บทที่ 17 กระเป๋าเงินก้อนสุดท้ายของแม่เฒ่าเจี่ยหายวับ!

แม่เฒ่าเจี่ยเดินกลับเข้าบ้านหลังจากไปเข้าห้องน้ำ นางนั่งพักอยู่ครู่หนึ่งด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายไม่มีอะไรทำ จึงคิดจะหยิบกระเป๋าเงินออกมานับเล่น

ทุกบ่ายแม่เฒ่าเจี่ยมักจะนำกระเป๋าเงินเลี้ยงชีพยามชราออกมานับเงินหนึ่งรอบ อย่างแรกคือเพื่อฆ่าเวลา อย่างที่สองคือทุกครั้งที่ได้เห็นเงินกว่า 1,200 หยวนในกระเป๋า นางจะรู้สึกอุ่นใจอย่างยิ่ง ไม่มีสิ่งใดจะทำให้คนอย่างนางสงบใจได้ดีไปกว่ากระเป๋าเงินที่บวมเป่ง

เงินในกระเป๋ามีทั้งหมด 1,235 หยวน โดย 650 หยวนเป็นเงินชดเชยที่โรงงานมอบให้หลังจากเฒ่าเจี่ยเสียชีวิตจากอุบัติเหตุในการทำงาน ส่วนที่เหลือคือเงินที่นางค่อยๆ เก็บหอมรอมริบมาทีละเล็กทีละน้อยตลอดหลายปีที่ผ่านมา

แม่เฒ่าเจี่ยล้วงมือเข้าไปในสาบเสื้อ หมายจะดึงกระเป๋าเงินออกมา ทว่ามือของนางกลับคว้าได้เพียงความว่างเปล่า หัวใจของนางพลันสั่นสะท้าน

"เอ๊ะ? กระเป๋าเงินหายไปไหน?"

นางรีบพินิจพิเคราะห์และค้นหาตามตัวอย่างลนลาน ยิ่งหาเท่าไรความตื่นตระหนกก็ยิ่งทวีคูณ

"แย่แล้ว! กระเป๋าเงินหายไปจริงๆ ด้วย!"

หัวใจของแม่เฒ่าเจี่ยวุ่นวายสับสนจนทำอะไรไม่ถูก

[ติ๊ง! แม่เฒ่าเจี่ยตื่นตระหนก ค่าอารมณ์ +15!]

[ติ๊ง! แม่เฒ่าเจี่ยลนลาน ค่าอารมณ์ +15!]

"ข้าต้องทำตกตอนไปเข้าห้องน้ำเมื่อกี้แน่ๆ!"

นางสันนิษฐานทันควัน ก่อนจะพุ่งตัวออกจากประตูบ้านและเริ่มก้มหน้าก้มตาค้นหาตามทางเดินจากบ้านไปจนถึงห้องน้ำสาธารณะอย่างละเอียดถี่ถ้วน

แม่เฒ่าเจี่ยวนค้นหาตามเส้นทางนั้นอยู่หลายรอบ แต่กลับไม่พบร่องรอยใดๆ นางไม่เห็นกระเป๋าเงินสีดำใบนั้นเลยแม้แต่น้อย ความวิตกกังวลทำให้เหงื่อเย็นผุดพรายไปทั่วตัว

[ติ๊ง! แม่เฒ่าเจี่ยวิตกกังวล ค่าอารมณ์ +15!]

เมื่อเห็นแม่เฒ่าเจี่ยมีท่าทีรนราน ฉินหวยหรูจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

"คุณแม่สามี เกิดอะไรขึ้นหรือคะ?"

"กระเป๋าเงินเลี้ยงชีพของข้าหายไป! ข้าไปเข้าห้องน้ำมา พอกลับมาถึงบ้านมันก็ไม่อยู่แล้ว ไม่รู้ว่าข้าไปทำตกไว้ที่ไหน"

แม่เฒ่าเจี่ยกังวลจนแทบจะร้องไห้ออกมา

เมื่อได้ยินว่ากระเป๋าเงินก้อนสุดท้ายของแม่สามีหายไป ฉินหวยหรูก็ประหลาดใจเช่นกัน นางรู้ดีว่าแม่สามีเห็นค่ากระเป๋าใบนั้นยิ่งกว่าสิ่งใด มันเปรียบเสมือนดวงใจของนางเลยทีเดียว

[ติ๊ง! ฉินหวยหรูประหลาดใจ ค่าอารมณ์ +10!]

"คุณแม่ อย่าเพิ่งลนลานไปเลยค่ะ เดี๋ยวฉันช่วยหาอีกแรง"

ทั้งสองคนพากันค้นหาไปรอบๆ เรือนสี่ประสานและแถวห้องน้ำสาธารณะอย่างบ้าคลั่ง แทบจะขุดดินลึกสามฟุตเพื่อหาดู แม้แต่ในส้วมหลุมพวกนางก็ยังไม่เว้น แต่หลังจากหามาทั้งบ่ายก็ยังไม่พบร่องรอยของกระเป๋าเงินเลยแม้แต่นิดเดียว

ขณะนั้น ผู้คนเริ่มทยอยกลับจากการทำงาน

จงเว่ยตงรู้สึกสะใจอยู่ลึกๆ เมื่อได้เห็นแม่เฒ่าเจี่ยและฉินหวยหรูเดินเหงื่อโชกค้นหากระเป๋าเงินกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

'หาไปเถอะ หาไปเถอะ ต่อให้เจ้าหาทั้งชีวิตก็ไม่มีทางเจอหรอก'

เจี่ยตงซวี่เห็นแม่และภรรยาก้มๆ เงยๆ เหมือนกำลังหาอะไรบางอย่างจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"พวกเจ้ากำลังหาอะไรกันอยู่?"

"กระเป๋าเงินเลี้ยงชีพของแม่หายน่ะสิ ตอนนี้กำลังช่วยกันหาอยู่"

เมื่อรู้ว่ากระเป๋าเงินของแม่หายไป เจี่ยตงซวี่ก็ตกใจไม่แพ้กัน เพราะเงินก้อนนั้นคือเงินสำหรับเลี้ยงชีพแม่ในยามแก่ชรา จะหายไปไม่ได้เด็ดขาด เขาจึงรีบเข้าร่วมขบวนการค้นหาด้วยอีกคน

[ติ๊ง! เจี่ยตงซวี่ประหลาดใจ ค่าอารมณ์ +10!]

หลังจากทั้งสามคนค้นหาต่ออีกพักใหญ่แต่ก็ยังไม่พบอะไร แม่เฒ่าเจี่ยก็ทิ้งตัวลงกับพื้นและเริ่มร้องไห้โฮเสียงดังลั่น

"กระเป๋าเงินของข้า! เจ้าไปอยู่ที่ไหน? ถ้าไม่มีเจ้าแล้ว ข้าจางชุ่ยฮวาจะใช้ชีวิตที่เหลือต่อไปได้อย่างไร!"

[ติ๊ง! แม่เฒ่าเจี่ยจิตใจพังทลาย ค่าอารมณ์ +15!]

เสียงโหยหวนของแม่เฒ่าเจี่ยดึงดูดให้ผู้คนในเรือนกรูมามุงดูเรื่องสนุก เมื่อทราบว่ากระเป๋าเงินของนางหาย หลายคนในเรือนกลับรู้สึกสะใจอยู่ลึกๆ

ปกติแม่เฒ่าเจี่ยมักทำตัวเป็นนางมารร้ายและใช้วิธีสกปรกในเรือนสี่ประสานจนไม่มีใครชอบหน้า เมื่อได้ยินว่านางเสียเงินก้อนใหญ่ หลายคนจึงพากันดูความพินาศของนางด้วยความรื่นเริงใจ

[ติ๊ง! หลิวไห่จงรู้สึกสะใจ ค่าอารมณ์ +10!]

[ติ๊ง! เหยียนปู้กุ้ยรู้สึกสะใจ ค่าอารมณ์ +10!]

[ติ๊ง! สวี่ต้าเม้ารู้สึกสะใจ ค่าอารมณ์ +10!]

...

ค่าอารมณ์พุ่งขึ้นอีก 260 แต้ม!

แม่เฒ่าเจี่ยคร่ำครวญต่อ

"ในนั้นมีเงินตั้ง 1,235 หยวน! ถ้าไม่มีเงินนั่น ข้าจะอยู่รอดได้อย่างไร!"

ทันทีที่ทุกคนได้ยินว่าในกระเป๋ามีเงินมากกว่า 1,200 หยวน ไม่เว้นแม้แต่เจี่ยตงซวี่และฉินหวยหรู ต่างก็ช็อกจนตาค้าง

เงินตั้ง 1,235 หยวน! ให้ตายเถอะ สภาพครอบครัวตระกูลเจี่ยยากลำบากขนาดนี้ และแม่เฒ่าเจี่ยก็เกียจคร้านไม่เคยทำงานเลยตั้งแต่แต่งเข้าบ้านมา ใครจะไปคิดว่านางจะแอบเก็บเงินเลี้ยงชีพไว้ได้มากมายขนาดนี้? นี่มันขุมทรัพย์ชัดๆ! ทุกคนช็อกจนลูกตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้า!

[ติ๊ง! เจี่ยตงซวี่รู้สึกช็อก ค่าอารมณ์ +15!]

[ติ๊ง! ฉินหวยหรูรู้สึกช็อก ค่าอารมณ์ +15!]

[ติ๊ง! อี้จงไห่รู้สึกช็อก ค่าอารมณ์ +15!]

...

ค่าอารมณ์สะสมเพิ่มอีก 410 แต้ม!

เจี่ยตงซวี่รู้ว่าแม่แอบเก็บเงินไว้บ้าง แต่เขาคาดว่าอย่างมากก็น่าจะมีแค่ไม่กี่ร้อยหยวน ใครจะไปนึกว่านางจะเก็บไว้ถึง 1,200 กว่าหยวน!

ยิ่งคิด เจี่ยตงซวี่ก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ มันเป็นไปไม่ได้ที่แม่ของเขาซึ่งไม่เคยทำงานเลยจะมีเงินมากมายขนาดนี้ ลำพังเงินที่พ่อเคยให้และเงินที่เขาให้ไว้กินใช้เดือนละ 5 หยวน ไม่มีทางจะเก็บได้มากขนาดนี้

ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวของเขาจนดวงตาเป็นประกาย

'เงินชดเชยที่โรงงานมอบให้หลังจากพ่อเสียชีวิตต้องมากกว่าสองร้อยหยวนแน่ๆ!'

หลังจากเฒ่าเจี่ยจากไป โรงงานให้เงินชดเชยมา แม่ของเขาเป็นคนไปรับเงิน ตอนนั้นนางบอกเขาว่าได้มาเพียง 150 หยวน เมื่อเห็นว่ามันน้อย เขาจึงไม่แตะต้องเลยแม้แต่หยวนเดียวและยกให้นางเก็บไว้เลี้ยงชีพทั้งหมด

แต่ตอนนี้ เมื่อได้ยินว่านางมีเงินถึง 1,200 หยวน เขาจึงเดาได้ทันทีว่านางต้องโกหกเขาในตอนนั้นแน่ๆ เงินชดเชยต้องมากกว่า 150 หยวนอย่างแน่นอน!

แสบนัก! เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะถูกแม่แท้ๆ ของตัวเองต้มตุ๋นเสียเปื่อย เจี่ยตงซวี่รู้สึกพะอืดพะอมยิ่งกว่ากลืนแมลงวันลงท้อง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิดเหลือประมาณ

[ติ๊ง! เจี่ยตงซวี่หงุดหงิดงุ่นง่าน ค่าอารมณ์ +15!]

เมื่อได้ยินว่าแม่เฒ่าเจี่ยมีเงินเก็บมหาศาล ฉินหวยหรูก็ยืนอึ้งและรู้สึกคับแค้นใจยิ่งกว่าเดิม

ที่ผ่านมาครอบครัวลำบากถึงขั้นแทบไม่มีข้าวกรอกหม้อ แม้เสบียงรายเดือนจะมีจำกัด แต่พวกเขาก็ยังไปหาซื้อธัญพืชจากตลาดมืดมาเพิ่มได้ ต่อให้ราคาแพงแค่ไหน แต่คุณแม่สามีคะ ท่านมีเงินเก็บมากมายขนาดนี้ ท่านกลับไม่ยอมเจียดออกมาช่วยให้ครอบครัวดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย

นางกลับเลือกที่จะเก็บเงินทั้งหมดไว้ใช้ส่วนตัวในยามแก่ชรา ไม่ยอมสละเงินแม้แต่หยวนเดียวเพื่อช่วยค่าใช้จ่ายในบ้าน ยอมเห็นคนในครอบครัวหิวโหยแต่เงินของนางต้องอยู่ครบ นี่มันยายแก่เห็นแก่ตัวหน้าเลือดชัดๆ!

[ติ๊ง! ฉินหวยหรูเคียดแค้นชิงชัง ค่าอารมณ์ +15!]

ส่วนเหยียนปู้กุ้ย เมื่อได้ยินตัวเลข 1,200 กว่าหยวน ดวงตาก็พลันแดงก่ำด้วยความอิจฉาริษยา

หากเขา 'ตาเฒ่าเหยียน' เป็นคนพบกระเป๋าใบนี้ เขาคงเหมือนถูกหวยรางวัลใหญ่และคงหัวเราะจนตื่นจากฝัน นี่มันเงินหลักพันหยวนเชียวนะ!

เหยียนปู้กุ้ยตื่นเต้นจนเนื้อเต้น เขาตัดสินใจทันทีว่าคืนนี้ตอนที่ไม่มีใครเห็น เขาจะแอบย่องออกมาค้นหาอย่างละเอียดอีกรอบ บางทีเขาอาจจะเป็นผู้โชคดีที่เจอมันก็ได้!

เขาคือ 'เทพทวาร' แห่งเรือนสี่ประสานที่เฝ้าหน้าประตูอยู่ทุกวัน คนอื่นหาไม่เจอไม่ได้แปลว่าเขาจะหาไม่เจอเสียหน่อย

[ติ๊ง! เหยียนปู้กุ้ยตื่นเต้นยินดี ค่าอารมณ์ +15!]