ตอนที่ 21: ปืนพก Type 54 ในกำมือ อานุภาพร้ายกาจเกินต้าน!

ตอนที่ 21: ปืนพก Type 54 ในกำมือ อานุภาพร้ายกาจเกินต้าน!

【เว่ยชวน: ฉันเพิ่มเสบียงกับลูกดอกให้ได้ ปืนพกดาวดำสภาพเป็นไงบ้าง แล้วมีกระสุนกี่นัด?】

เว่ยชวนตอบกลับทันที

เขาเคยได้ยินชื่อเสียงของปืนพก Type 54 มาก่อน ว่ากันว่ามันมีประสิทธิภาพการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม ระยะยิงไกล อานุภาพรุนแรง และมีอำนาจทะลุทะลวงสูง

ถ้าเขาแลกของสิ่งนี้มาได้ ความปลอดภัยของเขาก็จะได้รับการรับประกันในทันที

【เว่ยเหวินฟา: มันขึ้นสนิมนิดหน่อย มีกระสุนเหลืออยู่ 3 นัด แล้วก็ไกปืนหลวม ถ้านายแยกชิ้นส่วนมันออกมาซ่อมได้ก็เอาไปใช้งานได้เลย】

"???"

เมื่อเห็นข้อความตอบกลับของอีกฝ่าย เครื่องหมายคำถามสามตัวก็ผุดขึ้นมาในหัวของเว่ยชวนทันที

ไอ้ที่บอกว่า 'แยกชิ้นส่วนออกมาซ่อมก็ใช้งานได้เลย' นี่มันหมายความว่าไงฟะ?

ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าปืนกระบอกนี้น่าจะใช้งานไม่ได้แล้ว และปัญหาก็คงไม่ได้ง่ายแค่ไกปืนหลวมแน่ๆ ไม่อย่างนั้นหมอนี่คงซ่อมมันไปนานแล้ว ไม่รอมาจนถึงป่านนี้หรอก

ก็จริง ถ้ามันเป็นปืนพกที่ใช้งานได้ ต่อให้มีกระสุนแค่นัดเดียวเขาก็คงไม่ยอมแลกหรอก นับประสาอะไรกับกระสุนสามนัด

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เว่ยชวนก็ส่งข้อความกลับไป

【เว่ยชวน: พี่ชาย วางมันลงในช่องแลกเปลี่ยนให้ฉันดูหน่อยสิ ถ้ามันไม่ได้พังยับเยินเกินไป ฉันก็เอาไว้ใช้ขู่คนอื่นได้ แต่ถ้าสภาพมันเน่าเกินเยียวยา ก็ลืมมันไปซะเถอะ】

【เว่ยเหวินฟา: โอเค ดูเอาเองเลย ภายนอกดูดีสุดๆ!】

เว่ยชวนส่งคำขอแลกเปลี่ยนไปโดยตรง และอีกฝ่ายก็กดยอมรับทันที

【ปืนพก Type 54: ขนาดลำกล้อง 7.62 มม. ระยะหวังผล 50 เมตร ความจุแมกกาซีน 3/8 นัด ตัวปืนเปียกชื้นและมีสนิมเกาะ ไกปืนและสปริงรีคอยล์หัก ไม่สามารถยิงได้】

"เยี่ยม!"

เมื่อเห็นคำอธิบายไอเทม ดวงตาของเว่ยชวนก็เป็นประกาย

เมื่ออยู่ต่อหน้าพรสวรรค์ ควบคุมจักรกล ระดับ S ความเสียหายของชิ้นส่วนเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด มันสามารถซ่อมได้ในพริบตาเดียว

ถ้ามันพังจนเหลือแต่ซากเน่าๆ นั่นแหละที่เขาอาจจะไม่สามารถทำความเข้าใจหลักการและโครงสร้างของมันได้

【เว่ยชวน: ดูโอเคอยู่นะ ฉันจะเพิ่มลูกดอกให้ 30 ดอกแล้วกัน】

【เว่ยเหวินฟา: เพิ่มให้อีกนิดสิ ขอน้ำเปล่าหน่อยก็ยังดี】

【เว่ยชวน: ฉันเพิ่มให้ไม่ได้แล้วพี่ชาย ของสิ่งนี้มันซ่อมไม่ได้เลย ทำได้แค่เอาไว้ตั้งโชว์ขู่คนเท่านั้นแหละ】

【เว่ยเหวินฟา: ถ้ามันซ่อมได้ มันก็คงไม่ใช่ราคานี้หรอก ถ้านายงัดของสิ่งนี้ออกมา คนที่นายเจอบนถนนทุกคนก็ต้องยอมศิโรราบให้นายไม่ใช่หรือไง?】

【เว่ยชวน: หน้าไม้พกพาก็ทำแบบนั้นได้เหมือนกัน ถ้าฉันไม่ถูกใจมัน ซากเน่าๆ นี่มันไม่มีค่าแม้แต่ลูกดอกดอกเดียวด้วยซ้ำ ช่างเถอะ ฉันเก็บหน้าไม้ไว้แลกเสบียงดีกว่า】

【เว่ยเหวินฟา: โอเคๆๆ ยกให้นายเลย ทำไมฉันกดปุ่มแลกเปลี่ยนไม่ได้ล่ะ?】

【เว่ยชวน: ข้อความส่วนตัวขยะมันเยอะเกิน ฉันก็เลยปิดระบบแลกเปลี่ยนไปน่ะ รอแป๊บนะ เดี๋ยวฉันกดแลกเปลี่ยนให้หลังจากคราฟต์ของเสร็จ】

ในเวลาเพียงหนึ่งนาที เว่ยชวนก็ทำหน้าไม้พกพาเพิ่มอีก 5 เซ็ต

เขาไม่มีกล่องสำหรับใส่ของที่เหมาะสม ก็เลยใช้วิธีเอาลวดเหล็กมัดหน้าไม้กับลูกดอกเข้าด้วยกันแล้วขาย เซ็ตนึงจะมีลูกดอกให้ 50 ดอก

หลังจากทำหน้าไม้พกพาทั้ง 5 เซ็ตนี้เสร็จ พละกำลังของเขาก็ลดฮวบจนถึงขีดสุด

ขาทั้งสองข้างรู้สึกอ่อนแรง แม้แต่หัวก็ยังมึนงงไปหมด

เขาเปิดฟังก์ชันการแลกเปลี่ยนและหาเว่ยเหวินฟาเพื่อแลกปืนพกดาวดำ

หลังจากได้ของมา เขาก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะตรวจสอบมัน เขาเลือกที่จะกรองข้อความส่วนตัวและทำการแลกเปลี่ยนหน้าไม้พกพาทั้ง 4 เซ็ตที่เหลือออกไปก่อน

น้ำมันดีเซล 80 ลิตร น้ำมันเบนซิน 70 ลิตร น้ำมันเครื่อง 30 ลิตร

น้ำดื่ม 5 ลิตร บะหมี่กรอบน้ำหนัก 5 ปอนด์ 1 กล่อง ปลากระป๋อง 6 กระป๋อง แตงโม 5 ปอนด์ 1 ลูก โคล่า 5 ขวด สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าพับได้ 1 คัน เครื่องเล่นเกมพกพา 1 เครื่อง และของแถมจิปาถะอีกนิดหน่อย

ราคาเฉลี่ยต่ำกว่ารอบที่แล้วเสียอีก

อย่างไรก็ตาม ของพวกนี้เป็นของที่เว่ยชวนตั้งใจเลือกมาตามความชอบส่วนตัวของเขาเอง

ตอนนี้เขาไม่ได้ขาดแคลนเสบียงแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องมานั่งคิดเล็กคิดน้อยเรื่องมูลค่าในการทำธุรกิจทุกครั้งไป เขาควรหาความสุขใส่ตัวบ้างในตอนที่ทำได้ ไม่งั้นจะรวยไปทำไมล่ะ?

"..."

เมื่อเห็นเว่ยชวนเริ่มจัดระเบียบเสบียงอีกครั้ง หลิวชิงชิงก็รู้สึกชาชินไปเสียแล้ว

ความเร็วในการหาเสบียงของเว่ยชวนมันเร็วเกินไปจริงๆ พวกเขาสามคนไม่มีทางใช้หมดหรอก ถ้าเขายังหาของได้เรื่อยๆ แบบนี้ ภายในเวลาไม่ถึงสองวัน ห้องโดยสารคงจะเต็มไปด้วยเสบียงจนล้นทะลักแน่ๆ!

"ฟู่—"

เมื่อเก็บเสบียงล็อตที่สองเข้าช่องเก็บของเรียบร้อย เว่ยชวนก็พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียดและกลับไปนั่งบนโซฟา

เขาหยิบเครื่องเล่นเกมพกพาเครื่องใหม่เอี่ยมออกมาเตรียมจะแกะกล่อง แต่ก็ชะงักไปกลางคันแล้วยื่นมันให้หลิวชิงชิงแทน

เขาเกือบลืมเรื่องสำคัญไปซะสนิท!

"มีอะไรเหรอ?"

หลิวชิงชิงรับกล่องมาและถามด้วยความงุนงง

เว่ยชวนไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่แบมือออก และปืนพกดาวดำก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขาในทันที

"ปืนพกเหรอ?!"

รูม่านตาของหลิวชิงชิงหดเกร็ง แต่ไม่นานเธอก็สังเกตเห็นความผิดปกติและถามด้วยความสงสัยว่า "แค่หน้าไม้พกพาไม่น่าจะพอแลกกับปืนพกได้ไม่ใช่เหรอคะ?"

"ถ้าเป็นปืนสภาพดีๆ ก็คงไม่ได้หรอก"

เว่ยชวนเบะปากและโอบแขนรอบไหล่หอมกรุ่นของหลิวชิงชิง

หลิวชิงชิงตอบสนองในทันที และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง: "แต่พรสวรรค์ของคุณสามารถซ่อมมันได้ แถมคุณยังผลิตมันออกมาได้เยอะๆ อีกต่างหาก"

"ถูกต้อง!"

"ตัวปืนน่ะทำง่าย ที่ยากคือกระสุนต่างหาก ลองค้นหาดินปืนกับสารเร่งปฏิกิริยาดูสิ บางทีมันอาจจะเรียกว่า ดินส่งกำลัง หรือไม่ก็ ดินเริ่มปะทุ ถ้าไม่มีพวกนั้น เดี๋ยวฉันค่อยค้นหาชื่อทางวิทยาศาสตร์ของพวกมันดูอีกที"

ในขณะที่เว่ยชวนพูด เขาก็ทำการซ่อมแซมปืนพกดาวดำไปด้วย

จะเรียกว่าหล่อหลอมใหม่เลยก็คงจะเหมาะสมกว่า แต่ละชิ้นส่วนมีความเสียหายและสนิมในระดับที่แตกต่างกัน และจำเป็นต้องเพิ่มวัสดุเข้าไปเพื่อจัดรูปทรงใหม่ เมื่อจัดรูปทรงใหม่เสร็จ มันก็จะเป็นปืนกระบอกใหม่เอี่ยม

พละกำลังที่แห้งเหือดของเขาถูกดึงไปใช้อีกครั้ง และอาการวิงเวียนศีรษะก็เปลี่ยนเป็นอาการปวดหัวเบาๆ

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองดูปืนพกดาวดำกระบอกใหม่เอี่ยมในมือ ความรู้สึกไม่สบายทั้งหมดก็ดูเหมือนจะมลายหายไปจนสิ้น

ในขณะนี้

เว่ยชวนมีความคิดเดียวในหัว—โคตรสะใจ!

มันให้ความรู้สึกจับถนัดมือมาก น้ำหนักน่าจะอยู่ที่ประมาณ 0.8 ถึง 0.85 กิโลกรัม ถ้าแมกกาซีนมีกระสุนเต็ม น่าจะหนักประมาณ 0.9 ถึง 0.95 กิโลกรัม ซึ่งไม่ถึงหนึ่งกิโลกรัมเต็ม

"บางทีฉันน่าจะทำให้มันใหญ่ขึ้นอีกนิดดีไหมนะ?"

เว่ยชวนลูบคลำปืนพกดาวดำอย่างครุ่นคิด

เมื่อเปิดพิมพ์เขียวแล้ว เขาไม่สามารถสร้างปืนไรเฟิลที่มีโครงสร้างแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญได้ แต่ถ้าเป็นปืนพกอานุภาพสูงล่ะก็ ไม่ใช่เรื่องยากอย่างแน่นอน

แต่ไม่นานเขาก็ปัดความคิดนั้นทิ้งไป เพราะปืนพกอานุภาพสูงก็ย่อมมีแรงถีบกลับที่สูงตามไปด้วย และเขารู้ตัวดีว่าเขาคงรับมือกับมันไม่ไหว

ฉากในหนังที่มีการสาดกระสุนปืนพก Desert Eagle และ M500 รัวๆ แบบแม่นยำราวจับวางน่ะ มันไม่มีทางเกิดขึ้นจริงได้หรอก การจะทำแบบนั้นได้มันยากยิ่งกว่าการควบคุมปืนสไนเปอร์ Barrett เสียอีก

ยิงกระสุนลูกใหญ่ไปแค่นัดเดียว คุณก็ต้องเสียเวลาปรับท่าง้างปืนใหม่ สู้ยิงกระสุนลูกเล็กให้หมดแมกกาซีนเพื่อกดหัวศัตรูไปเลยจะดีกว่า แถมยังช่วยหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บได้ด้วย

"เจอแล้วค่ะ!"

"มีดินปืนไร้ควันกับผงเริ่มปะทุด้วย เอามาใช้ได้ไหมคะ?"

จู่ๆ หลิวชิงชิงก็ร้องอุทานเบาๆ ด้วยความประหลาดใจ และเขย่าแขนเว่ยชวน

"แน่นอนสิ!"

เว่ยชวนรีบเปิดตลาดซื้อขายเพื่อตรวจสอบดินปืนไร้ควันและผงเริ่มปะทุทันที

【ชื่อไอเทม】: ดินปืนไร้ควัน

【จำนวน】: 5

【ราคา】: น้ำมันเครื่อง 10 ลิตร

【ชื่อไอเทม】: ผงเริ่มปะทุ

【จำนวน】: 10

【ราคา】: น้ำจืด 300 มล.

【ดินปืนไร้ควัน: ผงสีขาวไร้ควันที่สามารถใช้เป็นดินส่งกำลังได้ ไม่เกิดการระเบิด มีคุณสมบัติแตกต่างจากวัตถุระเบิดโดยสิ้นเชิง ส่วนใหญ่ใช้สำหรับขับเคลื่อนกระสุนปืนและปืนใหญ่】

【ผงเริ่มปะทุ: ผลึกคริสตัลที่สามารถใช้เป็นสารเร่งปฏิกิริยาได้ มีความไวต่อแรงภายนอกสูง มีคุณสมบัติแตกต่างจากวัตถุระเบิดโดยสิ้นเชิง ส่วนใหญ่ใช้ในการสร้างประกายไฟเพื่อจุดระเบิดดินส่งกำลัง】

มันไม่ใช่วัตถุดิบ แต่เป็นไอเทมกึ่งสำเร็จรูป

การปรากฏตัวของไอเทมสองชิ้นนี้หมายความว่า จะต้องมีสูตรคราฟต์อาวุธปืนอยู่แน่ๆ

อย่างไรก็ตาม เว่ยชวนก็ไม่ได้กังวลอะไรมากนัก

ด้วยพรสวรรค์ ควบคุมจักรกล ระดับ S และรถหุ้มเกราะ ความหวาดกลัวที่เขามีต่ออาวุธปืนจึงไม่ได้มากมายอะไร ยิ่งไปกว่านั้น แค่การจะเจอคนบนถนนไฮเวย์ยังยากเลย นับประสาอะไรกับพวกที่ถืออาวุธปืนมาเดินเพ่นพ่าน

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง ซื้อมันมาเลย!

การซื้อผลิตภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูปโดยตรงช่วยประหยัดเวลาไปได้มาก และหลีกเลี่ยงกระบวนการผสมและการทดสอบวัตถุดิบที่น่าเบื่อหน่ายได้อีกด้วย