บทที่ 190 - สามตู้แห่งวัดมังกรฟ้าสิ้นชีพ พายุโหมกระหน่ำ

บทที่ 190 - สามตู้แห่งวัดมังกรฟ้าสิ้นชีพ พายุโหมกระหน่ำ

◉◉◉◉◉

"ท่านอาจารย์"

เวลานี้คงซิ่งที่ถูกผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงและยายเฒ่าหลงรุมโจมตีเห็นผู้เป็นอาจารย์ล้มลง

จึงแผดเสียงคำรามต่ำหมายจะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการกดข่มของทั้งสองคน

แล้วพุ่งตรงมาทางที่เสวียนเจินอยู่

ทว่าการเคลื่อนไหวนี้กลับเผยให้เห็นช่องโหว่ ผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงจึงใช้ฝ่ามือที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าซัดเข้าใส่ร่างของคงซิ่งจนคงซิ่งกระอักเลือดออกมาคำโต

จังหวะนั้นไม้เท้าในมือของยายเฒ่าหลงก็พุ่งทะยานราวกับอสรพิษแทงตรงเข้าที่ลำคอของคงซิ่ง

หลวงจีนคงซิ่งเบี่ยงตัวหลบ

แม้จะหลบพ้นจุดตายที่ลำคอได้แต่เขากลับคาดไม่ถึงว่ายายเฒ่าหลงจะพลิกฝ่ามือ ทำให้ไม้เท้าหมุนคว้างเปลี่ยนทิศทางพุ่งเข้าหาตำแหน่งหัวใจของเขาแทน

ฉึก

ไม้เท้าทะลวงผ่านปราณคุ้มกันแทงทะลุเข้าไปในร่างของอีกฝ่าย

ปัง

เวลานั้นผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงก็ฟาดฝ่ามือลงบนศีรษะของหลวงจีนคงซิ่ง

ศีรษะของเขาแตกกระจายราวกับแตงโมที่ถูกทุบ

สถานการณ์พลิกผันในชั่วพริบตา

"มาช่วยข้ารุมฆ่าไอ้หัวโล้นสามคนนี้"

จอมเทพเก้าอเวจีตวาดเสียงกร้าว

ในขณะที่พูด

ในฝ่ามือของเขาก็ปรากฏปราณสีดำสายหนึ่ง ปราณสายนี้กลายสภาพเป็นอสรพิษสีดำสามตัวที่เผยเขี้ยวพิษอันน่าสยดสยองพุ่งเข้าถาโถมใส่ทั้งสามคน

ร่างของผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงและยายเฒ่าหลงก็พุ่งทะยานตามเข้ามาติดๆ

ผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงมีสีหน้าเหี้ยมเกรียม เขาลงมือลอบโจมตีเข้าที่ด้านหลังของหลวงจีนตู้เจี๋ยซึ่งเป็นหนึ่งในสามตู้แห่งวัดมังกรฟ้า

ฝ่ามือระเบิดปราณออกมาปะทะกับอากาศจนเกิดเสียงระเบิดดังก้อง

เพียงแค่ลงมือก็ดุดันอำมหิตถึงขีดสุด

โอกาสที่จะได้รุมสังหารยอดฝีมือขั้นเทวานั้นไม่เคยมีมาก่อน

ตู้ม

ทว่าเมื่อปราณของเขาสัมผัสกับแผ่นหลังของหลวงจีนตู้เจี๋ยกลับถูกปราณอีกสายหนึ่งสกัดกั้นเอาไว้ พลังสองสายปะทะกันก่อให้เกิดพายุหมุนกวาดต้อนไปรอบทิศทาง

คลื่นพลังนี้กระแทกให้ผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงต้องถอยร่นไปหลายก้าว

ผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงตั้งสติ รูม่านตาหดเกร็ง ฝ่ามือที่ใช้โจมตียังคงรู้สึกเจ็บแปลบจากการปะทะ

"ปราณบนร่างของพวกเขาทั้งสามเชื่อมโยงถึงกัน หนึ่งคนก็เท่ากับสามคน ต้องรอให้ท่านจอมเทพหาช่องโหว่ให้ได้ก่อนพวกเราถึงจะลงมือได้"

ยายเฒ่าหลงที่ตามมาติดๆ เอ่ยขึ้น

ผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงมีสายตาเคร่งเครียด

เขามองไปยังสามตู้แห่งวัดมังกรฟ้าที่ยืนประสานค่ายกลกันอยู่

เวลานี้อสรพิษสีดำในฝ่ามือของจอมเทพเก้าอเวจีกลายร่างเป็นงูเหลือมยักษ์ ปราณอันเกรี้ยวกราดกดข่มทั้งสามคนเอาไว้ นี่เขากำลังประลองกำลังภายในกับทั้งสามคนอยู่

คนทั้งสามของวัดมังกรฟ้าในเวลานี้ทำได้เพียงปะทะกับจอมเทพเก้าอเวจีซึ่งๆ หน้าเท่านั้น

พลังภายในร่างถูกปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น

ยายเฒ่าหลงที่ถือไม้เท้าอยู่มองเห็นโอกาส แววตาของนางปรากฏประกายอำมหิตวาบผ่าน ไม้เท้าในมือระเบิดปราณอันมหาศาลออกมา

ที่ปลายไม้เท้าปะทุปราณสีดำสายหนึ่งออกมา ปราณสายนี้แหลมคมยิ่งนักราวกับปราณกระบี่ก็ไม่ปาน

"เคล็ดกระบี่สวรรค์สังหาร"

ผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงที่อยู่ข้างกายนางสัมผัสได้ถึงปราณกระบี่สายนี้ก็สีหน้าเปลี่ยนและเอ่ยขึ้น

"เคล็ดกระบี่สวรรค์สังหารเป็นวิชาไม้ตายของสตรีสวรรค์สังหารซึ่งเป็นหนึ่งในสตรีศักดิ์สิทธิ์รุ่นก่อนของนิกายหานเยว่"

"ไม่คิดเลยว่าหญิงชราผู้นี้จะเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์รุ่นก่อนของนิกายหานเยว่ น่าตกใจจริงๆ"

เฮ่อเหลียนเสี่ยวเหยาที่หลบซ่อนตัวอยู่เอ่ยขึ้น

ฟุ่บ

สิ้นเสียงของเฮ่อเหลียนเสี่ยวเหยา ปราณกระบี่สายนั้นก็แหวกอากาศพุ่งทะยานเข้าแทงด้านหลังของหลวงจีนตู้หนานอย่างรวดเร็ว

พริบตาที่ปราณกระบี่พาดผ่านราวกับจะฉีกกระชากอากาศให้ขาดสะบั้น

หลวงจีนตู้หนานซึ่งเป็นหนึ่งในสามตู้แห่งวัดมังกรฟ้ามีสีหน้าเปลี่ยนไป

เบื้องหลังของเขาปรากฏปราณอันมหาศาลสายหนึ่งหมายจะสกัดกั้นการโจมตีนี้

เคร้ง

ปราณกระบี่อันหนาวเหน็บถูกต้านทานเอาไว้ได้

ทว่าการโจมตีนี้กลับทำให้การผสานพลังของพวกตู้เอ้อทั้งสามคนเกิดความสั่นคลอนขึ้นมาเล็กน้อย

ปราณแท้ราวกับเกิดการติดขัดไปชั่วขณะ

จังหวะนั้นเอง

จอมเทพเก้าอเวจีก็แค่นเสียงต่ำ ปราณภายในร่างพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง

ปัง

ร่างของทั้งสามคนถูกกระแทกจนปลิวกระเด็น

ตู้ม

จอมเทพเก้าอเวจีกระทืบเท้าลงบนพื้น ร่างของเขาพุ่งกระโจนออกไปราวกับพยัคฆ์ร้ายมุ่งตรงเข้าโจมตีหลวงจีนตู้เอ้อซึ่งเป็นหนึ่งในสามตู้แห่งวัดมังกรฟ้า

ประกายแสงสีดำมืดมิดระเบิดออกมาจากกลางฝ่ามือของเขา

คราวนี้ไม่ใช่อสรพิษแต่เป็นดวงตะวันสีดำดวงหนึ่ง

คลื่นพลังอันหนาวเหน็บและชวนให้ใจสั่นสะท้านปะทุออกมาจากฝ่ามือของเขา

ปัง

หมัดสีดำอันเข้มข้นราวกับดวงตะวันสีดำกระแทกเข้าที่หน้าอกของตู้เอ้อ

ร่างของตู้เอ้อยังไม่ทันตั้งหลักก็ถูกจอมเทพเก้าอเวจีซัดเข้าอย่างจังจนกระอักเลือดออกมาคำโตทันที

เขากำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่างแต่จอมเทพเก้าอเวจีก็พลิกฝ่ามือคว้าหมับเข้าที่หน้าอกของเขา แรงดูดกลืนอันบ้าคลั่งปะทุออกมาจากฝ่ามือนั้น

ปราณและเลือดบริสุทธิ์ในร่างถูกดูดกลืนหลุดลอยออกจากร่างตามแรงดูดนั้นไปในชั่วพริบตา

"ศิษย์พี่"

เมื่อเห็นเช่นนั้นตู้เจี๋ยและตู้หนานก็แผดเสียงคำรามต่ำพุ่งตัวเข้าหาจอมเทพเก้าอเวจีทันที

จอมเทพเก้าอเวจีคว้าตัวตู้เอ้อแล้วโยนไปทางคนทั้งสอง

ทั้งสองคนจึงต้องรับร่างที่ถูกโยนมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่เวลานั้นเอง จอมเทพเก้าอเวจีกลับกลายเป็นแสงสีเลือดปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของร่างนั้น เขาพุ่งทะลวงผ่านร่างไปและเปลี่ยนฝ่ามือเป็นกรงเล็บตะปบเข้าที่หน้าอกของหลวงจีนตู้หนาน

จากนั้นก็ออกแรงกรีดเป็นรอยแผลสีเลือดลงบนหน้าอกของอีกฝ่ายโดยตรง

กลิ่นเหม็นสุดจะทนโชยออกมาจากรอยแผลนั้น

วิชาที่จอมเทพเก้าอเวจีฝึกปรือคือวิชาพิษซึ่งดุดันไร้เทียมทาน มันเริ่มกัดกร่อนร่างกายของอีกฝ่ายในพริบตา

อ๊าก

หลวงจีนตู้หนานกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

ในเสี้ยววินาทีนี้ผู้ที่มีพลังต่อสู้สมบูรณ์พร้อมก็เหลือเพียงหลวงจีนตู้เจี๋ยเท่านั้น

หลวงจีนตู้เจี๋ยแผดเสียงคำราม แส้ในมือพลิกแพลงดุจเทพยดาพุ่งทะยานแทงเข้าที่ลำคอของจอมเทพเก้าอเวจี

ทว่ากลับถูกจอมเทพเก้าอเวจีคว้าเอาไว้ได้

จากนั้นปราณขุมหนึ่งก็แผ่ซ่านออกมาจากมือของเขากระแทกแส้ของหลวงจีนตู้เจี๋ยจนแหลกละเอียด

หากประมือกันตรงๆ หลวงจีนตู้เจี๋ยย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจอมเทพเก้าอเวจี

ร่างของจอมเทพเก้าอเวจีกะพริบวูบไปปรากฏอยู่เบื้องหน้าอีกฝ่าย

เขาประทับฝ่ามือลงบนหน้าอกของอีกฝ่าย พลังอันบ้าคลั่งพรั่งพรูออกมาดั่งสายน้ำทะลัก หลวงจีนตู้เจี๋ยถูกฝ่ามือนี้กระแทกจนเส้นชีพจรหัวใจขาดสะบั้นโดยตรง

สังหารอีกฝ่ายได้ในกระบวนท่าเดียว

จากนั้นเขาก็หมุนตัวกลับไปสังหารอีกสองคนที่บาดเจ็บอยู่ในพริบตาเช่นกัน

ชั่วขณะนั้น

คนของวัดมังกรฟ้าที่เดินทางมาทั้งหมดล้วนถูกสังหารจนสิ้น

เวลานี้ซ่างกวนจินหงรักษาอาการบาดเจ็บได้บ้างแล้วจึงลุกขึ้นยืน

จอมเทพเก้าอเวจีปรายตามองซ่างกวนจินหงแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร เขาหมุนตัวและพาทุกคนจากไป

ผู้ศักดิ์สิทธิ์เฟยหลงและยายเฒ่าหลงรีบตามไปติดๆ

ซ่างกวนจินหงมองตามแผ่นหลังของจอมเทพเก้าอเวจีที่จากไปก่อนจะเดินมาหาพวกของเฮ่อเหลียนเสี่ยวเหยา

"คราวนี้ต้องขอบคุณซ่างกวนจินหงมาก หากไม่ได้ผู้อาวุโสซ่างกวนคราวนี้เกรงว่านอกจากจะทำภารกิจไม่สำเร็จแล้วยังต้องสูญเสียอย่างหนักแน่"

"ส่วนค่าตอบแทนที่ตกลงกันไว้ หลังจากกลับไปแล้วข้าจะให้คนส่งไปที่หอพิรุณทองทันที"

เฮ่อเหลียนเสี่ยวเหยากล่าว

"ไม่ต้องส่งไปที่หอพิรุณทองหรอก ให้ส่งไปที่คฤหาสน์แห่งหนึ่งนอกเมือง นี่คือที่อยู่"

ไป๋โฉวเฟยเอ่ยขึ้น

แม้ว่าซ่างกวนจินหงจะลงมือแล้ว แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีความจำเป็นต้องเปิดเผยให้คนของวัดมังกรฟ้าล่วงรู้

เฮ่อเหลียนเสี่ยวเหยาพยักหน้ารับ

ทั้งสามคนจึงรีบจากไป

เมื่อกลับมาถึงหอพิรุณทอง

ซ่างกวนจินหงก็เริ่มเก็บตัวเพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บทันที

ส่วนไป๋โฉวเฟยก็จัดการรวบรวมเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ส่งไปให้ซูเฉินที่กำลังรอฟังข่าวอยู่ที่สำนักขุนเขาสายน้ำอย่างลับๆ

ภายในสำนักขุนเขาสายน้ำ

ซูเฉินอ่านจดหมายข่าวที่ไป๋โฉวเฟยส่งมา

รูม่านตาหดเกร็งอย่างแรง

คราวนี้วัดมังกรฟ้าสูญเสียยอดฝีมือขั้นเทวาไปถึงสี่คนในคราวเดียวเลยหรือนี่

เกรงว่าพรุ่งนี้คงได้เกิดคลื่นพายุลูกใหญ่เป็นแน่

แน่นอนว่าการที่ซ่างกวนจินหงอาศัยหลวงจีนเสวียนเจินจนก้าวเข้าสู่ขั้นเทวาได้สำเร็จนั้นทำให้ซูเฉินลอบยินดีอยู่ในใจ

ทว่าเขาก็มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาเช่นกัน

เพราะยังไงเสียจอมเทพเก้าอเวจีก็เป็นถึงตัวตนระดับขั้นเทวาด่านเคราะห์ที่สามซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับกวนชี

แน่นอนว่าระหว่างจอมเทพเก้าอเวจีกับกวนชีใครจะเก่งกว่ากันนั้น

ซูเฉินก็ต้องคิดว่าเป็นกวนชีที่เก่งกว่าอย่างแน่นอน

ทว่าขุมกำลังของวัดมังกรฟ้าที่เผยออกมาในครั้งนี้ก็ทำให้ซูเฉินอดตกใจไม่ได้

เขาจึงอดไม่ได้ที่จะมองดูบัตรสุ่มรางวัลที่ตัวเองมีอยู่ตอนนี้ บัตรสุ่มรางวัลระดับสีส้มสองใบ บัตรสุ่มรางวัลระดับสีฟ้าหนึ่งใบ บัตรสุ่มรางวัลระดับสีขาวสามใบ

เขาอยากจะลองดูว่าทางฝั่งของตนจะมีตัวตนระดับยอดฝีมือปรากฏตัวขึ้นมาอีกหรือไม่

[จบแล้ว]