บทที่ 220 - เมืองอิ๋นเหอทรยศชาติ?

บทที่ 220 - เมืองอิ๋นเหอทรยศชาติ?

จู่ๆ

นาฬิกาข้อมือของกู้เหวินก็ส่งเสียงแจ้งเตือนดังรัวๆ

กู้เหวินก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ เขาก็พบว่าตัวเองได้รับข้อความเข้ามามากมายก่ายกอง เนื่องจากมิติของดินแดนทดสอบเป็นพื้นที่ปิดตายโดยสมบูรณ์ สัญญาณการสื่อสารจึงไม่สามารถส่งเข้าไปได้

ดังนั้นวินาทีที่กู้เหวินก้าวเท้าออกมา

ข้อความทั้งหมดถึงได้เด้งเข้ามาพร้อมกัน

หลิวฮ่าว

[เสี่ยวกู้หนีไปเร็ว! กู่วั่งเซิงมาถึงเมืองอิ๋นเหอแล้ว! เป้าหมายของมันคือนาย!]

[ไม่ต้องห่วงพวกเรา!]

[ไม่ว่าจะได้ยินเรื่องราวหรือข่าวสารอะไรก็ตาม จำเอาไว้ว่าต้องหนีไปจากที่นี่ก่อน! มีชีวิตรอดต่อไปถึงจะมีความหวัง!]

ไป๋จิ้งเยวี่ย

[เสี่ยวกู้หนีไป!]

สือเว่ย

[เสี่ยวกู้หนีไป!]

เยี่ยเหวยซือ

[เสี่ยวกู้หนีไป!]

จูอวี่

[เสี่ยวกู้ช่วยด้วย!!!]

เฮยปิง

[กู่วั่งเซิง ผีหน้าขาว (โค้ดเนม) มารดำ (โค้ดเนม) จับมือร่วมหัวจมท้ายกันแล้ว สองคนหลังมาจากตำหนักเหยียนหวังกับแดนสุขาวดี ทั้งสามคนเป็นระดับ 4 ขั้นสูงสุด เป้าหมายของพวกมันคือนาย]

[พวกหลิวฮ่าวถูกจับตัวไปหมดแล้ว พวกมันจงใจล่อให้ติดกับ รอนายมาติดเบ็ดด้วยตัวเอง]

[ตอนนี้ฉันซ่อนตัวอยู่ในเมือง รอนายอยู่นะ]

ไอ้โล้น

[ลูกพี่ ฉันใกล้จะโดนจับแล้ว ไม่ต้องห่วงฉันนะ!]

เซียวเซ่อ

[เรื่องชักจะยุ่งยากซะแล้วสิ งั้นเดี๋ยวฉันแกล้งโดนจับเข้าคุกไปก่อนก็แล้วกัน เตรียมเล่นแผนประสานงานทั้งในและนอกกับนาย! หรือว่า... ถ้าฉันช่วยพวกเขาออกมาได้ นายต้องเอาแผนที่ดาวให้ฉันนะ!]

หลี่เหลิ่ง

[เสี่ยวกู้ ตอนนี้ฉันโกรธมาก รอนายออกมา... แล้วไปฆ่าพวกมันกัน!]

กู้เหวินไล่อ่านข้อความที่ส่งเข้ามาไม่ขาดสาย นัยน์ตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบอย่างรวดเร็ว อัดแน่นไปด้วยจิตสังหารอันรุนแรง น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์

"กู่วั่งเซิง... ตำหนักเหยียนหวัง... แดนสุขาวดี..."

"รนหาที่ตาย!"

ตอนนี้ยกเว้นหลี่เหลิ่งกับเฮยปิง คนอื่นๆ ในหน่วยนักทำความสะอาดถูกกวาดต้อนไปหมดแล้ว!

กู้เหวินเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกัน

ว่ากู่วั่งเซิงจะใจกล้าหน้าด้านบุกมาถึงเมืองอิ๋นเหอ มาดักรอให้พวกเขาออกมา แล้วรวบตัวไปทีละคนๆ แบบนี้

หมอนั่นไม่กลัวทางศูนย์ใหญ่ล่วงรู้เรื่องนี้แล้วจะสั่งลงโทษหรือไง

กู้เหวินเปิดเข้าไปดูในหน้าข่าวสาร เขาจำเป็นต้องรู้รายละเอียดของเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น!

[นักทำความสะอาดเมืองอิ๋นเหอทรยศชาติ! ลอบสมคบคิดกับพวกประเทศเกาะ! กู่วั่งเซิงทูตสันถวไมตรีแห่งมณฑลเทียนหลานลงมือด้วยตัวเอง จับกุมตัวคนของเมืองอิ๋นเหอมาลงโทษแล้ว ตอนนี้ผู้ต้องหาคนสำคัญ กู้เหวิน และหลี่เหลิ่งยังคงหลบหนี!]

[แหล่งข่าววงในที่เชื่อถือได้ระบุว่า กู้เหวินลงมือสังหารสมาชิกของตำหนักเหยียนหวังทั้งหมดภายในดินแดนทดสอบเพียงลำพัง ทำให้ทางตำหนักเหยียนหวังเดือดดาลเป็นอย่างมาก พร้อมเรียกร้องให้นักทำความสะอาดออกมารับผิดชอบ!]

[มีรายงานว่า กู้เหวินได้สังหาร เสวี่ยอี ปรมาจารย์กู่ระดับ 5 ของแดนสุขาวดีภายในดินแดนทดสอบ! แดนสุขาวดีโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด และได้ออกหมายจับกู้เหวินระดับ SSS เป็นที่เรียบร้อยแล้ว]

[เยี่ยยางจากหอเซียนออกโรงชี้แจงความจริงให้กู้เหวิน แต่ไม่มีใครให้ความสนใจ]

ในเวลาอันรวดเร็ว

กู้เหวินก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดอย่างกระจ่างแจ้ง

กู่วั่งเซิงหยิบยกเรื่องที่กู้เหวินฆ่าผีหน้าเขียวของตำหนักเหยียนหวังขึ้นมาเป็นข้ออ้าง

แล้วป่าวประกาศใส่ร้ายว่านักทำความสะอาดของเมืองอิ๋นเหอทรยศชาติ ลอบสมคบคิดกับพวกประเทศเกาะเพื่อจงใจยั่วยุให้เกิดความขัดแย้งระหว่างนักทำความสะอาดกับตำหนักเหยียนหวัง

ดังนั้นเขาจึงต้องรีบชิงลงมือ จับกุมคนของนักทำความสะอาดทุกคนเอาไว้ แล้วประโคมข่าวให้คนรู้กันไปทั่ว!

เนื่องจากกู่วั่งเซิงมีภาพลักษณ์ที่ดีงาม ประกอบกับใช้ตำแหน่งรองผู้ว่าการมณฑลเทียนหลานในการออกประกาศ

ดังนั้น...

ทุกคนจึงหลงเชื่ออย่างสนิทใจ

ส่วนทางฝั่งพวกประเทศเกาะเองก็เล่นบทตัวชงให้กู่วั่งเซิงเสียด้วย

ปรมาจารย์กู่ระดับ 5 ของตระกูลอิงฮวา ออกมาเรียกร้องให้กู่วั่งเซิงปล่อยตัวคนของนักทำความสะอาดเมืองอิ๋นเหออย่างเปิดเผย

ดูเผินๆ เหมือนจะออกตัวช่วย

แต่ในความเป็นจริง

มันคือการถีบส่งนักทำความสะอาดเมืองอิ๋นเหอลงสู่ก้นบึ้งนรก

ไม่ให้ได้ผุดได้เกิดอีกต่อไป!

ส่วนกู่วั่งเซิงก็รีบออกมาโต้ตอบกลับทันควัน ด้วยมาดของผู้ผดุงความยุติธรรมผู้สูงส่ง เขาต่อว่าปรมาจารย์กู่ระดับ 5 ของพวกประเทศเกาะอย่างรุนแรง พร้อมกับประกาศกร้าวว่า

แผ่นดินจิ่วโจวไม่ใช่ที่ที่พวกประเทศเกาะจะมาทำกำเริบเสิบสานได้!

แถลงการณ์นี้ทั้งดุดัน เหิมเกริม และทรงพลัง

ด้วยความที่เรื่องนี้ไปเกี่ยวข้องกับพวกประเทศเกาะ เหล่าปรมาจารย์กู่ระดับสูงของนักทำความสะอาด ถึงแม้จะยังงุนงงกับต้นสายปลายเหตุ แต่ก็พร้อมใจกันออกมายืนหยัดสนับสนุนกู่วั่งเซิง...

ก็แหงล่ะ

สำหรับชาวจิ่วโจวส่วนใหญ่ พอได้ยินชื่อพวกประเทศเกาะทีไร

ดีเอ็นเอความเป็นนักสู้ในสายเลือดมันก็จะพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที

และกู่วั่งเซิงก็ใช้ประโยชน์จากจุดนี้นี่แหละ!

วินาทีนี้

นักทำความสะอาดเมืองอิ๋นเหอกลายเป็นเป้าโจมตีของคนทั้งสังคม!

หลังจากอ่านข่าวพวกนี้จบ กู้เหวินก็หัวเราะออกมา เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดีสุดๆ

"กู่วั่งเซิง... ฉันประเมินแกต่ำไปจริงๆ ด้วย"

"ทั้งจังหวะเวลา สถานที่ และแรงสนับสนุนจากผู้คน ตอนนี้ทุกอย่างล้วนเข้าข้างแกหมดแล้ว"

"แต่ว่านะ..."

"แค่นี้มันยังไม่พอหรอก..."

"แค่แกตาย ทุกอย่างก็จบ!"

กู้เหวินยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมา พิมพ์ข้อความส่งหาหลี่เหลิ่ง

"หัวหน้า ผมกลับมาแล้ว เตรียมตัว... สังหารหมู่!"

หลี่เหลิ่งตอบกลับมาในเสี้ยววินาที

"ตกลง"

จากนั้น

กู้เหวินก็ส่งข้อความหาเฮยปิงอีกคน

"ฉันกลับมาแล้ว"

...

สิบนาทีต่อมา

ทั้งสามคนก็มารวมตัวกัน

นัยน์ตาของหลี่เหลิ่งแทบจะแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มไปแล้ว มันอัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายมาร ความเย็นชา และความโกรธแค้น ทั่วทั้งร่างของเขาแผ่ซ่านไปด้วยพลังงานที่เอาแน่เอานอนไม่ได้!

เขาโกรธ โกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด!

สำหรับหลี่เหลิ่งแล้ว

นักทำความสะอาดของเมืองอิ๋นเหอ ก็คือเกล็ดมังกรย้อนของเขาที่ใครก็แตะต้องไม่ได้

แต่ตอนนี้

กู่วั่งเซิงกำลังเหยียบย่ำเกล็ดมังกรย้อนของเขาอยู่!

"เสี่ยวกู้ จะเอายังไงดี มีแผนอะไรไหม"

หลี่เหลิ่งเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

กู้เหวินปรายตามองไปยังทิศทางของตึกนักทำความสะอาด แววตาของเขาสงบนิ่ง พลางตอบเสียงเรียบ

"แผนก็คือไม่ต้องมีแผน บุกเข้าไปฆ่ามันตรงๆ ใช้กำลังทำลายล้างทุกสิ่ง"

หลี่เหลิ่งจ้องหน้ากู้เหวินก่อนจะพยักหน้ารับทันที

"ได้ แต่ว่า... ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาด นายต้องจำไว้ว่าต้องรักษาชีวิตตัวเองให้รอดก่อนนะ ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องทำได้ รอดไปให้ได้..."

"แล้วค่อยกลับมาแก้แค้นให้พวกเรา"

หลี่เหลิ่งไม่แน่ใจว่ากู่วั่งเซิงได้เตรียมไพ่ตายอะไรเอาไว้บ้างหรือเปล่า เขาจึงต้องเผื่อใจรับมือกับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเอาไว้ก่อน

กู้เหวินคลี่ยิ้ม

"หัวหน้าหลี่ที่รักของผม ทำไมพูดจาเหมือนกำลังสั่งเสียเลยล่ะครับ วางใจเถอะ แค่กู่วั่งเซิงกระจอกๆ... มันไม่มีปัญญาต้อนพวกเราให้จนมุมได้หรอกน่า!"

พูดจบกู้เหวินก็หันไปมองเฮยปิงแล้วเอ่ยต่อ

"น่าเสียดายจังนะ เธอเพิ่งจะเข้ามาอยู่ในหน่วยนักทำความสะอาดแท้ๆ แต่ดันต้องมาพัวพันกับเรื่องแบบนี้ซะได้ ความจริงแล้วเธอจะไม่เข้าร่วมก็ได้นะ... เพราะเธอยังไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการ"

นัยน์ตาของเฮยปิงเย็นเยียบ

"พูดจบหรือยัง"

"นำทางไปสิ"

กู้เหวินหัวเราะร่วน

นี่แหละนิสัยของเฮยปิงขนานแท้เลยล่ะ

"ออกเดินทาง!"

พริบตาเดียว

กู้เหวินกับพวกทั้งสามคนก็เดินทางมาถึงตึกนักทำความสะอาด

ตึกนักทำความสะอาดในเวลานี้ เมื่อมองจากภายนอกแทบจะไม่เห็นความผิดปกติใดๆ เลย แต่ภายในกลับถูกยึดครองโดยคนของกู่วั่งเซิงอย่างเบ็ดเสร็จแล้ว

กู่วั่งเซิงไม่ได้มาที่เมืองอิ๋นเหอเพียงลำพัง

เขายังขนเอายอดฝีมือและกองกำลังหัวกะทิจากมณฑลเทียนหลานมาด้วยอีกเพียบ!

เขาตั้งใจจะลงมือบดขยี้กู้เหวินให้แหลกคามือในคราวเดียว!

ไม่ยอมเปิดโอกาสให้กู้เหวินได้ดิ้นรนแม้แต่น้อย!

กู้เหวินแหงนหน้ามองตึกนักทำความสะอาดพลางทอดถอนใจ

"ชิ... จำได้ว่าตอนที่เพิ่งเข้ามาเป็นนักทำความสะอาดใหม่ๆ ฉันก็เคยซัดคนในตึกนี้ไปรอบนึงแล้วนะ ไอ้คนที่โดนอัดตอนนั้นเหมือนจะเป็นคนของหน่วยที่สามชื่ออิ๋นจื้อผิงใช่ไหมนะ"

"ไม่คิดเลยว่าตอนนี้จะได้กลับมาซัดคนในนี้อีกรอบ"

หลี่เหลิ่งมุมปากกระตุกเบาๆ

"เขาชื่อจ้าวจื้อผิงต่างหาก"

กู้เหวินชะงักไปนิดนึง

"อ้าว... แล้วเขาเปลี่ยนชื่อไปตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย"

เส้นเลือดดำปูดโปนบนหน้าผากหลี่เหลิ่ง

"เขาใช้ชื่อนี้มาตั้งแต่แรกแล้วเว้ย!"

กู้เหวินแอบเก้อเขินเล็กน้อย ดูเหมือนความจำเขาจะแย่ลงจริงๆ แฮะ

แต่ความจำของหลี่เหลิ่งดันกลับมาดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดูเหมือนว่าหลังจากรับแหล่งสืบทอดของอสุรากระบี่มารไปแล้ว ผลข้างเคียงต่างๆ ในตัวของเขาก็หายเป็นปลิดทิ้งเลยสินะ

ความจำเสื่อม

ก็เป็นหนึ่งในผลข้างเคียงเหมือนกัน

[จบแล้ว]