เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 51 ได้แรงบันดาลใจฉับพลัน

ตอนที่ 51 ได้แรงบันดาลใจฉับพลัน

ตอนที่ 51 ได้แรงบันดาลใจฉับพลัน


ตอนที่ 51 ได้แรงบันดาลใจฉับพลัน

มันปลายเดือนสิงหาแล้ว ไม่นานทางมหาลัยจะเริ่มต้อนรับนักศึกษาใหม่

นักศึกษาปีสี่ที่สอบซ่อมเสร็จลากกระเป๋าเดินทางและกำลังจะก้าวเข้าสู่สังคม พวกเขาโบกมือลาชีวิตวัยรุ่นของตน กลุ่มนักเรียนมัธยมปลายที่พึ่งจบใหม่ก็กำลังไหลบ่าเข้าสู่วิทยาเขตของมหาลัยเพื่อเริ่มต้นชีวิตวัยรุ่นบทใหม่

จากนั้นไม่นานมันก็เป็นช่วงเวลาที่มีชีวิตชีวาที่สุดของปี

สมาชิกสโมสรนักศึกษากลับมามหาลัยแล้ว พวกเขากำลังยุ่งอยู่กับการประชุมต้อนรับนักศึกษาใหม่

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ร่วมการประชุม แต่ลู่โจวก็ยุ่งเช่นกัน เขาถือใบปลิวกองใหญ่และกำลังจะเริ่มทำงานเก่าของตน

เขากำลังจะแจกใบปลิวใบแรก แต่แล้วจู่ๆเขาก็ถูกหยุดเพราะรองประธานสภานักศึกษา

หลินอวี่เซียงจ้องมองใบหลิวของลู่โจวด้วยความสงสัย เธอถาม "คุณกำลังทำอะไร?"

ลู่โจวมีสีหน้ากระอักกระอ่วนเมื่อเขาตระหนักว่าเขาถูกจับได้

"เอ่อ ผมแจกใบปลิวที่นี่ไม่ได้เหรอ?"

หลินอวี่เซียงกล่าวอย่างไร้เดียงสา "ต่อให้ฉันแกล้งหลับตาข้างนึง เดี๋ยวก็ถูกสมาชิกสภานักศึกษาคนอื่นเจออยู่ดี"

นี่เป็นปัญหา...

ลู่โจวกำลังคิดว่าจะทำยังไงดี หลินอวี่เซียงก้าวเข้ามาแล้วมองดูใบปลิว

"แอพ Campus train? ว้าว ฉันไม่รู้เลยว่าคุณเขียนโปรแกรมเป็นด้วย คุณเขียนด้วยตัวเองเหรอ?"

เฮ้ คุณอยู่ใกล้ฉันเกินไปแล้ว...

ลู่โจวค่อยๆขยับถอยหลังไปครึ่งก้าวแล้วถาม "ใช่ ทำไมหรือ?"

"ทำไมคุณไม่โพสต์ลงเว็บบอร์ดเทียปาของมหาลัยล่ะ? นักศึกษาที่มามหาลัยแล้วคงไม่ต้องใช้แอพซื้อตั๋วหรอกใช่ไหม?" หลินอวี่เซียงชี้แจง

คุณคิดว่าฉันไม่เคยคิดเรื่องนี้เหรอ?

ลู่โจวกล่าวอย่างไม่เต็มใจ "...มันถูกแบนเพราะมันถูกตั้งสถานะเป็นโฆษณา"

แววตาของหลินอวี่เซียงเป็นประกาย เธอตบกำปั้นใส่ฝ่ามือ

"โอ้ เข้าใจแล้ว งั้นฉันจะจัดการให้เอง"

ลู่โจวประหลาดใจ "จัดการ?"

หลินอวี่เซียงม้วนผมเล่น เธอยิ้มแล้วพยักหน้า "ใช่แล้ว! เว็บบอร์ดเทียปาของมหาลัยถูกจัดการโดยสภานักศึกษา บัญชีแอดมินถูกใช้โดยประธานสภา ฉันแค่เล่าสถานการณ์ของคุณให้เขาฟัง ฉันจะช่วยปักหมุดกระทู้ให้คุณสักสองสามวัน เอ้อ ส่ง QR โค้ดหรือไฟล์ APK มาสิ ฉันได้ยินมาว่าบนเทียปานักศึกษาโพสต์ปัญหาเรื่องแท็กซี่กันหลายคนเลย"

ลู่โจวประหลาดใจ

"จริงเหรอ...ขอบคุณมาก!"

หลินอวี่เซียงยิ้ม "ไม่จำเป็นต้องขอบคุณฉัน ฉันควรขอบคุณคุณมากกว่า"

นี่คือ...

พลังของการมีคอนเนคชั่น?

เธอเป็นแค่เจ้าหน้าที่สภาปกติในปีแรก แต่ตอนนี้เธอเป็นรองประธานสภานักศึกษา

ลู่โจวมองเธอที่กำลังเดินไปแล้วอดคิดไม่ได้

ผู้หญิงที่น่ากลัว...

แต่ไม่ว่าจะยังไงฉันก็รู้สึกขอบคุณ!

ตอนแรกเขาค่อนข้างโกรธเพื่อนร่วมทีม'ที่ไร้ประโยชน์'คนนี้ แต่ตอนนี้เขาไม่มีอะไรจะบ่นแล้ว

เดี๋ยวนะ...

ลู่โจวสะดุด เขาเหมือนจะคิดอะไรออก

นักศึกษาจำนวนมากกำลังถามถึงแท็กซี่...

กลุ่มเป้าหมายของแอพ'Campus Train'คือนักศึกษา

"การหาแท็กซี่เป็นปัญหา มันไม่ใช่แค่แท็กซี่..." ลู่โจวคิด ตอนที่เขามามหาลัยครั้งแรก เขาหลงทางด้วย เขาเริ่มคิดถึงปัญหานี้อย่างจริงจัง "มันเป็นไปได้ที่จะเพิ่มเส้นทางของนักศึกษาลงในหน้าอินเตอร์เฟสหลักของแอพและมีตัวเลือกการออกจากมหาลัยและการมามหาลัย ฟีเจอร์นี้จะช่วยให้นักศึกษาใหม่ซื้อตั๋วและยังมอบเส้นทางเดินทางที่สั้นที่สุดให้แก่พวกเขา"

"แต่จากนั้นฉันจะต้องรวบรวมข้อมูลจากสถานีขนส่งใหญ่ๆ...เดี๋ยวนะ ฉันสามารถรวบรวมข้อมูลโดยตรงจากแผนที่บุคคลที่สาม ไป่ตู้เกาเต๋อมีระบบขนส่ง! ฉันลืมไปได้ยังไง!"

(ผู้แปล : คล้าย google map)

ยิ่งลู่โจวคิดเท่าไหร่ แววตาเขาก็เปล่งประกายมากเท่านั้น

ตอนนี้นักศึกษาไม่ได้เดินทางโดยรถบัสกับรถไฟใต้ดินเท่านั้น พวกเขาจะเลือกเดินทางโดยรถยนต์ด้วยเช่นกัน หลังจากลงจากรถไฟ นักเรียนหลายคนก็จะเลือกเดินทางแบบคาร์พูล(carpool) และส่วนใหญ่จะถูกแท็กซี่เถื่อนที่ไม่มีใบอนุญาตหว่านล้อมชักชวนให้ขึ้นรถ

ถ้าเขาใช้แอพของเขารวบรวมหมายเลขรถไฟของผู้ใช้ ข้อมูลเดินทาง และจำนวนนักศึกษาของมหาลัยต่างๆ จากนั้นเขาก็จะสามารถรวมทีมนักศึกษาเพื่อมาด้วยกันใช่ไหม?

แม้ว่านักศึกษาจะไม่อยากคาร์พูล แต่พวกเขาก็ยังสามารถหากลุ่มนักศึกษาคนอื่นเพื่อเดินทางร่วมกัน

การเดินทางมามหาลัยนั้นง่ายมาก โรงเรียนมัธยมหลายแห่งมีเส้นทางรถไฟใต้ดินตรงมายังมหาลัย อย่างไรก็ตามการออกจากมหาลัยเพื่อกลับบ้านไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาลงจากรถไฟในบ้านเกิด ถ้ามีความจำเป็นต้องคาร์พูล นักศึกษาก็จะสามารถคาร์พูลกับนักศึกษาคนอื่น มันก็ยังดีกว่าคาร์พูลกับคนแปลกหน้า

ในประเทศมีมหาลัยกี่แห่ง?

มีจำนวนนักศึกษากี่คน?

แม้ว่าเขาจะเข้าถึงส่วนแบ่งตลาดแค่ครึ่งเดียว แต่จำนวนผู้ใช้ก็ยังเป็นจำนวนมหาศาล

นอกจากนี้ตำแหน่งของกลุ่มนักศึกษาจะถูกระบุอย่างแม่นยำและมูลค่าของมันจะจินตนาการไม่ได้เลย

ลู่โจวเลิกลังเล เขากลับหอพักทันทีแล้วเริ่มเขียนอัพเดทเวอร์ชั่น 0.12

[ระหว่างการอัพเดทใหญ่ แอพจะจดจำ(ตัวเลือก)มหาลัยของผู้ใช้และข้อมูลรถไฟ ถ้าผู้ใช้เชื่อมโยงข้อมูลมหาลัยในขณะนั่งอยู่บนรถไฟ ผู้ใช้จะรู้ว่ามีนักศึกษาคนอื่นกี่คนที่นั่งรถไฟขบวนเดียวกันที่กำลังใช้แอพ'Campus Train'ตัวนี้]

[เพิ่มฟีเจอร์เพื่อน ข้อความ คาร์พูล แจ้งเตือนเส้นทางการเดินทาง...นี่เป็นสิ่งที่ฉันต้องทำ ฉันสามารถเพิ่มกลุ่มแชทเพื่อเพิ่มการใช้งานของผู้ใช้เช่นกัน แม้งานนี้ค่อนข้างหนัก มีปัญหามากมายเข้ามาเกี่ยวด้วย ฉันต้องเก็บเรื่องนี้ไว้ทีหลัง]

[เนื่องจากฉันต้องเปลี่ยนแปลงโค้ดหลัก จำนวนงานที่ต้องทำจึงเยอะมาก ควบคู่กับการเพิ่มฟีเจอร์ย่อยให้นักศึกษา อินเตอร์เฟสผู้ใช้จึงต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด]

เพื่อย่นเวลา ลู่โจวจึงใช้ 150 แต้มทั่วไป เขาส่งมอบโค้ดส่วนยากๆให้ระบบแก้ไข จากนั้นเขาก็ก๊อปปี้โค้ดจากความจำลงในแอพ ในที่สุดเขาก็ทดสอบความเสถียรขั้นสุดท้ายก่อนสิ้นเดือนสิงหา

แต้มทั่วไปเขาเหลือ 775 แต้ม

"อัพโหลดการอัพเดท..." ลู่โจวพึมพำ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะกล่าว "การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้พลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน ฉันหวังว่าฉันจะทำให้มันโดดเด่นเหนือแอพอื่นๆได้"

เขามองดูตัวเลขดาวน์โหลด มันมีเพียง 15 ดาวน์โหลดเท่านั้น

ลู่โจวพยายามปลอบใจตัวเอง ยอดดาวน์โหลดเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนสองเท่าจากเวอร์ชั่น 0.11 อาจกล่าวได้ว่ามันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี เขาส่งลิงค์ให้หลินอวี่เซียงเพื่อให้เธอเอาไปโพสต์บนเทียปาของมหาลัยในวันนี้ หลังจากนี้จำนวนผู้ใช้ของเขาจะเพิ่มขึ้นแน่นอน

"เอ้อ ถ้าฉันโฆษณาบนเทียปาได้ ทำไมฉันไม่ลองโฆษณาบนแพลตฟอร์มอื่นล่ะ?"

จู่ๆลู่โจวก็จำได้ว่าเขาลงทะเบียนบัญชีเว่ยป๋อระหว่างต่อสู้กับจูฟางไฉ

เขาล็อคอินเข้าสู่ระบบโดยไม่ลังเล

เชี่ย?

ฉันได้รับผู้ติดตามเพิ่มอีก 10,000 คน?

ลู่โจวมองจำนวนผู้ติดตามแล้วเขาก็ประหลาดใจ

จากนั้นเขาก็มองข้อความส่วนตัว 99+ แล้วขมวดคิ้ว

เขาคลิกดูแล้วไม่แปลกใจเลย ทุกคนต่างก็ขอข้อมูลติดต่อของเขาหรือขอให้เขาเขียนวิทยานิพนธ์ให้

บัดซบ คนพวกนี้จะไม่เสนอราคาให้ฉันสักหน่อยเหรอ?

แล้วจะให้ฉันเขียนวิทยานิพนธ์ให้?

ทำไมพวกเขาถึงไม่จริงใจเลย!

ลู่โจวส่ายหน้า เขาเขียนโพสต์เว่ยป๋อพร้อมกับแนบลิงค์

[แอพ Campus Train เปิดตัวแล้ว ดาวน์โหลดที่...]

เอิ่ม...

มันน่ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย

ฉันจะเขียนโฆษณายังไง?

ลู่โจวคิดอะไรไม่ออก เขาจึงยอมแพ้ เขาเพิ่มไปอีกหนึ่งบรรทัดในตอนท้ายแบบมั่วๆ

[ฉันจะเลือกผู้ติดตามสิบคนที่รีโพสต์แล้วแก้ไขวิทยานิพนธ์SCIให้ (ไม่เซ็นชื่อ)]

เขาไม่สามารถเสนออย่างอื่นได้นอกจากความสามารถที่เขามี

ผู้ติดตามเขาส่วนใหญ่เป็นนักศึกษามหาลัย ดังนั้นในทางทฤษฎี โฆษณานี้ควรได้ผล

ต่อให้มันไม่ได้ผลแล้วใครจะสน

ลู่โจวกดโพสต์แล้วปิดเว่ยป๋อ

ฉันวางแผนและพระเจ้าจะลิขิตว่ามันสำเร็จหรือไม่!

จบบทที่ ตอนที่ 51 ได้แรงบันดาลใจฉับพลัน

คัดลอกลิงก์แล้ว