บทที่ 22: การแข่งขัน! ไนท์ปะทะเอลซ่า

ภายในกิลด์ที่เงียบสงบ ขณะที่ไนท์และลูซี่เดินเข้ามา เวลาดูเหมือนจะเริ่มไหลอีกครั้ง

"กลับมาจากทำภารกิจแล้วเหรอ ไนท์ ลูซี่?" มิร่าเจนยิ้มให้เช่นเคย

"ไนท์? ลูซี่?"

เอลซ่าหันมาพร้อมใบหน้าที่ดูนิ่งเรียบ เธอแนะนำตัวด้วยเสียงที่แสดงถึงความเป็นมิตร

"พวกเธอคือน้องใหม่ที่มิร่าเล่าให้ฉันฟังสินะ ยินดีต้อนรับสู่กิลด์แฟรี่เทล ฉันชื่อ เอลซ่า"

"สวัสดีครับรุ่นพี่ ผมชื่อ ไนท์"

ไนท์ยิ้มให้พร้อมกับมองสำรวจตัวเธออย่างสงบ

สิ่งแรกที่ดึงดูดสายตาของเขาคือผมสีแดงเพลิงของเธอ เกราะที่เธอสวมมีสัญลักษณ์กิลด์สีแดงอยู่ที่หน้าอกด้านซ้ายซึ่งปกป้องร่างกายส่วนบนอย่างสมบูรณ์แบบ ส่วนล่างเป็นกระโปรงสั้นสีน้ำเงินกับรองเท้าบู๊ตยาวสีดำทำให้ขาเรียวยาวของเธอดูโดดเด่น

การแต่งกายแบบนี้ทำให้เธอดูเหมือนอัศวินของอาณาจักรมากกว่าจอมเวท

ที่จริงแล้วเวทมนตร์ของเอลซ่าก็ถูกเรียกว่า "เวทมนตร์อัศวิน" เช่นกัน

"สวัสดีค่ะคุณเอลซ่า ฉันชื่อ ลูซี่" ลูซี่รีบแนะนำตัวด้วยท่าทางเกร็ง เธอได้ยินมาจากมิร่าว่าเอลซ่าเป็นหนึ่งในจอมเวทระดับ S ของกิลด์...

'ว้าว... เป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งและน่ากลัวจริงๆ'

บางทีอาจเพราะเห็นว่าลูซี่ดูประหม่า เอลซ่าจึงพยายามยิ้มให้อย่างอ่อนโยน

"ในเมื่อพวกเธอเข้าร่วมกิลด์แล้วก็ถือว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน ต่อไปถ้ามีปัญหาอะไรอย่าเกรงใจ มาหาฉันได้เลย"

"ได้ยินไหม? ลูซี่ถ้าเจอปัญหาไปหาเอลซ่าสิ" ไนท์ พยักหน้าเห็นด้วย

ในใจเขาคิดว่า 'อย่ามาหาฉันล่ะ ขอให้ฉันได้ขี้เกียจบ้างเถอะ!'

"ไม่ต้องเรียกฉันว่ารุ่นพี่หรอก เรียกฉันว่าเอลซ่าก็พอ" เอลซ่าพูดด้วยท่าทางจริงจังตามปกติ จากนั้นหันมามองไนท์

"ฉันเพิ่งกลับมาก็ได้ยินเรื่องของนายมาเยอะเลย"

"มาสเตอร์ชมเรื่องเวทมนตร์อินเทอร์เน็ตของนายที่นำการเปลี่ยนแปลงมาสู่โลกเวทมนตร์"

"ในฐานะจอมเวท นายยังมีเวทมนตร์ชั้นสูงที่ทรงพลังอีกด้วย!"

น้ำเสียงของเอลซ่าเต็มไปด้วยความชื่นชม

ไนท์กำลังจะพูดถ่อมตัว แต่แล้วเธอก็เปลี่ยนเรื่องทันที

"ช่างเรื่องอินเทอร์เน็ตไปก่อน ฉันอยากจะลองประลองกับนายหน่อย แสดงให้ฉันเห็นถึงความแข็งแกร่งของนาย"

เมื่อได้ยินดังนั้น คนในกิลด์ถึงกับตะลึงไปหมด

"เอลซ่าจะประลองกับไนท์เหรอ?"

"มันต้องเป็นการประลองที่ยอดเยี่ยมแน่ๆ!"

"จู่ๆ ฉันก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา!"

ทุกคนในกิลด์ดูเหมือนจะรอชมความสนุกจากการประลอง บรรยากาศที่เงียบงันเมื่อกี้เปลี่ยนไปเป็นความคึกคักอย่างรวดเร็ว

แต่ไนท์กลับพูดไม่ออก

ข่าวดีคือเอลซ่าไม่อยากจับคู่ร่วมทีมทำงานกับเขา

ข่าวร้ายคือเธออยากประลองกับเขาแทน

ทำไมมันถึงเป็นอย่างนี้ล่ะ?

เขาคิดว่าถ้าชนะขึ้นมา อาจมีการท้าประลองครั้งต่อไป ไม่ก็ครั้งต่อไปอีกเรื่อยๆ

ส่วนถ้าแพ้...ในฐานะผู้ชาย ไนท์ไม่อยากแพ้ผู้หญิง!

ในตอนนั้นนัตสึก็โผล่เข้ามาด้วยความตื่นเต้น:

"ฮ่าฮ่าฮ่า เอลซ่าอยากจะประลองกับไนท์งั้นเหรอ? สู้กับฉันก่อน ครั้งนี้ฉันเอาชนะเธอได้แน่!"

นัตสึที่เต็มไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้ พุ่งเข้าโจมตีเอลซ่าอย่างแรง

"เวทมังกรเพลิง..."

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เอลซ่าก็หันกลับมาแล้วชกเข้าไปที่ท้องของนัตสึอย่างรวดเร็ว

ปัง!

นัตสึล้มลงกับพื้นในทันที

"ฮ่าฮ่าฮ่า! สมควรแล้วนัตสึ เจ้าโง่!" เกรย์หัวเราะเยาะ

มิร่าเจนรีบลุกขึ้นเพื่อหยุด:

"เดี๋ยวก่อนเอลซ่า ทั้งเธอและไนท์ ไม่เหมาะที่จะประลองกันในกิลด์ เดี๋ยวกิลด์ก็พังกันพอดี!"

"งั้น ไปที่ทะเลสาบข้างหลังกิลด์กันดีกว่า" เอลซ่าพยักหน้าด้วยท่าทางจริงจัง

"ไปกับฉันสิ ไนท์"

‘เดี๋ยวก่อนสิ ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงเลย ทำไมเธอถึงคิดว่าฉันตกลงไปแล้ว...’ ไนท์คิดในใจ

แต่เมื่อเห็นว่าเอลซ่าเดินตรงเข้ามาหาเขาแล้วหยุดอยู่ตรงหน้า

"นายจะเตรียมตัวไหม? ฉันจะรอนาย"

เอลซ่ายิ้ม "อย่าดูถูกฉัน ฉันเป็นผู้หญิงที่รู้จักเอาใจใส่นะ"

แต่ความเอาใจใส่นั้นมันไปผิดทางแล้ว...

ไนท์คิดในใจ

ในเมื่อเขาไม่มีทางเลือกแล้ว เขาก็พูดขึ้น:

"ก่อนที่เราจะสู้กัน เธอต้องสัญญากับฉันเรื่องหนึ่งก่อน"

"ในฐานะครอบครัว สมาชิกกิลด์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรฉันก็จะรับปากเธอได้หมด"

"ถ้าเธอแพ้ เธอห้ามมาท้าฉันอีกในอนาคต"

ได้ยินดังนั้น เอลซ่าอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มออกมา

ไนท์ดูเหมือนจะมั่นใจมาก ไม่ได้พูดเพื่อข่มขู่ แต่เขาเชื่อจริงๆ ว่าจะชนะ!

เอลซ่าและไนท์มองตากันอยู่ประมาณห้าวินาที

"ฉันสัญญา ฉันจะรอนายที่ทะเลสาบ"

จากนั้นเธอก็เดินออกไปจากกิลด์ด้วยท่าทางองอาจ...

...

ด้านหลังของกิลด์แฟรี่เทลมีทะเลสาบขนาดใหญ่ ซึ่งสามารถเรียกว่า "ทะเล" ได้เลย

ขณะนี้ที่ริมทะเลสาบ

ไนท์และเอลซ่า ยืนห่างกันหลายสิบเมตร

ส่วนสมาชิกกิลด์ที่มาดูความสนุกยืนอยู่ห่างออกไปประมาณร้อยเมตร

[กลุ่มแชทแฟรี่เทลรักกันดี]

มาเกา: “เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว! เปิดรับพนันกันเลย!”

วาคาบะ: “ฉันพนันว่าเอลซ่าชนะ 200 แต้ม!”

เลวี่: “แม้ว่าไนท์จะเก่งมาก แต่ถ้าว่ากันด้วยพลังเวทล้วนๆ เอลซ่าแข็งแกร่งกว่า ฉันพนันว่าเอลซ่าชนะ 100 แต้ม!”

ลูซี่: “ทำไมถึงใช้แต้มกันล่ะ?”

ฉันฮอตมาก: “เราสามารถทำเงินได้จากการรับภารกิจ แต่โอกาสที่จะได้แต้มมันไม่ค่อยมีบ่อยนัก”

มิร่าเจน: “โลคิเปลี่ยนชื่อในกลุ่มเป็นชื่อจริงสิ”

โลคิ: “@มิร่า เปลี่ยนแล้ว ฉันก็ขอพนันข้างเอลซ่า 200 แต้ม”

มิร่าเจน: “ไม่ใช่มาเกาใช่ไหมที่เป็นคนเริ่มเรื่องนี้”

มิร่าเจน: “@มาเกา ฉันเชื่อในตัวไนท์นะ ฉันพนัน 500 แต้มเลย!”

มาเกา: “ทำไมเธอมีแต้มเยอะขนาดนั้น?!”

มิร่าเจน: “ความลับค่ะ...ยิ้ม.jpg”

วาคาบะ: “ให้ตายเถอะ! ต้องเป็นเพราะไนท์แน่เลย! อิจฉามาก...ร้องไห้.jpg”

แฮปปี้: “มีอะไรในก่อไผ่หรือเปล่า~~~แอบขำ.jpg”

ลูซี่: “แฮปปี้เข้ากลุ่มมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? เดี๋ยวสิ! ทำไมแมวถึงใช้อินเทอร์เน็ตได้ด้วย?”

แฮปปี้: “เธอโง่หรือไงลูซี่! ฉันก็มีนิ้วนะ! โกรธมาก.jpg”

มาเกา: “อย่าทำให้เรื่องใหญ่ เร็วๆ เลย เดิมพันกันก่อนการต่อสู้จะเริ่มขึ้น!”

...

ไนท์มองไปยังกลุ่มคนที่กำลังสนุกสนาน พิมพ์ข้อความเร็วมากจนเขาไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมกลุ่มเลยก็รู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรกัน

“พวกนายถอยออกไปหน่อย ถ้าฉันเผลอทำใครโดนลูกหลง ฉันไม่รับผิดชอบหรอก”

จากนั้นเขาก็หันไปหาเอลซ่า "มาเริ่มกันเถอะ"

"ไนท์ นายเริ่มก่อนเลย"

เอลซ่ามีความเป็นอัศวินในตัวอยู่แล้ว ในฐานะรุ่นพี่ เธอย่อมต้องให้รุ่นน้องได้เริ่มก่อน

“เปลี่ยนศาตรา!”

แสงสีขาววาบขึ้น และในมือของเอลซ่าปรากฏดาบธรรมดาเล่มหนึ่ง

ไนท์ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่สังเกตคู่ต่อสู้อย่างเงียบๆ

ในสายตาของเขาภายใต้มุมมองของดวงตาหกวิถี ไม่มีอะไรที่เอลซ่าจะซ่อนได้

พลังเวทของเธอสูงเกินกว่าระดับ 4 ดาว ซึ่งสูงกว่าเขามาก

แต่พลังเวทก็คือพลังเวท ส่วนเวทมนตร์ก็คือเวทมนตร์

ถ้าให้เปรียบเทียบ พลังเวทก็คือเชื้อเพลิงในถังน้ำมันของรถ

ส่วนเวทมนตร์ก็คือเครื่องยนต์ของรถ

“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะไปล่ะนะ”

พลังเวทในร่างกายของไนท์ลุกไหม้และรวมตัวกันที่หมัดของเขา

ตูม!

หมัดพุ่งไปด้านข้าง ราวกับทะลุผ่านมิติ

และในวินาทีนั้น คลื่นยักษ์สูงร้อยเมตรก็ผุดขึ้นจากทะเลสาบ มุ่งหน้ากวาดไปทางเอลซ่า