บทที่ 15 - รถของผมไม่ใช่แบบสองที่นั่งหรือไง

บทที่ 15 - รถของผมไม่ใช่แบบสองที่นั่งหรือไง

◉◉◉◉◉

"พ่อว่าอะไรนะ"

"รถของเขาเป็นแบบสองที่นั่งเหรอ"

คราวนี้อย่าว่าแต่สองสามีภรรยาตระกูลเซี่ยเลย แม้แต่เซี่ยซินอวี่เองก็แทบจะรับไม่ได้เหมือนกัน

รถยนต์มันก็ต้องมีสี่ที่นั่งไม่ใช่หรือไง

จะไปมีสองที่นั่งได้ยังไง

เดี๋ยวนี้แอปเรียกรถด่วนมีบริการเรียกมอเตอร์ไซค์แล้วเหรอเนี่ย

ก่อนหน้านี้เห็นแก่หน้าตาอันหล่อเหลาของหลินอี้ ต่อให้เขาจะเป็นแค่คนขับรถแอปเรียกรถด่วน เซี่ยหงหย่วนก็ตัดสินใจว่าจะให้โอกาสเขาสักครั้ง

แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าเขาเป็นแค่มอเตอร์ไซค์รับจ้าง

เรื่องนี้เซี่ยหงหย่วนรับไม่ได้เด็ดขาด

ลูกสาวของเขาจะไปคบกับคนแบบนี้ไม่ได้

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นพวกเราไปเรียกแท็กซี่กันเถอะ ไม่ต้องรบกวนรถของเธอแล้วล่ะ"

"ได้ครับ"

หลินอี้ไม่ซีเรียสอยู่แล้ว ยังไงเซี่ยซินอวี่ก็กดเรียกรถมาแล้ว เดี๋ยวค่อยให้รีวิวระดับห้าดาวก็เป็นอันเสร็จสิ้นภารกิจ

เซี่ยซินอวี่อยากจะบ้าตาย นี่มันแกว่งเท้าหาเสี้ยนชัดๆ

คืนนี้พอกลับมาถึงบ้านต้องโดนด่ายับแน่ๆ

เมื่อเดินออกมาข้างนอก หลินอี้ก็เดินนำไปก่อน ครอบครัวเซี่ยทั้งสามคนเดินตามหลังเตรียมตัวจะไปเรียกแท็กซี่

"นังลูกคนนี้นี่ ตาบอดหรือไงถึงได้ไปคว้าเอามอเตอร์ไซค์รับจ้างมาเป็นแฟน" เซี่ยหงหย่วนสั่งสอน "ถ้าไม่ได้เรียกเขามาที่บ้านก่อน พวกเราคงโดนหลอกปิดหูปิดตาไปอีกนาน ขืนคนอื่นรู้ว่าฉันได้ลูกเขยขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง คงโดนหัวเราะเยาะตายเลย"

"พอเถอะค่ะ พ่อกับแม่เลิกพูดได้แล้ว" เซี่ยซินอวี่ร้องไห้ไม่ออก

อุตส่าห์คิดว่าหาหนุ่มหล่อมาได้แล้วจะตบตาผ่านไปได้สบายๆ

ใครจะไปคิดว่ามันจะพลิกล็อก คนหล่อก็จริงแต่ดันเป็นคนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง

พ่อกับแม่จะคัดค้านก็เป็นเรื่องธรรมดา

"พ่อแกพูดถูกแล้ว แกรีบไปบอกเลิกเขาให้ชัดเจนเลยนะ ยังไงแม่ก็ไม่ยอมรับลูกเขยแบบนี้เด็ดขาด" แม่ของเซี่ยซินอวี่พูดอย่างโมโห

"ต่อให้ขับรถแบรนด์ในประเทศแม่ก็จะไม่บ่นสักคำ แต่มาคบกับคนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างเนี่ย อนาคตจะไปมีความเจริญอะไร"

ปี๊น ปี๊น

สิ้นเสียงพูด ครอบครัวตระกูลเซี่ยทั้งสามคนก็ได้ยินเสียงแตรรถดังขึ้น

พอเงยหน้าขึ้นมองก็ถึงกับยืนแข็งทื่ออยู่กับที่

"นะ นี่น่าจะเป็นรถสปอร์ตใช่ไหม" เซี่ยหงหย่วนพูดเสียงตะกุกตะกัก

"นี่มันปากานีฮิวร่า รถซูเปอร์คาร์มูลค่ากว่ายี่สิบล้าน ทั่วทั้งประเทศมีอยู่แค่ไม่กี่คันเองนะ"

เซี่ยซินอวี่ประหลาดใจมาก หมู่บ้านเทียนอี๋ก็เป็นแค่หมู่บ้านธรรมดา นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นรถหรูขนาดนี้มาจอดอยู่ที่นี่

เมื่อเห็นประตูปีกนกนางนวลของรถปากานีเปิดออก เซี่ยซินอวี่ก็รู้สึกหลงใหลจนแทบจะละเมอ

ถ้าชาตินี้เธอได้นั่งรถดีๆ แบบนี้สักครั้งจะดีแค่ไหนนะ

"ละ ลูก พ่อหนุ่มที่ชื่อหลินอี้คนนั้นไม่ได้ขับมอเตอร์ไซค์หรอกเหรอ ทะ ทำไมเขาถึงเดินไปที่รถซูเปอร์คาร์คันนั้นล่ะ" เซี่ยหงหย่วนถามด้วยความตกใจ

เซี่ยซินอวี่เองก็ประหลาดใจสุดๆ หลินอี้ไม่ได้แค่เดินไปเท่านั้น

แต่เขายังขึ้นไปนั่งบนรถด้วย

"หลินอี้"

เมื่อได้ยินคนเรียกชื่อตัวเอง หลินอี้ที่กำลังจะปิดประตูก็หันไปมองเซี่ยซินอวี่

"มีอะไรเหรอ มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ"

ครอบครัวตระกูลเซี่ยรีบวิ่งหน้าตั้งเข้าไปหา "ระ รถคันนี้เป็นของเธอเหรอ"

"ใช่ครับ ถ้าไม่ใช่ของผม ผมจะขึ้นมานั่งได้ยังไงล่ะ"

"คุณไม่ได้ขับมอเตอร์ไซค์หรอกเหรอ ทะ ทำไมถึงมาขับรถสปอร์ตได้ล่ะ" เซี่ยซินอวี่ถามอย่างไม่เข้าใจ

"ใครบอกว่าผมขับมอเตอร์ไซค์ล่ะครับ ขับมอเตอร์ไซค์จะสมัครแอปเรียกรถด่วนได้ไง"

"ก็คุณบอกเองว่ารถของคุณมีแค่สองที่นั่ง"

"รถของผมไม่ใช่แบบสองที่นั่งหรือไงครับ"

เซี่ยซินอวี่รู้สึกว่าตัวเองโง่เป็นบ้า

รถสปอร์ตมันก็ต้องมีสองที่นั่งอยู่แล้ว นี่มันเรื่องพื้นฐานชัดๆ ทำไมเธอถึงคิดไม่ถึงกันนะ

แต่ใครมันจะไปตรัสรู้ล่ะว่าคุณจะเอารถซูเปอร์คาร์มาขับแอปเรียกรถด่วน

"ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ" หลินอี้โบกมือ "อย่าลืมเรื่องที่เราคุยกันในโทรศัพท์นะ ขอรีวิวระดับห้าดาวด้วย"

"เดี๋ยวๆๆ ลูกเขย อุตส่าห์มาถึงนี่แล้ว อย่าเพิ่งรีบกลับสิ พวกเราไปหาที่กินข้าวคุยเรื่องสัพเพเหระกันดีกว่า" เซี่ยหงหย่วนพูดด้วยรอยยิ้ม

"พวกคุณลุงมีธุระไม่ใช่เหรอครับ"

"ไม่มีแล้ว ไม่มีแล้ว ก็แค่งานเลี้ยงสังสรรค์ธรรมดา ไม่ไปก็ไม่เป็นไรหรอก"

"งั้นก็ช่วยไม่ได้แล้วครับ ผมยังมีธุระอื่นต้องไปทำ ขอโทษด้วยนะครับ"

"ไม่เป็นไรๆ มีธุระก็ไปทำก่อนเถอะ ถ้าทำไม่ทันก็ให้เสี่ยวอวี่ไปช่วยนะ"

พูดจบเซี่ยหงหย่วนก็ผลักเซี่ยซินอวี่ไปข้างหน้า "อย่ามัวแต่อุดอู้อยู่แต่ในบ้านเลย ไปช่วยงานเสี่ยวอี้เขาหน่อยสิลูก"

เซี่ยซินอวี่ทำทีเป็นอิดออดก่อนจะขึ้นรถไป ในเมื่อเธอเป็นคนกดเรียกรถมา เธอก็มีสิทธิ์นั่งนี่นา

เมื่อเห็นการตกแต่งภายในอันหรูหราของรถปากานี เซี่ยซินอวี่ก็รู้สึกว่ามองยังไงก็ไม่เบื่อ เบาะนั่งด้านล่างร้อนผ่าวขึ้นมานิดๆ แล้ว

"คุณจะไปไหน ให้ขับไปตามที่อยู่ในออร์เดอร์ไหม" หลินอี้ถาม

"ฉันไม่ไปไหนหรอก คุณอยากไปไหนล่ะ ฉันก็แค่อยากจะลองนั่งดูเฉยๆ ถึงเวลาฉันก็จะลงรถเอง"

"ผมจะไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า แต่คุณต้องเปลี่ยนจุดหมายปลายทางในแอปก่อนนะ ไม่อย่างนั้นออร์เดอร์ก็จะไม่สำเร็จ"

"ตกลง คุณอยากไปห้างไหนล่ะ"

"ไท่มู่พลาซ่าแล้วกันครับ"

"ตกลงค่ะ"

ไม่นานนัก โทรศัพท์ของหลินอี้ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนการเปลี่ยนจุดหมายปลายทาง จากนั้นเขาก็ขับมุ่งหน้าไปยังไท่มู่พลาซ่า

"คุณขับรถแพงขนาดนี้ก็ต้องไม่เดือดร้อนเรื่องเงินอยู่แล้ว ทำไมยังมาขับรถแอปเรียกรถด่วนอีกล่ะคะ" ระหว่างทางเซี่ยซินอวี่เป็นฝ่ายเริ่มถามก่อน

"ก็แค่อยากสัมผัสชีวิตน่ะครับ ถ้าคนเราเกิดมาแล้วเอาแต่ใช้ชีวิตไปวันๆ รอความตาย มันจะไปมีความหมายอะไรล่ะครับ" หลินอี้ตอบอย่างหล่อเหลา

"คุณนี่สุดยอดไปเลย" เซี่ยซินอวี่เอ่ยจากใจจริง "พวกลูกเศรษฐีหลายคนที่สู้คุณไม่ได้ วันๆ เอาแต่ผลาญเงินเที่ยวเตร่ แต่คุณกลับมีความคิดลึกซึ้งขนาดนี้ ยอดเยี่ยมจริงๆ ค่ะ"

"คนเรามีความชอบต่างกัน บังคับกันไม่ได้หรอกครับ"

"อืมๆ พูดถูกที่สุดเลยค่ะ"

"พี่อี้คะ ฉันมีคำขอเล็กๆ น้อยๆ อย่างหนึ่ง พี่จะตกลงไหมคะ" เซี่ยซินอวี่ถามอย่างระมัดระวัง

ทั้งสองคนอายุเท่ากันและยังไม่รู้ว่าใครแก่กว่าใคร แต่เซี่ยซินอวี่ก็เป็นฝ่ายเรียกพี่นำไปก่อนแล้ว

"คำขออะไรเหรอครับ"

"ฉันเป็นสตรีมเมอร์น่ะค่ะ ขอไลฟ์สดในรถของพี่สักแป๊บจะได้ไหมคะ"

ถ้าได้ไลฟ์สดในรถหรูขนาดนี้ จะต้องเรียกยอดคนดูในช่องของเธอได้เพียบแน่ๆ

"ได้สิ" หลินอี้บอก "เสร็จแล้วอย่าลืมกดรีวิวห้าดาวให้ผมก็พอ"

"ได้เลย ไม่มีปัญหาค่ะ" เซี่ยซินอวี่ตอบอย่างดีใจ "ขอแค่ออร์เดอร์เสร็จสิ้น ฉันจะรีบกดให้คะแนนทันทีเลยค่ะ"

"ตกลงตามนี้ครับ"

เซี่ยซินอวี่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วกดเปิดไลฟ์สด ผ่านไปสิบกว่านาที ในช่องแชทก็มีคนเข้ามาดูหลายสิบคนแล้ว

"เสี่ยวอวี่น้อย เธออยู่ที่ไหนเนี่ย นั่งอยู่เบาะข้างคนขับของเสี่ยที่ไหนหรือเปล่า"

"ฮ่าฮ่า คนข้างบนอย่าล้อเล่นน่า เสี่ยวอวี่โสดมาตั้งแต่เกิด จะไปมีเสี่ยที่ไหนมาตาถึงมองหล่อนได้"

"ไม่แน่อาจจะเป็นเบาะข้างคนขับของรถตู้ส่งของก็ได้นะ"

เมื่อเห็นคนในห้องแชทพากันล้อเลียนตัวเอง เซี่ยซินอวี่ก็รู้สึกเซ็งสุดๆ

ในสายตาพวกนาย แม่นางคนนี้มันดูแย่ขนาดนั้นเลยหรือไง

"ฉันขอบอกไว้ก่อนเลยนะ รถที่ฉันนั่งอยู่ตอนนี้ไม่ใช่รถตู้ส่งของกระจอกๆ หรอกนะ แต่เป็นรถหรูของแท้แบบที่พวกนายชาตินี้ก็ไม่มีวันได้เห็นต่างหากล่ะ"

"ฮ่าฮ่า ขี้โม้จัง แน่จริงก็โชว์โลโก้รถมาสิ"

"นายพูดผิดแล้ว หล่อนเป็นผู้หญิง จะไปมีไข่ได้ยังไงล่ะ"

"ไม่สิ นายต่างหากที่พูดผิด หล่อนเป็นหนุ่มแต่งหญิงต่างหาก คืนเดือนมืดวันนั้นฉันเคยเห็นมากับตา"

"ชิ พวกนายก็แค่อยากดูโลโก้รถใช่ไหมล่ะ ให้ดูก็ได้ไม่เห็นเป็นไรเลย"

เซี่ยซินอวี่ค่อยๆ หมุนกล้องโทรศัพท์ไปที่พวงมาลัย

แล้วทั้งช่องแชทก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

[จบแล้ว]