมงมุมสีดำ
แต่ทันใดนั้น เสียงคำรามของที่น่าสพึงก็ดังขึ้นจากปากของกิ้งก่ายักษ์ ทั่วทั้งร่างของมันถูกเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงสีแดงและร่างของมันก็ขยายออกหลายเท่าในทันที รัศมีที่น่าสะพรึงกลัวของมันค่อย ๆ รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวที่ห่อหุ้มด้วยพิษพุ่งเข้าหาใบหน้าของหลินเซินราวกับว่ามันต้องการที่จะทำลายเขาให้สิ้นซาก
“แกเหลือไพ่ตายอะไรอีกหรือปล่าว” รูม่านตาของหลินเซินตีบลง แม้ว่าพลังก่อนหน้านี้ของกิ้งก่ายักษ์จะทรงพลังแต่ก็ยังอยู่ในระดับตำนาน 3 เท่านั้น แต่ตอนนี้มันแข็งแกร่งกว่าก่อนอย่างเห็นได้ชัด
หลินเซินถอยกลับไปในทันที
อย่างไรก็ตาม ลูกไฟของกิ้งก่ายักษ์ได้ปกคลุมท้องฟ้าและปิดกั้นเส้นทางหลบหนีทั้งหมดของหลินเซินไปแล้ว เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงมันได้ !
“ฉันจะไม่หลบอีกต่อไปแล้ว” ดวงตาของหลินเซินเยือกเย็นมากยิ่งขึ้น ในเมื่อฉันหลบไม่ได้ ฉันก็จะจัดการพวกมันให้สิ้นซาก !
ในช่วงเวลาต่อมาหลินเซิน ได้ถ่ายเทพลังทั้งหมดในร่างกายของเขาลงไปในต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์
เกิดแสงสีเขียวสว่างไสวขึ้น !
ใบไม้สีเขียวบนต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์ค่อย ๆ ร่วงหล่นและกองเป็นภูเขาสีเขียวบนพื้นดิน
แสงสีเขียวห่อหุ้มร่างของหลินเซินและสามารถต้านทานพิษและลูกไฟที่พ่นออกมาจากกิ้งก่ายักษ์ได้
แต่หลินเซินยังคงประเมินพลังของพิษที่กิ้งก่ายักษ์พ่นออกมาต่ำเกินไป !
แสงสีเขียวเปล่งเสียงกัดกร่อนที่ร้อนระอุ กิ้งก่ายักษ์กำลังแทะแสงนั้นอย่างสุดกำลัง ราวกับว่ามันกำลังอยู่ระหว่างวิวัฒนาการบางอย่าง
ในอีกด้านหนึ่ง หลินเซินกำลังตกที่นั่งลำบาก
พิษไม่เพียงกัดกร่อนแสงสีเขียวเท่านั้น มันยังทำให้แสงสีเขียวค่อย ๆ หรี่ลงในทันที
กิ้งก่ายักษ์ส่งเสียงขู่อีกครั้ง จู่ ๆ ร่างของมันก็กลายเป็นหมอกควันและหลังจากนั้น ร่างของมันก็ปรากฏขึ้นเหนือแสงสีเขียวราวกับภูติผี เขี้ยวอันแหลมคมของมันกัดเข้าที่คอของหลินเซิน !
“บ้าเอ้ย !” หลินเซินสาปแช่งและรีบถอยกลับไป
ฟันอันแหลมคมของกิ้งก่ายักษ์กัดเข้าที่แสงสีเขียว ทันใดนั้นแสงก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ พิษและเปลวไฟแพร่กระจายไปยังม่านแสงนั้นทันทีและล้อมรอบหลินเซิน
แสงสีเขียวถูกเผาโดยพิษทำให้เกิดคลื่นกระแทกขนาดใหญ่ หลินเซินรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง
แต่ก่อนที่ความเจ็บปวดจะลุกลามไปมากกว่านี้ กิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์ ก็แผ่ขยายและเติบโตทันที มันปิดกั้นพิษทั้งหมดของกิ้งก่าได้ในทันที
กิ้งก่ายักษ์ส่งเสียงคำรามกึกก้อง กรงเล็บที่แหลมคมของมันตบไปที่แสงนั้นและในชั่วพริบตา แสงนั้นก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ
สายเลือดของกิ้งก่านั้นบริสุทธิ์มากและแข็งแกร่งกว่ากิ้งก่าธรรมดาหลายเท่า กิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์บนแขนของหลินเซินทะลุผ่านเกล็ดของมัน
เลือดพุ่งออกมาในขณะที่กิ้งก่ายักษ์มองหลินเซินด้วยความโกรธ
หลินเซินตะคอก “แกกำลังหาอะไร? ฉันจะให้โอกาสแกครั้งสุดท้าย จะยอมแพ้หรือ… ตาย !”
กิ้งก่ายักษ์คำรามออกมา แสงที่ดุร้ายในดวงตาของมันทวีความรุนแรงขึ้นและทั่วทั้งร่างของมันก็เปล่งเปลวเพลิงสีเขียวที่เดือดดาล
ในเวลาเดียวกัน สายฟ้าที่หนาพอ ๆ กับต้นไม้ก็ฟาดลงมาใส่ร่างของหลินเซิน
“บ้าเอ้ย !” หลินเซินอดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง เขาเซและเกือบจะล้มลงกับพื้น ความเจ็บปวดเสียดแทงออกมาจากหน้าอกของเขา
เมื่อกิ้งก่ายักษ์เห็นว่าหลินเซินถูกโจมตี มันก็เผยรอยยิ้มแห่งชัยชนะออกมา ร่างของมันขยับอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าหาหลินเซิน
“ไอ้สารเลว !” หลินเซินสาปแช่งและรีบหลบการโจมตีของกิ้งก่าในทันที จากนั้นเขาก็เหยียบพื้นด้วยเท้าขวาและกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีนี้
แต่กิ้งก่ายักษ์ได้คาดเดาไว้แล้ว ทันทีที่หลินเซินลอยขึ้นไปในอากาศ มันก็เงยหน้าขึ้นและมองมาที่เขา มันอ้าปากพ่นหมอกสีเขียวออกมา
หมอกสีเขียวนี้ไม่ใช่หมอกธรรมดา มันควบแน่นอย่างรวดเร็วกลางอากาศและในที่สุดก็กลายเป็นลูกบอลสีเขียวขนาดใหญ่
ลูกบอลสีเขียวนี้พัดพาลมแรงขณะที่มันพุ่งเข้าหาหลินเซินที่อยู่กลางอากาศ
“ไอ้สารเลว !” หลินเซินสาปแช่ง ร่างกายของเขาก็พุ่งด้วยความเร็วจนแทบไม่สามารถหลบการโจมตีนั้นได้
ตู้ม !
ลูกบอลแสงสีเขียวพุ่งสู่พื้นดินที่เดิมทีกิ้งก่ายืนอยู่ มันทำให้เศษหินขนาดใหญ่ปลิวว่อนและฝุ่นฟุ้งเต็มท้องฟ้า
กิ้งก่ายักษ์คำรามลั่นบนท้องฟ้า มันพ่นพิษสีเขียวจำนวนมากปกคลุมพื้นที่หลายร้อยเมตร
หลินเซินหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์
แม้ว่ากิ้งก่าตัวนี้จะดูทรงพลังมาก แต่เขาก็ไม่กลัวเลย จิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาเพิ่มขึ้น
“แกอยากสู้จนตัวตายเลยเหรอ !” ผู้คนที่เฝ้ามองจากระยะไกลอดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อเห็นรูปลักษณ์ของหลินเซิน พวกเขารู้ว่าหลินเซินจะล้มเหลว แต่ก็ยังอดทน สิ่งนี้ทำให้พวกเขางงงวย
กิ้งก่ายักษ์คำรามบนท้องฟ้า มันอ้าปากและพ่นพิษอีกระลอกหนึ่งพุ่งออกมา
“เข้ามาสิ ฉันจะเล่นกับแกเอง !” หลินเซินตะโกนด้วยความโกรธ ต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์บนแขนของเขาเปล่งแสงสีเขียวพราวอีกครั้ง แสงสีเขียวเหล่านี้รวมตัวกันและกลายเป็นต้นไม้สูงตระหง่านเหนือหัวของหลินเซินจนปิดกั้นแสงแดดทั้งหมด
ต้นไม้สีเขียวที่เกิดจากแสงตกลงมาตรงหน้ากิ้งก่าและบดบังการมองเห็นของมันโดยสิ้นเชิง
กิ้งก่ายักษ์คำรามด้วยความโกรธ มันโบกกรงเล็บของมันและฟันอย่างดุเดือดที่ต้นไม้สีเขียว
เกิดเสียงดังโครมครามออกมาอย่างต่อเนื่องและมาพร้อมกับคลื่นสีเขียว คลื่นอากาศเหล่านี้ผสมกับพิษและไฟทำให้มันเต็มไปด้วยอันตราย พืชและแมลงจำนวนมากถูกพัดผ่านไป