บทที่ 26 - เมกุโระโกะปะทะพัดดิ้ง! การต่อสู้ของผู้ใช้พลังตื่นรู้ระดับ A

บทที่ 26 - เมกุโระโกะปะทะพัดดิ้ง! การต่อสู้ของผู้ใช้พลังตื่นรู้ระดับ A

★★★★★

ภายในสวนหลังบ้านของร้านสัตว์เลี้ยงตระกูลซู

จี้เหว่ยถูมือไปมาอย่างกระตือรือร้น "เป็นไง พร้อมหรือยัง"

"อาชีพคีตศิลปินกล้ามาดวลเดี่ยวกับอาชีพนักรบคลั่ง หลิวอวิ๋นซวง เธอจะมาโทษฉันไม่ได้นะ!"

หลิวอวิ๋นซวงหัวเราะเบาๆ "ถึงได้บอกให้นายเบามือหน่อยไงล่ะ แต่พัดดิ้งของฉันก็กล้าหาญมากเลยนะ ใช่ไหมพัดดิ้ง!"

"โปโป~~โลโล่~~"

พัดดิ้งยืดอกพองตัวส่งเสียงขู่เมกุโระโกะด้วยท่าทางน่าเกรงขามแบบเด็กๆ

ดูท่าทางแล้วมันไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด

"สรุปก็คือการต่อสู้ของโปเกมอนมันไม่เหมือนกับการต่อสู้ของผู้ใช้พลังตื่นรู้หรอกนะ"

ซูไป๋พึมพำกับตัวเองด้วยความจนใจ

สายตาของคีตศิลปินสาวจอมร้ายลึกที่ชำเลืองมองมาเป็นระยะนั้นสื่อความหมายชัดเจนมาก

นี่มันเป็นการเตือนไม่ให้ซูไป๋เข้ามาขัดจังหวะเรื่องสนุกของเธอชัดๆ!

"อะแฮ่ม ถ้างั้น การแข่งขันเริ่มได้!"

ซูไป๋กระแอมสองครั้งก่อนจะส่งสัญญาณเริ่มการแข่งขัน

เมกุโระโกะที่อยู่กลางสนามสะดุ้งโหยงแล้วเงยหน้าขึ้นทันที

ขาทั้งสี่แนบชิดติดพื้น มันพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูด้วยความเร็วสูง!

"ต้องอย่างนั้นแหละ! เมกุโระโกะ! พุ่งเข้าไปเลย!"

จี้เหว่ยยืนเชียร์อยู่ข้างสนามอย่างได้ใจ

"ถึงพัดดิ้งจะน่ารักแถมยังสะกดจิตได้ แต่มันต้องใช้เวลาเตรียมตัวนานมากนะ!"

"คราวที่แล้วตอนไปเคลียร์จุดผิดปกติระดับ B ฉันก็สังเกตเห็นแล้ว"

"ถ้าไม่มีเพื่อนร่วมทีมคอยรับหน้าอยู่ข้างหน้า เจ้าตัวเล็กนี่ก็ไม่มีทางใช้ทักษะสะกดจิตได้หรอก!"

มองเผินๆ จี้เหว่ยที่เป็นถึงนักรบคลั่งอาจจะดูหยาบกระด้างและไม่เหมือนคนที่รู้จักวางแผนอะไรนัก

แต่การก้าวขึ้นมาเป็นผู้ใช้พลังตื่นรู้ระดับ A ได้ ต่อให้เป็นนักรบคลั่ง จะเป็นคนที่เอาแต่ใช้กำลังโดยไม่คิดอะไรเลยได้ยังไงล่ะ

ตั้งแต่การต่อสู้เริ่มต้นขึ้น จี้เหว่ยก็วางกลยุทธ์ไว้เรียบร้อยแล้ว

ความเร็วของพัดดิ้งสู้เมกุโระโกะไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางปล่อยให้พัดดิ้งมีเวลาเตรียมตัวเด็ดขาด!

ทันทีที่พัดดิ้งอ้าปาก เมกุโระโกะก็พุ่งประชิดตัวจนแทบจะถึงตัวอยู่แล้ว

ทันใดนั้นเพลงกล่อมเด็กที่กำลังจะถูกเปล่งออกมาก็ต้องกลืนลงคอกลับไป ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความทำอะไรไม่ถูก!

ซูไป๋ที่ยืนดูอยู่ข้างสนามถึงกับพยักหน้ายอมรับ

นี่แหละคือสัญชาตญาณการต่อสู้ในโลกของผู้ใช้พลังตื่นรู้

แม้จะเป็นการสัมผัสกับการต่อสู้ของโปเกมอนเป็นครั้งแรก แต่สำหรับผู้ใช้พลังตื่นรู้ระดับ A เหล่านี้ สัญชาตญาณการต่อสู้ก็คอยเตือนว่าพวกเขาควรจะรับมือยังไง!

ทักษะสะกดจิตของพัดดิ้งถือเป็นอาวุธร้ายแรงในระดับปัจจุบันอย่างไม่ต้องสงสัย แต่มันไม่เหมือนในเกมหรือในอนิเมะที่ศัตรูจะยืนดูพัดดิ้งใช้สกิลโง่ๆ หรอกนะ

การสะกดจิตในชีวิตจริงนั้นต้องใช้กระบวนการบางอย่าง

และเวลาที่เสียไปในกระบวนการนี้ ก็เพียงพอให้เมกุโระโกะเข้าประชิดตัวเพื่อขัดจังหวะได้สบายๆ!

"ถ้างั้น คีตศิลปินสาวจอมร้ายลึกกล้ามาท้าประลองแบบนี้ ก็คงวางแผนไว้หมดแล้วสินะ"

ซูไป๋หันไปมองหลิวอวิ๋นซวงที่กำลังยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยท่าทีสบายๆ

ยัยนี่ก็เป็นถึงระดับ A เหมือนกันนะ!

และแล้วเสียงเรียกเบาๆ ก็ดังออกมาจากปากของหลิวอวิ๋นซวง

"พัดดิ้ง รีบม้วนตัวเร็วเข้า!"

พัดดิ้งกะพริบตากลมโต ทันใดนั้นร่างกายที่เต็มไปด้วยขนนุ่มฟูก็ม้วนเป็นก้อนกลม

มันกลายร่างเป็นลูกบอลสีชมพูลูกใหญ่ บนพื้นผิวยังมีประกายสีโลหะเคลือบอยู่ลางๆ

โปเกมอนระดับต่ำหลายตัวมักจะใช้ทักษะม้วนตัว ซึ่งสามารถเพิ่มพลังป้องกันได้ในระยะเวลาสั้นๆ!

ทันใดนั้นเมื่อเมกุโระโกะฟาดหางเข้าใส่ มันก็ทำได้แค่ให้ตัวของพัดดิ้งลอยขึ้นเล็กน้อยและกระเด็นถอยหลังไปเท่านั้น!

และในขณะที่เมกุโระโกะกำลังจะรุกไล่โจมตีซ้ำ

หลิวอวิ๋นซวงก็เอ่ยปากสั่งอีกครั้ง "พัดดิ้ง ออดอ้อนเลย!"

ดวงตากลมโตของพัดดิ้งเบิกกว้างขึ้นอีกครั้ง!

"โปโลโปโล่~~~"

พัดดิ้งกะพริบตากลมโตเบาๆ การขยิบตาที่มาพร้อมกับพลังจิตอันน่าพิศวงพุ่งตรงไปหาเมกุโระโกะ!

ทันใดนั้นเมกุโระโกะที่ดูดุร้ายเมื่อครู่ก็เกิดอาการชะงักฝีเท้าลงทันที!

บนใบหน้าที่ดูน่าเกลียดแต่น่ารักนั้น กลับปรากฏร่องรอยของความเคอะเขินขึ้นมาซะอย่างนั้น

ต่อมาเมกุโระโกะที่เกือบจะประชิดตัวพัดดิ้งได้แล้วกลับยื่นขาหน้าสั้นๆ ออกมา มันใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบไปที่ร่างอ้วนกลมของพัดดิ้งเบาๆ!

"พรวด~~~"

น้ำชาในปากของซูไป๋พุ่งพรวดออกมา

เขาย่อมรู้ดีว่านี่คือทักษะออดอ้อนของพัดดิ้ง

แต่วิธีการออดอ้อนบ้าอะไรเนี่ย มันจะได้ผลเกินไปแล้วนะ!

แม้เมกุโระโกะจะยังเป็นแค่ร่างแรกเริ่มในวัยทารก แต่มันก็คือสิ่งมีชีวิตที่จะเติบโตไปเป็นวารุบิรุในอนาคตนะ

บรรยากาศมันผิดเพี้ยนไปหมดแล้วนะเฟ้ย!

บนใบหน้าที่หยาบกระด้างของจี้เหว่ยเปลี่ยนเป็นสีเขียวสลับแดงด้วยความสับสน

นี่มัน น่าขายหน้าชะมัด!

"มะ เมกุโระโกะ แกกำลังทำอะไรน่ะ รีบโจมตีสิ!"

จี้เหว่ยร้อนใจจนแทบอยากจะลงไปสู้ซะเอง!

แต่ในขณะเดียวกันหลิวอวิ๋นซวงพี่สาวจอมร้ายลึกก็หัวเราะเบาๆ "พัดดิ้ง ใช้สะกดจิต!"

พัดดิ้งกะพริบตากลมโตปริบๆ ก่อนจะเปล่งเสียงร้องเป็นบทเพลงอันไพเราะออกมา

"โปโปโลโล่~~~"

ในช่วงพริบตานั้นแม้ซูไป๋จะไม่ใช่เป้าหมายที่พัดดิ้งต้องการสะกดจิต แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าเปลือกตาเริ่มหนักอึ้งขึ้นมานิดๆ!

เมกุโระโกะที่เดิมทีก้าวเดินด้วยท่าทางเคอะเขินราวกับกำลังรำมวยเมาอยู่ ตอนนี้กลับยิ่งเชื่องช้าลงไปอีก

เปลือกตาสีดำทั้งสองข้างของมันปรือลงจนแทบจะปิดสนิท กระทั่งความรู้สึกที่อยากจะโจมตีก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

พลังโจมตีของมันลดลงอย่างมากหลังจากโดนทักษะออดอ้อน จนไม่สามารถขัดขวางการสะกดจิตของพัดดิ้งได้อีกต่อไป!

ไม่นานนักเปลือกตาก็ปิดสนิท

เมกุโระโกะล้มตัวลงนอนกับพื้นและหลับสนิทไปเลย!

"เมกุโระโกะ! ตื่นสิโว้ย!"

จี้เหว่ยมีสีหน้าเจ็บใจสุดๆ

นี่มันเป็นการต่อสู้โปเกมอนครั้งแรกของเขาในฐานะนักรบคลั่งระดับ A เชียวนะ

ค่าตัวเก้าแสนหยวนของเมกุโระโกะ ย่อมต้องสูงกว่าค่าตัวหกแสนหยวนของพัดดิ้งอย่างไม่ต้องสงสัย

แถมตำแหน่งของพัดดิ้งก็เหมือนกับหลิวอวิ๋นซวงผู้เป็นนายของมัน ถือว่าเป็นสายคีตศิลปิน

นี่มันอาชีพที่อ่อนหัดเรื่องดวลเดี่ยวสุดๆ เลยนะ!

สายอาชีพนักรบมักจะสามารถขัดจังหวะก่อนที่คีตศิลปินจะร่ายรำเสร็จได้เสมอ

และนี่ก็คือสาเหตุที่ทำให้อาชีพคีตศิลปินอ่อนแอยามที่ต้องสู้แบบตัวต่อตัว

แต่ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเมกุโระโกะโดนเล่นงานเข้าเต็มเปา!

แต่ไม่ว่าจี้เหว่ยจะเจ็บใจสักแค่ไหน เมกุโระโกะก็ยังคงนอนหลับปุ๋ยอย่างมีความสุข

พัดดิ้งยกอุ้งเท้าอวบอ้วนขึ้นมา ก่อนจะฟาดเพียะเข้าที่หน้าผากของเมกุโระโกะอย่างจัง!

"ป้าบ!"

เปลือกตาของจี้เหว่ยกระตุกกึก ร่างของเมกุโระโกะก็สั่นสะเทือนตามไปด้วย

แต่เห็นได้ชัดว่าผลของการสะกดจิตไม่ได้ถูกทำลายไปง่ายๆ แบบนั้น

ไม่ว่าจี้เหว่ยจะตะโกนเรียกยังไง เมกุโระโกะก็ยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่ที่เดิม!

ตอนนี้มืออ้วนสั้นของพัดดิ้งกลายเป็นเหมือนกังหันลมสองอัน มันฟาดหน้าผากของเมกุโระโกะอย่างไม่ปรานี!

"ป้าบ!"

"ป้าบ!"

"ป้าบ!"

"ป้าบ!"

ชั่วขณะนั้นภายในสนามรบเหลือเพียงเสียงกรนของเมกุโระโกะและเสียงดังทึบๆ จากกำปั้นน้อยๆ ของพัดดิ้งที่ทุบตีเมกุโระโกะเท่านั้น

"การร้องเพลงสะกดจิตนี่ส่งผลลัพธ์รุนแรงกว่าที่คิดแฮะ!"

ซูไป๋มองดูฉากนี้ด้วยสีหน้าเหยเก เห็นได้ชัดว่าในบรรดาทักษะของโปเกมอนมีกฎเกณฑ์บางอย่างซ่อนอยู่มากมาย

ยกตัวอย่างเช่นการสะกดจิตนี่แหละ

โดยปกติแล้วต่อให้หลับลึกแค่ไหน โดนอัดขนาดนี้ก็ควรจะตื่นได้แล้ว

แต่ในความเป็นจริง เมกุโระโกะกลับไม่มีวี่แววว่าจะตื่นเลยสักนิด

เรื่องนี้ช่างดูคล้ายกับกฎในเกมที่ว่าต่อให้โดนตีจนตายก็ไม่ตื่นยังไงยังงั้น

หากต้องการล้างสถานะผิดปกตินี้ให้เร็วที่สุด ก็คงต้องพึ่งพาดวงอย่างเดียวแล้ว!

แต่ความจริงก็พิสูจน์แล้วว่า ดวงของเมกุโระโกะกับจี้เหว่ยไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่

จนกระทั่งถูกทุบจนหัวโนและถูกจี้เหว่ยเก็บกลับเข้าไปในมอนสเตอร์บอล เมกุโระโกะก็ยังไม่ยอมตื่น

และแล้วการต่อสู้โปเกมอนครั้งแรกของผู้ใช้พลังตื่นรู้ระดับ A

ก็จบลงด้วยชัยชนะของพัดดิ้งแบบนี้แหละ

"เอาล่ะ ขอแสดงความยินดีกับหลิวอวิ๋นซวงและพัดดิ้งด้วยนะ!"

ซูไป๋เหลือบมองจี้เหว่ยที่กำลังร้องไห้ไม่ออกก่อนจะประกาศผลการแข่งขัน

พัดดิ้งวิ่งกลับไปหาหลิวอวิ๋นซวงอย่างภาคภูมิใจ ปากของมันเปล่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นรัวๆ!

"โปโปโลโล่~~~~"

หลิวอวิ๋นซวงลูบหัวพัดดิ้งไม่หยุดด้วยรอยยิ้มปลื้มปริ่ม

จะมีอะไรทำให้พี่สาวจอมร้ายลึกคนนี้มีความสุขไปกว่าการได้เล่นงานเพื่อนร่วมทีมแบบขำๆ อีกล่ะจริงไหม

[จบแล้ว]