บทที่ 2: เลือกตัวเลือกอู้งาน รับรางวัลกายาโกลาหลระดับสูงสุด!

บทที่ 2: เลือกตัวเลือกอู้งาน รับรางวัลกายาโกลาหลระดับสูงสุด!

ขณะที่เขากำลังสั่งการพ่อบ้าน เสียงอันไพเราะของระบบก็ดังขึ้น

แพ็กเกจของขวัญระดับสูงสุด? ได้มาง่ายๆ แบบนี้เลย?

ง่ายขนาดนี้เชียว!

เจียงอี้เฉินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกยินดีในใจ

"เอ๊ะ!? นายน้อย เกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ?!"

น้ำเสียงปลายสายฟังดูร้อนรน ดูเหมือนจะไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เขาเพิ่งพูดไป

"ลุงเฟิง ลุงไม่ต้องกังวลหรอก ทำตามที่ผมบอกก็พอ"

หลังจากเจียงอี้เฉินสั่งการเสร็จ เขาก็วางสายแล้วจดจ่ออยู่กับ 'แพ็กเกจของขวัญระดับสูงสุด' ในพื้นที่ระบบ

"ระบบ แพ็กเกจของขวัญนี้เปิดได้อะไรบ้าง"

【แพ็กเกจของขวัญระดับสูงสุด: การันตีได้รับพรสวรรค์ เคล็ดวิชาบ่มเพาะ อุปกรณ์วิญญาณ และอื่นๆ ในระดับสูงสุด พร้อมสุ่มรับเงินรางวัล โอสถ อุปกรณ์เวทระดับต่ำ และอื่นๆ】

【ระบบจะมอบแพ็กเกจของขวัญในระดับต่างๆ ตามความเด็ดเดี่ยวในการเลือกอู้งานของโฮสต์ โดยแพ็กเกจระดับสูงสุดคือขั้นสูงสุด】

โห! เริ่มต้นมาก็ให้ระดับสูงสุดเลย ระบบนี่มันดีจริงๆ

เจียงอี้เฉินยิ้มบางๆ "เปิดแพ็กเกจของขวัญ"

【ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ: กายาโกลาหล, เงินทุนหนึ่งหมื่นล้าน, ยาปราณโลหิตระดับสูง 100 เม็ด และอุปกรณ์เวทระดับสี่ 100 ชิ้น】

หืม? เยอะขนาดนี้เลย?

เจียงอี้เฉินประหลาดใจ นี่ยังไม่นับรวมรางวัลระดับสูงสุดที่เป็นของการันตีด้วยซ้ำ

เงินหนึ่งหมื่นล้านอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับตระกูลเจียง แต่สำหรับตระกูลเล็กๆ บางตระกูล มันเป็นเงินที่หาไม่ได้ทั้งชีวิต

แม้ยาปราณโลหิตจะเป็นหนึ่งในโอสถพื้นฐานที่สุดสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ แต่นักปรุงโอสถที่สามารถสกัดยาในระดับสูงได้นั้นกลับมีอยู่น้อยนิด

อุปกรณ์เวทระดับสี่ค่อนข้างพบเห็นได้ทั่วไป ในโลกนี้ อาวุธถูกแบ่งออกเป็นเก้าระดับ และสิ่งที่อยู่เหนือระดับเก้าจะถูกเรียกว่า 'อุปกรณ์วิญญาณ'

อย่างไรก็ตาม ของ 100 ชิ้นก็ยังมีมูลค่าถึงหลายสิบล้าน

พระเจ้าช่วย! ของสุ่มที่ได้จากแพ็กเกจของขวัญระดับสูงสุดมันสุดยอดขนาดนี้เลยเหรอ?

เจียงอี้เฉินค่อยๆ เลื่อนสายตาไปที่ 'กายาโกลาหล' แล้วกดดูคำอธิบาย

【กายาโกลาหล: กายาอันดับหนึ่งตลอดกาล ถือกำเนิดพร้อมพลังโกลาหลแต่กำเนิด หากบ่มเพาะจนถึงขั้นความสำเร็จใหญ่ จะมีภูมิคุ้มกันต่อวิชาทุกแขนง และการโจมตีระยะประชิดใดๆ จะสลายกลายเป็นความว่างเปล่า】

【หมายเหตุ: เพื่อให้โฮสต์สามารถอู้งานและดื่มด่ำกับความงดงามของชีวิตได้ดียิ่งขึ้น กายานี้จะทำการบ่มเพาะและเลื่อนระดับโดยอัตโนมัติ โดยที่โฮสต์ไม่ต้องออกแรงใดๆ】

สีหน้าของเจียงอี้เฉินว่างเปล่าไปชั่วขณะ กายาโกลาหลฟังดูน่าทึ่งมากแล้ว แต่การบ่มเพาะอัตโนมัตินั้นน่าทึ่งยิ่งกว่า

สมกับที่เป็นระบบอู้งานจริงๆ! มีกระทั่งบอทบ่มเพาะแบบออฟไลน์ให้ด้วย

ดี! แบบนี้สิเยี่ยมไปเลย!

เดี๋ยวนะ! แล้วระดับสูงสุดนี่มันคือระดับไหนกันแน่?

ในโลกที่วิถียุทธ์เป็นใหญ่ การตื่นขึ้นของกายา พลังเหนือธรรมชาติ และอื่นๆ จะถูกเรียกรวมกันว่าพรสวรรค์ด้านวิทยายุทธ์ ซึ่งระดับสูงสุดก็คือระดับ SSS เท่านั้น

【โปรดวางใจได้โฮสต์ ระดับสูงสุดคือตัวตนที่ก้าวข้ามระดับ SSS ไปไกลลิบ ขอเพียงมุ่งมั่นกับการอู้งานก็พอ】

【โฮสต์ต้องการหลอมรวมกายาโกลาหลหรือไม่?】

"เอ่อ..."

เจียงอี้เฉินถึงกับพูดไม่ออก ในใจมีเพียงคำว่า 'เชี่ยเอ๊ย' ดังลั่น

ในชาติก่อน เขาปลุกพรสวรรค์ด้านวิทยายุทธ์ 'ขยายสัมผัสศักดิ์สิทธิ์' ระดับ A

หากเขามุ่งมั่นกับการบ่มเพาะ มันก็เป็นไปได้มากที่ในอนาคตเขาจะกลายเป็นผู้ใช้พลังจิตที่หาตัวจับยาก

อย่างไรก็ตาม เพื่อช่วยให้หลินหว่านบรรลุความฝัน เขาจึงแทบไม่มีเวลาบ่มเพาะเลย

เพื่อนร่วมชั้นและบัณฑิตคนอื่นๆ ล้วนอยู่ในช่วงปลายของขอบเขตที่สาม หรือคนที่มีพรสวรรค์มากกว่าก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตที่สี่กันไปแล้ว

แต่เขากลับยังคงติดอยู่ในขอบเขตที่สอง ไม่ผ่านแม้กระทั่งเกณฑ์การสำเร็จการศึกษาของมหาวิทยาลัยหัวจง

เขาคือนายน้อยขยะในสายตาของทุกคนอย่างไม่ต้องสงสัย!

แม้ว่าในท้ายที่สุดเขาจะตาสว่างและหันมาตั้งใจบ่มเพาะอย่างหนัก แต่เขาก็ไปถึงแค่ระดับปรมาจารย์ขอบเขตที่ห้าเท่านั้น

ทว่าตอนนี้เขามีกายาโกลาหลซึ่งเหนือกว่าระดับ SSS การก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของวิถียุทธ์และบรรลุเป็นเทพยุทธ์ย่อมเป็นไปได้อย่างแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้ว แค่ปลุกพรสวรรค์ด้านวิทยายุทธ์ระดับ SSS ก็เพียงพอที่จะถูกเรียกว่าอัจฉริยะหาตัวจับยาก และเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งเทพยุทธ์แล้ว

นี่เขาจะไม่บดขยี้คู่แข่งจนราบคาบเลยหรือ?

"หลอมรวม" น้ำเสียงของเขาเจือความตื่นเต้นเล็กน้อย ขณะลงนั่งขัดสมาธิบนโซฟาในห้องนั่งเล่น

ทันใดนั้น พลังวิญญาณภายในร่างก็พลุ่งพล่านอย่างรุนแรง พุ่งทะลวงไปตามเส้นลมปราณอย่างบ้าคลั่ง

ปราณโกลาหลสีม่วงเข้มปรากฏขึ้นรอบกายจากความว่างเปล่า พันเกี่ยวรอบตัวเจียงอี้เฉินราวกับมีชีวิต

วินาทีที่พลังวิญญาณในเส้นลมปราณสัมผัสกับปราณโกลาหล พวกมันก็ปะทุออกมาราวกับดวงดาวสองดวงพุ่งชนกัน

เส้นลมปราณของเขาฉีกขาดสะบั้น กระดูกส่งเสียง 'แกรกๆ' ราวกับกระจกที่แตกละเอียด

แต่เพียงไม่นาน เส้นลมปราณของเขาก็ถูกก่อร่างสร้างขึ้นใหม่ด้วยพลังแห่งความโกลาหล ทุกอณูของเนื้อหนังและกระดูกได้รับการฟื้นฟู ราวกับถูกหล่อหลอมมาแล้วนับร้อยล้านครั้ง

ลวดลายสีทองปรากฏขึ้นบนหว่างคิ้วของเจียงอี้เฉิน ปราณโกลาหลหมุนวนอยู่ในจุดตันเถียน แปรเปลี่ยนเป็นวังน้ำวนที่ห่อหุ้มด้วยแสงสีม่วงเข้มไหลเวียน

ขอบเขตวิถียุทธ์ของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนักสู้ขอบเขตที่สองทะยานตรงสู่ยอดฝีมือขอบเขตที่สี่!

เจียงอี้เฉินค่อยๆ ลืมตาขึ้น ประกายแสงดาวจางๆ ปรากฏขึ้นในรูม่านตา

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันเปี่ยมล้นทั่วร่าง เขาก็ไม่รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าจากการอดหลับอดนอนเพื่อจัดการทีมอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไป

"แค่การหลอมรวมก็ทำให้ฉันทะลวงผ่านไปสู่ยอดฝีมือขอบเขตที่สี่ได้แล้ว ในชาติก่อน ฉันต้องใช้เวลาตั้งเจ็ดปีเต็มเลยนะ!"

"ถ้ากายาโกลาหลนี้ทะลวงถึงขั้นความสำเร็จใหญ่ ฉันจะไม่สามารถไล่ตบทุกคนได้เลยเหรอ?"

เจียงอี้เฉินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ พลางหวนนึกถึงชีวิตก่อนหน้านี้

ในงานพิธีสำเร็จการศึกษา หลินหว่านขอเลิกกับเขา เขาอ้อนวอนอย่างเอาเป็นเอาตาย ซึ่งนั่นทำให้ครอบครัวและพ่อแม่ของเขาผิดหวังอย่างสิ้นเชิง จนพวกเขาตัดสินใจเลือกผู้สืบทอดคนใหม่

แต่ในเวลานั้น เขายังขาดความแข็งแกร่ง และถูกลูกพี่ลูกน้องในตระกูลวางแผนเล่นงานอย่างหนัก

ตอนนี้เขามีกายาโกลาหล บวกกับวิสัยทัศน์จากการเกิดใหม่ ถ้าเขาพยายามอีกสักหน่อย ตำแหน่งผู้สืบทอด... หืม? เดี๋ยวก่อน!

เจียงอี้เฉินได้สติขึ้นมากะทันหัน ไม่ถูกต้อง!

ฉันต้องอู้งานสิ! ทำไมฉันถึงมาคิดเรื่องพวกนี้เนี่ย?

เจียงอี้เฉินยิ้มอย่างอ่อนใจ ตราบใดที่เขายังคงใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย ระบบก็จะมอบเงินทอง ทรัพยากรการบ่มเพาะ และพรสวรรค์ให้

จะเหนื่อยแก่งแย่งชิงดีไปทำไม? เมื่อถึงเวลา กำปั้นของฉันจะเป็นเครื่องยืนยันเพียงหนึ่งเดียวที่จำเป็น

ใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยต่อไป

เจียงอี้เฉินยืนขึ้นและเห็นว่าโซฟาเต็มไปด้วยสิ่งเจือปนสีดำที่ถูกขับออกมา บางส่วนก็เหนอะหนะติดอยู่ตามผิวหนัง ทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัว

เขาเรียกสาวใช้มาทำความสะอาด ส่วนตัวเองก็เดินเข้าไปในห้องน้ำของวิลล่า

ขณะที่นอนแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำ เจียงอี้เฉินก็ชำระล้างร่างกายง่ายๆ รู้สึกผ่อนคลายอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนขาดอะไรบางอย่างไป

ชีวิตสายอู้งานมันไม่ควรจะเป็นแบบนี้สิ

เขาเดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ ดีดนิ้วดังเป๊าะ สาวใช้หน้าหวานในชุดเมดก็เดินเข้ามา "นายน้อย มีอะไรให้รับใช้คะ?"

"เธอนวดเป็นไหม?"

"เป็นค่ะ นายน้อย"

เจียงอี้เฉินนอนลงบนเตียงแล้วชี้ไปที่เท้า สาวใช้เข้าใจทันที เธอนั่งยองๆ และเริ่มนวดอย่างตั้งอกตั้งใจ

"นายน้อย น้ำหนักมือพอดีไหมคะ?"

"แรงอีกนิด ใช่ๆๆ แรงประมาณนี้กำลังดีเลย!"

ซี้ด! สบายจังโว้ย!

เจียงอี้เฉินหลับตาพริ้มอย่างเพลิดเพลิน

สำหรับลูกหลานตระกูลชนชั้นสูงคนอื่นๆ การดื่มด่ำกับความสำราญ ดื่มสุรา แช่เท้า และนวดเฟ้น อาจเป็นเรื่องปกติธรรมดา

แต่สำหรับเจียงอี้เฉิน นี่คือความหรูหรา

ในชาติก่อน เพื่อช่วยให้หลินหว่านบรรลุความฝัน แค่จัดการเรื่องราวในทีมก็ทำให้เขาต้องอดนอนจนถึงเที่ยงคืนทุกวัน

เมื่อกลับมาถึง เขาไม่ก็อาบน้ำลวกๆ หรือไม่ก็ไม่อาบเลย ล้มตัวลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า

ตลอดสี่ปี เขาไม่เคยได้สัมผัสการปรนนิบัติเช่นนี้มาก่อนจนกระทั่งวันนี้

เจียงอี้เฉินให้คนนำไวน์แดงมาให้ จิบอย่างสบายอารมณ์พร้อมกับรับการนวด นี่สิคือชีวิตที่ทายาทรุ่นที่สองของตระกูลใหญ่ควรจะมี

แม้การทำงานหนักจะยอดเยี่ยม แต่การใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยนั้นวิเศษยิ่งกว่า

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นรัวๆ จนเจียงอี้เฉินชะงัก

"เข้ามา"

พ่อบ้านผู้มีผมสีดอกเลาแต่ดวงตายังคงเป็นประกายมีชีวิตชีวาผลักประตูเข้ามา

แต่เมื่อเห็นนายน้อยกำลังดื่มไวน์แดงและเพลิดเพลินกับการนวด สีหน้าของเขาก็อดที่จะแข็งค้างไม่ได้

นายน้อยไม่เคยมีงานอดิเรกแบบนี้มาก่อน

"ลุงเฟิง เรื่องที่ผมสั่งให้ไปจัดการ เรียบร้อยดีไหมครับ?" เจียงอี้เฉินค่อยๆ จิบไวน์แดง

ลุงเฟิงได้สติกลับมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "นายน้อย คุณตั้งใจจะยุบทีมและทวงคืนทุกอย่างที่มอบให้หลินหว่านจริงๆ หรือครับ?"

เขารู้ดีว่านายน้อยรักหลินหว่านอย่างสุดหัวใจ เพื่อทำความฝันของเธอให้เป็นจริง เขาเป็นคนลงมือจัดการทีมกว่าสิบทีมด้วยตัวเองจนเหนื่อยล้าถึงขั้นต้องเข้าโรงพยาบาล

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อสนับสนุนทีม เขาถึงกับขู่ฆ่าตัวตายเพื่อบังคับให้ผู้เป็นแม่เบิกเงินจากบริษัท จนทำให้เจียงคอร์ปอเรชั่นเกิดปัญหาทางการเงินและสูญเสียเงินไปมากกว่าหมื่นล้าน

เพื่อระงับเหตุการณ์ดังกล่าว นายท่านจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมตกลงกับสมาชิกระดับสูงของตระกูลเพื่อเลือกผู้สืบทอดคนใหม่

นายน้อยที่ทุ่มเทเพื่อหลินหว่านถึงเพียงนั้น จู่ๆ จะอยากทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่ให้เธอไปได้อย่างไร?

"ลุงเฟิง ลุงแค่ไปจัดการตามนั้นก็พอครับ" เจียงอี้เฉินเข้าใจความสับสนของพ่อบ้านดี

ลุงเฟิงเผยสีหน้างุนงง มีบางอย่างผิดปกติ ผิดปกติมากๆ

ทั้งสองคนทะเลาะกันหรือเปล่า? แต่ต่อให้ก่อนหน้านี้นายน้อยกับหลินหว่านจะมีปากเสียงกัน มันก็ไม่เคยเป็นแบบนี้นี่

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยแนะนำ "นายน้อย การทวงคืนทุกอย่างที่คุณให้กับหลินหว่านนั้นไม่มีปัญหา แต่คุณต้องทบทวนเรื่องการยุบทีมให้ดีนะครับ"

"ตระกูลได้ตัดสินใจคัดเลือกผู้สืบทอดคนใหม่แล้ว และ 'เจียงเฟิง' ลูกพี่ลูกน้องของคุณก็ได้แอบรวบรวมทีมขึ้นมาเพื่อแข่งขันชิงตำแหน่งกับคุณ"

"หากคุณยุบทีมของคุณ มันจะส่งผลเสียต่อคุณอย่างมากนะครับ!"

เจียงอี้เฉินถอนหายใจแล้วค่อยๆ วางแก้วไวน์แดงลง

ในชาติก่อน 'เจียงเฟิง' ลูกพี่ลูกน้องคนนี้ก็เป็นเช่นนี้จริงๆ ไม่เพียงแต่เขาจะปลุกพรสวรรค์วิถียุทธ์ระดับ SS ได้เท่านั้น แต่ผลการเรียนของเขาก็ยังยอดเยี่ยมอีกด้วย

ทีมที่เขาตั้งขึ้นในเวลาต่อมาก็ชนะเลิศการแข่งขัน Huaxia Team League และได้รับการยกย่องจากผู้อาวุโสในตระกูลเป็นอย่างมาก

การยุบทีมในตอนนี้จะทำให้...

【ติง! ตรวจพบตัวเลือกอู้งาน】

【ตัวเลือกที่หนึ่ง: บริหารจัดการทีมอย่างขยันขันแข็งและเหน็ดเหนื่อยเหมือนในชีวิตก่อน เข้าร่วมการต่อสู้แย่งชิงตำแหน่งผู้สืบทอด และท้ายที่สุดก็ถูกคัดออก รางวัล: ฉายา 'ขยะชั้นสูง'】

【ตัวเลือกที่สอง: ในชีวิตก่อน คุณเหนื่อยล้าทั้งกายและใจเพื่อการพัฒนาทีม เมื่อได้เกิดใหม่ คุณไม่อยากเผชิญกับความเจ็บปวดนั้นอีก จึงเลือกที่จะอู้งานและล้มเลิกโดยการยุบทีมทิ้ง รางวัล: แพ็กเกจของขวัญอู้งานระดับต่ำ】

【ตัวเลือกที่สาม: แม้ในชีวิตก่อนคุณจะทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจให้กับทีม ทว่าความแข็งแกร่งและอันดับของทีมก็ยังอยู่ในระดับสูง (ไม่นับรวมปัญหาการทุจริตภายใน) ดังนั้นคุณจึงหาคนมาจัดการทีมแทน ในขณะที่คุณหันไปมุ่งเน้นกับการดื่มด่ำชีวิต รางวัล: 'แพ็กเกจของขวัญอู้งานระดับสูงสุด'】