บทที่ 1 นิทานก่อนนอน

บทที่ 1 นิทานก่อนนอน

"พ่อแม่ตาย น้องสาวป่วยหนัก และอาศัยอยู่ในสลัมทำไมการเปิดตัวแบบนี้มันรู้สึกคุ้นๆ จังเลยนะ?"

หลังจากโม่หลางย่อยความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม แววตาประหลาดก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

ถ้าเขาขาดน้องชายที่กำลังเรียนอยู่อีกคน มันจะเหมือนกับนิทานก่อนนอนที่เจ้าของรถคาดิลแลคในชาติก่อนของเขามักจะฟังเป๊ะๆ

ใช่แล้ว

โม่หลางประสบเหตุทะลุมิติ มายังต่างโลก

ที่นี่ ปีศาจและสัตว์ประหลาดออกอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง และมนุษย์ทำได้เพียงหลบซ่อนตัวอยู่ภายในเมืองเท่านั้น เมื่ออายุครบสิบแปดปีและปลุกพลังอาชีพสำเร็จแล้ว พวกเขาถึงจะสามารถออกจากเมืองไปสังหารปีศาจและสัตว์ประหลาดเพื่อหาทรัพยากรมาบ่มเพาะพลังได้

สำหรับที่มาของปีศาจและสัตว์ประหลาดเหล่านี้ โม่หลางได้เรียนรู้จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมว่า เมื่อพันปีก่อน รอยแยกมิติต่างๆ จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าของโลกใบนี้ ปีศาจและสัตว์ประหลาดได้จุติลงมาจากรอยแยกเหล่านั้น และด้วยเหตุนี้มนุษยชาติจึงเข้าสู่ยุคแห่งการตื่นรู้

ในเวลานี้ โม่หลางยืนอยู่ที่จัตุรัสปลุกพลัง รอคอยการปลุกพลังของตัวเขาเอง

"คนต่อไป หลิวหรูเยียน"

ตรงกลางของจัตุรัสปลุกพลังมีหินปลุกพลังขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ ข้างๆ กันนั้นมีชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำสวมชุดเกราะรบสีดำยืนอยู่

เมื่อเสียงของชายวัยกลางคนดังขึ้น สายตาของทุกคนก็หันไปทางเด็กสาวที่ยืนอยู่... ข้างๆ โม่หลาง

เด็กสาวคนนี้มีรูปร่างที่เย้ายวนใจมาก มีหน้าอกและสะโพกที่อวบอิ่ม และทั่วทั้งร่างของนางก็แผ่กลิ่นอายที่ยั่วยวน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรียวขายาวที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงน่องสีดำนั้น เป็นสิ่งที่พวกเด็กหนุ่มรอบๆ ตัวไม่สามารถรับมือได้เลย

จิตใจของโม่หลางก็ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเด็กสาวคนนี้เช่นกัน

เด็กสาวตรงหน้าเขาคนนี้ ผู้ซึ่งครอบครองรูปร่างคัพ 36D ในวัยที่ยังเยาว์วัยเช่นนี้ แท้จริงแล้วคือกิ๊กของเขาเอง!

ตอนนี้ในฐานะที่เขาเป็นผู้ทะลุมิติ นอกเหนือจากการมีภูมิหลังที่น่าสมเพชแล้ว ผลประโยชน์เหล่านี้ก็ถือว่าดีไม่เลวเลยทีเดียว

เขาสามารถเล่นกับขาพวกนั้นได้เป็นปีๆ เลยล่ะ

"เดี๋ยวนะ!"

หลังจากโม่หลางทบทวนความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมอย่างละเอียด สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นอึดอัดราวกับว่าเขากลืนแมลงวันเข้าไป

ปรากฏว่าเจ้าของร่างเดิมคือสุดยอดพวกคลั่งรัก ชนิดที่ว่าแม้แต่ 'แพะน้อยแกะสลัก' ก็ยังต้องยื่นบุหรี่ให้ด้วยความเคารพ!

"แฟนของหลิวหรูเยียน ไอหนูโม่หลางนั่น คงจะมีความสุขสุดเหวี่ยงไปเลยทุกวันสิเนี่ย?"

"หึ ไอสุดยอดคนคลั่งรักนั่นน่ะเหรอ? ข้าได้ยินมาว่าทุนการศึกษาที่เขาหามาได้ไม่ได้เอาไปใช้รักษาน้องสาวที่ป่วยหนักของเขาเลย แต่กลับเอาไปเปย์หลิวหรูเยียนจนหมดตัว! แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่ได้แตะแม้แต่ปลายนิ้วของนางเลยด้วยซ้ำ!"

"งั้นนั่นหมายความว่าหลิวหรูเยียนก็ยังคง..."

"แน่นอนสิ!"

"โคตรจะขำเลย! ทุนการศึกษาตั้งหนึ่งล้าน แต่กลับไม่ได้แม้แต่จะจับมือนางเนี่ยนะ!"

"ใช่แล้วสิ ไม่งั้นเจ้าคิดว่าเขาได้ฉายาว่า จักรพรรดิผู้คลั่งรักอาชีพระดับ SSS มาได้ยังไงล่ะ?"

"..."

เมื่อได้ยินคำพูดของคนรอบข้าง ใบหน้าของโม่หลางก็ซีดเผือดลง

บ้าเอ๊ย!

ข้าคือศิษย์แท้ที่สง่างามของท่านบรรพบุรุษถงเชียวนะ แล้วนี่ข้าดันทะลุมิติมาเป็นไอคนคลั่งรักเนี่ยนะ? โคตรจะน่าอับอายเลย

เจ้าไม่รู้หรือไงว่าเงินมีไว้ให้พวกผู้หญิงดู ไม่ใช่เอาไว้เปย์พวกนาง?

เงินทุนการศึกษาตั้งหนึ่งล้าน ดันไม่ได้จับแม้มือของนางเลยเนี่ยนะ?

โม่หลางโกรธจัดจนรู้สึกเหมือนปอดจะระเบิด

ด้วยเงินมากมายขนาดนั้น ถ้าเขาแค่เอาไปแต่งตัวสักหน่อย เขาคงได้กินหอยเป๋าฮื้อจนเอียนไปแล้ว

"ช่างเถอะ ไหนๆ ข้าก็มาอยู่ที่นี่แล้ว ข้าจะไม่ยอมเสียอีนังชาเขียวหลิวหรูเยียนคนนี้ไปเปล่าๆ แน่"

คติประจำใจของโม่หลางคือคำสอนของท่านบรรพบุรุษ

อย่าทำตัวเสียของกับผู้หญิงเลวๆ จงทะนุถนอมผู้หญิงดีๆ

พูดตามตรง แค่มองแผ่นหลังของหลิวหรูเยียน นางก็ดูเหมือนตัวละครที่หลุดออกมาจากเว็บตูนเกาหลีในชาติก่อนของเขาแล้ว สัดส่วนร่างกายของนางมันเกินจริงเอามากๆ มองแวบเดียวก็รู้เลยว่านางมีน้ำมีนวลสุดๆ

ถ้านางไปอยู่บนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นๆ ในชาติก่อนของเขา โพสท่าเซ็กซี่และทำตัวล่อแหลม นางต้องดึงดูดผู้คนทุกประเภทได้อย่างมหาศาลแน่ๆ

ขณะที่หลิวหรูเยียนเดินขึ้นไปที่หินปลุกพลังและวางนิ้วที่เรียวยาวและขาวผ่องของนางลงบนนั้น...

ในชั่วพริบตานั้น

แสงสีทองอันเจิดจรัสก็ปะทุออกมาจากหินปลุกพลัง!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ทุกคนก็เบิกตากว้าง จ้องมองด้วยความระทึกใจ

แสงสีทองหมายความว่าอาชีพระดับ S ที่หลิวหรูเยียนปลุกพลังขึ้นมาได้นั้น อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นระดับ S!

"หลิวหรูเยียน ปลุกพลังอาชีพระดับ S ได้ พาลาดินหญิง!"

เมื่อน้ำเสียงทุ้มต่ำของจ้าวหยวนปา ผู้รับผิดชอบในพิธีปลุกพลังครั้งนี้เงียบลง ทั่วทั้งจัตุรัสก็เกิดความโกลาหลขึ้นทันที

"พาลาดินหญิง อาชีพระดับ S! หลิวหรูเยียนกำลังจะพุ่งทะยานไปไกลแล้ว!"

"มันเห็นๆ กันอยู่ไม่ใช่รึ? เจ้าต้องรู้ไว้นะว่าพาลาดินคือตัวตนระดับสูงสุดในหมู่อาชีพสายฮีล เป็นอาชีพที่กิลด์ใหญ่ๆ ยอมทุบหัวแย่งชิงกันเลยล่ะ นี่มันพุ่งทะยานของแท้แน่นอน!"

"มิน่าล่ะนางถึงได้มีหุ่น 36D ดูเหมือนว่าบางสิ่งมันถูกกำหนดมาตั้งแต่เกิดแล้ว พาลาดินขึ้นชื่อลือชาว่าเป็นพวก 'นม' หลิวหรูเยียนก็เหมาะสมกับชื่อนี้จริงๆ"

"นางสามารถ 'ฮีล' ในสนามรบ และยังสามารถ 'ฮีล' ในอีกสนามรบได้ด้วย น่าอิจฉาจริงๆ พับผ่าสิ!"

"..."

เมื่อมองไปที่อาชีพที่หลิวหรูเยียนปลุกขึ้นมาได้ ผู้เห็นเหตุการณ์ต่างก็เปล่งเสียงอุทานออกมา ส่วนใหญ่ก็อิจฉาใครก็ตามที่จะได้ครอบครองหญิงสาวอย่างหลิวหรูเยียน

"รวมหลิวหรูเยียนเข้าไปด้วยแล้ว สถาบันของเราก็มีอาชีพระดับ S ที่ถูกปลุกขึ้นมาทั้งหมดสี่คนแล้วใช่ไหม?"

บนจัตุรัส ชายสวมแว่นตาในชุดสูทลำลองสีน้ำเงิน ซึ่งดูแล้วอายุราวๆ สามสิบปี หันไปถามชายชราที่อยู่ข้างๆ

"ถูกต้อง ตัวเลขนี้มันแซงหน้าอีกสามสถาบันในเมืองเส้าไปแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเด็กนั่นยังไม่ได้เริ่มปลุกพลังด้วยซ้ำ ด้วยพรสวรรค์การต่อสู้ที่โดดเด่นและสัญชาตญาณการต่อสู้ของเขา เขาอาจจะปลุกพลังอาชีพระดับ SS ได้เลยด้วยซ้ำ!"

ชายชราผู้มีผมสีขาวและใบหน้าอ่อนเยาว์ สวมชุดจงซาน มองไปยังโม่หลางด้วยดวงตาลึกล้ำของเขา

"เด็กนั่นมีพรสวรรค์ที่ดี แต่ก็ขาดความเด็ดเดี่ยว เขาถูกปั่นหัวอยู่ในกำมือของผู้หญิง ถ้าเขาไม่เปลี่ยนนิสัย เขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนักแน่นอน" ชายสวมแว่นตาในชุดสูทกล่าว

"เรามารอดูกันเถอะ" ชายชราได้ยินเรื่องราวของโม่หลางมาบ้างแล้วและก็อดถอนหายใจไม่ได้

หลังจากที่ยุคแห่งการตื่นรู้มาถึง อาชีพที่ถูกปลุกพลังได้จะถูกแบ่งออกเป็นแปดระดับ จากอ่อนแอไปจนถึงแข็งแกร่ง: E, D, C, B, A, S, SS, และ SSS

อาชีพระดับ S นั้นหาได้ยากในผู้คนนับล้าน และอาชีพระดับ SS นั้นก็ยิ่งหาได้ยากยิ่งกว่า หนึ่งในสิบล้าน

ส่วนอาชีพระดับ SSS นั้น พวกเขาคือพวกที่หาได้ยากอย่างยิ่งในทั่วทั้งอาณาจักรมังกร

แต่ละคนล้วนเป็นสุดยอดขุมพลังที่คอยปกป้องดินแดน

"สมกับที่เป็นผู้หญิงของข้า นางปลุกพลังอาชีพระดับ S พาลาดินได้จริงๆ คืนนี้ ขอข้าดูหน่อยเถอะว่า 'นม' ของพาลาดินจะอุดมสมบูรณ์เหมือนอย่างในตำนานหรือเปล่า"

เมื่อมองหลิวหรูเยียนเดินเข้ามา โม่หลางก็ยื่นมือออกไป ตั้งใจจะโอบเอวคอดกิ่วของนาง

แต่หลิวหรูเยียนก็หลบวูบในทันที ประกายแห่งความรังเกียจปรากฏขึ้นในดวงตาของนางขณะที่นางพูดว่า "ข้าเคยบอกไปแล้ว ข้าเป็นพวกสนับสนุนการไม่มีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน ข้าหวังว่าเจ้าจะระวังขอบเขตของเจ้าด้วย"

เพียะ!

ใครจะไปคิดว่าโม่หลางจะยื่นมือออกไปตบ 'กันชน' ที่นุ่มนิ่มของนางด้วยมือข้างเดียว

คิ้วของเขาเลิกขึ้นโดยธรรมชาติ แฝงไว้ด้วยท่าทางอันธพาลที่ไม่เกรงกลัวสิ่งใด ขณะที่เขามองไปที่หลิวหรูเยียนและล้อเลียนว่า "หมดเงินไปเป็นล้าน แต่ข้าสัมผัสเจ้าไม่ได้งั้นเรอะ?"

"มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ผู้ชายจะต้องจ่ายเงินให้กับแฟนสาวของเขา เอาแต่พล่ามเรื่องหนึ่งล้านอยู่นั่นแหละ!" หลิวหรูเยียนไม่ได้พูดอะไร แต่หลี่เจีย เพื่อนสนิทของนางที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นมาเพื่อประท้วง

"นั่นสิ พยายามจีบผู้หญิงโดยไม่เสียเงินเนี่ยนะ? ทุกคน พวกเราโชคร้ายจริงๆ ที่หรูเยียนของเราต้องมาเจอกับผู้ชายขี้เหนียวแบบนี้" หวังเจียว เพื่อนสนิทอีกคนก็พูดแทรกขึ้นมา มองไปที่โม่หลางด้วยสีหน้าที่เยาะเย้ยและเหยียดหยาม

"โม่หลาง ถ้าเจ้าปวดใจเพราะหรูเยียนใช้เงินหนึ่งล้านนั่นไป ข้าจะจ่ายคืนให้เจ้าแทนแองเอง" ในเวลานี้ ชายหนุ่มอีกคนก็เดินเข้ามา การแต่งกายของเขาบ่งบอกชัดเจนว่าเขาคือทายาทรุ่นที่สองที่ร่ำรวย

"คุณชายถังช่างใจกว้างเสียจริง ท่านให้เงินหนึ่งล้านโดยไม่ลังเลใจเลย ต่างกับคนแถวสลัมบางคนที่ขี้เหนียวกับเงินแค่หนึ่งล้าน" เมื่อเห็นถังซือเดินเข้ามา หลี่เจียก็ยืดอกขึ้นทันที ดันร่องอกของนางให้เด่นชัดขึ้น

"นี่เจ้าพยายามจะป้อนนมเสี่ยวซืองั้นรึ?"

โม่หลางชำเลืองมองหลี่เจีย ซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วย 'เทคโนโลยีขั้นสูง' และหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ: "เอาแต่พล่ามเรื่องหนึ่งล้านๆ พวกเจ้ามีเงินรวมกันถึงหนึ่งล้านหรือเปล่าเถอะ?"

"ส่วนเจ้า เจ้าปลุกพลังอาชีพช่างทาสีได้รึไง? สีโป๊วบนหน้าเจ้ามันแทบจะปลิวเข้าปากข้าอยู่แล้ว มาหาว่าข้าขี้เหนียวงั้นรึ? ก็ยังดีกว่าเจ้าที่น่าเกลียดซะจนทำได้แค่หยิบ... ช่างเถอะ"

"พระเจ้าช่วย นี่มันยังใช่จักรพรรดิผู้คลั่งรักที่ข้ารู้จักอยู่หรือเปล่าเนี่ย?"

"ฮ่าฮ่าฮ่า 'ป้อนนมเสี่ยวซือ'โคตรฮาเลยว่ะ! ข้าจะบ้าตาย!"

"ปลุกพลังเป็นช่างทาสี โคตร 6666 เลย จักรพรรดิผู้คลั่งรักกำลังจะผงาดแล้วเรอะ?"

"..."

เมื่อได้ยินคำพูดของโม่หลาง ถังซือ หลี่เจีย และหวังเจียว ก็โกรธจัดจนหน้าซีดเผือด มีเพียงหลิวหรูเยียนเท่านั้นที่ยังคงสงบนิ่ง

เพราะนางกำลังรออยู่!

นางจะตัดสินใจเลือกหลังจากที่โม่หลางทำการปลุกพลังแล้วเท่านั้น

เนื่องจากผลการเรียนของโม่หลางก่อนการปลุกพลังนั้นยอดเยี่ยมเกินไป และมันมีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาจะปลุกพลังอาชีพระดับ SS ได้ นางจึงพยายามข่มใจเอาไว้ก่อน

อาชีพระดับ SS เคยปรากฏขึ้นที่เมืองเส้าเมื่อสิบปีก่อน และว่ากันว่าเขาได้กลายเป็นขุมพลังระดับราชันย์ไปแล้ว โดยได้รับการแต่งตั้งยศและระดับชั้น

ถ้าโม่หลางปลุกพลังอาชีพขยะได้ นางก็ทิ้งเขาไปอย่างไม่ลังเลแน่นอน

ยังไงซะ ขยะที่มีภูมิหลังขยะๆ และอาชีพขยะๆ ก็ไม่มีคุณสมบัติพอที่จะมาเป็นผู้ชายของนางหรอก

"คนต่อไป โม่หลาง!"

ในจังหวะนั้นเอง จ้าวหยวนปาก็เรียกชื่อโม่หลาง

เพียะ!

โม่หลางตบ 'กันชน' ของนางอีกครั้ง หลังจากที่ได้สัมผัสถึงความนุ่มนิ่มของ 'กันชน' ของหลิวหรูเยียน โม่หลางก็มองไปที่ใบหน้าที่แดงก่ำของนาง ก่อนจะเดินตรงไปที่หินปลุกพลังด้วยความพึงพอใจ

เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเขาจะปลุกพลังอาชีพอะไรได้

จบบท