บทที่ 7: สื่อสารอย่างลึกซึ้งกับซูเปอร์สตาร์สาว!

ในช่วงพักกอง อีบูจินได้เอ่ยถึงการให้เขาเป็นพรีเซนเตอร์ของโรงแรมชิลลาโซล ซึ่งเรื่องนี้เธอสามารถตัดสินใจได้ทันที แต่สำหรับการเป็นพรีเซนเตอร์สมาร์ทโฟนซัมซุง เธอจำเป็นต้องกลับไปที่สำนักงานใหญ่เพื่อโน้มน้าวบอร์ดบริหารเสียก่อน

ความคิดของเธอคือการให้ไป๋หยางและจอนจีฮยอนเป็นพรีเซนเตอร์ร่วมกัน การมัดรวมคู่พระนางเข้าด้วยกันจะช่วยให้เธอผลักดันเรื่องนี้ในบริษัทได้ง่ายขึ้น ซึ่งไป๋หยางก็ไม่ปฏิเสธ เพราะในฐานะหน้าใหม่ การพ่วงชื่อไปกับดาราระดับตัวแม่ย่อมส่งผลดีต่อเขาอย่างมหาศาล

และเมื่อซีรีส์ 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' ออกอากาศ ทั้งคู่จะยิ่งถูกจับตามองมากขึ้น ถึงตอนนั้นด้วยกระแสความนิยมที่พุ่งทะยาน ทางซัมซุงกรุ๊ปก็คงไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน

กำหนดการถ่ายทำเริ่มขึ้นในวันที่หกมิถุนายน และวางแผนออกอากาศตอนแรกในวันที่ยี่สิบสามสิงหาคม ซึ่งตรงกับเทศกาลชีซีหรือวันแห่งความรักของจีน โดยกระบวนการถ่ายทำจะดำเนินควบคู่ไปกับการออกอากาศตามแบบฉบับซีรีส์เกาหลี เพื่อให้มีเวลาสร้างกระแสและขยายฐานความนิยมไปสู่ประเทศอื่นๆ ทั่วเอเชีย

อย่างไรก็ตาม เป้าหมายหลักของไป๋หยางคือตลาดจีน!

อีบูจินรู้เรื่องนี้ดี และเธอก็ตั้งใจจะใช้เขาเป็นใบเบิกทางในการขยายธุรกิจเข้าสู่ตลาดมังกรเช่นกัน อาจกล่าวได้ว่าทั้งคู่ต่างเกื้อกูลกัน แม้ภายนอกจะดูเหมือนความสัมพันธ์แบบหญิงแกร่งกับชายผู้อ่อนน้อม แต่ไป๋หยางก็ดูจะเพลิดเพลินกับชีวิตการเป็น 'เด็กปั้น' ของเศรษฐีนีสาวไม่น้อย

เมื่อการถ่ายทำเริ่มเข้าที่เข้าทาง อีบูจินก็กลับไปจัดการภารกิจของเธอต่อ ทิ้งให้จอนจีฮยอนที่เก็บงำความสงสัยไว้เต็มอกได้มีโอกาสซักไซ้ เธอแอบสงสัยความสัมพันธ์ของทั้งคู่มานาน และยิ่งมั่นใจเมื่อเห็นไป๋หยางเดินตามอีบูจินขึ้นไปยังห้องพักส่วนตัวบนชั้นดาดฟ้าด้วยตาตนเอง

ฉากแรกๆ เป็นการถ่ายทำของจอนจีฮยอน ผู้กำกับสั่งให้ไป๋หยางคอยสังเกตการณ์อยู่ข้างสนาม เนื่องจากเขาไม่มีประสบการณ์การแสดงมาก่อน ไป๋หยางจ้องมองเธออย่างตั้งใจ ต้องยอมรับว่าจอนจีฮยอนในบทบาท 'ชอนซงอี' นั้นช่างงดงามและมีเสน่ห์ในแบบโก๊ะๆ ได้อย่างน่าอัศจรรย์

"เสี่ยวไป๋ คิดอะไรอยู่เหรอ?"

หลังจากจบฉาก จอนจีฮยอนก็เดินตรงมาหาเขาพลางใช้มือพัดคลายร้อน ก่อนจะคว้าพัดในมือของไป๋หยางไปใช้เสียเอง

อากาศในเดือนกรกฎาคมนั้นร้อนระอุจนน่าหงุดหงิด และเนื่องจากไป๋หยางเป็นคนเขียนบท เขาจึงเปลี่ยนบรรยากาศในเรื่องจากฤดูหนาวให้เป็นฤดูร้อนแทน เพราะเขาไม่อาจรอจนถึงฤดูหนาวได้ ในเมื่อวงเอ็กโซได้เปิดตัวไปแล้ว เขาจะมัวแต่นั่งกินนอนกินอยู่ใต้การดูแลของพี่สาวเศรษฐีนีอย่างเดียวไม่ได้

"ผมกำลังดูพี่แสดงอยู่น่ะครับ นี่เป็นการแสดงครั้งแรกของผม ผมเลยต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากที่สุด"

"ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะสอนการแสดงให้เธอเองแบบตัวต่อตัวเลย"

"แล้วรวมถึงฉากจูบด้วยหรือเปล่าครับ?" ไป๋หยางเอ่ยเย้า

"ว่าไงนะ!"

จอนจีฮยอนถลึงตาใส่เขาด้วยความหมั่นไส้ แต่ก็ไม่ได้โกรธเคืองจริงๆ ทันใดนั้น ระบบเลือกเส้นทางในหัวเขาก็เริ่มทำงาน

[ผลงานชิ้นแรกของโฮสต์เริ่มถ่ายทำแล้ว เริ่มการเลือก:]

[ทางเลือกที่ 1: ถ่ายทำตามแผนเดิม วางตัวสุภาพต่อจอนจีฮยอนจนจบโปรเจกต์! รางวัล: ทักษะบุคลิกภาพสุภาพบุรุษ +1]

[ทางเลือกที่ 2: สร้างสถานการณ์คลุมเครือเพื่อให้เกิดข่าวลือการคบหากับจอนจีฮยอนในช่วงที่ซีรีส์ออกอากาศ! รางวัล: ร่างกายเรียกกระแสโซเชียล]

[ทางเลือกที่ 3: ในวันแรกของการถ่ายทำ ใช้ข้ออ้างเรื่องการซ้อมฉากจูบเพื่อชวนจอนจีฮยอนมาติวบทแบบแนบชิดในที่ลับตา! รางวัล: ไตทองคำ]

ไป๋หยาง: "ไอ้ระบบ...!"

ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา เขาพุ่งเป้าไปที่รางวัล 'ไตทองคำ' ทันที นี่มันคือสุดยอดไอเทมสำหรับชายหนุ่มที่ต้องรับมือกับเหล่าพี่สาวสายเปย์ชัดๆ แม้ตอนนี้เขาจะอายุเพียงยี่สิบปี แต่การมีตัวช่วยให้สมรรถภาพทางกายยืนหยัดได้ตลอดรอดฝั่งนั้นถือเป็นเรื่องสำคัญอันดับหนึ่ง

"ขอบคุณระบบ!"

เขาเลือกทางเลือกที่ 3 ทันที และมีเวลาเกือบสองเดือนก่อนซีรีส์จะออนแอร์เพื่อพิชิตใจซูเปอร์สตาร์สาวคนนี้

"พี่จีฮยอนครับ..."

"หึๆ ดูซิว่ายังจะปากดีอยู่อีกไหม" จอนจีฮยอนหยิกเข้าที่เอวเขาจนเขาต้องสะดุ้ง "เสี่ยวไป๋ ถามจริงเถอะ นายเป็นคนเขียนบท นายไม่ได้ตั้งใจเขียนฉากจูบเยอะๆ เพราะรู้ว่าฉันเป็นนางเอกหรอกนะ?"

"โธ่ พี่ครับ ตอนผมเขียนบท ผมยังไม่รู้เลยว่าใครจะมาเป็นนางเอก พี่คิดมากไปเองแล้ว" ไป๋หยางแก้ตัวหน้าตาย "คนที่เชิญพี่มาก็คือพี่บูจินนะครับ"

"เหรอ~" จอนจีฮยอนทำเสียงสูง "แล้วความสัมพันธ์ของนายกับพี่บูจินน่ะ ใครเขาก็ดูออก นายกล้าสาบานไหมว่านายไม่ได้แอบเสนอชื่อฉันไปน่ะ?"

"ผมสาบานเลย!" ไป๋หยางยกมือขึ้นท่าทางจริงจัง

จอนจีฮยอนขมวดคิ้ว เธอรู้ว่าคนจีนให้ความสำคัญกับการสาบานมาก แต่เธอคงไม่รู้ว่าสำหรับไป๋หยางแล้ว การสาบานต่อฟ้าดินหรือสายฟ้านั้นเป็นเรื่องเล็กน้อย ยกเว้นเพียงอย่างเดียวที่เขาจะไม่กล้าล้อเล่น นั่นคือการสาบานต่อบรรพบุรุษ เพราะนั่นหมายถึงการเอาเกียรติยศทั้งหมดของตระกูลเข้าแลก

"เอาเถอะ ตั้งใจดูตอนฉันแสดงให้ดีล่ะ การแสดงมันไม่เหมือนการร้องเพลงบนเวทีที่ต้องคอยมองหากล้องตลอดเวลา นายเป็นคนเขียนบท นายย่อมเข้าใจตัวละครดีที่สุด แค่เป็นตัวของตัวเองและรักษาความหล่อเอาไว้ก็พอ"

จอนจีฮยอนมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาแล้วก็แอบทึ่งในใจ ชายหนุ่มที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ถูกคัดออกจากวงได้อย่างไรกัน? เธอมีความสูงถึงร้อยเจ็ดสิบสี่เซนติเมตร และเมื่อสวมส้นสูงเธอก็ยังต้องเงยหน้ามองเขา ไป๋หยางที่สูงถึงร้อยแปดสิบหกเซนติเมตรช่างเป็นส่วนต่างความสูงที่ทำให้เธอรู้สึกพอใจอย่างยิ่ง

ไป๋หยางเองก็แอบยิ้มในใจ เขาก็พอใจกับส่วนต่างนี้เหมือนกัน โดยเฉพาะเวลาที่เธอสวมส้นสูงทำกิจกรรมที่เขารัก ทุกอย่างมันคงจะเข้าล็อคพอดีเป๊ะ!