ตอนที่ 3 ทางตัน

'ค่อยไว้ดูแล้วกัน ... ตอนนี้กินข้าวก่อนดีกว่า ... แต่เอ่อ ... ไม่มีวิธีย่างเนื้อกระต่ายบ้างเลยหรือ?'

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ถังลี่เสวี่ยก็ไม่สนใจอะไรและกัดเนื้อกระต่ายดิบข้างหน้าเธอ กลิ่นฉุนของเลือดที่แทรกซึมเข้ามาในจมูกของเธอ ทำให้เธอเกือบจะสำรอกเนื้อดิบออกมาอีกครั้ง แต่เธอก็ระงับเอาไว้ และกลืนมันลงไปหลังจากเคี้ยวไปสักพัก

'อืม ... รสชาติก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น ... อาจจะเป็นเพราะฉันกลายเป็นลูกสุนัขจิ้งจอกก็เลยทำให้รสชาติของฉันเปลี่ยนไปด้วย'

[ได้รับ EXP!]

'โอ๊ะ?! ดังนั้นฉันต้องกินเพื่อเพิ่ม exp? ฮ่าฮ่า ... ง่ายจัง! '

[ได้รับ EXP!]

[ได้รับ EXP!]

[ทักษะการกัดเพิ่มขึ้นถึง Lv2]

ดิง!

[ยินดีด้วย! คุณบรรลุระดับ 3, คะแนนสถิติ +5, คะแนนทักษะ +1]

'เยี่ยมมาก! ระดับ 3! เฮ้อ ... มันไม่ง่ายเลยจริงๆ ... '

ถังลี่เสวี่ยลูบท้องป่องของเธอด้วยความพึงพอใจ และจำได้ว่าเธอยังไม่ได้ตรวจสอบสิ่งของที่เธอได้รับจากแพ็คเกจสำหรับมือใหม่ก่อนหน้านี้

แต่ก่อนที่เธอจะมีเวลาสำหรับสิ่งนั้น ...

กรอบแกรบ ... กรอบแกรบ ... กรอบแกรบ ...

มีกระต่ายอีกสี่ตัวที่ออกมาจากพุ่มไม้ใกล้ ๆ ถังลี่เสวี่ยรู้สึกตกใจ และมองไปที่แถบ HP ของเธอชั่ววินาที

HP: 38/50

จะต่อสู้ดีมั้ยเนี่ย?

ไม่ดีกว่า! การต่อสู้กับกระต่ายตัวเดียวก็ทำให้ HP ของเธอลดลงไปถึง 12 แล้ว ถ้าสู้กับกระต่ายสี่ตัว แล้วเธอโดนมันโจมตัวละหนึ่งครั้ง ก็เท่ากับว่าเธอโดนโจมตีสี่ครั้ง! งั้น HP เธอก็ต้องลดลง 48 และเธออาจจะโดนโจมตีมากกว่าสี่ครั้งก็ได้!

เธอถอนหายใจ ... ในชาติก่อนเธอมีร่างกายอ่อนแอ และในชีวิตนี้เธอกลายเป็นลูกสุนัขจิ้งจอกที่มีพลังป้องกันที่อ่อนแอ! พระเจ้าช่างไม่ยุติธรรม! ฉันเกลียดพวกคุณทุกคน!

จากนั้นเธอก็วิ่งออกไป!

'! เอ่อ ... คุณกระต่าย ... คุณกระต่ายใจดี ... ขอคุยด้วยสักหน่อยได้ไหม ฉันแค่ทำเพื่อป้องกันตัวเองจริงๆ คุณเชื่อฉันใช่มั้ย? '

ในตอนแรกกระต่ายทั้งสี่ตัวก็ตกใจ และกลัวเธอเช่นกัน แต่เมื่อพวกเขาเห็นว่าร่างกายของถังลี่เสวี่ยตัวเล็กแค่ไหน และเธอก็ยังเป็นเด็กอยู่ หลังจากนั้นพวกเขาก็กลับมามีความมั่นใจ และเริ่มพุ่งเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว

'อู้ววววว! ไม่นะ! พวกเขาทั้งหมด เขาเป็นผู้ชายไม่ใช่หรอ? แต่ที่จริงเขาเป็นสัตว์ร้ายต่างหาก เขาจะต่อสู้กับผู้หญิงตัวเล็กๆ แบบเราจริงๆ งั้นหรอเนี่ย?! ถังลี่เสวี่ยตะโกนในใจของเธอ แต่ร่างสุนัขจิ้งจอกตัวเล็กของเธอได้วิ่งหนีไปแล้ว และบินเข้าไปในพุ่มไม้อย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตามความเร็วของกระต่ายโตเต็มวัยนั้นเร็วกว่าลูกสุนัขจิ้งจอกอย่างถังลี่เสวี่ย ดังนั้นพวกมันจึงตามมาทันเธอได้ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

'จริงด้วย! ฉันยังมีแต้มค่าสถานะที่ยังไม่ได้ใช้เลยนี่หน่า! '

เธอใส่ 8 คะแนนในความว่องไวทันทีเพื่อช่วยในการหลบหนีและ 3 คะแนนสุดท้ายเป็นความแข็งแรงสำหรับการตอบโต้การโจมตีหากเป็นไปได้

'อ่า และเพิ่มความสามารถของ [พุ่ง]!'

[คุณได้รับความสามารถ พุ่ง!]

ด้วยความว่องไวของเธอรวมกับ [พุ่ง] ของเธอ ถังลี่เสวี่ยสามารถหลบหนีได้อย่างง่ายดายในตอนนี้ดังนั้นเธอจึงเริ่มคิดว่า ... เธอควรใช้คะแนนทักษะที่มีอยู่อีก 2 แต้มเพื่อเพิ่มทักษะ เช่น

[ความแข็งแรงที่มากขึ้น] หรือ [ตะครุบ] ในการโต้กลับ?

'เอ ... ไม่จำเป็นอย่างนั้นฉันจะเก็บมันไว้เพื่อที่ฉันจะได้เพิ่มทักษะที่ต้องการในเวลาคับขันในภายหลัง แต่ตอนนี้ฉันอิ่มท้องแล้ว ... '

'ลาก่อนเจ้ากระต่าย! จำไว้ว่าผู้หญิงคนนี้ไว้ชีวิตของคุณไว้ เพื่อเป็นอาหารของฉันในวันพรุ่งนี้! '

ฟิ้ว ... ฟิ้ว ... ฟิ้ว ...

ความเร็วของถังลี่เสวี่ยเร็วกว่าเดิมถึงสองเท่า และเธอใช้ทักษะ [พุ่ง] ของเธอทำให้เร็วมากขึ้น! เธอวิ่งเร็วมากจนรู้สึกได้ถึงลมที่พัดอย่างรุนแรงปะทะกับร่างกายที่มีขนยาวและเล็กกระทัดรัดของเธอ

ถังลี่เสวี่ยรู้สึกว่าความว่องไว 10 คะแนนโดยพื้นฐานแล้วทำให้ความเร็วของเธอเหมือนกับมนุษย์ผู้ใหญ่เมื่อวิ่ง และตอนนี้เธอมีความว่องไว 15 คะแนน เธอจึงเร็วกว่ามนุษย์ผู้ใหญ่หนึ่งเท่าครึ่ง นอกจากนี้ทักษะ [พุ่ง] ยังเพิ่มความเร็วของเธอขึ้นสองเท่า ดังนั้นตอนนี้เธอจึงเร็วกว่ามนุษย์ที่เป็นผู้ใหญ่ถึงสามเท่า!

แต่แน่นอนว่ามันก็มีข้อเสียเช่นกันเมื่อใช้ [พุ่ง] …และเธอยังใช้ความแข็งแรงของเธอเร็วขึ้นเป็นสองเท่าด้วย

'วู้ฮู้! ตอนนี้ฉันเร็วมาก! ฉันเป็นลมไม่มีใครจับฉันได้! ล้อเล่นนะ…ฮ่าฮ่า…กลับไปที่ถ้ำของฉันก่อน ฉันจะไปตรวจสอบสิ่งของของฉัน ข้างนอกนี้มีอันตรายมากมาย…กลับไปที่ถ้ำดีกว่าปลอดภัยกว่าด้วย! ไปไปไป! ปลายทาง: บ้าน! '

คราวนี้เธอไม่ได้ใช้ทักษะ [ซ่อน] อย่างต่อเนื่อง เธอค่อยๆ หลบหลังพุ่มไม้เพื่อตรวจสอบสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเธอ และค่อยๆไปอย่างระมัดระวังเหมือนเมื่อก่อน แต่เธอก็รีบตรงกลับบ้านให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เมื่อมุ่งหน้ากลับไปที่ถ้ำเล็ก ๆ การตัดสินใจของเธอครั้งนี้พิสูจน์แล้วว่าร้ายแรง!

โฮ่ก !!!

'โอ้พระเจ้า!!!'

ราชาแห่งป่าผู้สง่าผ่าเผย !!!

สิงโตผู้ยิ่งใหญ่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ?!

'ม่ายยย! ฉันจะหยุดได้ยังไงงงงง?! '

ถังลี่เสวี่ยรีบใช้แขนขาที่มีขนยาวทั้งสี่ของเธอเพื่อหยุด แต่มันก็สายเกินไปแล้วเพราะตอนนี้เธอยืนอยู่ตรงหน้าสิงโต! แม้ว่าเธอจะยังเป็นมนุษย์ แต่การยืนต่อหน้าสิงโตก็ยังคงทำให้เธอหยุดนิ่งด้วยความกลัวและหวาดกลัว และตอนนี้เธอเป็นเพียงลูกสุนัขจิ้งจอกตัวใหญ่เท่าฝ่ามือ! สำหรับถังลี่เสวี่ยตัวเล็ก ๆ ในปัจจุบันสิงโตตัวเต็มวัยตรงหน้าเธอมีขนาดใหญ่กว่ารถบรรทุกคอนเทนเนอร์ถึงสามเท่าของมนุษย์ และอาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ!

'บ้าน่าๆๆๆ! ใจเย็น ๆ ถังลี่เสวี่ย! แมวตัวใหญ่…แมวที่ดี…คุณรู้ไหมว่าเมื่อก่อนฉันเป็นมนุษย์จริงๆ แล้วฉันเป็นคนรักแมว ฉันมักจะแบ่งปันนมของฉันกับลูกแมวบางตัวในสลัมรู้มั้ย?! ดังนั้น…เพื่อประโยชน์ของพวกเขาโปรดไว้ชีวิตฉันในครั้งนี้ด้วยนะ! .. 'ถังลี่เสวี่ยพูดในใจขณะที่ถอยออกไปช้าๆ

โฮ่ก!

สิงโตจ้องมองไปที่ถังลี่เสวี่ยด้วยความระมัดระวัง ความกดดันอันยิ่งใหญ่ และความกระหายเลือดทำให้เธอหายใจได้ยาก และหัวใจของเธอก็เต้นเร็วมากจนเจ็บหน้าอก

สิงโตสีเหลืองอ่อนหวานยังเดินไปทางด้านขวาของถังลี่เสวี่ย ในขณะที่เดินเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ

ในตอนแรก ถังลี่เสวี่ยไม่เข้าใจว่าทำไมมันจึงเดินไปทางด้านขวาของเธอ เธอจึงถอยไปทางด้านซ้ายของเธอทีละนิด แต่เมื่อหลังของเธอสัมผัสกับต้นไม้ยักษ์ที่อยู่ข้างหลังเธอ เธอก็เข้าใจว่าสิงโตเจ้ากรรมตัวนี้พยายามให้เธอจนมุม

ถังลี่เสวี่ยถอนหายใจ 'นี่คือจุดจบของฉันแล้วงั้นหรอเนี่ย ... เมื่อฉันกลับไปยังโลกใต้พิภพอีกครั้งคุณยายเมิ่งจะทำตามสัญญาของเธอใช่มั้ย ฉันจะมีชีวิตที่ร่ำรวย และมีความสุขกับเจ้าชายที่หล่อเหลาสำหรับชีวิตหน้าของฉันใช่มั้ย?'

'ได้โปรดลุงซัน อย่ามายุ่งกับชีวิตครั้งหน้าของฉันอีก และขอให้ฉันมีความสุขสักครั้งได้ไหม? นอกจากนี้คุณช่วยให้ระบบการเกิดใหม่ครั้งต่อไปของฉันด้วยได้ไหม! ได้โปรดดดดดด!!!'

โฮ่กกกก!

สิงโตพุ่งเข้าหาถังลี่เสวี่ย! แม้ว่าถังลี่เสวี่ยอาจเร็วกว่าสิงโตเล็กน้อย หลังจากเปิดใช้งาน [พุ่ง] ของเธอแต่สิงตัวนั้นตัวมันใหญ่และแข็งแรงกว่าเธอ และสิงโตก็ปิดเส้นทางหลบหนีของเธออย่างชาญฉลาด! โดยหลังของเธอพิงต้นไม้ใหญ่อยู่ตอนนี้!

ไม่มีการหลบหนีได้เลย!

ทางตัน!

บู้มมม!!!