บทที่ 400 - หินแห่งฟ้า (ของปลอม)

บทที่ 400 - หินแห่งฟ้า (ของปลอม)

"ไกอาเคยมาหาผลไม้แห่งจุดจบงั้นเหรอ" จางหยวนได้ยินข่าวของไกอาจากอ็อกโม ประกายความประหลาดใจพาดผ่านดวงตา

นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีเรื่องเซอร์ไพรส์แบบนี้

อ็อกโมเล่าต่อ "ใช่ครับ แต่ไกอาเทียบกับท่านเทพไม่ได้เลย เขาไม่สามารถนำผลไม้แห่งจุดจบของจริงออกไปได้ ทำได้เพียงสกัดเงาของมันออกมาจากน้ำพุ แล้วรับพลังบางส่วนจากเงานั้น"

"ผมก็เพิ่งรู้จักผลไม้แห่งจุดจบตอนนั้นแหละครับ ถึงได้รู้ว่ามันคือของอัปมงคลที่ใช้เรียกเทพแห่งจุดจบออกมา"

จางหยวนถามต่อ "นอกจากสกัดพลังของผลไม้แห่งจุดจบไปแล้ว ไกอาทำอะไรหรือพูดอะไรอีกไหม"

ถามจบจางหยวนก็ข่มขู่ปิดท้าย "อ็อกโม ผมขอพูดดักไว้ก่อนเลยนะ ผมมีวิธีตรวจสอบว่าคุณโกหกหรือจงใจปิดบังอะไรผมอยู่หรือเปล่า"

"ที่ผมยอมถามดีๆ ก็เพราะเห็นว่าเราไม่มีความแค้นต่อกัน เลยไม่อยากลงมือรุนแรง แต่ถ้าคุณไม่เห็นหัวผมล่ะก็ ผมก็มีวิธีล้วงข้อมูลออกมาจากสมองคุณโดยตรงเหมือนกัน"

พูดจบจางหยวนก็ปลดปล่อยกลิ่นอายแก่นแท้เทพมารมรณะของตัวเองออกมาเพื่อเพิ่มความน่าเกรงขาม

อ็อกโมสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเทพมารของจางหยวน ร่างกายก็สั่นสะท้าน ความหวาดกลัวบนใบหน้ายิ่งฉายชัด

เขาไม่กล้าปิดบังอะไรอีก รีบรัวคำพูดออกมา "นอกจากสกัดเงาของผลไม้แห่งจุดจบจากน้ำพุสืบเสาะแล้ว ไกอายังถามหาตำแหน่งของหินหกก้อนด้วยครับ"

"หินหกก้อนงั้นเหรอ" จางหยวนเลิกคิ้ว "หินแบบไหนกัน"

อ็อกโมตอบ "ผู้น้อยไม่เคยเห็นหินพวกนั้นหรอกครับ แต่จากภาพที่สะท้อนในน้ำพุ หินพวกนั้นสวยงามมาก แถมยังโปร่งใสด้วย"

พูดพลางอ็อกโมก็ใช้สองมือกอบน้ำพุขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นก็ใช้น้ำจำลองหินโปร่งใสที่มีลักษณะคล้ายศิลาเทพออกมาหกก้อน "ประมาณนี้เลยครับ"

"เจตจำนงแก่นแท้ทั้งหก"

ทันทีที่เห็นหินหกก้อนนั้น จางหยวนก็จำได้ทันทีว่าสามในหกก้อนคือ 'หินแห่งการมีอยู่' 'หินแห่งความว่างเปล่า' และ 'หินแห่งหยิน'

ส่วนอีกสามก้อนที่เขาไม่เคยเห็นก็มีกลิ่นอายแบบเดียวกับสามก้อนแรก เดาว่าคงเป็นหินเทพ 'ฟ้า' 'ดิน' และ 'หยาง' แน่นอน จางหยวนคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าไกอาจะไม่เพียงเข้ามายุ่งเกี่ยวกับผลไม้แห่งจุดจบ แต่ยังลามไปถึงเจตจำนงแก่นแท้ทั้งหกด้วย...

หมอนั่นคิดจะทำอะไรกันแน่

ความคิดและข้อสันนิษฐานนับไม่ถ้วนแล่นปรี๊ดเข้ามาในหัวจางหยวน เขาหันไปถามอ็อกโมอีกครั้ง "คุณแน่ใจนะว่าไกอาแค่ถามตำแหน่งของหินหกก้อนนี้ ไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย"

อ็อกโมพยักหน้ารัว "แน่ใจครับ แค่ไกอาถามตำแหน่งของหินหกก้อนนี้ ข้อแลกเปลี่ยนที่ต้องจ่ายก็มหาศาลกว่าผลไม้แห่งจุดจบไปไกลลิบแล้ว ตอนที่ไกอาถามจบ หน้าเขางี้ซีดเผือดเลยครับ"

"ถ้าตอนนั้นไกอาไม่อ่อนแอเกินไป ผู้น้อยยังแอบคิดเลยว่าเขาคงฆ่าปิดปากผมไปแล้ว"

จางหยวนถาม "คำถามสุดท้าย ไกอามาที่นี่เมื่อไหร่"

อ็อกโมตอบ "ราวๆ หนึ่งเดือนก่อนครับ"

"หนึ่งเดือนงั้นเหรอ"

จางหยวนครุ่นคิด ประกายแสงวาบผ่านแววตา เขาเริ่มลองค้นหาเจตจำนงแก่นแท้ทั้งหกในน้ำพุสืบเสาะทันที

ไกอาได้ข้อมูลของเจตจำนงแก่นแท้ทั้งหกไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ถ้าหากเจตจำนงทั้งหกนี้หายากล่ะก็ เป็นไปได้ว่าป่านนี้ไกอาก็อาจจะยังรวบรวมไม่ครบ

แบบนี้เขาก็อาจจะชิงตัดหน้าได้สิ

ไม่นานผิวน้ำพุสืบเสาะก็เกิดระลอกคลื่น จากนั้นข้อความใหม่ก็เด้งขึ้นมาบนหน้าต่างระบบของจางหยวน

[หินแห่งดิน หินแห่งหยาง หินแห่งหยิน หินแห่งความว่างเปล่า หินแห่งการมีอยู่ อยู่ในสถานะพิเศษ ไม่สามารถรับได้]

[การรับหินแห่งฟ้า ต้องจ่าย 50 แต้มเทวะ]

"ยังเอามาได้อีกก้อนนี่นา ทำไมมันแพงหูฉี่ขนาดนี้"

จางหยวนเห็นว่าตัวเองยังสามารถเอาหนึ่งในเจตจำนงแก่นแท้ทั้งหกมาจากน้ำพุสืบเสาะได้ก็รู้สึกยินดี แต่แต้มเทวะที่ต้องจ่ายนี่สิทำเอาเขาปวดใจสุดๆ

ผลไม้แห่งจุดจบก้อนนึงแค่ 5 แต้มเทวะ แต่หินแห่งฟ้าก้อนนี้กลับปาไปตั้ง 50 แต้มเทวะ

นี่มันหมายความว่าต่อให้เจตจำนงแก่นแท้ทั้งหกก้อนยังอยู่ เขาก็ไม่มีปัญญาซื้อสินะ

"ที่แท้ของพรรค์นี้ก็ล้ำค่าขนาดนี้ มิน่าล่ะไกอาแค่ถามตำแหน่งถึงกับต้องแลกด้วยครึ่งชีวิต"

จางหยวนบ่นอุบอิบ แต่ในใจกลับไม่ลังเลเลยสักนิด เขากดจ่าย 50 แต้มเทวะเพื่อเอาหินแห่งฟ้ามาไว้ในมือทันที

ไกอารวบรวมเจตจำนงแก่นแท้ไปได้ตั้ง 5 ก้อนแล้ว ใครจะไปรู้ว่าถ้ารวบรวมครบหกก้อนจะเกิดอะไรขึ้น

อะไรก็ตามที่ศัตรูอยากทำ การชิงตัดหน้าย่อมเป็นทางเลือกที่ถูกต้องเสมอ

ทันทีที่จางหยวนจ่าย 50 แต้มเทวะ หินโปร่งใสที่มีแสงสีขาวเรืองรองก็ลอยขึ้นมาจากน้ำพุสืบเสาะ

ในเวลาเดียวกัน หน้าต่างภารกิจของจางหยวนก็อัปเดตข้อมูล

[ความคืบหน้าภารกิจลับดันเจี้ยนได้รับการอัปเดตแล้ว]

[เงื่อนไขภารกิจ: ช่วยเหลือฮวาเยวี่ยยับยั้งแผนการของไกอา]

[ความคืบหน้าภารกิจ: 80%]

"ว่าแล้วเชียว เจตจำนงแก่นแท้ทั้งหกนี้ต้องเกี่ยวโยงกับภารกิจลับแน่ๆ ถ้าปล่อยให้ไกอาได้หินแห่งฟ้าไปคงแย่แน่"

จางหยวนเห็นภารกิจบนหน้าต่างระบบอัปเดตก็รู้สึกว่า 50 แต้มเทวะนี้คุ้มค่าสุดๆ เขารีบคว้าหินแห่งฟ้าที่ลอยอยู่เหนือน้ำพุสืบเสาะมาไว้ในมือทันที

[หินแห่งฟ้า (เงาแห่งอดีต): หินที่กักเก็บ 'ฟ้า' เอาไว้]

"ไม่รู้ว่าของชิ้นนี้จะทำความเข้าใจได้หรือเปล่านะ"

จางหยวนมองหินแห่งฟ้าในมือ แล้วลองทำความเข้าใจมันทันที

ไม่นานนักหินแห่งฟ้าก็กลายเป็นแสงสีขาวห่อหุ้มร่างของเขาเอาไว้

จิตสำนึกของจางหยวนดำดิ่งสู่มิติสีขาวโพลน เขาสัมผัสได้ถึงความสงบอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ราวกับว่าร่างกายได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสรรพสิ่งในฟ้าดิน ส่วนจิตสำนึกก็โบยบินอย่างอิสระอยู่ท่ามกลางฟ้าดินนั้น

ทว่าความรู้สึกนี้กลับอยู่ได้ไม่นาน จางหยวนก็ถูกดึงกลับสู่โลกความเป็นจริง

[เจตจำนงแห่งฟ้า (ของปลอม): สามารถหักค่าแก่นแท้ของเป้าหมายใดก็ได้ 50% และตนเองจะได้รับค่าแก่นแท้เพิ่มเติมเท่ากับ 50% ของค่าที่หักมา จำกัดการใช้งานวันละ 1 ครั้ง (สามารถใช้งานได้ในดันเจี้ยนยุคทอง)]

"หักแบบไม่มีเงื่อนไขเลยเหรอเนี่ย"

จางหยวนเห็นผลลัพธ์ของเจตจำนงแห่งฟ้าถึงกับสูดหายใจเข้าลึก

ถ้าเขาต้องปะทะกับไกอาอีกครั้ง แค่เปิดฉากมาก็ดูดค่าแก่นแท้ของอีกฝ่ายมา 50% จากนั้นก็ใช้ 'เจตจำนงแห่งความว่างเปล่า' ลบค่าแก่นแท้ที่ตัวเองเพิ่งได้มาทิ้งไป

นี่เท่ากับว่าพอเริ่มสู้ เขาก็สามารถลบค่าแก่นแท้ของอีกฝ่ายหายวับไปถึง 75% ได้เลย

จากนั้นสกิลวิชาบังคับกระบี่ของเขาในตอนนี้ก็สามารถสังหารเป้าหมายที่มีค่าแก่นแท้ต่ำกว่า 50% ได้ทันที แถมเคล็ดวิชากระบี่เทพชิงเฟิงของเขายังสามารถเด็ดวายุสร้างกระบี่ได้อีก

หรือพูดง่ายๆ ก็คือ พอเปิดฉากต่อสู้ จางหยวนไม่จำเป็นต้องใช้กระบี่เซวียนหยวนด้วยซ้ำ แค่เป่าลมเบาๆ ก็สามารถสังหารไกอาได้แล้ว

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงสถานการณ์ในอุดมคติเท่านั้น

เพราะยังไงไกอาก็เป็นถึงราชันเทพ ทั้งยังสกัดพลังของผลไม้แห่งจุดจบมา แถมรวบรวมเจตจำนงแก่นแท้ไปได้ตั้งห้าก้อน ไกอาอาจจะมีสถานะสะท้อนกลับรออยู่ก็ได้ ลำพังแค่คอมโบนี้ของจางหยวนอาจจะยังฆ่าไกอาไม่ได้

แต่ต่อให้คอมโบชุดนี้ยังไม่พอ จางหยวนก็ยังมีสายก๊อปปี้ล่องหนของกระบี่เซวียนหยวน สายอัญเชิญสี่กระบี่จูเซียน แล้วก็สายลบตัวตนจากกลุ่มดาวอีก...

จัดคอมโบไปหลายๆ ชุดแบบนี้ ต่อให้ไกอาจะมีลูกเล่นแก้ทางเยอะแค่ไหน ก็มีแต่ต้องลงไปนอนคุยกับรากมะม่วงเท่านั้น

ถ้าบอสใหญ่ของดันเจี้ยนนี้คือไกอาล่ะก็ ตอนนี้จางหยวนก็ประกาศกร้าวได้เลยว่า... ดันเจี้ยนนี้เคลียร์แล้ว

[จบแล้ว]