บทที่ 38 - ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่

บทที่ 38 - ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่

★★★★★

การเดินลงจากเวทีไปอย่างสง่างามของเผยจิงกั๋วทำให้ผู้ชมทั้งหมดไม่สามารถนั่งติดเก้าอี้ได้อีกต่อไป

แม้ว่าฮายาชิกาเมะของหวังเทาจะแสดงให้เห็นถึงความสามารถอันทรงพลังมาก่อนหน้านี้แต่คู่ต่อสู้คือเผยจิงกั๋วเชียวนะ!

อัจฉริยะนักดาบที่ได้รับการยอมรับว่าจะต้องก้าวไปถึงระดับ S อย่างแน่นอน!

ทั่วทั้งหอประชุมเต็มไปด้วยเสียงอุทานด้วยความไม่อยากจะเชื่อและเสียงซุบซิบนินทาดังระงม

แม้แต่นักรบคลั่งระดับ A อย่างจี้เหว่ยก็ยังมีสีหน้าตกตะลึง!

เขารู้ดีที่สุดว่าดาบของเผยจิงกั๋วเมื่อครู่นั้นมีพลังเทียบเท่าระดับ A อย่างแท้จริง

ถึงยังไงฉายาดาบอันดับหนึ่งแห่งเมืองไห่เฉิงของเผยจิงกั๋วก็ไม่ได้ได้มาเพราะโชคช่วย

เขาจ้องมองฝุ่นควันที่ค่อยๆ จางลงบนลานประลองด้วยความตกใจและเบิกตากว้างพลางพูดว่า "เป็นไปได้ยังไงเนี่ย"

"นี่มันพลังโจมตีระดับ A เลยนะ!"

"ฮายาชิกาเมะตัวนั้นแค่กระดองถลอกนิดเดียวเองเหรอเนี่ย เป็นไปได้ยังไง"

ความรู้สึกที่เหมือนกับเวทมนตร์ในโลกแห่งความเป็นจริงทำให้เขารู้สึกว่ามันช่างไร้สาระสิ้นดี

เดิมทีเขาคิดว่าต่อให้ฮายาชิกาเมะสามารถรับการโจมตีนี้เอาไว้ได้ก็ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน

แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่ามันยังไม่ถูกเจาะเกราะเลยด้วยซ้ำ

แม้แต่หลิวอวิ๋นซวงที่มีพัดดิ้งอยู่แล้วในตอนนี้ก็ยังเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง!

"นี่คือพลังของโปเกมอนที่วิวัฒนาการแล้วงั้นเหรอ"

แต่เมื่อลองคิดดูอีกทีเธอก็นึกถึงความจริงอันน่าเศร้าขึ้นมาได้

พัดดิ้งของเธอหากไม่มีไอเทมวิวัฒนาการก็ไม่สามารถวิวัฒนาการได้!

สายตาที่เธอมองไปยังซูไป๋จึงแฝงไปด้วยความน้อยใจขึ้นมาทันที

ซูไป๋เกาหัวแก้เก้อ ระบบไม่ยอมเปิดให้ขายไอเทมแล้วเขาจะทำอะไรได้ล่ะ

"เอ่อ ความจริงพัดดิ้งก็ถือว่าเป็นร่างวิวัฒนาการแล้วนะ"

"เอาเป็นว่าถ้ามีไอเทมเข้ามาเมื่อไหร่ฉันจะรีบแจ้งให้เธอทราบเป็นคนแรกเลย"

ปัจจุบันนี้ หอประชุมได้สูญเสียความหมายเดิมของมันไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

จิตใจของทุกคนไม่ได้จดจ่ออยู่กับการสอบจัดอันดับอะไรนี่อีกต่อไปแล้ว

ผู้ชมทุกคนดูเหมือนจะใจลอยกันไปหมด

คนที่เคยพ่ายแพ้ให้กับโปเกมอนอย่างติงเย่ว์ยิ่งเอาแต่ชำเลืองมองฮายาชิกาเมะไม่หยุดหย่อน

การสอบจัดอันดับที่ควรจะดุเดือดกลับถูกผลงานอันน่าทึ่งของฮายาชิกาเมะป่วนจนวุ่นวายไปหมด

หวังเทาที่เป็นตัวต้นเรื่องกลับไม่มีใครกล้าขึ้นไปท้าประลองด้วยเลย

ก็แน่ล่ะขนาดดาบอันยอดเยี่ยมของเผยจิงกั๋วยังไม่สามารถเจาะทะลุพลังป้องกันของฮายาชิกาเมะได้เลย แล้วคนอื่นจะไปเอาความมั่นใจมาจากไหน

แม้โปเกมอนของหลิวอวิ๋นหลานและมู่หรงหนานจะไม่ได้แสดงผลงานที่น่าทึ่งเท่าฮายาชิกาเมะแต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนเข้าใจถึงความจริงข้อหนึ่งแล้ว

ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว!

พลังการต่อสู้ของโปเกมอนได้ส่งผลกระทบต่อระดับพลังของผู้ใช้พลังตื่นรู้อย่างมหาศาล!

แทนที่จะมาเสียเวลาสู้รบตบมือกันอยู่ที่นี่ สู้รีบไปหาซื้อโปเกมอนมาสักตัวยังจะดีซะกว่า!

ผู้คนบนอัฒจันทร์ต่างพากันกระซิบกระซาบและเริ่มสืบหาข้อมูลกันแล้วว่าร้านสัตว์เลี้ยงตระกูลซูนั้นมีที่มาที่ไปอย่างไร

ซึ่งในจำนวนนั้นก็มีครอบครัวที่มีอิทธิพลไม่น้อยรวมอยู่ด้วย!

ทางฝั่งกลุ่มเศรษฐี จางฉวินที่ครอบครองฟุคามารุหน้าตาน่าเกลียดแต่น่ารักก็ถูกห้อมล้อมไปด้วยผู้คนที่พากันยิงคำถามใส่ไม่หยุด

ตอนแรกพวกเขายังคิดว่าฟุคามารุก็เป็นแค่อสูรพันธสัญญาขนาดเล็กระดับต่ำเท่านั้น

แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว

นี่มันคือโปเกมอนกึ่งเทพเลยนะ!

จางฉวินได้สัมผัสกับความรู้สึกของการเป็นดวงดาวล้อมเดือนอย่างแท้จริง

ความจริงแล้วในยุคนี้คนที่ทำธุรกิจส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ใช้พลังตื่นรู้กันทั้งนั้น

ถึงยังไงผู้ใช้พลังตื่นรู้ก็มีข้อได้เปรียบมากกว่าคนธรรมดาหลายเท่า

ก่อนหน้านี้แม้จางฉวินจะมีฐานะร่ำรวยแต่ในแวดวงนี้เขากลับไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรมากนัก

แต่ตอนนี้เขากลับกลายเป็นศูนย์กลางของกลุ่มคนไปเสียแล้ว

ทุกคนต่างก็อยากจะยื่นมือมาสัมผัสผิวหนังอันหยาบกร้านของฟุคามารุกันทั้งนั้น

เขาและฟุคามารุได้กลายเป็นแกนนำของกลุ่มเล็กๆ กลุ่มนี้ไปแล้ว!

"ดูเหมือนว่าโฆษณาจะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่เลยนะ!"

ซูไป๋บิดขี้เกียจก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวกลับก่อนล่ะนะ"

"ฉันเดาได้เลยว่าช่วงไม่กี่วันต่อจากนี้ฉันคงจะยุ่งสุดๆ ไปเลยล่ะ"

ก็อย่างที่ซูไป๋พูดนั่นแหละ

ความแข็งแกร่งของโปเกมอนได้ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย

เมื่อซูไป๋ปลีกตัวออกมาก่อนและกลับมาถึงร้านสัตว์เลี้ยงตระกูลซู

ก็พบว่ามีคนมารออยู่ที่หน้าร้านแล้ว

เพียงแต่ว่าตัวตนของคนคนนี้กลับเป็นคนที่ซูไป๋เองก็คาดไม่ถึง

"เผยจิงกั๋ว นายมาทำอะไรที่นี่น่ะ"

ซูไป๋ล้วงกุญแจออกมาไขประตูร้านสัตว์เลี้ยงตระกูลซูพลางถามด้วยความแปลกใจ "การสอบจัดอันดับยังไม่จบนี่นา"

แม้จะไม่มีใครไปท้าประลองกับแก๊งสามคนที่มีโปเกมอนเริ่มต้นแต่การต่อสู้ของคนอื่นๆ ก็ยังคงดำเนินต่อไป

ถึงยังไงอันดับก็หมายถึงทรัพยากร ต่อให้ในอนาคตพวกเขาจะอยากปั้นโปเกมอนก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการพยายามไต่อันดับของพวกเขาเลย!

"สวัสดี นายคงจะเป็นเจ้าของร้านสัตว์เลี้ยงตระกูลซูสินะ"

เผยจิงกั๋วพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า "การสอบจัดอันดับจะจบหรือไม่จบมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันแล้วล่ะ"

"ที่ฉันอยู่อันดับหนึ่งก็แค่เพราะว่าฉันคืออันดับหนึ่ง ไม่ใช่เพราะฉันมีความปรารถนาอะไรในตำแหน่งอันดับหนึ่งนั่นเลย"

"แทนที่จะเสียเวลาไปรับมือกับเรื่องน่าเบื่อพวกนั้น สู้รีบมาเลือกโปเกมอนเก่งๆ สักตัวยังจะดีกว่า"

ดูท่าทางแล้วเผยจิงกั๋วจะประทับใจฮายาชิกาเมะเข้าอย่างจังเลยล่ะ!

ซูไป๋ส่ายหน้ายิ้มๆ แล้วเดินเข้าไปในร้าน "เอาสิ เข้ามาเลย"

"แต่ดูเหมือนนายจะไม่ได้ดูโฆษณาให้ละเอียดนะ โปเกมอนของร้านเราไม่ใช่สิ่งที่จะเลือกกันได้หรอกนะ"

"ถ้าจะพูดให้ดูลี้ลับหน่อย ความจริงแล้วโปเกมอนต่างหากที่เป็นฝ่ายเลือกนาย ไม่ใช่นายเลือกโปเกมอนหรอกนะ"

พูดจบซูไป๋ก็ตบไปที่สมุดภาพโปเกมอนบนโต๊ะ

ทุกคนที่มาเลือกโปเกมอนล้วนเป็นการสุ่มจากสมุดภาพ

แต่จนถึงตอนนี้ดูเหมือนว่าโปเกมอนตัวแรกของทุกคนจะเข้ากันได้ดีกับตัวผู้เป็นนายอย่างไม่น่าเชื่อ

แถมค่าความสนิทสนมก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมากด้วย

ในแง่หนึ่งมันก็คือโปเกมอนเป็นฝ่ายเลือกเจ้านายจริงๆ นั่นแหละ ไม่ใช่คนเลือกโปเกมอนหรอก!

"น่าสนใจดีนี่!"

เผยจิงกั๋วหัวเราะลั่นแล้วยื่นมือออกไป "แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าโปเกมอนแบบไหนถึงจะเข้ากับฉันได้ดีที่สุด!"

[จบแล้ว]