บทที่ 3: ผู้มาใหม่เป็นปีศาจทั้งนั้น

ไนท์เดินทางข้ามมิติมาเมื่อหนึ่งเดือนก่อน

เขามาถึงเมืองแม็กโนเลีย ซึ่งเป็นเมืองที่ตั้งของกิลด์แฟรี่เทล

หลังจากได้รับเวทมนต์อินเทอร์เน็ตจากกล่องของขวัญสำหรับมือใหม่ ไนท์ก็ทำงานพิเศษไปพร้อมกับศึกษาเวทมนต์

ในเวลาเดียวกัน ด้วยความช่วยเหลือจากอาหารฟรีที่โบสถ์คาเดียแจกเป็นระยะๆ เขาก็สามารถประหยัดเงินเพื่อเช่าบ้านได้

ตอนนี้เขาเช่าบ้านแล้ว แต่เหลือเงินในกระเป๋าน้อยกว่า 10,000 จีเวล

เขาอาจจะเรียกได้ว่าเป็นนักเดินทางที่ยากจนที่สุด

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์เริ่มดีขึ้นแล้ว

การเข้าร่วมกิลด์แฟรี่เทลและกลายเป็นจอมเวท ทำให้เขาสามารถรับงานคอมมิชชันและหาเงินได้

...

ตอนเที่ยง

ไนท์เดินเข้ากิลด์ บรรยากาศอึกทึกครึกโครมก็ต้อนรับเขาเข้ามาทันที

บรรยากาศที่นี่ไม่เหมือนกิลด์จอมเวทสักเท่าไหร่ มันเหมือนร้านเหล้าที่คึกคักมากกว่า

ห้องโถงของกิลด์กว้างมาก จนสามารถรองรับสนามบาสเกตบอลได้สี่ถึงห้าสนาม

กลุ่มคนมากมายกำลังรุมล้อมเคาน์เตอร์บาร์และตะโกนเรียกมิร่าเจนไม่หยุด

“เฮ้ มิร่าเจน เล่นด้วยกันหน่อยสิ”

“ให้ฉันลองใส่แหวนวงนั้นบ้างเถอะ!”

“ขอร้องล่ะ มิร่าเจน มันเกินไปหน่อยนะที่จะสนุกอยู่คนเดียว”

“เวทมนต์ที่เรียกว่าอินเทอร์เน็ตนี่ดูน่าสนใจมากเลย!”

เมื่อเผชิญกับฝูงชนที่รุมล้อม มิร่าเจนทำได้แค่ยิ้มเจื่อนๆ

“นี่เป็นแหวนของไนท์นะ ฉันให้พวกนายไม่ได้ถ้าเขาไม่อนุญาต”

“ฉันต้องคืนแหวนให้เขาเมื่อเขามาถึง ถ้าอยากลอง นายก็ต้องไปถามไนท์เอง”

กลุ่มคนยังไม่ยอมแพ้ มีคนหนึ่งถามขึ้นอย่างสงสัย:

“หมอนั่นยังไม่มาอีกเหรอ? ฉันอยากเจอเขาจัง”

ไนท์เดินตรงไปยังบาร์พลางพูดขึ้นว่า:

“หลังจากการใส่พลังเวทครั้งแรก แหวนจะถูกผูกกับเจ้าของ คนอื่นใช้ไม่ได้ พูดง่ายๆ มันจะจำพลังเวท และพลังเวทของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน”

“ในที่สุดนายก็มาแล้ว ไนท์” มิร่าเจนลุกขึ้นยืนและทักทายเขาด้วยความยินดี

“ไม่ต้องคืนแหวนหรอก ฉันให้มันเป็นของขวัญตอบแทนที่เธอเลี้ยงอาหารฉัน”

“จริงเหรอ?” ตาของมิร่าเจนเป็นประกาย

เมื่อเห็นตัวจริงของคนที่พวกเขารอคอยอยู่ กลุ่มคนก็รีบล้อมไนท์ทันที

“หวัดดีน้องใหม่ ฉันชื่อมาเกา”

“ฉันคือเลวี่ แมคการ์เดน ยินดีต้อนรับสู่แฟรี่เทล ไนท์”

“ฉันชื่อคาน่า เฮ้ น้องใหม่ นายยังมีแหวนแบบนั้นอีกไหม? ให้ฉันบ้างสิ อย่าลำเอียงเลยนะ ฉันเลี้ยงเหล้านายก็ได้~”

คนที่ใกล้ที่สุดเป็นผู้หญิงที่ดูสบายๆ ถือขวดเหล้าไว้ในมือกลางวันแสกๆ เธอดูสนใจแหวนเป็นพิเศษ

ไนท์ได้ยินชื่อที่คุ้นเคยมากมาย แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นตัวละครเล็กๆ ที่ไม่ค่อยรู้จัก

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพวกเขาเป็นรุ่นพี่ในกิลด์ ก็หมายความว่าทุกคนเป็นจอมเวท

ตราบใดที่พวกเขาสวมแหวนและใช้อินเทอร์เน็ต มันจะเพิ่มพลังเวทให้เขาได้

พวกเขาคือ "ต้นหอมใหญ่" ที่เขาหมายตาไว้!

“สวัสดีตอนบ่ายครับ รุ่นพี่ทุกคน ผมชื่อไนท์ เป็นน้องใหม่ เนื่องจากเราพบกันครั้งแรก ผมจะแจกแหวนเวทมนต์ให้ทุกคนเป็นของขวัญครับ”

เมื่อเผชิญกับความอบอุ่นของฝูงชน ไนท์หยิบถุงผ้าออกมาและแจกแหวนให้ทีละคน

คนที่ได้รับแหวนต่างดีใจและรีบไปลองใช้อินเทอร์เน็ตกัน

แหวน 98 วง หมดไปในพริบตา

หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไป มิร่าเจนก็เดินมาพร้อมกับจานอาหารอร่อยๆ

“ไนท์ นายยังไม่ได้กินข้าวเลยใช่ไหม? นี่สำหรับนาย”

ไนท์กล่าวขอบคุณโดยไม่ลังเลและนั่งที่บาร์เพื่อกินอย่างสบายใจ

“แจกแหวนเวทมนต์ไปเยอะแยะขนาดนี้... นายคงไม่มีเงินกินข้าวแน่ๆ เลย” มิร่าเจนพูดอย่างจนปัญญา

“ทำไมเธอถึงดูสงสารฉันขนาดนั้นล่ะ?” ไนท์หัวเราะและพูด “เธอไม่ได้จะเลี้ยงข้าวฉันอยู่แล้วเหรอ?”

“ไม่ต้องห่วงหรอก แค่นายมาที่กิลด์ ฉันก็จะเลี้ยงข้าวนายเอง~”

มิร่าเจนพูดพร้อมกับยิ้ม และเมื่อไนท์ดันถุงแหวนที่เหลืออยู่ตรงหน้าเธอ เธอถามอย่างสงสัย:

“นายทำอะไรน่ะ...?”

“ถ้าใครต้องการแหวนเพิ่ม ช่วยแจกให้หน่อยนะ”

กิลด์มีสมาชิกหลายร้อยคน แต่วันนี้ไม่ค่อยมีคนมาเท่าไหร่ ยังเหลือแหวนอยู่ประมาณ 20-30 วงจากทั้งหมด 98 วง

ไนท์จึงมอบแหวนที่เหลือให้มิร่าเจนช่วยแจกจ่าย

ต้องแน่ใจว่าแหวนจะไปถึง "ต้นหอมใหญ่" ทุกต้นโดยเร็วที่สุด

“นายจะให้มันหมดเลยเหรอ?” มิร่าเจนตกใจ ไม่ค่อยเข้าใจพฤติกรรมของไนท์นัก

“ฉันคิดว่าคุณสมบัติที่ดีที่สุดของอินเทอร์เน็ตคือการแบ่งปัน!”

“แบ่งปัน?”

ไนท์ตอบขณะกินอาหารอร่อยๆ ว่า “ใช่ การแบ่งปัน”

“ยกตัวอย่างนะ ฉันอยากหาหนังสือเวทมนต์เกี่ยวกับ 'การถ่ายภาพ' และ 'การสแกน' ฉันต้องไปห้องสมุดเพื่อยืมและต้องค้นหาหมวดหมู่ ซึ่งมันค่อนข้างยุ่งยาก”

“ดังนั้น ฉันเลยวางแผนจะเพิ่มฟังก์ชัน [ห้องสมุด] ในอินเทอร์เน็ต ให้ทุกคนสามารถอัปโหลดหนังสือได้ ไม่ว่าจะเป็นหนังสือเวทมนต์หรือหนังสือนิยายผจญภัย”

“ตอนนั้นแค่มีแหวนก็จะสามารถค้นหาสิ่งที่ต้องการได้อย่างรวดเร็วทุกที่ทุกเวลา”

“ความรู้จะไม่หายไปเพราะการแบ่งปัน ตรงกันข้าม มันจะจุดประกายความฉลาดในวงสนทนา”

มิร่าเจนยิ้มสดใสและชื่นชม

การแบ่งปันความรู้ทำให้เกิดประโยชน์แก่ทุกคน

ดังนั้น คนมากขึ้นควรจะเข้าถึงอินเทอร์เน็ตใช่ไหม?

“เป็นความฝันที่ยอดเยี่ยมจริงๆ”

“เมื่อคืนฉันพัฒนาฟังก์ชันห้องสมุดอยู่ แต่เจอปัญหานิดหน่อย” ไนท์ถอนหายใจและพูด “ภาพที่ฉันนึกไว้คือคนที่ถือแหวนจะใช้ฟังก์ชันสแกนเพื่อสแกนหนังสือหน้าแล้วหน้าเล่า จากนั้นอัปโหลดเข้าสู่เครือข่ายเวทมนต์”

“นายไม่รู้จักเวทสแกนเหรอ?” มิร่าเจนยิ้มอย่างอ่อนโยน “ในห้องสมุดชั้นสองของกิลด์น่าจะมีหนังสือเวทมนต์ที่นายต้องการนะ”

“ฉันขึ้นไปได้ไหม?”

"ไม่ได้หรอก เฉพาะจอมเวทระดับ S เท่านั้นที่จะขึ้นไปชั้นสองได้ ไนท์ นายเพิ่งเป็นสมาชิกใหม่อยู่นะ"

มิร่าเจนหัวเราะคิกคักแล้วพูดต่อ: "แต่ฉันจะช่วยหามาให้เอง รอสักครู่นะ"

พูดจบเธอก็เดินขึ้นไปที่ชั้นสอง

ไนท์มองตามเธอที่เดินหายไปบนบันได จากนั้นก็เหลือบมองไปที่บอร์ดประกาศข้างๆ โดยบังเอิญ

บอร์ดนั้นมีป้ายงานคอมมิชชันต่างๆ ที่โพสต์ไว้ จอมเวทที่อยากรับงานสามารถฉีกจดหมายคอมมิชชันนั้นออกได้

นอกจากนี้ยังมีบอร์ดประกาศที่ชั้นสอง ซึ่งมีงานคอมมิชชันระดับ S จำนวนไม่มากติดอยู่

"ต่อไปฉันต้องหาเงิน งานอะไรที่จะได้กำไรงามๆ นะ?"

ไนท์ลุกขึ้นและเดินไปที่บอร์ดประกาศ

เนื้อหาของคอมมิชชันมีความหลากหลายมาก

มีตั้งแต่การกำจัดบิ๊กฟุตบนภูเขาหิมะ ขับไล่กลุ่มโจร ค้นหาเอกสารสำคัญที่หายไป ไปจนถึงการคุ้มกันกองคาราวานไปยังจุดหมาย

กิลด์จอมเวททำหน้าที่หลายอย่างเหมือนกับว่าเป็น "ผู้รับจ้างอเนกประสงค์"

ค่าตอบแทนสำหรับคอมมิชชันเหล่านี้อยู่ที่ประมาณ 50,000 ถึง 600,000 จีเวล หรือบางงานก็ตกที่ 200,000 ถึง 300,000 จีเวล

แต่ดูเหมือนว่าค่าตอบแทนจะน้อยเกินไปสำหรับไนท์...

ไนท์อยากเปิดธุรกิจและรับผลตอบแทนก้อนโตในระยะเวลา 3 ปี

"ฉันจำได้ว่ามีงานคอมมิชชันระดับ S ที่ง่ายมาก"

"ไปยังเกาะที่ถูกสาป ยกเลิกคำสาป และคืนสภาพให้ชาวบ้าน"

"ถ้าฉันจำไม่ผิด รางวัลอยู่ที่ 7 ล้านจีเวล และยังมีกุญแจจักรราศีเป็นของแถมด้วย"

ไนท์ลูบคางและคิด

เขาจำเรื่องราวในแฟรี่เทลได้ แม้จะลืมรายละเอียดไปบ้าง แต่ยังคงจำโครงเรื่องหลักได้

งานระดับ S งานนี้ง่ายมาก แค่ทำลาย "ดวงจันทร์" เท่านั้น

ด้วยเวทมนต์สั่นสะเทือนของเขา แค่หมัดเดียวก็พอ

หมัดเดียวก็ทำเงินได้ 7 ล้านจีเวล!

"น่าเสียดายที่มันเป็นงานระดับ S ฉันรับไม่ได้" ไนท์ขมวดคิ้วและคิดในใจว่าจะขอให้มิร่าเจนช่วยเปิดช่องทางพิเศษให้ดีไหม

แต่จากนิสัยของเธอ เธอคงไม่ยอมแน่

น้องใหม่ไปรับภารกิจระดับ S เสี่ยงตาย—มิร่าเจนคงคิดแบบนี้และห้ามเขาแน่ๆ

"แค่กๆ... นายคือน้องใหม่ที่ชื่อไนท์ใช่ไหม?"

ทันใดนั้นก็มีเสียงไอแหบๆ ดังมาจากด้านหลัง

ไนท์หันกลับมาและมองลงต่ำ

เขาเห็นชายชราตัวเล็กคนหนึ่งยื่นมือออกมาเพื่อทักทายเขา:

"สวัสดีนะ น้องใหม่ ฉันคือมาคาลอฟ หัวหน้ากิลด์เอง"

มาคาลอฟ เดรเยอร์ หนึ่งในสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์

"สวัสดีตอนบ่ายครับ ท่านหัวหน้ากิลด์" ไนท์จำเขาได้ทันที

"ฉันได้ยินเรื่องของนายจากมิร่าเจนเมื่อเช้านี้"

มาคาลอฟยิ้มอย่างใจดี "เวทมนต์อินเทอร์เน็ตของนายดูน่าสนใจมาก มันเป็นเวทมนต์แบบใหม่ นายคิดค้นมันเองเหรอ? นายเป็นอัจฉริยะเลยนะ"

มาคาลอฟไม่หวงคำชม

เมื่อเช้าเขาเห็นมิร่าเจนสาธิตการใช้เวทมนต์อินเทอร์เน็ต แม้แต่มาคาลอฟเองยังต้องทึ่ง

เขาตระหนักทันทีว่านี่เป็นเวทมนต์ที่บุกเบิกและปฏิวัติวงการได้อย่างแท้จริง

อัจฉริยะ!

จอมเวทอัจฉริยะตัวจริง!

"เวทมนต์นี้ทำให้ผู้คนใกล้ชิดกันมากขึ้น แม้ว่าจะอยู่ในประเทศหรือเมืองที่ต่างกัน ก็ยังสื่อสารกันผ่านเครือข่ายเวทมนต์ได้"

"ชื่อว่าอินเทอร์เน็ต มันเป็นชื่อที่ดีมากเลยนะ"

มาคาลอฟชมไม่หยุด

"ขอบคุณสำหรับคำชมครับ ท่านหัวหน้ากิลด์ แต่ฉันก็แค่ยืนอยู่บนบ่าของยักษ์เท่านั้น" ไนท์ส่ายหัว

เวทมนต์อินเทอร์เน็ตนี้เป็นของที่ระบบมอบให้ เขาเพียงแค่สร้างฟอรั่มและเกมเล็กๆ สามเกมจากโครงสร้างพื้นฐานเท่านั้น

"ไม่ต้องถ่อมตัวไปหรอก" มาคาลอฟยิ้มก่อนพูดต่อว่า "ฉันได้ยินจากมิร่าเจนว่านายกำลังขัดสนเรื่องเงิน เวทมนต์ของนายไม่มีความสามารถในการต่อสู้ อาจจะยากในการทำคอมมิชชันนะ"

พอได้ยินดังนั้น ไนท์ก็เกิดความคิดขึ้นทันที เขารีบตอบ:

"ท่านหัวหน้ากิลด์ จริงๆ แล้วฉันรู้จักเวทมนต์อีกแบบหนึ่งด้วยครับ"

"หือ? นายรู้จักเวทมนต์อีกแบบหนึ่งด้วยเหรอ?" มาคาลอฟชะงักไป

ในวัยเพียงเท่านี้ ไม่เพียงแต่เขาจะคิดค้นเวทมนต์ใหม่ที่น่าทึ่งอย่างอินเทอร์เน็ต แต่เขายังสามารถใช้เวทมนต์อีกหนึ่งแบบได้อีก?

ไนท์พยักหน้า "ฉันคิดว่าฉันสามารถรับภารกิจระดับ S ได้ ท่านหัวหน้าจะเลื่อนขั้นให้ฉันเป็นจอมเวทระดับ S เร็วหน่อยได้ไหมครับ?"

มาคาลอฟคิดว่าตัวเองคงหูฝาดไป

น้องใหม่ที่เพิ่งเข้ากิลด์กลับคิดอยากเป็นจอมเวทระดับ S แล้ว?

"มีความทะเยอทะยานก็ดีนะ แต่ภารกิจระดับ S ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ หรอกนะ"

การตัดสินใจผิดพลาดเพียงครั้งเดียวอาจทำให้นายเสียชีวิตได้

มาคาลอฟเตือนด้วยเสียงจริงจัง

เขาไม่อยากเห็นจอมเวทอัจฉริยะตายก่อนวัยอันควร

จริงๆ แล้ว มาคาลอฟยังเต็มใจจะให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ไนท์เป็นการส่วนตัว เพื่อให้นายหนุ่มคนนี้มีเงินพอใช้และสามารถศึกษาพัฒนาเวทมนต์อินเทอร์เน็ตต่อไปได้อย่างสบายใจ

"เวทมนต์ที่สองของนายคืออะไรเหรอ?"

"เวทสั่นสะเทือนครับ"

ไนท์แสดงให้มาคาลอฟดูทันที

เขาใช้หมัดขวาชกไปที่อากาศเบาๆ

ตูม! บรรยากาศแตกกระจายเหมือนกระจก ในทันใดนั้นพื้นดินก็สั่นสะเทือนขึ้นมา

มาคาลอฟไม่สามารถทรงตัวอยู่ได้และล้มลงกับพื้นก้นกระแทก

เขานั่งนิ่งไปชั่วครู่

น้องใหม่นี่ไม่เพียงแค่เป็นอัจฉริยะ แต่ยังเป็นปีศาจอีกด้วยหรือ!?