บทที่ 38 - บิกินี่น่าจะเหมาะกับเธอมากกว่านะ

บทที่ 38 - บิกินี่น่าจะเหมาะกับเธอมากกว่านะ

◉◉◉◉◉

"รับทราบค่ะ เดี๋ยวฉันจะแจ้งให้แผนกเทคนิคปรับสิทธิ์การใช้งานของคุณให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมเดี๋ยวนี้เลยค่ะ" เถียนเหยียนพูด

"โอเค ให้ลูกน้องไปจัดการก็แล้วกัน"

เมื่อสั่งงานเสร็จหลินอี้ก็วางสายแล้วเตรียมตัวทำงานต่อ

สองชั่วโมงผ่านไปหลินอี้รับงานไปทั้งหมดสี่งาน ได้รับคะแนนรีวิวสี่ดาวมาสามครั้งและสามดาวอีกหนึ่งครั้ง

และผู้โดยสารทั้งสี่คนนี้ต่างก็คิดตรงกันว่ารถคันนี้เป็นของบริษัทแอปเรียกรถด่วน ไม่ได้คิดว่าเป็นรถของเขาสักนิด

การสร้างภาพเป็นลูกเศรษฐีไม่ได้ผล เขาถูกมองว่าเป็นแค่คนขับรถคนหนึ่งเท่านั้น จึงไม่ได้รับคะแนนโบนัสใดๆ เพิ่มเลย

หลินอี้ถอนหายใจและบ่นพึมพำกับตัวเอง

"ดูเหมือนว่าการขับแอปเรียกรถด่วนก็ไม่ใช่งานที่ง่ายนักหรอก การจะได้คะแนนรีวิวห้าดาวมาสักครั้งมันค่อนข้างยากเลยแฮะ"

เมื่อมองดูเวลาก็พบว่านี่เป็นเวลาสี่โมงเย็นกว่าแล้ว จี้ชิงเหยียนน่าจะใกล้เลิกงานแล้ว คงต้องไปรับเธอแล้วล่ะ

ดูท่าคงต้องไปสูบเลือดสูบเนื้อจากเธอต่อไป

กริ๊งๆๆ

โทรศัพท์ดังขึ้นและพบว่าเป็นหวังอิ๋งที่โทรมา

"พี่อิ๋ง มีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่า"

"เสี่ยวอี้ นายบอกความจริงกับพี่มานะ นายมีความสัมพันธ์อะไรกับท่านประธานหรือเปล่า"

"เอ่อ..."

หลินอี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง "น่าจะถือว่าเป็นเพื่อนกันล่ะมั้ง ทำไมเหรอ"

"พี่ได้ยินคนในแผนกบุคคลบอกว่าท่านประธานตั้งใจจะเลื่อนขั้นให้พี่ไปรับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายขาย นายเป็นคนไปพูดช่วยพี่ไว้ใช่ไหม"

"ฉันก็แค่พูดเกริ่นๆ ไปนิดหน่อยเอง" หลินอี้หัวเราะร่วน "ด้วยความสามารถของพี่อิ๋ง การจะขึ้นเป็นผู้จัดการฝ่ายขายมันก็เหลือเฟืออยู่แล้วล่ะ"

"ดูเหมือนว่าพี่จะไม่เสียแรงที่เอ็นดูนายนะ ว่างเมื่อไหร่เดี๋ยวพี่จะเลี้ยงข้าวนายเอง"

"ช่วงสองสามวันนี้คงจะไม่สะดวกน่ะ ช่วงนี้ฉันมีธุระเยอะมาก รอพี่เข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการแล้วพวกเราค่อยมาฉลองกันก็ยังไม่สายนะ"

ผู้จัดการฝ่ายขายถือเป็นตำแหน่งที่สำคัญมากในเครือบริษัทเฉาหยาง การที่หวังอิ๋งจะได้เป็นหรือไม่นั้นยังต้องขึ้นอยู่กับความเห็นของผู้บริหารระดับสูงคนอื่นๆ

แต่ในเมื่อมีจี้ชิงเหยียนอยู่ทั้งคน เรื่องนี้ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

"งั้นก็โอเค ตกลงตามนี้นะ" หวังอิ๋งพูดพร้อมรอยยิ้ม

"อืม พูดคำไหนคำนั้นนะ"

เมื่อวางสายหลินอี้ก็มองดูเวลาและพบว่าได้เวลาพอดี เขาจึงขับรถเอื่อยๆ มุ่งหน้าไปยังเครือบริษัทเฉาหยาง

เมื่อขับไปจอดข้างรถเซี่ยลี่คันเก่าของตัวเอง หลินอี้ก็เช็ดฝุ่นด้านบนออกเบาๆ

ถึงแม้รถจะเก่าไปหน่อยแต่ในช่วงเวลาที่เขาลำบากที่สุดก็มีมันนี่แหละที่คอยอยู่เป็นเพื่อนเขามาตลอด

ยังไงก็ต้องดูแลมันให้ดีๆ หน่อย

ไม่นานนักจี้ชิงเหยียนก็เดินออกมาจากลิฟต์ เธอสวมกระโปรงชายระบายทรงหางปลาสีน้ำเงินคู่กับเสื้อเชิ้ตสีขาวสไตล์ฝรั่งเศส ดูเป็นสาวเก่งและคล่องแคล่วมาก

"เมื่อกี้จู่ๆ ก็มีเอกสารส่งขึ้นมาให้เซ็นน่ะ ก็เลยลงมาสายไปหน่อย รอนานไหม"

"ไม่เป็นไร ฉันก็เพิ่งจะมาถึงเหมือนกัน"

"หิวหรือยัง ถ้าหิวก็ไปกินข้าวก่อน แต่ถ้ายังไม่หิวพวกเราก็ไปเดินห้างกันก่อน" จี้ชิงเหยียนเอ่ยถาม

"แล้วเธอล่ะ"

"ฉันยังไงก็ได้แล้วแต่เธอเลย"

"เป็นผู้หญิงอย่าพูดคำว่ายังไงก็ได้สิ เดี๋ยวคนอื่นก็เอาไปเข้าใจผิดกันพอดี"

"ชิ" จี้ชิงเหยียนส่งเสียงจิ๊จ๊ะ "งั้นก็ไปเดินห้างกันก่อนก็แล้วกัน พอเสร็จแล้วค่อยไปกินข้าวด้วยกัน ฉันกดสั่งงานไปแล้วนะ รีบกดแย่งงานเร็วเข้า"

สิ้นเสียงคำพูด ออร์เดอร์ของจี้ชิงเหยียนก็เด้งขึ้นมาในแอปพลิเคชัน

หลินอี้ตาไวและมือไว เขากดแย่งงานมาได้ในพริบตา

ในเวลานี้หลินอี้รู้สึกได้เลยว่าคะแนนรีวิวห้าดาวกำลังกวักมือเรียกเขาอยู่

เมื่อมองดูจุดหมายปลายทางและพบว่าเป็นไท่มู่พลาซ่า หลินอี้ก็ขับรถมุ่งหน้าไปทันที

ไม่นานนักทั้งสองคนก็มาถึงไท่มู่พลาซ่า จี้ชิงเหยียนถือกระเป๋าของตัวเองและเตรียมตัวลงจากรถ

"เฮ้ๆๆ เธอยังไม่ได้ให้คะแนนรีวิวห้าดาวฉันเลยนะ" หลินอี้ท้วง

จี้ชิงเหยียนยิ้มอย่างหยิ่งๆ "อยากได้คะแนนรีวิวห้าดาวก็ย่อมได้ แต่ก็ต้องดูผลงานของนายในวันนี้ก่อนนะ"

"ฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะ ที่แท้เธอก็แค่กะจะให้ฉันมาช่วยถือของนี่เอง"

"ฉลาดมาก"

หลินอี้ไม่ได้รีบร้อนอะไรกับเวลาแค่นี้ ด้วยนิสัยของจี้ชิงเหยียนแล้วยังไงคะแนนรีวิวห้าดาวก็หนีไม่พ้นหรอก

การเดินห้างของจี้ชิงเหยียนไม่ได้มีเป้าหมายชัดเจนเหมือนหลินอี้

ถึงจะบอกว่าจะมาซื้อเสื้อผ้าแต่เธอก็อยากจะเดินดูโซนอื่นๆ ด้วย

เสื้อผ้ายังไม่ได้ซื้อเลยสักตัวแต่กลับได้เครื่องสำอางมาเพียบ

"หืม ข้างหน้าเหมือนจะมีร้านขายชุดว่ายน้ำนะ" หลินอี้พึมพำ

"นายจะซื้อชุดว่ายน้ำเหรอ"

"ที่บ้านมีสระว่ายน้ำใหญ่ขนาดนั้นทั้งที ยังไงก็ต้องหาโอกาสไปว่ายน้ำพักผ่อนบ้างสิ"

"ก็จริงนะ งั้นพวกเราแวะเข้าไปดูกันเถอะ" จี้ชิงเหยียนพูดด้วยความอิจฉานิดๆ

ถึงแม้ว่าบ้านที่เธออยู่จะเป็นวิลล่าเหมือนกัน แต่ถ้าเอาไปเทียบกับคฤหาสน์จิ่วโจวเก๋อของหลินอี้แล้วมันช่างห่างชั้นกันลิบลับ

อย่างน้อยที่สุดบ้านเธอก็ไม่มีสระว่ายน้ำกลางแจ้ง

"นี่เธอตั้งใจจะมาเลือกกางเกงว่ายน้ำให้ฉันเหรอ" เมื่อเห็นจี้ชิงเหยียนเดินตามเข้ามาด้วยหลินอี้ก็เอ่ยถามขึ้น

"ฉันไม่ซื้อให้นายหรอก" จี้ชิงเหยียนตอบ "ที่นี่ก็มีชุดว่ายน้ำผู้หญิงขายเหมือนกัน ฉันจะเข้ามาดูบ้างไม่ได้หรือไง"

หลินอี้ลูบคางพลางพูดขึ้น

"ที่พูดมาก็ถูกนะ ก่อนหน้านี้เธอยังบอกอยู่เลยว่าจะยอมให้ฉันดูเป็นบุญตา พอซื้อชุดว่ายน้ำเสร็จก็ดูเหมือนจะได้เวลาทำตามสัญญาแล้วสิ"

จี้ชิงเหยียนหน้าแดงระเรื่อ "นายนี่มันจอมวางแผนชัดๆ ถ้ารู้แต่แรกว่าคฤหาสน์จิ่วโจวเก๋อเป็นของนาย ฉันคงไม่มีทางพูดแบบนั้นออกไปหรอก"

"แต่เธอจะเปลี่ยนไปพูดอย่างอื่นก็ได้นี่นา ฉันไม่ได้บังคับเธอสักหน่อย"

"ชิ เก่งแต่เรื่องแถหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองนั่นแหละ" จี้ชิงเหยียนบ่น "รีบเข้าไปได้แล้ว อยู่ท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายแบบนี้อย่ามาพูดเรื่องแบบนี้สิ"

เมื่อเห็นท่าทางเขินอายของจี้ชิงเหยียนหลินอี้ก็หัวเราะเบาๆ "โอเค เอาไว้คราวหลังค่อยไปหาที่ลับตาคนแล้วค่อยพูดก็แล้วกัน"

"คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง มีอะไรให้ทางเราช่วยไหมคะ"

เมื่อเดินเข้าไปในร้านพนักงานหญิงก็เอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น

"พวกเราขอเดินดูเองก่อน ถ้ามีอะไรให้ช่วยเดี๋ยวพวกเราจะเรียกนะ" หลินอี้ตอบ

"ได้ค่ะ"

หลินอี้เป็นคนซื้อของไวมาก เขาเลือกหยิบชุดที่ไซส์พอดีตัวมาสองสามตัวแล้วก็เตรียมตัวไปจ่ายเงินเลย

ยังไงก็เป็นสระว่ายน้ำส่วนตัวในบ้านแถมก็ไม่มีใครมานั่งจ้องจับผิดอยู่แล้ว เรื่องดีไซน์ก็เลยไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรมากมายนัก

ถ้าไม่ติดว่ากลัวจะดูอนาจารหลินอี้ก็คิดว่าต่อให้ไม่ใส่เลยก็คงไม่มีปัญหาอะไร

หลินอี้เลือกกางเกงว่ายน้ำเสร็จอย่างรวดเร็ว แต่จี้ชิงเหยียนกลับช้าเป็นเต่าคลาน เธอเอาแต่ยืนเลือกแล้วเลือกอีก ผ่านไปเป็นสิบนาทีก็ยังหาชุดที่ถูกใจไม่ได้สักที

"ไปเถอะ ไม่ซื้อแล้ว" จี้ชิงเหยียนเอ่ย

"ทำไมไม่ซื้อแล้วล่ะ"

"ไม่มีชุดไหนที่พอดีเลยน่ะสิ"

"มันจะไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง ดีไซน์มีให้เลือกตั้งเยอะแยะ เธอยังจะบอกว่าไม่มีชุดที่ถูกใจอีกเหรอ"

"ดีไซน์มันก็พอได้อยู่หรอก แต่ไซส์มันไม่ครบต่างหากล่ะ"

"เอ่อ งั้นก็รีบไปเถอะ ไปดูร้านอื่นกัน"

หลังจากจ่ายเงินเสร็จ ทั้งสองคนก็เดินออกจากร้านและเดินเข้าไปดูร้านขายชุดว่ายน้ำที่อยู่ติดกัน

"ดูเหมือนว่าดีไซน์ร้านนี้จะมีเยอะกว่าร้านเมื่อกี้นิดหน่อยนะ"

"นายรอฉันอยู่ข้างนอกก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันจะพยายามเลือกให้เร็วที่สุด"

หลินอี้พยักหน้ารับแล้วพูดขึ้น "ท่านประธานจี้ ฉันว่ารูปร่างอย่างเธอใส่บิกินี่น่าจะเหมาะกว่านะ"

"งั้นฉันก็จะไม่ซื้อบิกินี่"

จี้ชิงเหยียนพูดอย่างหยิ่งๆ ก่อนจะเดินเชิดเข้าไปในร้านขายชุดว่ายน้ำ

ประมาณสองนาทีต่อมาจี้ชิงเหยียนก็เดินถือถุงกระดาษสีขาวออกมาจากร้าน

ดูจากท่าทางแล้วน่าจะได้ชุดว่ายน้ำที่ถูกใจมาแล้ว

"ไปกันเถอะ พวกเราไปเดินเล่นที่ชั้นสี่กันดีกว่า"

"ชั้นสี่งั้นเหรอ"

หลินอี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง "ฉันจำได้ว่าชั้นหกต่างหากล่ะที่เป็นโซนขายแบรนด์เนมระดับโลกน่ะ"

"ฉันไม่ได้จะซื้อเสื้อผ้าธรรมดาทั่วไปสักหน่อย แต่ฉันตั้งใจจะไปซื้อชุดราตรีน่ะ พรุ่งนี้มีแขกมาร่วมงานตั้งเยอะแยะ ขืนใส่ชุดสูททำงานไปมันคงไม่เหมาะ" จี้ชิงเหยียนอธิบาย

เมื่อกำหนดเป้าหมายได้แล้วทั้งสองคนก็เดินขึ้นไปยังชั้นสี่

หลินอี้พบว่าที่นี่ไม่ได้มีแค่ชุดราตรีสำหรับผู้หญิงเท่านั้น แต่ยังมีแบรนด์เฉพาะกลุ่มอีกมากมาย

ถึงแม้ชื่อแบรนด์อาจจะไม่โด่งดังมากนักแต่ดีไซน์กลับดูสวยงามโดดเด่นไม่เบาเลยทีเดียว

เดินไปได้ไม่กี่นาทีทั้งสองคนก็หยุดยืนอยู่หน้าประตูร้านแห่งหนึ่ง

"หลินอี้ นายคิดว่าชุดราตรีไล่สีตัวนั้นเป็นยังไงบ้าง"

[จบแล้ว]