บทที่ 31 - ผลลัพธ์การโฆษณาของสาวน้อยจูนิเบียว

บทที่ 31 - ผลลัพธ์การโฆษณาของสาวน้อยจูนิเบียว

★★★★★

หลิวอวิ๋นหลานและติงเย่ว์ต่างยืนประจำที่ของตัวเอง

กรรมการก็สะบัดธงลง

การแข่งขันจัดอันดับนัดนี้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!

พูดตามตรงนะ เปิดฉากมาก็เป็นอันดับที่สิบห้าท้าดวลกับอันดับที่เจ็ดโดยตรงเลย

ช่องว่างของอันดับที่ห่างกันขนาดนี้จุดประกายความตื่นเต้นของผู้ชมได้ในทันที

แม้แต่นักรบระดับ A อย่างจี้เหว่ย ในตอนนี้ก็ยังรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา

คนที่สามารถเข้ามาในรอบจัดอันดับได้ล้วนไม่ใช่คนอ่อนแอ ถึงแม้ตอนนี้จะยังอายุน้อย แต่อนาคตก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องกลายเป็นผู้ใช้พลังตื่นรู้ระดับ B หรือแม้กระทั่งระดับ A อย่างแน่นอน

พรสวรรค์ด้านการต่อสู้เนี่ย มันสามารถแสดงให้เห็นได้ตั้งแต่ตอนนี้เลยนะ!

บนอัฒจันทร์ประธาน

ครูใหญ่ที่มีสีหน้าสงสัยดึงตัวครูฝ่ายปกครองที่กำลังดื่มน้ำอยู่เข้ามาถามว่า "หลิวอวิ๋นหลานยังไม่เลื่อนเป็นระดับ C ใช่ไหม"

ครูฝ่ายปกครองพยักหน้ารับแล้วตอบว่า "ดูจากการทดสอบรวมครั้งก่อนก็ยังขาดอีกนิดหน่อยครับ"

ครูใหญ่สงสัย "ช่องว่างระหว่างระดับ C กับระดับ D มันไม่ได้อุดกันได้ง่ายๆ นะ แถมสัญชาตญาณการต่อสู้ของติงเย่ว์ก็ไม่ธรรมดาด้วย ทั้งสองคนต่างก็เป็นนักรบเวทมนตร์เหมือนกัน"

"ทำไมจู่ๆ หลิวอวิ๋นหลานถึงได้มีความมั่นใจขนาดนั้นล่ะ"

ครูฝ่ายปกครองเองก็สงสัยจนต้องแบมือทั้งสองข้างออก

คุณถามผมแล้วผมจะไปถามใครล่ะ

ผมเองก็แปลกใจเหมือนกันนี่แหละ!

"อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาสเธอเลยนะ ฉันให้เธอลงมือก่อนเลย! จะได้ไม่มีใครมาหาว่าฉันรังแกคนที่อ่อนแอกว่า!"

ติงเย่ว์ตวัดดาบยาวในมือแล้วพูดกับหลิวอวิ๋นหลานว่า "ยัยระดับ D เอ๊ย!"

บนใบหน้าที่มีแก้มยุ้ยๆ แบบเด็กๆ ของหลิวอวิ๋นหลานปรากฏร่องรอยของความโกรธเคืองขึ้นมาทันที

แต่คนอย่างเธอเป็นพวกปากไม่เคยยอมแพ้ใครอยู่แล้ว

เมื่อได้ยินดังนั้นจึงพูดประชดกลับไป "ระดับ D แล้วมันทำไมล่ะ ระดับ C อย่างเธออยู่ต่อหน้าระดับ D อย่างฉันก็ไม่มีทางชนะหรอก!"

"วันนี้ฉันจะมาสอนให้เธอรู้เอง ว่ารูปแบบการต่อสู้ที่แปลกใหม่มันเป็นยังไง!"

พูดจบเธอยังเลียนแบบท่าทางของหวังเทา กระดิกนิ้วเรียกติงเย่ว์ "เข้ามาสิ!"

ช่วยไม่ได้ ท่าทางของหวังเทาถึงมันจะดูกวนโอ๊ย

แต่ท่าทางนี้มันมีพลังทำลายล้างสูงเกินไปแล้ว!

แทบจะเทียบได้กับทักษะยั่วยุของนักรบโล่เลยนะ!

และก็เป็นอย่างที่คิด เมื่อโดนท่าทางของหลิวอวิ๋นหลานเข้าไป

ติงเย่ว์ที่ไม่เข้าใจเลยว่าหลิวอวิ๋นหลานกำลังคิดจะทำอะไรก็มีไฟโกรธพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที!

ยัยบ้าเอ๊ย ยัยนี่มันจะอวดดีเกินไปแล้ว!

"อย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน!"

ติงเย่ว์พยายามข่มความโกรธเอาไว้ ร่างทั้งร่างกลายเป็นแสงสายหนึ่งพุ่งเข้าหาหลิวอวิ๋นหลาน!

พลังระเบิดออกมาเต็มพิกัด!

ร่างกายราวกับเสือดาวตัวเมีย ปราดเปรียวไร้ที่ติ!

"โอ๊ะ ค่อนข้างเร็วเลยแฮะ!"

จี้เหว่ยเลิกคิ้วขึ้น ขณะที่กำลังจะเอ่ยปากวิจารณ์

ที่มุมปากของหลิวอวิ๋นหลานซึ่งกำลังถูกพุ่งเข้าประชิดตัวก็เผยรอยยิ้มเหมือนแผนการสำเร็จ

เธอโยนลูกบอลสีขาวขนาดเล็กจิ๋วลูกหนึ่งออกมา

"ออกมาเลย โมคาซารุ!"

ตู้ม!

ในวินาทีที่ลูกบอลแตกออก แสงสีเพลิงสายหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งตรงไปยังติงเย่ว์ที่กำลังพุ่งตัวเข้ามา

ติงเย่ว์ยังไม่ทันตั้งตัวก็รู้สึกได้ว่าข้อเท้าถูกรัดแน่น

มีมือข้างหนึ่งคว้าข้อเท้าของเธอเอาไว้แน่นแล้ว!

หลังจากนั้นก็รู้สึกว่าโลกหมุนเคว้งคว้าง

ร่างถูกเหวี่ยงกระแทกลงบนพื้นลานประลองอย่างแรง!

เธอเบิกตาที่กำลังหน้ามืดตาลายขึ้นมา ก็เห็นลิงตัวหนึ่งที่ใบหน้ามีลวดลายแปลกประหลาดสีน้ำเงินแดงกำลังทำหน้าทะเล้นใส่ด้วยท่าทางดื้อรั้นสุดๆ!

ที่น่าตกใจก็คือ บนหางยาวๆ ของลิงตัวนี้กำลังมีเปลวไฟลุกโชนอยู่!

ส่วนที่ด้านข้างของมัน หลิวอวิ๋นหลานที่กำลังยืนกอดอกอยู่ก็มีสีหน้าภูมิใจแบบสุดๆ!

"เป็นไงล่ะ โมคาซารุของฉันเก่งใช่ไหม!"

พูดจบเธอก็สะบัดเสื้อคลุมที่สวมอยู่ออก เผยให้เห็นเสื้อโฆษณาแบบเดียวกับของหวังเทาเป๊ะ!

"ดูให้ชัดๆ เลยนะทุกคน!"

"นี่คือโปเกมอนหายากที่ฉันซื้อมาจากร้านสัตว์เลี้ยงตระกูลซู!"

"ผ่านการต่อสู้อย่างยากลำบากมา จนตอนนี้มันวิวัฒนาการจากฮิโกซารุกลายเป็นโมคาซารุแล้ว!"

"เป็นยังไง เท่สุดๆ ไปเลยใช่ไหมล่ะ!"

มองดูหลิวอวิ๋นหลานที่กำลังโชว์รูปร่างอันน่าภาคภูมิใจของตัวเองอยู่บนลานประลอง

มุมปากของซูไป๋ก็กระตุกเล็กน้อย

ในตอนแรกยังคิดว่าหลิวอวิ๋นซวงแค่กะขนาดตัวของหวังเทาผิดไปเท่านั้น

แต่ดูจากตอนนี้แล้ว พี่สาวจอมร้ายลึกคนนี้จงใจสั่งตัดเสื้อแบบรัดรูปมาให้ชัดๆ!

น้องสาวอย่างหลิวอวิ๋นหลานเนี่ย โดนหลอกขายแล้วยังจะมานั่งนับเงินให้เขาอีกนะ

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของซูไป๋ พี่สาวจอมร้ายลึกก็ปรายตามองเขาแล้วพูดว่า "ก็แค่ตอบสนองรสนิยมแย่ๆ ของฉันนิดหน่อยเอง แถมนายเองก็ยังมองตาไม่กะพริบเลยไม่ใช่หรือไง"

"น้องสาวฉัน หุ่นดีใช้ได้เลยใช่ไหมล่ะ"

"แค่กๆๆๆ"

ซูไป๋ไอไม่หยุด แต่เขาก็ต้องยอมรับจริงๆ นั่นแหละ

เสื้อโฆษณาตัวนี้พอไปอยู่บนตัวคนอ้วนอย่างหวังเทากับพอมาอยู่บนตัวสาวสวย มันก็ให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันจริงๆ แฮะ

อย่างน้อยตัวหนังสือบนเสื้อก็ดูชัดเจนเป็นพิเศษเลยล่ะ!

ผลลัพธ์ยอดเยี่ยมมาก ดูจากปฏิกิริยาของผู้ชมก็รู้แล้ว!

"ให้ตายสิ ชุดเกราะหนังก็รัดรูปเหมือนกันนะ ทำไมถึงไม่ให้ความรู้สึกแบบนี้ล่ะเนี่ย"

"ลิงตัวใหญ่จัง เอ้ย โฆษณายอดเยี่ยมไปเลย!"

"ร้านสัตว์เลี้ยงตระกูลซูสุดยอด!"

"พวกนายไม่ได้สังเกตเหรอว่าลิงตัวนี้มีความเร็วมากแค่ไหน"

"นั่นมันนักรบเวทมนตร์ที่กำลังจะเข้าใกล้ระดับ B เชียวนะ ความว่องไวไม่ได้ต่ำเลยนะเว้ย!"

"พละกำลังก็มหาศาลด้วย หยุดการพุ่งชนของนักรบเวทมนตร์ได้ดื้อๆ เลย!"

"นี่ก็เป็นโปเกมอนเหมือนกันเหรอ ดูไม่ค่อยเหมือนฮายาชิกาเมะตัวนั้นเลยแฮะ"

"ฉันชักจะอยากได้ขึ้นมาแล้วสิ"

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์มากมาย

หูของสาวน้อยจูนิเบียวก็กรองเอาคำพูดไร้สาระพวกนั้นออกไปโดยอัตโนมัติ

เหลือไว้เพียงคำชื่นชมที่มีต่อตัวเธอและโมคาซารุเท่านั้น

เธอพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ถูกแล้ว โมคาซารุของฉันเก่งที่สุดเลย!"

"ที่แท้ก็ต้องเป็นการต่อสู้เท่านั้น ถึงจะทำให้โปเกมอนวิวัฒนาการได้อย่างรวดเร็ว!"

"พวกเราน่ะผ่านการต่อสู้แบบเป็นตายกันมาแล้วนะ!"

ท่ามกลางฝูงชน มุมปากของจางฉวินก็กระตุกขึ้นมาเงียบๆ

ในระหว่างที่พวกเขาไปทำภารกิจปราบสัตว์มรณะ

ตัวที่ใช้ยารักษาแผลเยอะที่สุด ไม่ใช่ฮายาชิกาเมะที่เป็นตัวแทงค์หรอกนะ

แต่กลับเป็นฮิโกซารุที่สู้แบบบ้าบิ่นที่สุดภายใต้การสั่งการของเจ้านายต่างหาก!

เดิมทีนิสัยของฮิโกซารุก็บ้าบิ่นอยู่แล้ว พอมาจับคู่กับเจ้านายที่ทั้งเบียวทั้งบ้าบิ่นเข้าไปอีก

ก็เลยกลายเป็นตัวผลาญยาขนานแท้เลยล่ะ

เกือบจะกินเงินสำรองที่จางฉวินเตรียมไว้จนหมดเกลี้ยงเลยทีเดียว

"เรื่องบ้าบออะไรกัน โปเกมอนอะไรกัน!"

ติงเย่ว์พยายามลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างยากลำบาก เธอใช้ดาบชี้หน้าสาวน้อยจูนิเบียวด้วยความโกรธจัด "เธอเก่งนักก็ลงมาสู้เองสิ พึ่งแต่อสูรพันธสัญญาแล้วมันจะไปมีปัญญาอะไรเล่า!"

เมื่อเผชิญกับคำต่อว่าของติงเย่ว์ หลิวอวิ๋นหลานก็ส่ายนิ้วไปมาอย่างช้าๆ "ผิดแล้ว เธอเข้าใจผิดแล้วล่ะ!"

"ชีวิตของโปเกมอนกับเทรนเนอร์น่ะ มันเชื่อมโยงกันอย่างแนบแน่นเลยนะ!"

"จิตวิญญาณการต่อสู้ของพวกเราก็เหมือนกับเปลวไฟ ลุกโชนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน!"

"ความผูกพันระหว่างฉันกับโมคาซารุ ก็เหมือนกับเปลวไฟบนหางของมันนั่นแหละ ไม่มีวันดับมอดลงหรอก!"

"เอาล่ะ โมคาซารุ!"

"สั่งสอนคนที่บังอาจมาสงสัยในฐานะเทรนเนอร์ของฉันให้หลาบจำไปเลย!"

"จงลุกโชนขึ้นเลย กงล้อเพลิง!"

น้ำเสียงสุดเบียวของหลิวอวิ๋นหลาน กลับเหมือนจะไปจุดไฟแห่งความกระตือรือร้นของโมคาซารุได้จริงๆ!

เห็นได้ชัดว่ามันร้องจี๊ดขึ้นมา เปลวไฟบนหางพุ่งพรวดขึ้นมาปกคลุมไปทั่วทั้งตัวในพริบตา

จากนั้นร่างทั้งร่างก็กระโดดลอยขึ้นไป

พุ่งเข้าชนติงเย่ว์พร้อมกับเปลวไฟอันร้อนแรง!

รูม่านตาของติงเย่ว์หดเกร็ง ความเร็วอันน่ากลัวของโมคาซารุทำให้เธอสะดุ้งตกใจ!

ก่อนหน้านี้ก็รู้อยู่แล้วว่าลิงตัวนี้มีความเร็วมาก แต่ไม่คิดเลยว่าความเร็วในการพุ่งชนครั้งนี้จะเร็วกว่าเมื่อกี้ซะอีก!

เธอรีบหันปลายดาบยาวของตัวเองออกไปด้านนอกตามสัญชาตญาณ เพื่อรับการพุ่งชนของโมคาซารุ

รวบรวมพลังทั้งหมดไว้ที่จุดเดียว

แล้วแทงสวนโมคาซารุกลับไป!

[จบแล้ว]