บทที่ 7: พรสวรรค์นักสร้างเกมมีไว้ทรมานผู้เล่น

“พวกนายมันไม่... อ๊ะ! เชี่ยเอ๊ย!”

[เป่าเกอ สตรีมเมอร์แพลตฟอร์มฉลามส่งซูเปอร์ร็อกเก็ต! x10!]

[ชีสเสือดาวหิมะส่งเครื่องบิน! x100!]

ไต้เสี่ยวเม่ยยังคงบ่นกระปอดกระแปดใส่ช่องแชท จู่ๆ เอฟเฟกต์ของขวัญชิ้นโตก็ระเบิดขึ้นตู้มต้าม!

“ขอบคุณเป่าเกอสำหรับซูเปอร์ร็อกเก็ตสิบอันนะคะ แล้วก็ขอบคุณทุกคนสำหรับของขวัญด้วยค่ะ เอาจริงๆ ฉันก็เล่นได้ไม่เลวเลยนะเนี่ย”

ไต้เสี่ยวเม่ยเปลี่ยนท่าทีไปในพริบตา น้ำเสียงของเธอสูงขึ้นหลายระดับ

คำด่าที่กำลังจะหลุดออกจากปากถูกกลืนกลับลงคอไปทันที

‘ฮ่าๆๆ! เธอมันอัจฉริยะด้านการสตรีมจริงๆ!’

‘ดูสิ นี่แหละที่เรียกว่าจรรยาบรรณวิชาชีพ’

‘สวิตช์เปลี่ยนอารมณ์ไวปานแม่พระมาโปรด!’

‘พี่สาวโจว: ฉันเล่นพับจีอยู่ ห้ามรบกวน’

‘แอสกอร์: ได้ข่าวว่ากำลังอารมณ์ดีเหรอ?’

......

ฉากที่คุ้นเคยนี้เรียกความทรงจำของชาวเน็ตกลับมา ต่างพากันขำจนท้องแข็ง

“พวกนายชักจะรังแกกันเกินไปแล้วนะ!”

เมื่อนึกถึงฉากที่ถูกแอสกอร์รังแกอย่างทารุณ ไต้เสี่ยวเม่ยก็กัดฟันกรอดด้วยความแค้น

ความยินดีบนใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นความโกรธขึ้งทันที

“เกมนี้มันเล่นไม่ได้จริงๆ นะ เชื่อฉันเถอะ ฉันโดนทรมานจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เจอฝ่าด่านที่ยากขนาดนี้”

“บอสทุกตัวล้วนอัดแน่นไปด้วยความมุ่งร้ายที่นักออกแบบเกมตั้งใจเตรียมมาให้!”

“พรสวรรค์อันน้อยนิดของนักออกแบบถูกเอามาใช้ปั่นหัวผู้เล่นซะหมด!”

ไต้เสี่ยวเม่ยระบายความอัดอั้นตันใจ ไม่ลืมที่จะสาปแช่งนักออกแบบด้วยความขุ่นเคือง!

“มีแต่พวกมาโซคิสม์เท่านั้นแหละที่จะสนุกกับการถูกรุมโทรมในเกม!”

เหล่าสตรีมเมอร์ทั้งหลาย: เชื่อก็บ้าแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเกมนี้ จู่ๆ เธอจะได้รับความนิยมมหาศาลขนาดนี้ได้ยังไง?

คำโน้มน้าวของไต้เสี่ยวเม่ยไม่เพียงแต่หยุดยั้งพวกเขาไม่ได้ แต่กลับกลายเป็นกลยุทธ์การตลาดแบบย้อนกลับ

ท้ายที่สุดแล้ว

การสติแตกคือโฆษณาชั้นดี นี่มันคือการแสดงที่สมบูรณ์แบบชัดๆ!

สตรีมเมอร์ในวัยอยากรู้อยากลองต่างพากันค้นหาคำว่า "อันเดอร์เทล" ในคลังเกมของตัวเอง

พวกเขาค้นพบกุญแจเรียกกระแสอันใหม่เข้าให้แล้ว

พวกเขาเชื่อว่าแค่แกล้งสติแตกแบบไต้เสี่ยวเม่ย และทำตัวบ้าคลั่งหน้ากล้อง ก็จะสามารถลอกเลียนแบบความสำเร็จและกอบโกยยอดวิวได้อย่างเธอ

หารู้ไม่ว่า

อาการสติแตกของไต้เสี่ยวเม่ยในวันนี้ไม่มีการแสดงเจือปนเลยสักนิด มันคือความรู้สึกจากก้นบึ้งหัวใจล้วนๆ!

“วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ ฉันผ่านด่านราชาไม่ได้จริงๆ”

“ถ้าขืนเล่นต่อ ฉันอาจจะหัวใจวายตายก่อนเล่นจบแน่ๆ ฉันจะรออ่านบทสรุปจากพวกเทพๆ ก็แล้วกัน”

ไต้เสี่ยวเม่ยรู้สึกแน่นหน้าอกเล็กน้อย บางทีความโกรธอาจจะครอบงำจนทำให้ความดันโลหิตพุ่งปรี๊ด

แน่ล่ะ การถูกทารุณกรรมอย่างหนักหน่วงติดต่อกันเจ็ดแปดชั่วโมง ต่อให้เป็นคนเหล็กก็ยังต้องมีน้ำโห

ในเวลานี้ ยอดวิวถ่ายทอดสดของเธอพุ่งสูงปรี๊ด สูงกว่าตอนสตรีมพับจีถึงกว่าสองเท่า

แต่เมื่อเทียบกับสุขภาพของเธอแล้ว ของพวกนี้มันก็แค่ของนอกกาย

“ราตรีสวัสดิ์ค่ะทุกคน!” ไต้เสี่ยวเม่ยโบกมือให้กล้องและปิดถ่ายทอดสดของเธอ

‘ฝันดี ยัยป้า!’

‘อ้าว… จะไปแล้วเหรอ? เล่นต่อสิ!’

‘พี่น้องทั้งหลาย รีบย้ายไปช่องโม่จื่อเร็วเข้า เธอเล่น "อันเดอร์เทล" อยู่ แถมยังเป็นรูทใหม่หลังจากเคลียร์เกมรอบแรกด้วย!’

......

ถ่ายทอดสดของโม่จื่อบนแพลตฟอร์มฉลาม

“พี่น้อง ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า”

โม่จื่อในชุดถุงน่องยาวสุดเซ็กซี่กำลังนั่งยองๆ ครึ่งตัวบนเก้าอี้เกมมิ่ง มือจับเมาส์เล่น "อันเดอร์เทล" ต่อ

วันนี้เธอหยุดพักและตั้งใจจะดูไต้เสี่ยวเม่ยเล่นพับจีก่อนนอน แต่ไม่คาดคิดว่าเกมของไต้เสี่ยวเม่ยจะน่าดึงดูดขนาดนี้ จนเธออดใจไม่ไหวต้องลุกขึ้นมาโชว์สเต็ปให้คนดูเห็นเป็นขวัญตา

ตอนนี้เธอพลังงานล้นเหลือสุดๆ!

เส้นทางสายเป็นกลางเพิ่งจะเล่นจบไป แต่ทราฟฟิกกลับถูกไต้เสี่ยวเม่ยผู้บุกเบิกดูดไปจนหมด เลยไม่ค่อยมีใครรู้เรื่องนี้นัก

โม่จื่อยังค้นพบระบบเกมแบบหลายฉากจบและเงื่อนไขการปลดล็อกอีกด้วย

ฉากสติแตกของไต้เสี่ยวเม่ยทำให้สตรีมเมอร์หลายคนมองเห็นกุญแจเรียกทราฟฟิก

เดิมทีโม่จื่อตั้งใจจะเล่นชิลๆ เกาะกระแส "อันเดอร์เทล" ไปเรื่อยๆ แต่นึกไม่ถึงว่าไต้เสี่ยวเม่ยจะทนไม่ไหวและชิงออฟไลน์ไปเสียก่อน

ช่างเสียของเสียจริงๆ

โม่จื่อเปิดเกมขึ้นมาใหม่อย่างชำนาญและกล่าวต้อนรับผู้ชมที่เพิ่งหลั่งไหลเข้ามาอย่างอบอุ่น:

เธอกล่าวว่า:

“เกมนี้คงไม่ต้องเกริ่นอะไรกันให้มากความ มันคือกุญแจเรียกกระแสสำหรับวันนี้และอาจจะลากยาวไปอีกสักพัก พวกเราเองก็ต้องขอเกาะกระแสนี้ไปด้วยล่ะนะ”

‘กะแล้วเชียวว่าวันนี้สตรีมเมอร์ส่วนใหญ่ต้องมาเล่นเกมนี้’

‘ที่แท้เธอก็ชอบความรุนแรงเหมือนกันสินะ!’

‘แค่เกาะกระแสเหรอ?’

‘แล้วจะอะไรอีกล่ะ? ในเมื่อไต้เสี่ยวเม่ยเป็นคนจุดกระแส สตรีมเมอร์คนอื่นที่เล่นก็แค่มาขอเกาะความดังแหละน่า’

‘เขาพากันซิ่งขึ้นทางด่วนไปถึงไหนต่อไหนแล้ว แต่ไอ้คอมเมนต์ข้างบนยังขี่ม้าโยกอยู่ในโรงเรียนอนุบาลอยู่เลย’

‘ฟู่… กระดาษทิชชู่ติดมือไปหมดเลย พี่น้องคุยกันไปก่อนนะ ขอตัวไปล้างมือแป๊บ’

‘ฉันก็จะไปเหมือนกัน ยัยนี่ดูเหมือนจะรู้รสนิยมฉันดีซะเหลือเกิน’

‘อยู่ป่าว? ขอดูของนายหน่อยสิ’

......

การที่พวกบ้ากามพากันปล่อยมุกเสื่อมๆ ในถ่ายทอดสดของโม่จื่อถือเป็นไฮไลต์สำคัญ ทันทีที่เธอเริ่มสตรีม เหล่านักซิ่งลายครามจากเขาอากินะก็เริ่มเหยียบคันเร่งกันทันที

โม่จื่อเคยเป็นสตรีมเมอร์ที่ผันตัวมาจากนักกีฬาอีสปอร์ตระดับมืออาชีพ ทว่าเธอไม่ได้โด่งดังเพราะฝีมือ แต่เป็นเพราะความสามารถในการ "พากันซิ่งลงสวรรค์" ได้ทุกที่ทุกเวลา ซึ่งนั่นทำให้เธอมีจุดยืนที่มั่นคงในวงการสตรีมเมอร์

เรียกได้ว่า เป็นโปรเพลเยอร์มาสิบปีไม่มีใครเหลียวแล แต่พอซิ่งรถปล่อยมุกเสื่อมแค่วันเดียวกลับดังระเบิดระเบ้อไปทั่วโลก!

ทักษะการเล่นเกมของเธอถือว่ายอดเยี่ยม

และหลายๆ ด่านใน "อันเดอร์เทล" ก็ต้องอาศัยการทำงานประสานกันระหว่างมือและสมองของผู้เล่นขั้นสูง

ไต้เสี่ยวเม่ยไม่ใช่นักกีฬามืออาชีพ ปฏิกิริยาตอบสนองของเธอจึงช้ากว่าเป็นธรรมดา

โม่จื่อที่กำลังคันไม้คันมืออยากโชว์ของ ต้องการพิสูจน์ให้เห็นว่าแท้จริงแล้วเธอคือสตรีมเมอร์สายฝีมือระดับเทพ

“อกแบนๆ อย่างไต้เสี่ยวเม่ยน่ะทนรับแรงกระแทกไม่ไหวหรอก งานนี้ต้องถึงมือฉันแล้วล่ะ”

โม่จื่อหักข้อนิ้วดังกรอบแกรบ กระตือรือร้นอยากจะลองดีเต็มแก่

“เพื่อเป็นการปูพื้นให้ผู้ชมที่ยังไม่ได้ดูสตรีมรอบก่อนๆ ฉันขอแนะนำเนื้อเรื่องคร่าวๆ ก่อนนะ คือมีเด็กคนหนึ่งตกลงไปในหลุม แล้วปรากฏว่ามันคือโลกเวทมนตร์ที่มีสิ่งมีชีวิตประหลาดๆ เต็มไปหมด”

“ตัวเอกที่ผู้เล่นจะได้ควบคุมก็คือเด็กคนนี้ โดยมีเป้าหมายคือช่วยเด็กให้ออกมาจากหลุมและหาทางกลับสู่โลกเดิมให้ได้”

“ระหว่างทางก็จะได้เจอกับบอสมากมาย เนื้อเรื่องคร่าวๆ ก็ประมาณนี้แหละ มาลุยกันเลย!”

โม่จื่อกดข้ามเนื้อเรื่องช่วงเริ่มต้นอย่างรวดเร็ว

เพื่อเอาใจผู้ชมหน้าใหม่ เธอจึงเล่าสรุปเนื้อเรื่องอย่างกระชับ

อย่างไรก็ตาม ผู้ชมส่วนใหญ่ที่ยังคงนั่งดูอยู่ในตอนนี้ล้วนย้ายมาจากช่องของไต้เสี่ยวเม่ยทั้งสิ้น ดีไม่ดีพวกเขาอาจจะคุ้นเคยกับภูมิหลังของเกมยิ่งกว่าโม่จื่อเสียอีก

หลังจากสรุปจบ โม่จื่อก็เดินทางมาพบกับบอสตัวแรก ราชินีแมงมุม

“นี่คือบอสตัวแรก ยากนิดหน่อย แต่ก็ไม่ถึงกับตึงมือมากนัก”

โม่จื่อเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ เธอขยับหัวใจสีแดงดวงน้อยไปมาด้วยท่าทางสบายๆ

ทว่าเมื่อหัวใจสีแดงถูกใยแมงมุมตรึงไว้บนเส้นด้ายสามเส้น รอยยิ้มของเธอก็แข็งค้างไปทันที

การถูกจำกัดพื้นที่ให้ขยับได้แค่ในกรอบแคบๆ ทำให้ประสิทธิภาพการเล่นของเธอลดลงอย่างมาก

“มันดูต่างออกไปนิดหน่อยแฮะ… นี่นักออกแบบแอบไปปรับเปลี่ยนบอสในรูทอื่นด้วยงั้นเหรอ?”

ลูกแมงมุมที่วิ่งพล่านไปมาเหมือนรถซิ่งบนทางด่วน และยิ่งโจมตีเป็นระลอก ความเร็วก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ในตอนแรก โม่จื่อยังพอรับมือไหว

จนกระทั่งคลื่นการโจมตีระลอกที่สี่ซัดเข้ามา

เธอโดนโจมตีเข้าไปหนึ่งครั้ง และพลังชีวิตก็ลดฮวบไปถึงหนึ่งในสี่

แต่ที่บ้าบอยิ่งกว่านั้นคือ พื้นที่กรอบสีขาวในอินเทอร์เฟซการต่อสู้ทั้งหมดล้วนถูกควบคุมโดยราชินีแมงมุม

มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังขับรถฝ่าพายุกลางมหาสมุทรที่ปั่นป่วน แถมยังมีฉลามร้ายว่ายไล่กวดมาติดๆ

จริงด้วยแฮะ

การเป็นแค่คนดูหนัง กับการลงไปเป็นตัวเอกในหนังด้วยตัวเอง มันให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

จู่ๆ โม่จื่อก็ตระหนักได้ว่า สำหรับเกมนี้ ฝีมือของเธอก็ไม่ได้เหนือไปกว่าไต้เสี่ยวเม่ยสักเท่าไหร่เลย

ต่อให้เคยเคลียร์เกมมาแล้วรอบหนึ่ง แต่การจะจับแพทเทิร์นการโจมตีก็ยังเป็นเรื่องยากลำบากอยู่ดี

มีเพียงไม่กี่ด่านเท่านั้นที่เธอจะสามารถดึงจุดแข็งของตัวเองออกมาใช้ได้

สำหรับบอสที่มีลักษณะเฉพาะตัวแบบนี้ เธอทำได้เพียงแค่ใช้วิธีเดียวกับไต้เสี่ยวเม่ย นั่นคือการท่องจำแพทเทิร์นและอาศัยการฝึกฝนอย่างหนักเพื่อผ่านมันไปให้ได้

โชคดีที่อย่างน้อยเธอก็เป็นถึงอดีตโปรเพลเยอร์

แถมเธอยังจำแพทเทิร์นล่วงหน้ามาแล้วด้วย

โม่จื่อใช้เวลาบดขยี้อยู่ครึ่งชั่วโมง ในการโจมตีครั้งสุดท้าย เธอตัดสินใจเลือกเส้นทางที่แตกต่างจากไต้เสี่ยวเม่ยโดยสิ้นเชิง

ตามทฤษฎีของไต้เสี่ยวเม่ย หากไม่ลงมือสังหารมอนสเตอร์เลยสักตัว มันอาจจะนำไปสู่อีกเส้นทางเนื้อเรื่องหนึ่ง

“พี่น้อง ครั้งนี้พวกเราจะไปเส้นทางสายสันติกัน”

โม่จื่อเลือกที่จะไว้ชีวิตราชินีแมงมุมในการโจมตีครั้งสุดท้าย

เส้นทางสายสันติและเส้นทางสายเป็นกลางมีด่านช่วงแรกที่คล้ายคลึงกัน โม่จื่อใช้วิธีเดียวกันนี้ในการเอาชนะสาวปลาอันไดน์

ในเส้นทางสายสันติ เนื้อเรื่องของเธอได้เกิดจุดหักเหขึ้นที่หน้าปราสาทของสาวปลา

.......