บทที่ 21 - ให้ไปตกปลา แต่ดันไปตกจระเข้!

บทที่ 21 - ให้ไปตกปลา แต่ดันไปตกจระเข้!

จ้าวพีดีทำหน้าหมดคำจะพูด เขาอยากจะแอบกระซิบผ่านหูฟังบอกให้ลู่ชิงอวี่เลือกไปทำเค้กอบ แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะนี่เป็นการไลฟ์สดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง และที่สำคัญที่สุดคือลู่ชิงอวี่แม่งไม่ได้ใส่หูฟังมาด้วยซ้ำ

ด้วยเหตุนี้แขกรับเชิญทั้งแปดคนจึงแบ่งออกเป็นสองทีม อีกเจ็ดคนนั่งรถไปร้านเบเกอรี่ ส่วนลู่ชิงอวี่ไปตกปลาอยู่คนเดียว

ครั้งนี้ลู่ชิงอวี่ยอมจ่ายค่ารถสิบหยวนแต่โดยดี จ้าวพีดีเลือกตามติดทีมแขกรับเชิญอีกเจ็ดคน เขาไม่อยากตามลู่ชิงอวี่อีกแล้ว เหนื่อยใจเปล่าๆ

ทว่าตากล้องก็ยังคงเป็นพี่ตากล้องคนเดิมจากเมื่อวาน

ลู่ชิงอวี่ขึ้นรถแล้วชูกำปั้นชนกับหน้าเลนส์กล้อง

"ลูกพี่ ร่วมงานกันให้สนุกนะ"

พี่ตากล้องหลับตาลงเงียบๆ ขอแค่คุณชายไม่วิ่งหนีก็พอแล้ว ต่อให้เขาจะถึกทนแค่ไหนก็รับมือกับความป่วนของลู่ชิงอวี่ไม่ไหวหรอก

ฝั่งแขกรับเชิญเจ็ดคนที่ไปถึงร้านเบเกอรี่ก็เริ่มทำกิจกรรม ไป๋ถิงซินมีเป้าหมายชัดเจน เธอยังคงวนเวียนอยู่ระหว่างเหยาอีอีกับลวี่ชิง แม้จะแบ่งกลุ่มกันแล้ว แต่ทุกคนก็เอาอกเอาใจคนที่ตัวเองชอบ ดังนั้นถ้าไม่บอกก็คงดูไม่ออกเลยว่าใครอยู่กลุ่มเดียวกับใคร

ทางด้านลู่ชิงอวี่ก็มาถึงบ่อตกปลาแล้ว

บ่อตกปลามีขนาดใหญ่มาก แบ่งออกเป็นหลายโซนและมีปลาหลากหลายสายพันธุ์ โดยทั่วไปคนมักจะไปตกปลากันที่บ่อหมายเลขสาม ในนั้นมีทั้งปลาคาร์ป ปลาเฉา ปลากะพง และอื่นๆ อีกมากมาย ถือว่าอุดมสมบูรณ์มาก

คนดูแลสถานที่คือพี่สาวคนหนึ่ง ทางรายการได้จัดเตรียมทีมงานมาคอยต้อนรับร่วมกับเธอ

พี่สาวเริ่มแนะนำสถานที่ให้ลู่ชิงอวี่ฟัง

"ค่าสถานที่สามชั่วโมงสองร้อยหยวน ภายในเวลาที่กำหนดตกปลาอะไรได้ก็เอากลับไปได้เลย อุปกรณ์จะเตรียมมาเองหรือจะเช่าของที่นี่ก็ได้ ค่าเช่าหนึ่งร้อยหยวน"

คอมเมนต์ในไลฟ์สด

"โห ฉันนึกว่ามาถึงแล้วจะตกปลาได้เลย ทำไมถึงมีค่าสถานที่กับค่าเช่าด้วยล่ะ"

"ตกปลาได้ชั่งละยี่สิบหยวน แต่แค่ค่าเข้าก็ปาไปสามร้อยหยวนแล้ว กิจกรรมนี้แอบหลอกลวงผู้บริโภคอยู่นะ"

"ในฐานะคนชอบตกปลาขอพูดหน่อย สามชั่วโมงตกให้ได้สิบห้าชั่งนี่สบายมาก"

ลู่ชิงอวี่ยืนลูบคางครุ่นคิดอยู่กับที่ ทีมงานสบโอกาสจึงพูดขึ้น

"ถ้ารู้สึกว่าไม่คุ้ม สามารถเปลี่ยนไปเลือกกิจกรรมอื่นได้นะครับ"

พอได้ยินประโยคนี้ลู่ชิงอวี่ก็เข้าใจทันที นี่กะจะบีบให้เขาไปทำเค้กอบสินะ น่าเสียดายที่พวกนั้นไม่รู้ว่าในร่างกายของลู่ชิงอวี่มีกระดูกทั้งหมดสองร้อยหกชิ้น แต่เป็นกระดูกจอมขบถไปแล้วสองร้อยห้าชิ้น

"พี่สาวครับ ผมไม่เช่าอุปกรณ์ตกปลานะ แต่ขอเชือกเส้นนี้ยืมใช้หน่อยได้ไหม"

ลู่ชิงอวี่ชี้ไปที่เชือกป่านซึ่งแขวนอยู่ในศาลา พี่สาวมองตามด้วยความงุนงง มาบ่อตกปลาแต่ไม่เอาเบ็ดตกปลา ดันมาเอาเชือกป่านเนี่ยนะ ของพรรค์นี้มันเอาไปทำอะไรได้

ทว่าพี่สาวก็เป็นคนใจกว้าง

"ได้สิ ใช้เสร็จแล้วก็อย่าลืมเอามาคืนล่ะ"

ตอนนี้ลู่ชิงอวี่ไม่มีเงินติดตัวเลยสักแดงเดียว ทีมงานจึงควักสัญญายืมเงินสองร้อยหยวนออกมาอย่างรู้หน้าที่ ครั้งนี้พวกเขารู้ดีว่าไม่ควรขูดรีดให้ลู่ชิงอวี่ยืมหนึ่งคืนสิบหรืออะไรทำนองนั้นอีก จึงเป็นแค่สัญญายืมเงินสองร้อยหยวนธรรมดา

ก่อนจะเซ็น ลู่ชิงอวี่ได้ถามทีมงานด้วยสีหน้าจริงจัง

"ถ้าผมเซ็นใบนี้ พวกคุณก็จะเป็นคนจ่ายค่าสถานที่ให้ใช่ไหม ผมไม่ต้องจ่ายอะไรเพิ่มแล้วนะ แล้วไม่ว่าจะตกปลาอะไรได้ก็เป็นของผมหมดใช่หรือเปล่า"

ทีมงานตอบกลับอย่างระแวดระวัง

"แน่นอนครับ แต่ไม่ว่าจะเป็นปลาอะไรก็ต้องขายให้เราในราคาชั่งละยี่สิบหยวนเท่านั้นนะครับ"

ทีมงานกลัวว่าถ้าลู่ชิงอวี่ตกปลาหายากได้แล้วจะเอาไปขายให้นักท่องเที่ยวคนอื่นเพื่อทำกำไร

"ตกลง"

จากนั้นลู่ชิงอวี่ก็ถือเชือกป่านเดินตรงไปยังบ่อปลาโดยมีตากล้องเดินตามหลัง

ทั้งสองคนเดินตามกันไป ทว่าเดินไปได้สักพักตากล้องก็เริ่มรู้สึกใจคอไม่ดี

เอ๊ะ ไม่ถูกสิ บ่อหมายเลขสามอยู่ทางซ้าย ลู่ชิงอวี่จะเดินไปทางขวาทำไม เขาคิดจะทำอะไรกันแน่

พี่ตากล้องพูดไม่ได้และเตือนไม่ได้เช่นกัน เพราะระหว่างการถ่ายทำห้ามมีพฤติกรรมใดๆ ที่เป็นการรบกวนแขกรับเชิญ

วินาทีต่อมาเขาก็เดินตามลู่ชิงอวี่ขึ้นบันไดไปสองขั้น

เชี่ย จระเข้

ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าวถึงยี่สิบห้าองศา พี่ตากล้องกลับเหงื่อแตกพลั่ก

ลู่ชิงอวี่แม่งเดินมาที่บ่อเลี้ยงจระเข้

บ่อตกปลาแห่งนี้มีการเพาะเลี้ยงจระเข้เชิงพาณิชย์ไว้จำนวนหนึ่งสำหรับขายเป็นอาหาร ในบ่อมีประมาณยี่สิบกว่าตัว จระเข้โตเต็มวัยจะมีความยาวประมาณสี่เมตร น้ำหนักอาจสูงถึงห้าร้อยถึงหกร้อยชั่ง

แม้จระเข้ที่นี่จะยังไม่ตัวใหญ่ขนาดนั้นเพราะเพิ่งอยู่ในช่วงวัยรุ่น แต่ก็มีความยาวเกือบสองเมตร ตัวที่เล็กที่สุดก็ต้องมีน้ำหนักไม่ต่ำกว่าร้อยชั่ง

บริเวณบ่อเลี้ยงนี้ถูกล้อมด้วยตาข่ายเหล็ก จระเข้ถูกขังอยู่ในบ่อลึกหนึ่งเมตรครึ่ง ภายในบ่อมีเนินตื้นๆ ให้จระเข้ได้พักผ่อน จระเข้ยี่สิบกว่าตัวนอนเบียดเสียดกันยั้วเยี้ยจนตากล้องเห็นแล้วขนหัวลุก

ยังไม่ทันที่ตากล้องจะปรับตัวให้ชินกับสภาพแวดล้อมตรงหน้า เขาก็เห็นลู่ชิงอวี่ตวัดมือผูกเงื่อนแบบพิเศษบนเชือกอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเผื่อพื้นที่ให้เป็นบ่วงวงกลม

ลู่ชิงอวี่เหวี่ยงบ่วงเชือกในมือกลางอากาศสองสามรอบเพื่อสร้างแรงเหวี่ยง จากนั้นก็ก้าวเท้าไปข้างหน้า

"ไปเลย"

ฟุ่บ บ่วงเชือกถูกเหวี่ยงลงไปในบ่อจระเข้อย่างแม่นยำ

จระเข้ตัวหนึ่งนึกว่าคนเลี้ยงโยนปลาลงมาให้ สัญชาตญาณจึงสั่งให้มันชูคอขึ้นรับ แต่ในวินาทีต่อมามันก็รู้ตัวว่าซวยแล้ว ปากของมันถูกบ่วงรัดไว้แน่น เชือกถูกกระตุกจนตึงเปรี๊ยะในพริบตา

ตากล้องไม่รู้ว่าลู่ชิงอวี่ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน สองแขนออกแรงดึงเต็มที่

เชี่ย จระเข้โดนเขาลากขึ้นมาจริงๆ ด้วย

จระเข้ถูกลากขึ้นฝั่งอย่างไม่เต็มใจ พอมันตั้งท่าจะขัดขืน ลู่ชิงอวี่ก็กระโจนขึ้นไปคร่อมบนหลังมัน จัดการดึงเชือกมัดขาทั้งสี่และหางของจระเข้รวบเข้าด้วยกัน ใช้เวลาเบ็ดเสร็จไม่ถึงสองนาที จระเข้น้ำหนักสองร้อยชั่งก็ถูกมัดเป็นโบว์สวยงาม นอนนิ่งสงบอยู่บนฝั่ง ขยับตัวหนีไม่ได้แม้แต่นิดเดียว

ตอนนี้หน้าจอไลฟ์สดเต็มไปด้วยคอมเมนต์ที่พิมพ์ว่าเชี่ย

รายการเส้นทางรักตอนนี้มีช่องไลฟ์สดสองช่อง และในเวลานี้ช่องไลฟ์ของลู่ชิงอวี่ก็มียอดผู้ชมพุ่งกระฉูดทิ้งห่างช่องของแขกรับเชิญอีกเจ็ดคนแบบไม่เห็นฝุ่น

แม้จ้าวพีดีจะอยู่อีกสถานที่หนึ่ง แต่ตอนที่เขาเห็นภาพในไลฟ์สดผ่านหน้าจอหลังบ้าน เขาก็อดไม่ได้ที่จะสบถคำว่าเชี่ยออกมาเช่นกัน

เหงื่อเย็นเยียบผุดซึมเต็มแผ่นหลัง ลูกพี่ นั่นมันจระเข้นะโว้ย รายการของเราไม่ได้ซื้อประกันให้ศิลปินนะ

เดี๋ยวก่อน ลู่ชิงอวี่เป็นเด็กเปรตกลับชาติมาเกิดหรือไง เขาไม่รู้จักคำว่ากลัวเลยใช่ไหม

ให้ไปตกปลา แต่ดันตกจระเข้ขึ้นมาเนี่ยนะ

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น ลู่ชิงอวี่ก็ปัดมือไปมาแล้วหันไปพูดกับพี่ชายคนดูแลบ่อตกปลาที่รีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

"พี่ชาย ช่วยชั่งให้หน่อยครับว่าเจ้านี่หนักกี่ชั่ง"

พี่ชายถึงกับชะงัก

"หา"

พอตั้งสติได้ คนดูแลบ่อก็รีบพูดขึ้น

"จระเข้ราคาไม่เหมือนปลาทั่วไปนะ แบบนี้พวกคุณต้องจ่ายเงินเพิ่ม"

ทีมงานมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะหันไปมองลู่ชิงอวี่

ลู่ชิงอวี่แหงนหน้ามองฟ้า มองฉันทำไม ก่อนตกปลาก็ตกลงกันแล้วไงว่าตกปลาอะไรก็ได้ จ่ายค่าสถานที่แล้วไม่ต้องจ่ายอะไรเพิ่มอีก ค่าใช้จ่ายทั้งหมดทีมงานรายการจะเป็นคนรับผิดชอบเอง

คอมเมนต์ในไลฟ์สด

"พรวด ขำจะตายอยู่แล้ว จระเข้ตัวนั้นป่านนี้คงยังงงอยู่ว่าตัวเองนอนอาบแดดอยู่ดีๆ ทำไมจู่ๆ ถึงโดนจับตัวมาได้"

"สกิลการมัดปลาของน้องชายเจ๋งสุดยอดไปเลย"

"เขาให้ไปตกปลา ไม่ได้ให้ไปตกจระเข้โว้ย ขำจนท้องแข็งหมดแล้ว"

"ทีมงานรายการต้องเลือดตกยางออกอีกแล้ว จระเข้ตัวนี้อย่างต่ำก็สองร้อยชั่ง ชั่งละยี่สิบ คิดคำนวณดูแล้ว วันนี้น้องชายทำรายได้สี่พันหยวน วันหลังก็นอนตีพุงสบายๆ ได้เลย"

"โบว์บนตัวจระเข้ทำเอาฉันหลุดขำออกมาอย่างบอกไม่ถูก"

"จระเข้ แกมีมารยาทบ้างไหม"

[จบแล้ว]