บทที่ 13 เจี่ยจางซื่ออึ้งตาค้าง เมื่อบ้านยายเฒ่าตกเป็นของจงเว่ยตง

เมื่อได้ยินสิ่งที่จงเว่ยตงเอ่ยขอ ผู้อำนวยการหวังก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นด้วยความสงสัย

"หือ? เสี่ยวจง มีเรื่องอะไรที่อยากให้ฉันช่วยงั้นหรือ?"

"คืออย่างนี้ครับผู้อำนวยการหวัง ในเมื่อตอนนี้ยายเฒ่าหูตึงถูกจับไปแล้ว ห้องของนางก็ต้องว่างลงใช่ไหมครับ? ผมสนใจห้องนั้นมาก และหวังว่าทางสำนักงานเขตจะพิจารณาจัดสรรห้องนั้นให้ผมครับ"

ผู้อำนวยการหวังเข้าใจเจตนาของอีกฝ่ายทันทีว่าต้องการให้ตนช่วยใช้อำนาจอนุมัติยกบ้านหลังนั้นให้ ตามระเบียบปกติแล้ว จงเว่ยตงที่อาศัยอยู่ตัวคนเดียวและมีห้องพักอยู่แล้ว ต่อให้มีการจัดสรรบ้านใหม่ อย่างไรเสียสิทธิ์นั้นก็ย่อมไม่ตกมาถึงเขาแน่

ทว่าเมื่อผู้อำนวยการหวังมองไปยังของกำนัลที่วางอยู่บนโต๊ะ นางก็นิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า

"เสี่ยวจง ตามระเบียบแล้วห้องนี้ต้องให้สิทธิ์แก่ผู้อยู่อาศัยที่มีความลำบากเรื่องที่พักอาศัยก่อนเป็นอันดับแรก"

"แต่ว่า... หลายวันก่อนเจ้าเป็นคนพบเบาะแสสายลับจารชนตัวฉกาจถึงสองคน ถือว่าทำความดีความชอบครั้งใหญ่ให้แก่สำนักงานเขต ในเมื่อเจ้าต้องการห้องนี้จริงๆ ฉันจะใช้สิทธิ์ขาดในฐานะผู้อำนวยการอนุมัติยกห้องนี้ให้เจ้าเอง"

"เอาอย่างนี้ พรุ่งนี้วันจันทร์ เจ้าจงเขียนใบคำร้องมาให้ฉัน แล้วฉันจะเซ็นอนุมัติให้ทันที"

เมื่อได้ยินว่าผู้อำนวยการหวังตอบตกลง จงเว่ยตงก็รู้สึกวางใจลงได้เปลาะหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยต่อ

"ผู้อำนวยการหวังครับ ยังมีอีกเรื่องหนึ่งครับ"

"ผมวางแผนจะสร้างห้องน้ำส่วนตัวไว้ในบ้าน เลยอยากจะขุดบ่อเกรอะไว้ที่ด้านนอกหลังเรือนสี่ประสาน หวังว่าทางสำนักงานเขตจะอนุญาตเรื่องนี้ด้วยครับ"

พอได้ยินว่าจงเว่ยตงจะสร้างบ่อเกรอะ ผู้อำนวยการหวังก็ชำเลืองมองของบนโต๊ะอีกครั้งแล้วพยักหน้า

"ไม่มีปัญหา พื้นที่ด้านหลังเรือนสี่ประสานของพวกเจ้าเป็นเขตปลอดคน การสร้างบ่อเกรอะที่นั่นย่อมไม่ส่งผลกระทบอะไร สำนักงานเขตสามารถอนุมัติเรื่องนี้ให้เจ้าได้เช่นกัน"

"พรุ่งนี้เจ้าส่งคำร้องมาสองฉบับพร้อมกันเลย แล้วฉันจะจัดการให้"

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างราบรื่น จงเว่ยตงก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง "ผู้อำนวยการหวัง ขอบคุณท่านมากจริงๆ ครับ!"

หลังจากสนทนาต่ออีกครู่หนึ่ง จงเว่ยตงก็ขอตัวลา เขาก้าวออกจากบ้านผู้อำนวยการหวังแล้วมุ่งหน้าตรงไปยังตรอกเป่ยลั่วกู่บ้านเลขที่ 73 ตามข้อมูลที่ระบบให้ไว้ทันที

ทันทีที่ก้าวพ้นประตูรั้ว เขาเห็นชายร่างกำยำคนหนึ่งกำลังควบคุมคนงานกลุ่มหนึ่งทำงานอยู่ในลานบ้าน จงเว่ยตงจึงเดินตรงเข้าไปหาชายคนนั้นแล้วเอ่ยถาม

"สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าท่านคือช่างใหญ่เล่ย เล่ยสี่กุ้ย ใช่ไหมครับ?"

เล่ยสี่กุ้ยพยักหน้ารับ "ใช่ ข้าคือเล่ยสี่กุ้ย มีธุระอะไรกับข้าหรือ?"

จงเว่ยตงหยิบบุหรี่ตราต้าเฉียนเหมินออกมาจากมิติระบบแล้วยื่นส่งให้

"ช่างใหญ่เล่ย เรื่องเป็นอย่างนี้ครับ ผมอยากจะปรับปรุงห้องครัวและสร้างห้องน้ำส่วนตัวไว้ในบ้าน เลยอยากจะจ้างท่านมาช่วยจัดการงานนี้หน่อย"

เล่ยสี่กุ้ยรับบุหรี่มาพิเคราะห์ดู เมื่อเห็นว่าเป็นบุหรี่ชั้นดีอย่างต้าเฉียนเหมิน เขาก็รู้ทันทีว่าลูกค้ารายนี้ต้องกระเป๋าหนักแน่ งานใหญ่มาถึงที่แล้ว!

【ติ๊ง! ความยินดีจากเล่ยสี่กุ้ย แต้มอารมณ์ +10!】

"ไม่มีปัญหา บ้านของเจ้าอยู่ที่ไหนล่ะ?"

"เรือนสี่ประสาน เลขที่ 95 ตรอกหนานลั่วกู่ครับ"

เล่ยสี่กุ้ยพยักหน้าพรางกล่าว "วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่พวกข้าจะทำงานที่นี่ พรุ่งนี้ก็สามารถเริ่มงานที่บ้านเจ้าได้เลย"

"เอาแบบนี้ เจ้าพาข้าไปดูโครงสร้างบ้านก่อน แล้วค่อยบอกความต้องการมา ข้าจะได้คำนวณค่าแรงและระยะเวลาให้"

จงเว่ยตงพาเล่ยสี่กุ้ยกลับมายังเรือนสี่ประสาน ประตูห้องของยายเฒ่าหูตึงไม่ได้ใส่กุญแจ ทั้งสองจึงเดินเข้าไปด้านในทันที

"ท่านลูกค้า เจ้าต้องการให้ห้องครัวกับห้องน้ำออกมาเป็นแบบไหน?" เล่ยสี่กุ้ยกวาดสายตามองรอบห้องแล้วถามขึ้น

"ผมต้องการแบ่งพื้นที่ครึ่งหนึ่งเป็นห้องครัว อีกครึ่งหนึ่งเป็นห้องน้ำ เตาในครัวต้องสร้างให้แข็งแรงทนทาน ส่วนท่อน้ำทิ้งในห้องน้ำต้องวางระบบให้ดี เชื่อมต่อไปยังบ่อเกรอะด้านหลังเรือน"

"อ้อ แล้วก็ห้องข้างๆ นี่ก็เป็นของผมเหมือนกัน ถึงตอนนั้นช่วยทุบผนังเชื่อมทั้งสองห้องเข้าด้วยกันด้วยนะครับ"

"พรุ่งนี้เช้าผมจะไปรับเอกสารอนุมัติเรื่องบ่อเกรอะที่สำนักงานเขต ผู้อำนวยการหวังรับปากผมเรียบร้อยแล้ว พวกท่านเริ่มงานได้เลยตั้งแต่วันพรุ่งนี้" จงเว่ยตงกำชับ

เล่ยสี่กุ้ยพยักหน้า "ตกลง ไม่มีปัญหา"

"งานนี้น่าจะใช้เวลาสักหนึ่งสัปดาห์ ส่วนค่าแรงข้าขอคิดสองร้อยหยวน เจ้าเห็นว่าอย่างไร?"

จงเว่ยตงพยักหน้าตกลง หากเทียบกับฝีมือระดับปรมาจารย์ตระกูลเล่ยที่เป็นตำนานช่างหลวงแล้ว ราคานี้ถือว่าไม่แพงเลย

"ตกลงครับ ผมจะจ่ายให้ก่อนหนึ่งร้อยหยวน ส่วนที่เหลือจะจ่ายให้หลังจากงานเสร็จสิ้นทั้งหมด" จงเว่ยตงเดินกลับไปที่ห้องของตนแล้วหยิบธนบัตรใบละสิบหยวนจำนวนสิบใบมายื่นให้เล่ยสี่กุ้ย

เมื่อเห็นว่าจงเว่ยตงเป็นคนใจกว้างและพูดยง่าย เล่ยสี่กุ้ยก็ดีใจจนหน้าบาน เขาตบหน้าอกรับปากอย่างหนักแน่น

"วางใจได้เลยท่านลูกค้า ชื่อเสียงของข้า 'เล่ยสไตล์' เป็นที่เลื่องลือไปทั่วปักกิ่ง ข้าจะเนรมิตทุกอย่างให้งดงามทันใจเจ้าภายในหนึ่งสัปดาห์แน่นอน"

【ติ๊ง! ความยินดีจากเล่ยสี่กุ้ย แต้มอารมณ์ +15!】

...

เช้าวันรุ่งขึ้น จงเว่ยตงไปที่สำนักงานเขตตรอกหนานลั่วกู่เพื่อยื่นคำร้อง ผู้อำนวยการหวังอนุมัติให้อย่างรวดเร็ว ทั้งเรื่องการจัดสรรบ้านเดิมของยายเฒ่าหูตึงให้เป็นของจงเว่ยตง และการอนุญาตให้สร้างบ่อเกรอะในพื้นที่ว่างหลังเรือน

หลังจากได้ใบอนุมัติ จงเว่ยตงก็มุ่งหน้าไปทำงานตามปกติ

ในช่วงสาย เล่ยสี่กุ้ยนำทีมช่างกว่าสิบชีวิตบุกมาถึงเรือนสี่ประสานและเริ่มลงมือก่อสร้างทันที ชาวบ้านที่ไม่ได้ไปทำงานต่างพากันแปลกใจที่เห็นกลุ่มคนจำนวนมากขนอุปกรณ์เดินเข้าไปในบ้านของยายเฒ่าหูตึง

นี่มันเกิดอะไรขึ้น? บ้านของยายเฒ่าถูกจัดสรรไปเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?

โดยเฉพาะเจี่ยจางซื่อที่ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลยทีเดียว

ครอบครัวตระกูลเจี่ยที่มีสมาชิกถึงหกคนต้องเบียดเสียดกันอยู่ในห้องแคบๆ เพียงห้องเดียว มันช่างแออัดจนทนแทบไม่ไหว ตกกลางคืนนางยังได้ยินเสียงเล็ดลอดมาจากเตียงของเจี่ยตงซวี่และฉินหวยหรู ซึ่งมันชวนให้กระอักกระอ่วนใจเหลือเกิน

หลังจากยายเฒ่าหูตึงถูกจับ เจี่ยจางซื่อก็หมายตาห้องหลังเรือนนั้นไว้ทันที นางวางแผนว่าจะไปยื่นเรื่องที่สำนักงานเขตในอีกไม่กี่วันเพื่อขอให้จัดสรรบ้านหลังนั้นให้ตระกูลเจี่ย ด้วยเหตุผลว่าครอบครัวนางคนเยอะและลำบากที่สุด ซึ่งมันดูสมเหตุสมผลมากในสายตาของนาง เจี่ยจางซื่อถึงขั้นวางแผนจะย้ายข้าวของเข้าไปอยู่เองเลยด้วยซ้ำ

แต่แล้วเมื่อเห็นกลุ่มคนเดินเข้าไปเริ่มงานก่อสร้าง เจี่ยจางซื่อก็ถึงกับพูดไม่ออก หรือว่าสำนักงานเขตจะจัดสรรบ้านหลังนี้ไปเรียบร้อยแล้ว?

【ติ๊ง! ความประหลาดใจจากป้าใหญ่ แต้มอารมณ์ +10!】

【ติ๊ง! ความประหลาดใจจากป้ารอง แต้มอารมณ์ +10!】

【ติ๊ง! ความตกตะลึงจากเจี่ยจางซื่อ แต้มอารมณ์ +15!】

【... 】

ได้รับแต้มอารมณ์รวม 155 แต้ม!

เจี่ยจางซื่อรีบชวนบรรดาป้าๆ ในเรือนเดินเข้าไปหาเล่ยสี่กุ้ยแล้วเอ่ยถามทันที

"ช่างใหญ่ พวกท่านกำลังทำอะไรกันในห้องนี้?"

"พวกเราถูกจ้างมาปรับปรุงห้องนี้ใหม่น่ะ" เล่ยสี่กุ้ยตอบสั้นๆ

เจี่ยจางซื่อซักต่อ "บ้านหลังนี้เป็นของใคร? ใครจ้างพวกท่านมา?"

"ก็จงเว่ยตงที่อยู่ห้องข้างๆ นี่ไง สำนักงานเขตจัดสรรบ้านหลังนี้ให้เขาแล้ว เขาเลยจ้างข้ามาปรับปรุงให้"

พอได้ยินว่าบ้านของยายเฒ่าหูตึงตกเป็นของจงเว่ยตง เจี่ยจางซื่อก็แทบจะเต้นผางด้วยความตกใจ

"ห้องนี้เพิ่งว่างได้ไม่กี่วัน จะจัดสรรเร็วขนาดนี้ได้ยังไง!"

"แล้วจงเว่ยตงก็อยู่ตัวคนเดียว แถมมีห้องอยู่แล้วห้องหนึ่ง สำนักงานเขตจะยกบ้านหลังนี้ให้เขาได้ยังไงกัน!"

【ติ๊ง! ความตื่นตระหนกจากเจี่ยจางซื่อ แต้มอารมณ์ +15!】