บทที่ 24 - จุดเริ่มต้นของอาณาจักรบันเทิง

บทที่ 24 - จุดเริ่มต้นของอาณาจักรบันเทิง

"พี่ชวน พี่นี่สุดยอดไปเลยนะ บทกวีทั้งสามบทนั้นแค่บทเดียวก็เพียงพอที่จะสั่นสะเทือนวงการวรรณกรรมได้แล้วละ"

มู่จิ่นเหยียนเดินกระโดดโลดเต้นเข้ามาหาฉินชวนทันทีที่เขาปิดการไลฟ์ลงพร้อมกล่าวคำชมไม่ขาดปาก

"ก็แค่พอใช้ได้น่ะ"

ฉินชวนมองดูท่าทางน่าเอ็นดูของมู่จิ่นเหยียนแล้วก็อดไม่ได้ที่จะลูบหัวเธอด้วยความเอ็นดู

เหอเสี่ยวเหวินที่เห็นทั้งคู่แสดงความใกล้ชิดกันก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกป้อนอาหารสุนัขจนจุก

"แค็ก ๆ"

เหอเสี่ยวเหวินส่งเสียงไอเตือนสติ มู่จิ่นเหยียนจึงนึกขึ้นได้และหันไปถามฉินชวนตามที่ตกลงกับเพื่อนไว้

"พี่ชวน พี่รู้จักคนในหลงอินด้วยเหรอคะ"

"รู้จักสิ มีอะไรหรือเปล่า"

ฉินชวนตอบไปตามตรงโดยไม่ได้ปิดบังอะไร

"คือว่าเสี่ยวเหวินอยากจะย้ายค่ายมาไลฟ์ที่หลงอินบ้างน่ะค่ะ แต่สัญญาของเธอยังไม่หมดอายุและทางหลงอินก็ยังไม่ได้เชิญเธอมาด้วย เสี่ยวเหวินก็เลยอยากให้พี่ชวนช่วยถามให้หน่อยน่ะค่ะ"

มู่จิ่นเหยียนบอกเล่าความต้องการของเพื่อนรักให้ฉินชวนฟังอย่างตรงไปตรงมา

"เธออยากมาไลฟ์ที่หลงอินอย่างนั้นเหรอ"

ฉินชวนหันไปถามเหอเสี่ยวเหวินพร้อมรอยยิ้ม

"ใช่ค่ะพี่ชวน ด้วยทิศทางการเติบโตของหลงอินในตอนนี้มันต้องดีขึ้นเรื่อย ๆ แน่ ฉันเลยอยากจะอาศัยช่วงที่แพลตฟอร์มเพิ่งเปิดตัวเพื่อสร้างฐานแฟนคลับและชื่อเสียงให้มากขึ้นกว่าเดิมน่ะค่ะ"

เหอเสี่ยวเหวินบอกเหตุผลตามจริง เพราะในแพลตฟอร์มเดิมเธอมาถึงจุดอิ่มตัวแล้ว การย้ายมาที่นี่จึงเป็นโอกาสทองที่จะยกระดับตัวเองขึ้นไปอีกขั้น

"ตกลงครับ เดี๋ยวผมจะลองคุยให้ดูนะ"

ฉินชวนตอบตกลงง่าย ๆ เพราะเหอเสี่ยวเหวินก็ถือเป็นอินฟลูเอนเซอร์ที่มีชื่อเสียงและภาพลักษณ์ดี นิสัยโผงผางของเธอน่าจะเข้ากับหลงอินได้ไม่ยาก

"ขอบคุณมากนะคะพี่ชวน"

เหอเสี่ยวเหวินดีใจจนเนื้อเต้น

"เพื่อเป็นการขอบคุณ วันนี้ฉันจะขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงมื้อใหญ่พวกคุณเอง"

"ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ไม่เกรงใจแล้วนะ"

มู่จิ่นเหยียนหัวเราะอย่างมีความสุข

หลังจากทั้งสามคนเดินเล่นและทานมื้อค่ำที่แสนอร่อยเสร็จเรียบร้อย ฉินชวนและมู่จิ่นเหยียนก็เตรียมตัวเดินทางกลับเมืองหลวง โดยปล่อยให้เหอเสี่ยวเหวินพักอยู่ที่จือปั๋วต่อไปเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลในการทำคลิปวิดีโอสั้นตัวแรกบนหลงอิน

ในระหว่างการเดินทางกลับ มู่จิ่นเหยียนก็นั่งเงียบไปราวกับกำลังใช้ความคิดบางอย่าง

"จิ่นเหยียน เป็นอะไรไปเหรอ"

ฉินชวนถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นแฟนสาวดูซึมลงไป

"พี่ชวน ทั้งพี่และเสี่ยวเหวินต่างก็มีสิ่งที่ชอบทำกันหมดแล้ว แต่ฉันยังไม่รู้เลยว่าควรจะทำอะไรต่อไปดี ฉันรู้สึกสับสนน่ะค่ะ"

มู่จิ่นเหยียนระบายความอัดอั้นตันใจออกมา

"คุณชอบการแสดงไม่ใช่เหรอ แถมแฟนคลับมากมายก็ชื่นชมในฝีมือการแสดงของคุณด้วย คุณก็แค่ตั้งใจเป็นนักแสดงที่ดีก็พอแล้วนี่ครับ"

ฉินชวนให้กำลังใจเพื่อให้เธอมั่นใจในเส้นทางที่เลือก

"ฉันก็รักการแสดงนะคะพี่ชวน แต่ครั้งนี้ฉันไปทำเรื่องให้ประธานหลินไม่พอใจเข้า แม้พี่จะช่วยเคลียร์ปัญหาเรื่องที่เขาบังคับให้ฉันไปบริการลูกค้าได้แล้ว แต่เขาก็ต้องสั่งแบนฉันแน่นอน เส้นทางนักแสดงของฉันคงจะจบลงเพียงแค่นี้แหละค่ะ"

แม้เธอจะเพิ่งเริ่มเข้าวงการแต่ก็พอรู้เรื่องด้านมืดมาบ้าง การล่วงเกินผู้บริหารระดับสูงมักจะหมายถึงจุดจบในอาชีพนักแสดงเสมอ

"วางใจเถอะครับ คุณจะไม่โดนแบนแน่นอน และประธานหลินของคุณรวมถึงบริษัทของเขาก็กำลังถูกตรวจสอบและถูกสั่งปิดไปแล้ว สัญญาที่คุณทำไว้กับเทียนเซี่ยเอนเตอร์เทนเมนต์จึงถือเป็นโมฆะไปโดยปริยาย ตอนนี้คุณเป็นอิสระแล้วนะครับ"

"หา"

มู่จิ่นเหยียนมองฉินชวนด้วยความตกตะลึง เธอสงสัยว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือของเขาหรือเปล่า

"ไม่ใช่ฝีมือผมหรอกครับ เป็นเพราะประธานหลินทำตัวเองทั้งนั้น ผลกรรมเลยตามสนองน่ะ"

"เพราะฉะนั้นอย่าคิดมากเลยครับ ถ้าคุณชอบการแสดงก็ทำมันต่อไปให้ดีที่สุด หรือถ้าคุณไม่อยากไปสังกัดค่ายอื่น เราก็สร้างบริษัทบันเทิงของเราเองขึ้นมาเลยเป็นไง"

ฉินชวนยิ้มพร้อมเสนอทางเลือกใหม่ที่ทำให้มู่จิ่นเหยียนอ้าปากค้าง

"จะสร้างบริษัทบันเทิงของเราเองเลยเหรอคะ"

"พี่ชวน พูดจริงเหรอคะ"

"พี่ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้นเพื่อฉันก็ได้นะ ถ้าฉันอยากแสดงจริง ๆ ฉันไปสมัครที่ค่ายอื่นก็ได้ค่ะ"

มู่จิ่นเหยียนเกรงใจเพราะคิดว่าเขาทำทั้งหมดนี้เพื่อเธอคนเดียว

"จิ่นเหยียน ผมพูดจริงครับ"

"การสร้างบริษัทนี้ขึ้นมามีเหตุผลมาจากคุณส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งคือผมต้องการใช้บริษัทนี้เป็นสื่อกลางในการเผยแพร่วัฒนธรรมเพื่อให้คนทั้งโลกได้รู้ว่าวัฒนธรรมหัวเซี่ยของเราคือต้นตำรับที่แท้จริง"

ฉินชวนอธิบายเหตุผลให้ฟังพร้อมรอยยิ้มเพื่อให้เธอสบายใจขึ้น

มู่จิ่นเหยียนรู้สึกเขินอายที่เผลอคิดไปไกลแต่ก็รู้สึกอบอุ่นในใจอย่างบอกไม่ถูก

"ถ้าพี่ชวนสร้างบริษัทขึ้นมาจริง ๆ ฉันขอสมัครเป็นศิลปินคนแรกในสังกัดเลยนะคะ"

"แน่นอนอยู่แล้วครับ ถึงคุณไม่บอกผมก็จะบรรจุชื่อคุณเป็นศิลปินเบอร์หนึ่งของบริษัทผมอยู่แล้ว"

ทั้งคู่พูดคุยหยอกล้อกันไปตลอดทาง จนกระทั่งใกล้จะถึงเมืองหลวง มู่จิ่นเหยียนก็ถามคำถามที่ค้างคาใจออกมา

"พี่ชวน ตกลงพี่เป็นใครกันแน่คะ พี่ดูรวยมากจนฉันเริ่มกังวลว่าฉันจะไม่คู่ควรกับพี่น่ะค่ะ"

"ตัวตนของผม เดี๋ยวอีกหน่อยคุณก็จะได้รู้เองครับ"

"ส่วนเรื่องคู่ควรหรือไม่คู่ควร คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสินนะ ผมต่างหากที่เป็นคนตัดสิน"

"ผมเลือกคุณแล้ว และคุณคือภรรยาในอนาคตของผม"

คำพูดที่ดูเอาแต่ใจแต่แฝงไปด้วยความมั่นคงของฉินชวนทำให้มู่จิ่นเหยียนหน้าแดงซ่านไปถึงใบหู

"พี่ชวน พี่จะเผด็จการเกินไปแล้วนะ"

"แต่ฉันก็รักพี่มากนะคะ ถ้าวันไหนพี่รู้สึกว่าฉันไม่คู่ควรหรือเลิกรักฉันแล้ว พี่บอกฉันตรง ๆ ได้เลยนะ ฉันจะเดินออกไปจากชีวิตพี่เอง"

"ยัยเด็กบ้า คุณจะไปไม่คู่ควรกับผมได้ยังไง ในอนาคตคุณต้องเป็นถึงราชินีแห่งวงการบันเทิงแน่นอน และผมจะรักคุณไปตลอดชีวิต เพราะคุณคือภรรยาคนเดียวที่ผมยอมรับ"

ฉินชวนลูบหัวเธออย่างอ่อนโยนพร้อมคำมั่นสัญญาที่หนักแน่น

มู่จิ่นเหยียนยิ้มออกมาด้วยความหวานซึ้ง

เมื่อทั้งสองคนเดินทางกลับถึงเมืองหลวงและกลับเข้าสู่บ้านของฉินชวน ความรักที่สุกงอมก็นำพาไปสู่ค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนและลึกซึ้งภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา

[จบแล้ว]