ตอนที่ 7 ราชาหมาป่าหิมะ [ฝูงหมาป่า]อันทรงพลัง

กลิ่นที่รุนแรงของเลือดกระจายไปทั่วอากาศ

หลินเซินเม้มริมฝีปากของเขา ในฐานะนักล่ามือใหม่ เขาทำผิดพลาดครั้งใหญ่แล้ว

อย่าอยู่ในที่ที่เต็มไปด้วยกลิ่นเลือดตามลำพังในป่า มิฉะนั้นคุณจะถูกมองว่าเป็นเหยื่อของผู้ล่าตัวอื่น

รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลินเซินขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว

“ถือว่าฉันเป็นของขวัญของความโชคร้ายของแก”

1 ต่อ 100 มันไม่ใช่การต่อสู้กับหมาป่ายักษ์ร้อยครั้งแต่เป็นการต่อสู้ร้อยตัวในรอบเดียว

นี่ค่อนข้างมีความเสี่ยง ท้ายที่สุดตั้งแต่สมัยโบราณไม่มีใครสามารถหยุดกระแสน้ำได้

สำหรับกระแสน้ำมันเปรียบได้กับตัวเลข แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญที่อยู่เหนือระดับทองคำดำก็เคยจมอยู่ในฝูงสัตว์ปะหลาดมาก่อน

การกระทำนี้ของหลินเซินย่อมมีความเสี่ยง แต่นี่เป็นวิธีที่สามารถทดสอบความแข็งแกร่งของเขาได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อเขาดูดกลืนประสบการณ์ของฝูงหมาป่านี้ ความแข็งแกร่งของหลินเซินก็จะเพิ่มขึ้นเป็นระดับที่น่าสะพรึงกลัว

เมื่อรู้สึกถึงการยั่วยุของหลินเซิน ราชาหมาป่าที่เย่อหยิ่งก็เงยหน้าขึ้นมาและร้องคำราม

การต่อสู้กำลังจะเริ่มขึ้น หมาป่าแยกเขี้ยวและกวัดแกว่งกรงเล็บขณะที่พวกมันพุ่งออกมาจากเงามืด พวกมันพุ่งไปที่หลินเซินอย่างโหดเหี้ยม

กรงเล็บอันแหลมคมที่ยาวครึ่งเมตรเหยียบลงบนพื้นอย่างไม่ตั้งใจ วาดรอยร้าวที่น่าสะพรึงกลัว

ชื่อ: หมาป่าปีศาจ

ขั้น: เหล็ก 6

ระดับ: ปกติ

ร่างกาย: 40 (+10)

วิญญาณ: 15

พลังจิต: 15

ทักษะ: [ฝูงหมาป่า]: ทักษะติดตัว; เมื่อออกล่าร่วมกับหมาป่าตัวอื่น หมาป่าทุกตัวจะเพิ่มค่าร่างกาย 0.1 * จำนวนของหมาป่า สูงสุดไม่เกิน 10 จุด (ปัจจุบันเพิ่มขึ้น 10 จุด)

[กรงเล็บระดับต่ำ]: ทักษะติดตัว; เพิ่มความคมของกรงเล็บและฟัน สามารถฉีกรถขาดได้อย่างง่ายดาย

[กระหายเลือดระดับต่ำ]: ทักษะใช้งาน; ใช้พลังจิต 5 จุดเพื่อเพิ่มความเร็ว 50% ในช่วงเวลาสั้น ๆ เป็นเวลา 10 วินาที

พลังโจมตีสูง ความคล่องตัวสูง พวกมันปรากฏตัวเป็นกลุ่มด้วย !

พวกมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าหมียักษ์แล้วในตอนนี้

เมื่อรวมกับทักษะ [ฝูงหมาป่า] ผู้เชี่ยวชาญสายต่อสู้ระดับทองแดงอาจจะตายที่นี่หากเขาประมาท !

เมื่อเทียบกับหมีคลั่งกาละ พวกมันไม่มีทักษะการป้องกันเลย

“[มงกุฎ]”หลินเซินตะโกน

ด้วยวิญญาณ 563 จุด กิ่งก้านต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์ในร่างกายของเขาสามารถแผ่ออกไปในอากาศภายในรัศมี 563 เซนติเมตร

ราวกับหนวดปลาหมึก กิ่งก้านยาวสิบเมตรยื่นออกมาและคว้าหมาป่าปีศาจที่พุ่งเข้ามาข้างหน้าหลินเซิน

จากนั้นก็ดูดกลืนพวกมันทันที สกัดพลังจิตในร่างกายของหมาป่าปีศาจออกมาอย่างต่อเนื่อง

หมาป่าปีศาจส่งเสียงโหยหวนอย่างคร่ำครวญ

ในเวลาเพียงสองวินาที มันกลายเป็นซากศพที่ไร้ชีวิตทันที

การป้องกันที่เปราะบางของพวกมันทำให้กิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์สามารถเจาะผ่านการป้องกันของพวกมันได้อย่างง่ายดายและดูดซับพลังงานจิตได้อย่างรวดเร็ว

หากเป็นหมีคลั่งกาละ เขาก็คงไม่ใช้ท่านี้

การตายของหมาป่าปีศาจไม่ได้ทำให้พวกมันตื่นตระหนก กลับกันมันได้ไปกระตุ้นความกระหายเลือดและเปิดใช้ทักษะ [ความกระหายเลือดระดับต่ำ] ของพวกมัน

ราวกับเป็นปีศาจที่น่าสะพรึงกลัวจากก้นบึ้ง ฝูงหมาป่าพุ่งเข้าหาหลินเซิน

ชื่อ:หลินเซิน

ระดับ: เหล็ก 2

“การฆ่าหนึ่งตัวไม่เพียงพอต่อการเลื่อนระดับของเหล็ก 3”

หลินเซินกระทืบพื้นด้วยแรงเกือบร้อยเท่าของคนธรรมดา และกระโจนขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อหลบการโจมตีของฝูงหมาป่า

เช่นเดียวกับหมาป่า เขามีพลังโจมตีสูงและพลังป้องกันต่ำ

ร่างกาย 455 จุดของเขาทำให้เขามีร่างกาย 91 เท่าของคนธรรมดา

อย่างไรก็ตาม ผิวหนังและการป้องกันของเขาก็ยังไม่สามารถเพิกเฉยต่อกรงเล็บของหมาป่าปีศาจที่สามารถฉีกรถยนต์ขนาดเล็กเป็นชิ้น ๆ ได้

ถ้าหนึ่งหรือสองอาจไม่ใช่เรื่องใหญ่ พวกมันจะทิ้งบาดแผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่คงไม่สามารถเพิกเฉยได้หากเป็นร้อยตัว

ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องใช้ทักษะ [มงกุฎ] เพื่อเข้าร่วมในสงคราม

หมาป่าปีศาจคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวและกระโดดขึ้นจากพื้น พุ่งเข้าหาหลินเซินที่อยู่กลางอากาศ

เมื่อเห็นแบบนี้ กิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์ก็ปรากฏขึ้นภายใต้ความว่างเปล่าใต้เท้าของหลินเซ็นและเขาก็กระโดดขึ้นไป

จากความสูงมากกว่า 10 เมตร เขาควบคุมกิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์และปลายเปลี่ยนให้เป็นรูปหอกที่แหลมคม เขาแทงมันไปที่ฝูงหมาป่าที่ไม่มีที่ให้หลบหนีอย่างไร้ความปราณี

มันเหมือนกับดาบแห่งการพิพากษาที่ลงมาจากท้องฟ้า หมาป่าปีศาจครวญครางและตายภายใต้เงื้อมมือของ หลินเซิน พลังจิตที่พลุ่งพล่านถูกกลืนกินโดยต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์

ส่วนหนึ่งถูกแปลงเป็นค่าประสบการณ์สำหรับหลินเซินเพื่อดูดซับ ในขณะที่อีกส่วนหนึ่งใช้เพื่อเติมพลังที่ใช้ไปทุก ๆ วินาทีที่ใช้ [มงกุฎ]

ชื่อ:หลิน เซิน

อาชีพ: ชาวนา

ระดับ: เหล็ก 4

ร่างกาย: 655

วิญญาณ: 768

พลังจิต: 1,153

“หมาป่าปีศาจ 20 ตัวทำให้ฉันเลื่อนระดับเป็นเหล็ก 4”

หลินเซินหายใจออกและยิ้ม

ร่างกาย: 655 จุดหรือ 131 เท่าของร่างกายคนธรรมดา การเพิ่มการป้องกันทางกายภาพเพียงพอแล้วสำหรับ หลินเซินที่จะปล่อยตัวเล็กน้อยขณะต่อสู้กับฝูงหมาป่าแบบตัวต่อตัว

ดูเหมือนว่าพวกมันจะสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของหลินเซินหรือง่าย ๆ ก็คือพวกมันได้พบกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งแล้ว

ราชาหมาป่าที่ขาวราวหิมะถอยไปครึ่งก้าวแล้วเงยหน้าคำราม

ฝูงหมาป่าเป็นกลุ่มที่หวาดกลัวความทรหด

เมื่อพวกมันพบศัตรูที่ทรงพลังซึ่งพวกมันไม่สามารถต่อสู้กับศัตรูได้ พวกมันก็มีความคิดที่จะถอย

ครั้งนี้ก็เช่นกัน หูของหมาป่าที่กัดฟันกระตุกเล็กน้อยและแสงสีแดงกระหายเลือดในดวงตาของพวกมันก็ค่อย ๆ หายไป ขณะที่พวกมันถอยกลับอย่างช้า ๆ

“หืม แกต้องการจะหนีเหรอ”

หลินเซินยิ้มอย่างน่าสยดสยอง

หลังจากยั่วโมโหฉันแล้ว แกต้องการที่จะหลบหนีโดยไม่จ่ายค่าเสียหายหรือ

แกสามารถแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากการกระทำนั้นได้หรือ

เขาก้าวขึ้นไปบนกิ่งของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์โดยไม่ลังเลและพุ่งเข้าใส่ฝูงหมาป่าราวกับดาวหาง

ราชาหมาป่าซึ่งแต่เดิมรู้สึกสิ้นหวัง จู่ ๆ ก็ส่งเสียงคำรามออกมาทันทีเมื่อมันเห็นหลินเซินที่กระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า

ฝูงหมาป่าได้รับคำสั่ง พวกมันหันหลังกลับและโจมตีหลินเซินอย่างดุเดือด

เห็นได้ชัดว่าราชาหมาป่าตั้งใจจะล่าถอยเพื่อล่อ หลินเซินจึงกระโดดขึ้นไปจากอากาศ

“หมาป่าตัวหนึ่งแสร้งทำเป็นหลับ หมาป่าตัวหนึ่งหนีไป”

“ช่างเป็นสัตว์ที่ฉลาดจริง ๆ”

หลินเซินเข้าใจทันที อย่างไรก็ตาม ไม่เพียงแต่ไม่มีความเสียใจบนใบหน้าของเขาเท่านั้น แต่ยังมีความสุขอีกด้วย ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยไอน้ำ

“แต่นี่แหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ”

“ถ้าพวกแกไม่หนี ฉันจะช่วยประหยัดเวลาในการไล่ตามแกทีละคน”

หมัดที่มีความแข็งแกร่งกว่า 130 เท่าของคนธรรมดาพุ่งลงมาจากท้องฟ้าอย่างโจ่งแจ้ง

เมื่อรวมกับกิ่งก้านของต้นไม้แห่งชีวิตคับบาลาห์ที่งอกออกมาจากความว่างเปล่า หลินเซินดูเหมือนแมงมุมรูปร่างมนุษย์

ทันทีที่มันตกลงมา มันก็พรากชีวิตหมาป่าปีศาจไปหลายตัว

ภายใต้คำสั่งของราชาหมาป่า

หมาป่าไม่กลัวความตาย พวกมันร้องคำรามและโจมตีหลินเซินทีละตัว

อย่างไรก็ตาม เขาหลบได้อย่างว่องไว แม้ว่าเขาจะถูกล้อมรอบและไม่สามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีได้ การถูกฝูงหมาป่ากัดและข่วนก็จะเหลือไว้แค่รอยสีขาวที่ไม่มีเลือดไหล

หมาป่าปีศาตตายทีละตัว กลายเป็นพลังงานที่ถูกดูดซับโดยหลินเซิน

เมื่อฝูงหมาป่าตายไปมากกว่าครึ่ง หลินเซินมองราชาหมาป่าด้วยรอยยิ้มที่น่ากลัว

“ถึงตาแกแล้ว!”

ราชาหมาป่าหิมะโกรธมาก ร่างสูงห้าเมตรของมันปล่อยเงาสีโลหิตออกมาในทันใด

เสียงคำรามของหมาป่าดังขึ้นและลดลง ราวกับว่าพวกมันกำลังต้อนรับราชาของพวกมัน