ตอนที่ 23 ราชาอสูรเพลิง

เสียงคำรามดังสนั่นลั่นราวกับฟ้าร้อง มาจากหอคอยสีเขียวที่อยู่ห่างไกล สัตว์อสูรสีน้ำตาลดุร้ายก็พุ่งตัวออกมาอย่างกระทันหัน

มันมีรูปร่างราวกับลิงป่าและมีหัวที่น่าเกลียด มีเขาแหลมคมสองเขา

มันตกลงมาจากท้องฟ้าสูงหลายร้อยเมตรราวกับทรราชที่คลั่ง ร่างของมันซึ่งสูงหลายสิบเมตรกระโจนลงมาบนพื้น

มันเหยียบย่ำโดยไม่สนใจสัตว์อสูรตัวอื่น ระเบิดออร่าและพุ่งเข้าหาหลินเซินและคนอื่น ๆ

หลินเซินจ้องมองที่หน้าต่างสถานะของสัตว์ร้ายและเหงื่อเย็น ๆ ก็ได้ไหลออกมาที่หน้าผากของเขาทันที

ชื่อ: ราชาอสูรเพลิง

ระดับ: ทอง 3

สายเลือด: ผู้บัญชาการ

ร่างกาย: 6,589

วิญญาณ: 5,634

พลังจิต: 5,323

ทักษะ: [ราชา]: ทักษะติดตัว; ได้รับพลังเผาผลาญทุกสิ่งให้เป็นขี้เถ้า ในการต่อสู้ค่าร่างกายและวิญญาณจะเพิ่มหนึ่งร้อยจุดในทุกวินาที สูงสุดห้าพันจุดและจะสลายหายไปหลังจบการต่อสู้

[การเผาไหม้ในเปลวเพลิง]: ทักษะติดตัว; เมื่อถูกโจมตีจะเพิ่มระดับของสถานะ [เผาไหม้] ให้กับศัตรู ศัตรูที่อยู่ในสถานะ [เผาไหม้] จะถูกโจมตีด้วยเปลวเพลิงที่เผาผลาญวิญญาณและร่างกายทุก ๆ วินาทีเป็นเวลาสิบวินาที สามารถซ้อนทับสถานะ [เผาไหม้] ได้สูงสุดสามระดับ

[ดุษฎีเพลิง]: ทักษะใช้งาน; ใช้พลังจิตหนึ่งร้อยถึงหนึ่งพันจุดเพื่อโจมตีด้วยเปลวไฟที่ทรงพลังภายในรัศมีสามร้อยเมตรหรือโจมตีศัตรูในรัศมีหนึ่งพันเมตร มันสามารถเพิ่มระดับของสถานะ [เผาไหม้] ให้กับศัตรูได้

[ฟืน]: ทักษะติดตัว; ความเสียหายที่ศัตรูอยู่ในสถานะ [เผาไหม้] ลด 60%

[ระดับทอง]: ทักษะติดตัว; เมื่อเป็นระดับทอง ระดับชีวิตจะได้รับการเปลี่ยนแปลงร่างกายและจิตวิญญาณจะเข้ากันได้กับพลังจิตดีขึ้น ทักษะทั้งหมดที่ต้องใช้พลังจิตจะมีผลเพิ่มขึ้น 50% ต้านทานความเสียหายจากศัตรูที่ต่ำกว่าระดับทอง 30% และความเสียหายต่อศัตรูระดับทองจะเพิ่มขึ้น 30%

สัตว์อสูรระดับทองและยังเป็นสัตว์อสูรสายเลือดผู้บัญชาการที่มีสายเลือดเหนือกว่าพวก สามัญ ชั้นยอดและหัวหน้า

ถ้าดูแค่ชื่อก็ดูเหมือนว่ามันจะเป็นราชาสัตว์อสูรของดันจี้ยนแห่งนี้

หัวใจที่โล่งอกแต่เดิมของหลินเซินค่อย ๆ กลับมากระวนกระวายอีกครั้ง

เขาไม่สามารถต่อสู้กับมันได้ไม่ว่าจะเป็นในแง่ของค่าสถานะหรือทักษะก็ตาม

คู่ต่อสู้นี้ไม่ใช่สิ่งที่จะรับมือได้ง่าย ๆ เขาอาจจะถูกแผดเผาร่างกายและวิญญาณโดยทักษะมันก็ได้

สำหรับผู้เชี่ยวชาญระดับเงินทั่วไปของบริษัทตระกูลหวัง มันก็คือหายนะที่สามารถฆ่าพวกเขาได้ทันที่ที่พวกเขาสัมผัสมัน

“พวกคุณหนีไปก่อน ฉันจะไปจัดการมันเอง”

“คุณหลิน !”

“อาจารย์ !”

หลินเซินควบคุมกิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์และสร้างกระเช้าลอยฟ้าสำหรับหวังเหยียนหรันและคนอื่น ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายบนพื้นดิน

จากนั้น เขาก็ก้าวขึ้นไปบนกิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์และกระโดดขึ้นไปในอากาศหลายร้อยเมตรเพื่อต่อสู้กับสัตว์อสูรระดับทอง

ถ้าหากไม่มีการต่อสู้เราจะรู้ได้อย่างไรว่าใครจะชนะในท้ายที่สุด

อย่างมากที่สุด เขาก็ยังสามารถใช้ทักษะ [ความเมตตา จักรพรรดิ์] เพื่อหลบหนีได้

“ผู้บุกรุกต้องตาย”

ราชาอสูรเพลิงที่มีหัวเหมือนหัววัวยักษ์และตัวเหมือนลิงกระทืบพื้น มันกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้าหลายร้อยเมตรและต่อยหลินเซินที่กำลังพุ่งเข้ามาหามัน

หลินเซินใช้ทักษะ [มงกุฎ] เพื่อยิงเศษเสี้ยวของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์ไปที่ราชาอสูรเพลิง

บางทีอาจเป็นเพราะระดับทองของมันที่ทำให้แม้แต่ต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์ก็ไม่สามารถดูดกลืนพลังจิตของมันได้แม้แต่นิดเดียว

“มันเจ็บ !”

เมื่อหอกไม้พุ่งเข้าใส่ราชาอสูรเพลิง หลินเซินก็รู้สึกราวกับว่าวิญญาณของเขาถูกเผาด้วยไฟ จากนั้นความเจ็บปวดที่คล้ายกันก็ปรากฏขึ้นที่ร่างกายของเขา

เขารู้ทันทีว่านี่คือผลของราชาอสูรเพลิง [การเผาไหม้ในเปลวเพลิง]

“เมื่อถูกโจมตีก็จะสะท้อนมันออกมา มันราวกับเป็นเต่าเหล็กที่ผสมกับเม่นเลย ตามคาดสัตว์อสูรระดับทองทรงพลังเหนือกว่าที่คิด”

“แต่การโจมตีของฉันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น”

หลินเซินพ่นน้ำลายออกมาและหญ้าดาบก็เปลี่ยนเป็นรูปแบบเป็น [ดาบ] ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เขายกหญ้าดาบขึ้นสูงและใช้พลังร่างกายทั้งหมดสี่พันหกร้อยจุดและมองดูความว่างเปล่าตรงหน้าเขา

ช่วงเวลาต่อมาร่างที่ถือดาบของเขาหายไปทันที

ทันใดนั้นเขาก็ปรากฏตัวที่ด้านข้างของราชาอสูรเพลิง

ด้วยร่างกายสี่พันหกร้อยจุดของเขา เขาได้ฟันเข้าไปที่คอของราชาอสูรเพลิง

เสียงคำรามของราชาอสูรเพลิงดังขึ้นอีกหลายระดับ

แม้ว่า [หญ้าดาบ] ที่เป็นอาวุธระดับทองจะไม่สามารถผ่านการป้องกันของคู่ต่อสู้ระดับทองได้ แต่ความคมของมันเป็นสิ่งที่วัตถุธรรมดาไม่สามารถเทียบได้

มันรวมเข้ากับพละกำลังที่มากมายของหลินเซินทำให้พลังการทำลายล้างรุนแรงเทียบเท่ากับการระเบิดภูเขาเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม เมื่อมันตกลงบนร่างของราชาอสูรเพลิง

มันทำได้เพียงแค่กระตุ้นความเจ็บปวด ความโกรธ และความอัปยศอดสูของราชาอสูรเพลิง ทิ้งรอยสีขาวไว้แต่ก็ไม่สามารถแม้แต่จะทำลายผิวหนังของมันได้

“การป้องกันของมันแข็งแกร่งเกินไป”

หลินเซินกัดฟันแน่น หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

“ตายซะ”

ราชาอสูรเพลิงคำรามออกมา มันใช้ประโยชน์จากความตกใจของหลินเซิน กำปั้นขวาของมันที่เหมือนภูเขาลูกเล็ก ๆ ทุบเข้าไปที่หลินเซินด้วยพลังที่ดังสนั่น

หลินเซินรีบใช้หญ้าดาบเพื่อรับการโจมตี

อย่างไรก็ตาม ร่างกายของราชาอสูรเพลิงนั้นทรงพลังอย่างมาก หลังจากต่อสู้เป็นเวลาหลายสิบวินาที ค่าสถานะของมันก็เพิ่มขึ้นมาหนึ่งพันจุด ทำให้กลายเป็นตัวเลขที่น่าสะพรึงกลัว

มันส่งหลินเซินบินตรงไปหนึ่งพันเมตรไปยังจุดที่พวกตระกูลหวังอยู่

“อาจารย์ คุณไหวหรือเปล่า”

“คุณหลิน คุณได้รับบาดเจ็บหรือ !”

หวังเหยียนหรันก้าวไปข้างหน้าอย่างใจจดใจจ่อเพื่อช่วยหลินเซินขึ้นมา พ่อบ้านฟู่ถงและคนอื่น ๆ ก็ประหม่าพอ ๆ กัน

“ฉันไหว”

หลินเซินกระอักเลือดออกมาเต็มปาก และผิวของเขาก็น่าเกลียดเล็กน้อย หลังจากปลอบโยนทุกคน เขาก็พูดเสียงเบาว่า

“[ฟืน] ลดความเสียหาย 60% และ [ระดับทอง] ลดความเสียหาย 30% การโจมตีของฉันไม่สามารถทำร้ายมันได้เลย”

เขาคิดว่าแม้ว่าเขาจะไม่คู่ควรกับมัน แต่เขาก็น่าจะยังพอต่อกรกับมันได้แม้ว่าต้องเจ็บหนัก

ความเป็นจริงที่ว่าเขาบาดเจ็บหนักแม้ว่าเขาจะใช้พละกำลังทั้งหมดของเขา แต่เขาก็ไม่สามารถทำลายการป้องกันของมันได้ด้วยซ้ำ

ราชาอสูรระดับทองน่าสพึงกลัวมาก

เขามองไปที่หญ้าดาบในมือของเขา รอยแตกหนาแน่นปรากฏขึ้นหลังจากได้รับการโจมตีอย่างรุนแรงของราชาอสูรเพลิง

“หญ้าดาบ ถ้าฉันยังไม่นำไปซ่อมแซมในฟาร์ม อีกไม่นานมันคงจะต้องพังเป็นแน่”

“ถ้าเพียง [หญ้าดาบ] สามารถเลื่อนระดับได้ในตอนนี้ ฉันคงจะสามารถตันผ่านหัวของเจ้านั่นได้อย่างแน่นอน”

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น

หลินเซินก็เห็นลูกไฟขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเหนือหัวของราชาอสูรเพลิงที่ขว้างมาที่นี่จากจุดที่ห่างออกไปหนึ่งพันเมตร

“มันคือการโจมตีแบบวงกว้าง [ดุษฎีเพลิง] ทุกคนหลบเร็ว !”

ในอากาศที่ห่างออกไปหนึ่งพันเมตร ราชาอสูรเพลิงลงมาด้วยแรงดึงดูด มันควบคุมพลังจิตให้เป็นลูกไฟอย่างช้า ๆ และเล็งไปที่พวกเขา

“นี่คือบทลงโทษจากสวรรค์สำหรับผู้บุกรุก”

“ต้องตายในทะเลเพลิง...”

ทักษะ[ดุษฎีเพลิง]

ตู้ม !

ลูกไฟถูกขว้างไปยังเป้าหมายและกลายเป็นทะเลเพลิงกลางอากาศ