บทที่ 34 - บุกป่าลึกด้านหลังภูเขา
บทที่ 34 - บุกป่าลึกด้านหลังภูเขา
บทที่ 34 - บุกป่าลึกด้านหลังภูเขา
ตะวันคล้อยต่ำ จันทราลอยเด่น
ณ หุบเขาแห่งหนึ่งในป่าลึกด้านหลังเขาชิงชิว
มีสุนัขดำร่างยักษ์ตัวหนึ่งกำลังแหงนหน้ามองดวงจันทร์ ร่างกายของมันสูงถึงสามจ้าง ยาวห้าจ้าง ขนทั่วร่างดำขลับเป็นมันวาว ขนแต่ละเส้นแข็งแกร่งดุจเข็มเงิน เปล่งประกายความแหลมคมออกมา
ที่สำคัญที่สุดคือ ในดวงตาของมันแฝงไปด้วยประกายแห่งสติปัญญาเยี่ยงมนุษย์
นี่คือปีศาจ!
รอบกายของปีศาจสุนัขดำ มีฝูงสุนัขดำตัวใหญ่ที่ตัวเตี้ยกว่ามันเล็กน้อยรายล้อมอยู่ พวกมันล้วนมีรูปร่างกำยำล่ำสัน เพียงแต่ยังไม่เกิดสติปัญญา จึงยังคงจัดอยู่ในประเภทของสัตว์ป่า
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง! ข้า เฮยอ๋าว ได้บรรลุธรรมแล้ว ข้าคือราชาแห่งเผ่าสุนัขดำ!”
ปีศาจสุนัขดำตัวนั้นสูดปราณไท่อินเข้าไปเฮือกใหญ่ กลุ่มก๊าซสีขาวหม่นร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า โอบล้อมรอบตัวมัน แล้วค่อยๆ ซึมซาบเข้าสู่ร่างกาย มันแหงนหน้าคำราม และสามารถเปล่งเสียงพูดภาษามนุษย์ออกมาได้
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”
เสียงเห่าหอนของฝูงสุนัขดำที่อยู่รอบๆ ดังตอบรับคำพูดของมัน
เห็นได้ชัดว่าปีศาจสุนัขดำฟังภาษาของลูกสมุนเข้าใจ พวกมันล้วนยอมรับและยกย่องให้มันเป็นราชาแห่งสุนัข เมื่อปีศาจสุนัขได้ยินดังนั้นก็รู้สึกภาคภูมิใจยิ่งนัก
ทว่า ปีศาจสุนัขดำกลับรู้สึกว้าวุ่นใจ!
แม้ว่ามันจะเพิ่งกลายร่างได้ไม่นาน เพียงแค่ครึ่งค่อนวัน แต่มันก็ไม่ใช่ปีศาจน้อยไร้เดียงสาที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรเลย
มันคือปีศาจที่มีเบื้องหลังและผู้หนุนหลัง
เมื่อวันก่อน มันยังเป็นเพียงจ่าฝูงตัวใหญ่ในฝูงสุนัขดำ นำพาลูกสมุนใช้ชีวิตสุนัขอย่างมีความสุข!
ทว่าเมื่อคืนนี้ ดาวไท่อินส่องแสงเจิดจ้า มีน้ำค้างจักรพรรดิร่วงหล่นลงมา สุนัขดำตัวนี้มีวาสนาได้ดูดซับเข้าไปหนึ่งหยด
จากนั้น ความทรงจำที่สืบทอดมาก็ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น มันได้รับข้อมูลบางอย่าง และกลายร่างเป็นปีศาจ ครอบครองพลังระดับเซียนปีศาจขั้นสิบ
เรื่องอื่นไม่สำคัญหรอก!
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือข้อมูลที่ได้รับมานั้น มาจากตัวตนอันยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขตแห่งเผ่าปีศาจ ใจความสำคัญคือ เมื่อกลายร่างเป็นปีศาจแล้ว ให้สังหารเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้หมดสิ้น!
ไม่เพียงแค่นั้น ข้อมูลนั้นยังระบุอีกว่า การกินเผ่าพันธุ์มนุษย์จะช่วยเพิ่มพลังฝึกปรือได้อย่างรวดเร็ว!
เมื่อช่วงกลางวัน มันได้กลิ่นหอมแปลกประหลาดกลิ่นหนึ่ง
เมื่อมันใช้พลังพิเศษแต่กำเนิด ตามกลิ่นนั้นไปไกลนับพันลี้ ก็พบกับฝูงสัตว์สองเท้า อ้อ สัตว์สองเท้าที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์
กลิ่นหอมนั้นโชยมาจากตัวพวกมัน เป็นกลิ่นที่อธิบายไม่ถูก สัญชาตญาณบอกมันว่า หากกินสัตว์สองเท้าพวกนี้เข้าไป จะเป็นประโยชน์ต่อการฝึกตนอย่างมาก
ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ตัวตนอันยิ่งใหญ่ผู้นั้นกล่าวถึงอย่างแน่นอน
ทว่า เมื่อมันเตรียมจะลงมือ จู่ๆ ก็มีความรู้สึกถึงอันตรายอย่างใหญ่หลวงแล่นปราดเข้ามาในหัว
หากมันลงมือกินสัตว์สองเท้าพวกนี้เข้าไป จะต้องเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่ และตายอย่างไร้ที่ฝังอย่างแน่นอน
ไม่มีทางเลือก ปีศาจสุนัขดำที่ตระหนักถึงพลังพิเศษแต่กำเนิด และสามารถรับรู้ถึงอันตรายล่วงหน้าได้ ไม่กล้าเสี่ยง จึงจำต้องล่าถอยกลับมา
คืนนี้ มีกลุ่มปีศาจน้อยที่เพิ่งกลายร่างเป็นเซียนมาหามัน อ้างว่าได้รับคำสั่งจากตัวตนอันยิ่งใหญ่ ให้ลงมือกับเผ่าพันธุ์มนุษย์
ปีศาจสุนัขดำไม่ค่อยอยากไปนัก เพราะไปแล้วอาจจะไม่ได้กลับมาอีก
แต่ทว่า ตัวตนอันยิ่งใหญ่ผู้นั้นมีบุญคุณในการเบิกเนตรให้แก่มัน มันจำต้องทำตามคำสั่ง
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ในที่สุดปีศาจสุนัขดำก็ตัดสินใจได้
“พวกเจ้า จงตามข้าไปล่าพวกมนุษย์!”
มันคำรามเสียงดังก้อง คมเขี้ยวในปากส่องประกายอันตราย ดวงตาแดงก่ำ แผ่รังสีอำมหิตหมายจะเข่นฆ่า
“ไม่ถูกต้อง มีบางอย่างไม่ถูกต้อง...”
หลี่ลั่วลอยตัวอยู่บนท้องฟ้า ทอดสายตามองลงไปเบื้องล่างอย่างเงียบๆ นัยน์ตาแฝงไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
หลังจากได้ฟังคำรายงานของหลิน หัวหน้ากลุ่มล่าสัตว์ เขาก็แผ่สัมผัสเทวะครอบคลุมพื้นที่กว้างไกลนับแสนลี้ สัมผัสเทวะของเขามองเห็นสถานการณ์ในป่าได้อย่างชัดเจน
ฝูงปีศาจน้อยที่บรรลุเป็นเซียนกว่าพันตัว กำลังนำฝูงสัตว์ร้ายและสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วน แอบตีวงล้อมเข้ามายังเขตที่อยู่อาศัยของเผ่าพันธุ์มนุษย์
เจตนาของพวกมันชัดเจนโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย
ห่างจากเขตที่อยู่อาศัยของเผ่าพันธุ์มนุษย์ไม่ถึงพันลี้ เผ่าพันธุ์มนุษย์กำลังตกอยู่ในอันตราย!
ดังนั้น เมื่อพบเห็นเหตุการณ์นี้ หลี่ลั่วจึงรีบบินออกมาจากเขตที่อยู่อาศัยของเผ่าพันธุ์มนุษย์ทันที
“โชคดีที่ข้ามาทันเวลา และพบเห็นเสียก่อน มิฉะนั้น...”
เพลิงโทสะลุกโชนขึ้นในใจหลี่ลั่ว ที่มาของปีศาจน้อยเหล่านี้ไม่สำคัญอีกต่อไป สิ่งสำคัญคือต้องกำจัดพวกมันให้สิ้นซาก
“พวกเจ้าไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น!”
เขาค่อยๆ ร่อนลงมา พุ่งตรงไปยังฝูงสุนัขดำ ในขณะเดียวกัน มือก็ขยับวูบ แส้เส้นยาวปรากฏขึ้นในมือ
มันคือแส้สร้างมนุษย์ที่หนี่ว์วาทิ้งไว้ให้
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”
เมื่อเห็นหลี่ลั่วปรากฏตัว ฝูงสุนัขดำก็เกิดความโกลาหล และเริ่มเห่าหอน
“เจ้าสัตว์สองเท้าตัวนี้คือตัวอะไรกัน? มาทำอะไรที่เผ่าสุนัขดำของข้า?”
ปีศาจสุนัขดำผู้เป็นจ่าฝูงมีท่าทีระแวดระวังแตกต่างจากสุนัขทั่วไป มันสัมผัสได้ว่าสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันผู้นี้รับมือยากยิ่งนัก หากพลาดพลั้ง คืนนี้คงถึงคราวอวสานเป็นแน่
“กล้าคิดร้ายต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ของข้า ก็จงไปลงนรกซะเถอะ!”
หลี่ลั่วตวาดลั่น สะบัดแส้ยาวในมือ พุ่งเข้าใส่ปีศาจสุนัขดำรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด แหวกอากาศจนเกิดเสียงดังขวับๆ
กล้าคิดร้ายต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ ก็ไปลงนรกซะเถอะ!
ความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ ไม่มีอะไรต้องพูดให้มากความ!
“ที่แท้เจ้าก็คือมนุษย์ ฮ่าฮ่าฮ่า มาได้จังหวะพอดีเลย!”
ปีศาจสุนัขดำแสยะยิ้มกว้าง ลุกขึ้นยืนด้วยสองขาหลัง ชูอุ้งเท้าสุนัขยักษ์ทั้งสองข้างตะปบเข้าใส่หลี่ลั่ว
“เพียะ!”
ปลายแส้ฟาดเข้าที่เอวของปีศาจสุนัขดำ พลังเวทอันน่าสะพรึงกลัวทะลวงผ่านการป้องกันของมันอย่างง่ายดาย ฟาดจนปีศาจสุนัขดำเนื้อหนังปริแตก
“เอ๋ง...”
จู่ๆ ปีศาจสุนัขดำก็ร้องโหยหวนออกมา แล้วสิ้นใจไปในทันที
ดังคำกล่าวที่ว่า สุนัขป่ามีหัวเป็นทองแดง กระดูกเป็นเหล็ก แต่เอวเป็นเต้าหู้ ในฐานะที่เป็นญาติกับสุนัขป่า เอวและท้องของสุนัขย่อมเป็นจุดอ่อนเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ปีศาจสุนัขตัวนั้นเป็นเพียงปีศาจน้อยที่เพิ่งจะเกิดสติปัญญา และก้าวเข้าสู่ระดับเซียนมนุษย์ขั้นสิบ จะไปเป็นคู่ต่อสู้ของหลี่ลั่วผู้เป็นถึงเซียนสวรรค์ขั้นสิบสองได้อย่างไร
เสียง “ตูม” ดังสนั่น!
ปีศาจสุนัขดำที่เมื่อครู่ยังดูน่าเกรงขามล้มตึงลงไป บริเวณเอวเต็มไปด้วยเลือดอาบ เป็นเพราะหลี่ลั่วฟาดแส้เพียงครั้งเดียวก็ทำให้เอวของมันหักสะบั้น และยังบดขยี้เน่ยตันปีศาจในร่างของมันจนแหลกละเอียด ทำให้มันสิ้นใจตายในทันที
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”
“โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!”
เมื่อจ่าฝูงปีศาจสุนัขดำตายลง สุนัขดำตัวใหญ่ที่เหลือก็พากันเห่ากรรโชก และกระโจนเข้าใส่หลี่ลั่ว เพื่อหวังจะแก้แค้นให้จ่าฝูง แน่นอนว่า มีสุนัขตัวใหญ่บางตัวที่เห็นท่าไม่ดี จึงวิ่งหนีกลับไปทางด้านหลัง
“ปีศาจที่ตายแล้วเท่านั้น ถึงจะเป็นปีศาจที่ดี!”
สีหน้าของหลี่ลั่วยังคงเรียบเฉย แส้สร้างมนุษย์ในมือเคลื่อนไหวราวกับอสรพิษ ทะลวงหัวสุนัขดำที่พุ่งเข้ามาทีละตัวๆ ไม่เว้นแม้แต่พวกที่พยายามวิ่งหนี
พริบตาเดียว ฝูงสุนัขดำก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ไม่มีผู้ใดรอดชีวิตแม้แต่ตัวเดียว
กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่ว ภายใต้แสงจันทร์สาดส่อง พื้นที่ของฝูงสุนัขดำเต็มไปด้วยซากศพสุนัข เลือดไหลนองกลายเป็นสายน้ำสายเล็กๆ
“เก็บ!”
หลี่ลั่วโบกมือวูบ เก็บซากสุนัขดำบนพื้นทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัว ซึ่งเป็นหนึ่งในฟังก์ชันพิเศษเฉพาะเจ้าของกลุ่มแชต
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเนื้อชั้นดี หากทิ้งไว้ตรงนี้ก็เสียของเปล่าๆ มีแต่จะกลายเป็นอาหารของสัตว์ป่าไปเสียหมด
โดยเฉพาะซากของปีศาจสุนัขดำตัวนั้น ไม่ว่าจะเป็นขน กระดูก อวัยวะเพศ เนื้อ หรือแม้แต่เขี้ยว ล้วนเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งสำหรับเผ่าพันธุ์มนุษย์
“จัดการไปได้ฝูงหนึ่งแล้ว ยังเหลืออีกนับพันฝูง...”
หลังจากสังหารปีศาจสุนัขดำแล้ว หลี่ลั่วกลับไม่รู้สึกยินดีแม้แต่น้อย ทว่ารังสีอำมหิตในใจกลับทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น
[จบแล้ว]