บทที่ 34 - โอสถทลายอุปสรรคหยินหยาง!

บทที่ 34 - โอสถทลายอุปสรรคหยินหยาง!

"หยาเฟยช่างคิดคำนวณได้ดีเยี่ยม..."

ภายในห้องรับรอง เมื่อได้ยินราคาเริ่มต้นที่หยาเฟยประกาศออกมา หลิวอวิ๋นก็ชะงักไปเล็กน้อย เปิดราคาขูดรีดถึงเพียงนี้ หยาเฟยไม่กลัวว่าจะขายไม่ออกหรืออย่างไร? ทว่าเพียงไม่นาน หลิวอวิ๋นก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด มุมปากเผยรอยยิ้มออกมา

โอสถรวบรวมปราณเม็ดนี้ ไม่มีทางที่จะขายไม่ออก อย่างน้อยที่สุดในเมืองอู๋ถานแห่งนี้ ก็ย่อมไม่เกิดเหตุการณ์เช่นนั้นแน่นอน สำหรับผู้นำสามตระกูลใหญ่ โอสถรวบรวมปราณเพียงเม็ดเดียว ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาทะลวงขึ้นสู่ระดับวิญญาณยุทธ์ได้แล้ว สำหรับเมืองอู๋ถาน ระดับวิญญาณยุทธ์คือตัวตนที่ไร้ผู้ต่อต้าน ขอเพียงตระกูลใดมียอดฝีมือระดับวิญญาณยุทธ์ปรากฏขึ้น ตระกูลนั้นก็ถูกลิขิตให้ต้องกลืนกินอีกสองตระกูล และก้าวขึ้นเป็นผู้ครองอำนาจเด็ดขาดในเมืองอู๋ถาน

เมื่อเทียบกับเมืองอู๋ถานทั้งเมืองแล้ว ความสูญเสียชั่วคราวของตระกูลจะนับเป็นอันใดได้เล่า? ดังนั้นไม่ว่าอย่างไร วันนี้สามตระกูลใหญ่ก็ต้องช่วงชิงโอสถรวบรวมปราณเม็ดนี้มาให้จงได้ ต่อให้หยาเฟยจะตั้งราคาสูงเสียดฟ้าเพียงใดก็ตาม!

หยาเฟยเองก็เข้าใจตรรกะข้อนี้ดี นางจึงกล้าตั้งราคาเปิดตัวสูงลิ่วอย่างไม่เกรงกลัวผู้ใด โอสถรวบรวมปราณเม็ดนี้ วันนี้ถูกลิขิตให้ต้องตกไปอยู่ในมือของสามตระกูลใหญ่แห่งเมืองอู๋ถานอย่างแน่นอน ส่วนผู้อื่นนั้นไร้กำลังที่จะช่วงชิง หยาเฟยจึงไม่จำเป็นต้องสนใจความรู้สึกของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

"หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นเหรียญทอง!"

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ประกายความเด็ดเดี่ยวก็วาบผ่านแววตา เซียวจ้านเป็นผู้เปิดฉากเสนอราคาคนแรก เนื่องจากได้รับคำบอกใบ้จากหลิวอวิ๋นล่วงหน้า เซียวจ้านจึงมีเวลาเตรียมตัวนานที่สุด ดังนั้นเซียวจ้านจึงมีความมั่นใจในการประมูลโอสถรวบรวมปราณครั้งนี้มากพอสมควร มิเช่นนั้นเขาคงไม่ยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อคว้าโอสถสร้างรากฐานไปครองในตอนแรกเป็นแน่

"หนึ่งแสนสองหมื่นเหรียญทอง!"

"หนึ่งแสนสามหมื่นเหรียญทอง!"

และเมื่อเห็นเซียวจ้านเสนอราคา เจียเลี่ยปี้กับอ้าวปาพาผู้นำอีกสองตระกูลก็ไม่ยอมน้อยหน้า รีบเสนอราคาตามทันที

"ไอ้สารเลวสองตัวนี่!"

มองเจียเลี่ยปี้และอ้าวปาพา แววตาของเซียวจ้านก็ฉายแววคุกรุ่น

"หนึ่งแสนสี่หมื่นเหรียญทอง!"

เวลานี้ ภายในลานประมูลมีเพียงผู้นำทั้งสามเท่านั้นที่เอ่ยปากเสนอราคา ทั้งสามผลัดกันเกทับราคาดุเดือด แต่ละครั้งเพิ่มขึ้นไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นเหรียญทอง ภาพที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ผู้คนรอบข้างที่เฝ้ามองต่างพากันเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง ในใจเปี่ยมไปด้วยความตื่นตะลึง

"ผู้นำตระกูลเซียวให้ราคาหนึ่งแสนสี่หมื่นเหรียญทอง ผู้นำตระกูลเจียเลี่ยและผู้นำตระกูลอ้าวปาต้องการเพิ่มราคาอีกหรือไม่เจ้าคะ?"

"หากไม่เพิ่มราคา โอสถรวบรวมปราณเม็ดนี้ก็จะตกเป็นของผู้นำตระกูลเซียวแล้วนะเจ้าคะ!"

บนเวทีประมูล หยาเฟยยังคงถือขวดหยกบรรจุโอสถรวบรวมปราณไว้ในมือ ใบหน้างดงามยั่วยวนถึงขีดสุด ปลดปล่อยเสน่ห์ดึงดูดใจออกมาอย่างล้นเหลือ

"หนึ่งแสนห้าหมื่นเหรียญทอง!"

กัดฟันกรอด อ้าวปาพาตะโกนสู้ราคาต่อไป การประมูลเคล็ดลมปราณคลุ้มคลั่งครั้งก่อนได้ผลาญเงินเขาไปกว่าสามหมื่นเหรียญทองแล้ว ครั้งนี้แม้อ้าวปาพาจะพยายามรวบรวมเหรียญทองอย่างสุดความสามารถ แต่เมื่อเทียบกับอีกสองตระกูลแล้ว ย่อมยังห่างชั้นอยู่อีกมาก ดังนั้นการประมูลโอสถรวบรวมปราณในครั้งนี้ เขาแทบจะหมดสิทธิ์ช่วงชิงแล้ว เมื่อนึกถึงฉากที่ตนประมูลเคล็ดโลหะคมกริบแต่ถูกเซียวจ้านและเจียเลี่ยปี้คอยป่วนในคราวก่อน แววตาของอ้าวปาพาก็ฉายประกายเคียดแค้น

"ในเมื่อข้าไม่ได้ พวกเจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้ไปง่ายๆ!" เขาจ้องมองโอสถรวบรวมปราณบนเวทีประมูล ริมฝีปากแสยะยิ้มเย็นชา

บนใบหน้าฉายแววปวดใจ เจียเลี่ยปี้กัดฟันเสนอราคาต่อไป

"หนึ่งแสนแปดหมื่นเหรียญทอง!"

เซียวจ้านก็ไม่ยอมจำนน เกทับราคาขึ้นไปอีก

"สองแสนเหรียญทอง!"

จากนั้นทั้งสามก็ผลัดกันฟาดฟันราคาอย่างดุเดือด ราคาก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

"ช่างยืดเยื้อน่ารำคาญเสียจริง..."

ภายในห้องรับรอง หลิวอวิ๋นหยิบผลไม้หน้าตาคล้ายแอปเปิลขึ้นมากัดคำโตอย่างเบื่อหน่าย สำหรับราคาประมูลสุดท้ายของโอสถรวบรวมปราณ เขาหาได้ใส่ใจแม้แต่น้อย ขอเพียงโอสถรวบรวมปราณประมูลออกไปได้สำเร็จโดยเร็ว เขาก็พึงพอใจแล้ว ในใจเขานึกอยากให้การประมูลจบลงเสียเดี๋ยวนี้ แล้วให้หยาเฟยเคาะค้อนตัดสินผลทันที เมื่อคิดได้ดังนี้ หลิวอวิ๋นก็ลุกพรวดขึ้นด้วยความร้อนรน สายตาจ้องมองไปยังเวทีประมูล

"สองแสนห้าหมื่นเหรียญทอง!"

"สองแสนเจ็ดหมื่นเหรียญทอง!"

"สองแสนเก้าหมื่นเหรียญทอง!"

เพียงชั่วอึดใจ ราคาของโอสถรวบรวมปราณก็พุ่งกระฉูดไปถึงสองแสนเก้าหมื่นเหรียญทอง! ราคาที่ผู้นำสามตระกูลใหญ่ตะโกนออกมานับวันยิ่งบ้าเลือดขึ้นเรื่อยๆ การเพิ่มราคาแต่ละครั้งไม่ต่ำกว่าสองหมื่นเหรียญทองเลยทีเดียว ยามนี้ผู้คนรอบข้างต่างชินชากับความบ้าคลั่งนี้เสียแล้ว ภาพการหว่านเงินเป็นว่าเล่นเช่นนี้ ในชีวิตของพวกเขาก็เพิ่งเคยพบเห็นเป็นครั้งแรก

"ผู้นำตระกูลเซียวให้ราคาสองแสนเก้าหมื่นเหรียญทอง มีผู้ใดต้องการเสนอราคาเพิ่มอีกหรือไม่เจ้าคะ?"

เมื่อเห็นว่าเสียงตะโกนสู้ราคาเงียบลง หยาเฟยก็ค่อยๆ ก้าวออกมาร้องถาม

"สองแสนเก้าหมื่นเหรียญทองก็คิดจะเอาโอสถรวบรวมปราณไป ฝันกลางวันไปเถอะ!" อ้าวปาพาได้ยินก็ผุดลุกขึ้นยืนทันที แสยะยิ้มเย็นชาพลางตะโกน "ข้าให้ราคาสามแสนเหรียญทอง!"

เมื่อเห็นเช่นนี้ แม้เซียวจ้านจะแค้นจนแทบคลั่ง แต่ก็ทำได้เพียงกัดฟันสู้ราคาต่อไป

"สามแสนสองหมื่นเหรียญทอง!"

เจียเลี่ยปี้ก็ไม่ยอมถอย เกทับราคาขึ้นไปอีก

"สามแสนสี่หมื่นเหรียญทอง!"

เพียงไม่นาน ราคาของโอสถรวบรวมปราณก็เฉียดใกล้สี่แสนเหรียญทองเข้าไปทุกที

"สามแสนสี่หมื่นเหรียญทอง!"

"สามแสนหกหมื่นเหรียญทอง!"

"สามแสนแปดหมื่นเหรียญทอง!"

หลังจากคำนวณเหรียญทองทั้งหมดที่รวบรวมมาได้ เซียวจ้านก็กัดฟันกรอดตะโกนออกไป

"สี่แสนเหรียญทอง!"

"นี่คือเหรียญทองทั้งหมดที่ข้ามีแล้ว หากพวกเจ้ายังสู้ราคาต่อ ครั้งนี้ถือว่าพวกเจ้าชนะ!"

สี่แสนเหรียญทอง คือจำนวนเงินทั้งหมดในตัวเขาแล้ว หากเจียเลี่ยปี้และอ้าวปาพายังเพิ่มราคาต่อ เขาก็ทำได้เพียงยอมแพ้ เมื่อได้ยินคำพูดของเซียวจ้าน สีหน้าของเจียเลี่ยปี้และอ้าวปาพาก็เปลี่ยนไปทันที เงียบไปครู่หนึ่ง เจียเลี่ยปี้ก็ทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง

"เซียวจ้าน เจ้าชนะแล้ว!"

สามแสนแปดหมื่นเหรียญทองคือขีดจำกัดสูงสุดของเจียเลี่ยปี้แล้ว เขาได้รับข่าวเรื่องโอสถรวบรวมปราณเพียงแค่วันเดียว ย่อมเตรียมตัวมาไม่พร้อมเท่าเซียวจ้าน

อ้าวปาพาสีหน้าเดี๋ยวคล้ำเดี๋ยวซีด เขาอยากจะตะโกนสู้ราคาต่อ แต่ก็กลัวว่าเซียวจ้านจะมีเงินเหลือเพียงสี่แสนเหรียญทองและถอดใจทิ้งโอสถรวบรวมปราณไปจริงๆ ถึงตอนนั้น หากเขาไม่มีเหรียญทองมากพอมาจ่าย มิเท่ากับว่าเขาทำผิดกฎของโรงประมูลหมี่เท่อเอ่อร์หรอกหรือ หากทำเช่นนั้น เขาก็จะล่วงเกินตระกูลหมี่เท่อเอ่อร์เข้าอย่างจัง ภายภาคหน้าทั่วทั้งจักรวรรดิเจียหม่าคงไม่มีที่ยืนสำหรับตระกูลอ้าวปาอีกต่อไป

"เซียวจ้าน ฝากไว้ก่อนเถอะ!" อ้าวปาพากระแทกสายตาอาฆาตใส่เซียวจ้าน ก่อนจะสะบัดหน้าเดินฮึดฮัดออกจากลานประมูลไป

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หยาเฟยก็ขอแสดงความยินดีกับผู้นำตระกูลเซียวที่ประมูลโอสถรวบรวมปราณไปได้สำเร็จเจ้าค่ะ!" เมื่อเห็นว่าบทสรุปแน่ชัดแล้ว หยาเฟยก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ประกาศผลการประมูลโอสถรวบรวมปราณอย่างฉับไว

เมื่อได้ยินผลลัพธ์นี้ เซียวจ้านก็พรูลมหายใจออกมายาวเหยียด ร่างกายและจิตใจผ่อนคลายลงในพริบตา เพื่อให้ได้โอสถรวบรวมปราณเม็ดนี้ เขาต้องยอมสละผลประโยชน์ของตระกูลไปมหาศาลเพื่อระดมทุนให้ได้สี่แสนเหรียญทอง หากล้มเหลว ตระกูลเซียวก็ต้องสูญเสียอย่างหนัก ทว่าเมื่อคิดได้ว่าท้ายที่สุดตนก็คว้าโอสถรวบรวมปราณมาครองได้สำเร็จ บนใบหน้าของเซียวจ้านก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววยินดีปรีดา อีกไม่นาน ตนก็จะได้ทะลวงผ่านระดับต้าคุรุยุทธ์เก้าดาว และก้าวขึ้นเป็นยอดฝีมือระดับวิญญาณยุทธ์แล้ว

ในขณะเดียวกับที่หยาเฟยประกาศผล ภายในห้องรับรอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังก้องขึ้นในหัวของหลิวอวิ๋นเช่นกัน

"โอสถรวบรวมปราณระดับสามประมูลสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่กระตุ้นการคืนกลับหมื่นเท่า ได้รับโอสถทลายอุปสรรคหยินหยางระดับเจ็ด"

"ระบบได้จัดส่งโอสถทลายอุปสรรคหยินหยางระดับเจ็ดไปยังช่องเก็บของแล้ว โปรดตรวจสอบด้วย"

[จบแล้ว]