ตอนที่ 26 ราชาอสูรสายเลือดราชา

หลินเซินระงับความตื่นเต้นในใจของเขาและดูทักษะที่แสดงอยู่ที่หน้าต่างสถานะ

[การเผาไหม้ในเปลวเพลิง]: เมื่อถูกโจมตีจะเพิ่มระดับของสถานะ [เผาไหม้] ให้กับศัตรู ศัตรูที่อยู่ในสถานะ [เผาไหม้] จะถูกโจมตีด้วยเปลวเพลิงที่เผาผลาญวิญญาณและร่างกายทุก ๆ วินาทีเป็นเวลาสิบวินาที สามารถซ้อนทับสถานะ [เผาไหม้] ได้สูงสุดสามระดับ

[ดุษฎีเพลิง]: ใช้พลังจิตหนึ่งร้อยถึงหนึ่งพันจุดเพื่อโจมตีด้วยเปลวไฟที่ทรงพลังภายในรัศมีสามร้อยเมตรหรือโจมตีศัตรูในรัศมีหนึ่งพันเมตร มันสามารถเพิ่มระดับของสถานะ [เผาไหม้] ให้กับศัตรูได้

[ฟืน]: ลดความเสียหายที่ศัตรูอยู่ในสถานะ [เผาไหม้] 60%

ทักษะทั้งสามนี้ปรากฏขึ้นบนระบบของเขา

นอกจากนี้ยังเป็นความสามารถหลักของราชาอสูรเพลิง ถ้ามันถูกเลือกเพียงแค่อย่างเดียว พวกมันก็อาจจะเป็นแค่ทักษะธรรมดา ๆ

แต่เมื่อมันอยู่ด้วยกัน การสะท้อนความเสียหาย ความเสียหายวงกว้างและลดความเสียหาย พวกมันก็จะกลายเป็นทักษะที่ทรงพลังอย่างยิ่ง

มันทำให้ราชาอสูรเพลิงกลายเป็นเต่าเหล็กในเกราะหนาม ที่ไม่มีใครเอาชนะหรือหนีจากมันได้และต้อวตายเพราะทักษะของมัน

ตราบเท่าที่เขามีทักษะทั้งสามนี้ หลินเซินก็จะกลายเป็นราชาอสูรเพลิงอีกตัวหนึ่งเลยทีเดียว

“เฮ้อ ฉันต้องการทั้งสาม แต่ฉันเลือกได้เพียงทักษะเดียวและมูลค่าของทักษะเหล่านั้นก็จะลดลง”

หลินเซินถอนหายใจเบา ๆ

[ความเมตตา จักรพรรดิ์] ทำให้เขาแย่งชิงความสามารถเพียงหนึ่งเดียวจากทั้งหมดของสัตว์อสูรเท่านั้น

ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงยอมแพ้ในการรวบรวมทักษะทั้งสาม

มีเพียงเด็กเท่านั้นที่จะตะโกนบอกว่าต้องการพวกมันทั้งหมด

เขารู้ดีว่าการโลภมากเกินมันไม่ดีต่อตัวเขา

“ฉันสามารถเอาทักษะ [ระดับทอง] ตอนนี้ได้ไหม”

หลินเซินมองไปที่ทักษะอื่น ๆ และลูบคางของเขาขณะที่เขาครุ่นคิดเกี่ยวกับทางเลือกของเขา

“แต่ฉันมี [หญ้าดาบ] อยู่แล้วและมันก็สามารถฆ่าสัตว์อสูรระดับทองได้เป็นอย่างดี มันคงจะเปล่าประโยชน์ถ้าฉันเลือกมัน”

ในที่สุดหลินเซินก็มองไปที่ทักษะสุดท้าย

[ราชา]: ทักษะติดตัว; ได้รับพลังเผาผลาญทุกสิ่งให้เป็นขี้เถ้า ในการต่อสู้ค่าร่างกายและวิญญาณจะเพิ่มหนึ่งร้อยจุดในทุกวินาที สูงสุดห้าพันจุดและจะสลายหายไปหลังจบการต่อสู้

ยิ่งเขาต่อสู้นานเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น การต่อสู้เพียงเวลาห้าสิบวินาทีก็สามารถเพิ่มค่าร่างกายและวิญญาณได้ถึงห้าพันจุด

นี่คือสิ่งที่หลินเซินต้องการมากที่สุด

เพิ่มค่าร่างกายและวิญญาณห้าพันจุดอย่างน่าเหลื่อเชื่อ

หากทักษะนี้ถูกใช้กับคนธรรมดาที่ไม่มีอาชีพ เมื่อความสามารถนี้ถูกใช้งาน คน ๆ นั้นก็สามารถเทียบได้กับผู้เชี่ยวชาญระดับเงินสูงสุดที่มีทักษะที่แข็งแกร่งหรือแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญระดับทอง

เนื่องจากฉันไม่สามารถทักษะทั้งสามนั่นได้ ฉันก็ต้องเลือกทักษะที่ซึ่งจะเพิ่มค่าสถานะของฉัน

“ฉันเลือก [ราชา]”

ดิง !

“โฮสต์ได้เลือกทักษะ [ราชา] [ความเมตตา จักรพรรดิ์] กำลังชิงทักษะ... สำเร็จ”

“ขอแสดงความยินดีโฮสต์ ทักษะ [ราชา] ถูกติดตั้งอยู่ในแถบทักษะ”

ชื่อ:หลินเซิน

อาชีพ: ชาวนา

ระดับ: เงิน 1

ทักษะเหล็ก: [เงาโลหิต] (จากนักเวทย์โครงกระดูก)

ทักษะทองแดง: [ราชา] (จากราชาอสูรเพลิง)

ทักษะเงิน: ไม่มี

ด้วยทักษะอันทรงพลัง หลินเซินยิ่งรู้สึกว่าทักษะ [ความเมตตา จักรพรรดิ์] เป็นทักษะแห่งสวรรค์อย่างแท้จริง

เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีทั้งค่าสถานะและทักษะ

ในช่วงแรก หลินเซินไม่มีทักษะที่ดีมากนัก

เมื่อเผชิญหน้ากับงูปฐพีและจระเข้ยักษ์ที่มีค่าสถานะที่เทียบเท่ากับเขา เขาต้องทนทุกข์ทรมานมาก

เขาถูกพวกมันกลืนเข้าไปและตกอยู่ในอันตรายถึงสองครั้ง

จนกระทั่งการปรากฏตัวของ [ชุดคนเลี้ยงแกะศักดิ์สิทธิ์] และ [หญ้าดาบ] สถานการณ์จึงดีขึ้น

ตอนนี้เขามีอิสระที่จะเลือกใช้ทักษะต่าง ๆ ในช่องทักษะทั้งสามช่อง และช่องทักษะอีกมากมายก็จะเปิดขึ้นในอนาคต

หลังจากสถานะของเขาดีขึ้น ข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุดของหลินเซินก็ได้รับการชดเชยและเขาก็ได้ก้าวไปสู่ระดับความแข็งแกร่งที่

ด้วยทักษะเหล่าทั้งนี้ หลินเซินมั่นใจว่าต่อให้เขาจะเพิ่งหลอมรวมกับต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์หรือเพิ่งมีทักษะ [มงกุฎ] เขาก็ยังสามารถเอาชนะงูปฐพีและจระเข้ยักษ์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ในอนาคต เขาจะต้องมีทักษะที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น และในเวลานั้น ความแข็งแกร่งของเขาก็คงจะเพิ่มขึ้นมากมายมหาศาล

“ได้เวลาหาประตูมิติที่ใจกลางดันเจี้ยนแล้ว”

“ฉันอยู่ในดันเจี้ยนมาเกือบสี่วันแล้ว ฉันต้องรีบกลับไปที่เขตปลอดภัยคานาอัน มิฉะนั้นพี่สาวจะเป็นกังวลมากแน่ ๆ”

หลังจากเก็บศพของราชาอสูรเพลิงไว้ในฟาร์มเพื่อเป็นปุ๋ยแล้ว หลินเซินก็ไม่ลืมเป้าหมายหลักของเขา

เขาพุ่งผ่านสัตว์อสูรไปทุกที่ ไม่ว่าเขาจะผ่านไปที่ใด สัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วนก็ตายในทันทีและพลังจิตของพวกมันก็ถูกดูดกลืนโดยต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์

ในเวลาเดียวกัน บนแท่นกิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์

“แข็งแกร่งมาก !”

พ่อบ้านฟู่ถงได้เห็นฉากที่น่าตกตะลึงของหลินเซินที่สังหารราชาอสูรเพลิงระดับทองขณะที่เขาอยู่เพียงระดับเงิน

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจที่ไม่สามารถปกปิดได้

ด้วยมือที่สั่นเทา เขาหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวออกมาจากกระเป๋าเสื้อและเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก

จากนั้น ดูเหมือนว่าเขาจะคิดอะไรบางอย่างได้และทันใดนั้นก็หันไปถามหวังเหยียนหรัน

“คุณหนูสิ่งที่คุณพูดกับคุณหลินเมื่อสามวันก่อนเป็นความจริงหรือไม่”

หวังเหยียนหรันไม่ทันได้ตั้งตัวและหน้าแดง ๆ ของเธอก็ปรากฏขึ้น เธอแยกเขี้ยวและกวัดแกว่งเล็บเหมือนแมวที่โกรธ

“ฟู่ถง คุณกำลังพูดถึงอะไร แน่นอนว่า...”

“จริง”

พ่อบ้านฟู่ถงยิ้มและพูดอย่างจริงจัง

“คุณหลินเป็นคู่ที่ดี ถ้าเขาเป็นลูกเขย นายท่านจะต้องเห็นด้วยอย่างแน่นอน”

“อย่างไรก็ตาม คุณคงจะมีคู่แข่งมากมายสำหรับผู้ชายที่โดดเด่นอย่างคุณหลิน คุณต้องคว้าโอกาสนี้ไว้”

“ฉันควรฉวยโอกาสไหม...”

หวังเหยียนหรันกัดริมฝีปากและพึมพำกับตัวเอง

“ฮัดชิ้ว”

หลินเซินจามและขณะที่เฉือน [หญ้าดาบ] ในมือของเขา สังหารสัตว์อสูรจำนวนมาก เขาสงสัยว่า

“ฉันมีค่าร่างกายเกือบห้าพันจุด ฉันจะจามได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าพี่สาวกำลังพูดถึงฉันเหรอ ?”

“รีบออกจากดันเจี้ยนดีกว่า”

หลินเซินข้ามระยะทางกว่าหนึ่งหมื่นเมตรได้อย่างง่ายดาย

เขามาถึงหอคอยสีเขียวตระหง่าน

แทนที่จะเรียกมันว่าหอคอย มันเหมือนปราสาทสูงมากกว่า

เมืองที่วุ่นวายและประตูมิติที่มืดสลัวบนยอดหอคอยสูงร้อยเมตรทำให้หลินเซินรู้สึกผิดปกติ

“อืม ?”

“เจ้ามนุษย์ผู้อ่อนแอ… เจ้ากลายเป็นราชาอสูรเพลิงได้อย่างไร”

เสียงที่ไม่แน่นอนดังมาจากบนยอดหอคอย

หลินเซินหรี่ตาและมองขึ้นไปเห็นสัตว์ประหลาดตัวสูงที่มีร่างกายท่อนบนเหมือนมนุษย์และมีท่อนล่างเหมือนม้า

ชื่อ: ราชาอสูรเมตา

ระดับ: ทอง 8

สายเลือด: ราชา

สัตว์อสูรระดับทอง 7 ที่มีสายเลือดราชา !

“ฉันเข้าใจแล้ว ในตอนท้ายของสังเวียนมักจะมีบอสลับเสมอ”

“เพราะฉะนั้นฉันควรจะรีบเผชิญหน้ากับมันและฆ่ามันเดี๋ยวนี้”