บทที่ 26 - เรื่องวุ่นวายในบาร์
บทที่ 26 - เรื่องวุ่นวายในบาร์
บทที่ 26 - เรื่องวุ่นวายในบาร์
"แขกคนอื่นมากันแล้ว พวกเธอทานกันไปก่อนนะฉันขอตัวไปยุ่งข้างนอกก่อน"
อาถังที่เน้นดื่มมากกว่าทานอาหารขอตัวออกจากห้องไปเมื่อได้ยินเสียงแขกกลุ่มใหม่
"ไอ้อ้วน ครั้งนี้ที่พี่นัดนายมาทานข้าวนอกจากจะมาหาแล้ว ยังมีเรื่องอยากให้นายช่วยหน่อย"
เมื่อบรรยากาศเริ่มผ่อนคลายฉินชวนก็เริ่มเข้าเรื่องกับเพื่อนรักของเขา
"พี่ชวนสั่งมาได้เลยครับ เรื่องของพี่ผมจัดการให้เต็มที่แน่นอน"
หยางปู้ฝานตบหน้าอกรับคำด้วยความมั่นใจ
"ก็ไม่มีอะไรมากหรอก พี่ตั้งใจจะสร้างบริษัทบันเทิงขึ้นมาสักแห่ง นายพอจะรู้ไหมว่าตอนนี้มีบริษัทไหนที่กำลังประกาศขายอยู่บ้าง พี่อยากจะซื้อต่อมาน่ะ"
"บริษัทบันเทิงเหรอครับ"
"บังเอิญจริง ๆ เลยพี่ชวน มีอยู่ที่หนึ่งครับ ก็คือบริษัทเทียนเซี่ยเอนเตอร์เทนเมนต์ของประธานหลินที่ไปล่วงเกินพี่สะใภ้นั่นแหละ ตอนนี้เขาโดนรวบตัวไปแล้วบริษัทก็กำลังถูกนำมาขายทอดตลาดอยู่พอดี ถ้าพี่สนใจผมจะจัดการประมูลมาให้เองครับ"
"ตกลง ถ้านายประมูลมาได้แล้วราคาเท่าไหร่ก็บอกพี่นะ เดี๋ยวพี่จะโอนเงินคืนให้นายเอง"
ฉินชวนตอบรับข้อเสนอด้วยความพอใจ
เมื่อคุยธุระเสร็จและอำลาอาถังเรียบร้อยแล้ว หยางปู้ฝานก็ออกปากชวนทั้งคู่ไปเที่ยวบาร์ของเขาที่เพิ่งจะเปิดตัววันนี้
ฉินชวนไม่ได้สนใจบรรยากาศแบบนั้นนักแต่เขาก็หันไปถามความเห็นจากมู่จิ่นเหยียนก่อน
"เสี่ยวฝาน ไปกันเถอะครับ"
มู่จิ่นเหยียนไม่อยากให้เสียบรรยากาศจึงตอบตกลง ฉินชวนจึงพยักหน้าให้เพื่อนรักพาไปที่นั่น
บาร์แห่งนี้มีชื่อว่า เทียนช่างเหรินเจียน หรือ สวรรค์บนดิน
"พี่คะ ฉันขอชวนเพื่อนมาเล่นด้วยกันที่นี่ได้ไหมคะ"
เมื่อถึงบาร์หญิงสาวที่มากับหยางปู้ฝานก็เอ่ยถามเสียงเบา
"ได้สิ ชวนมาเยอะ ๆ จะได้คึกคักหน่อย"
หยางปู้ฝานตอบตกลงพลางส่งยิ้มให้ อีกฝ่ายจึงรีบกดโทรศัพท์นัดแนะเพื่อนฝูงให้ตามมาสมทบที่บาร์ทันที
"พี่ชวน พี่สะใภ้ เชิญด้านในเลยครับ"
พนักงานในบาร์จำเจ้าของร้านได้ทันทีและรีบนำทั้งสามคนไปยังโต๊ะที่ตั้งอยู่จุดศูนย์กลางของร้าน
"พี่ชวน บาร์ของผมเป็นยังไงบ้างครับพอใช้ได้ไหม"
"อืม บรรยากาศดีทีเดียว เชื่อว่าคงทำกำไรได้ไม่น้อยเลยละ"
ฉินชวนกล่าวชมไปตามความจริง
ไม่นานนักกลุ่มเพื่อนของหญิงสาวที่มากับหยางปู้ฝานกว่าสิบคนก็มาถึงร้าน ซึ่งหยางปู้ฝานก็ไม่ได้รังเกียจแถมยังสั่งเครื่องดื่มมาเลี้ยงเพิ่มอีกเพียบ
ฉินชวนนั่งมองชายหญิงที่กำลังเต้นรำอย่างสนุกสนานอยู่เงียบ ๆ
"พี่ชวน ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"
"ให้พี่ไปเป็นเพื่อนไหมครับ"
"ไม่ต้องหรอกค่ะ"
มู่จิ่นเหยียนยิ้มหวานก่อนจะเดินไปทางห้องน้ำเพียงลำพัง
ผ่านไปห้านาทีเธอก็ยังไม่กลับมา ทำให้ฉินชวนเริ่มขมวดคิ้วด้วยความกังวล
"พี่ชวน จะกลับแล้วเหรอครับ"
หยางปู้ฝานรีบลุกขึ้นถามเมื่อเห็นฉินชวนยืนขึ้น
"เปล่าหรอก พี่สะใภ้นายยังไม่กลับมาน่ะ เดี๋ยวพี่เดินไปดูหน่อย"
"ได้ครับพี่"
ฉินชวนเดินไปที่บริเวณหน้าห้องน้ำและพบว่ามีชายหนุ่มขี้เมากลุ่มหนึ่งกำลังยืนล้อมมู่จิ่นเหยียนอยู่พร้อมกับพูดจาลวนลามเธอ
"แม่สาวน้อย มาเที่ยวคนเดียวเหรอจ๊ะ ไปสนุกกับพวกพี่หน่อยไหม"
"ปล่อยฉันนะ ฉันมีแฟนแล้ว ถ้าพวกคุณยังไม่หยุดฉันจะแจ้งตำรวจจริง ๆ ด้วย"
"พวกแกอยากตายนักใช่ไหม"
ฉินชวนคำรามออกมาด้วยความโกรธจัด เขาพุ่งเข้าไปซัดพวกขี้เมาเหล่านั้นจนหมอบลงกับพื้นอย่างรวดเร็วโดยไม่มีการพูดพร่ำทำเพลง
"จิ่นเหยียน คุณเป็นอะไรไหมครับ"
"พี่ชวน"
มู่จิ่นเหยียนโผเข้ากอดฉินชวนพร้อมกับร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัว
"ไม่เป็นไรแล้วนะ เรากลับบ้านกันเถอะ"
ฉินชวนปลอบโยนเธอและตั้งใจจะพาเธอออกจากบาร์ทันที
"บ้าเอ๊ย"
ชายหนุ่มอีกคนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำเห็นเพื่อนของตัวเองถูกซัดหมอบก็รีบวิ่งกลับเข้าไปรายงานหัวหน้ากลุ่มของพวกเขา
"คุณชายเจ้า คนของเราโดนเล่นงานแล้วครับ"
"อะไรนะ ใครมันกล้าไม่ไว้หน้าฉันแบบนี้"
คุณชายเจ้าหรือเจ้าเลี่ยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เขาจึงสั่งให้ลูกน้องทั้งหมดตามเขาออกไปจัดการเรื่องนี้
"คุณชายเจ้า ก็คือชายหญิงคู่นั้นครับ"
ลูกน้องชี้ไปยังฉินชวนที่กำลังพามู่จิ่นเหยียนเดินออกจากร้าน
"ทำไมหน้าคุ้น ๆ จังนะ"
เจ้าเลี่ยมองแผ่นหลังของฉินชวนแล้วรู้สึกใจคอไม่ดี แต่เพราะความมึนเมาและแสงไฟที่สลัวทำให้เขานึกไม่ออกว่าเป็นใคร
"คุณชายเจ้า พวกเขาจะหนีไปแล้วครับ จะเอายังไงดี"
"เหอะ ตีคนของฉันแล้วคิดจะหนีงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ สั่งให้ปิดเพลงแล้วเปิดไฟเดี๋ยวนี้ ใครทำให้ฉันไม่พอใจมันก็ไม่ต้องทำมาหากินกันแล้ว"
ปัง
เสียงเพลงดับวูบลงพร้อมกับแสงไฟที่สว่างจ้าไปทั่วทั้งบาร์ ทำให้แขกทุกคนในร้านต่างพากันงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
"เกิดอะไรขึ้นน่ะ"
หยางปู้ฝานขมวดคิ้วถามพนักงาน
"คุณชายหยาง ดูเหมือนคุณชายเจ้ารองจะมาหาเรื่องครับ"
พนักงานรายงานข้อมูลตามจริง
"มันอยากตายนักใช่ไหม"
ดวงตาของหยางปู้ฝานฉายแววเย็นเยียบเมื่อรู้ว่าเจ้าเลี่ยมาป่วนร้านใหม่ของเขาในวันเปิดตัว
[จบแล้ว]