บทที่ 1: เกมตกปลาเชื่อมต่อโลกจริง

ท่าเรือหยางเจียงในเมืองปาโจวตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ หลังจากล่วงเข้าสู่เดือนมิถุนายน อากาศก็ร้อนอบอ้าวเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะช่วงบ่ายโมงหรือบ่ายสอง หากมองจากในร่มออกไปข้างนอก จะเห็นมวลอากาศเต้นระริกบิดเบี้ยวจากไอความร้อน

คลื่นความร้อนพัดม้วนตัว แทบจะไม่มีผู้คนสัญจรไปมาบนท้องถนน

ท่าเรือหยางเจียงตั้งอยู่ติดทะเลและมีท่าเทียบเรือขนาดใหญ่หลายแห่ง ด้วยอุตสาหกรรมประมงที่เฟื่องฟู แน่นอนว่าที่นี่จึงมีตลาดอาหารทะเลขนาดใหญ่ถึงสองแห่ง

'ร้านอาหารทะเลเฟิงหนาน' เป็นร้านค้าเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ภายในตลาดอาหารทะเลแห่งนี้

กู้หนานนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ มองดูบัญชีรายรับรายจ่ายของเดือนนี้ด้วยความรู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย

เขาเปิดร้านอาหารทะเลเล็กๆ แห่งนี้ด้วยเงินเก็บจากการทำงานมาสองปีหลังเรียนจบ สมทบกับเงินทุนสนับสนุนจากพ่อแม่ เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะร่ำรวยล้นฟ้าแล้วได้แต่งงานกับสาวสวยเพื่อใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เขาแค่คิดว่ามันน่าจะดีกว่าการเป็นพนักงานกินเงินเดือนทั่วไปสักหน่อย

ทว่าความเป็นจริงมักโหดร้ายเสมอ ดูจากใบหน้าที่ขมวดคิ้วมุ่นของเขา ไม่เพียงแต่จะทำกำไรไม่ได้เลย แต่เงินทุนก้อนแรกก็แทบจะละลายหายไปจนหมด ทั้งที่เพิ่งเปิดร้านมาได้เพียงครึ่งปีเท่านั้น!

สาเหตุหลักเป็นเพราะกู้หนานมองโลกในแง่ดีเกินไป การเปิดร้านอาหารทะเลจำเป็นต้องมีช่องทางการจัดหาวัตถุดิบที่เหมาะสม มือใหม่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาในวงการ—โดยเฉพาะในธุรกิจอาหารทะเลที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม—นั่นมันก็แค่ลูกแกะอ้วนท้วนที่เดินเข้าดงหมาป่าชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?

เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะซื้อหาอาหารทะเลในราคาสมเหตุสมผลจากซัพพลายเออร์ ราคาต้นทุนของเขามักจะสูงกว่าคนอื่นเสมอ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอาหารทะเลนำเข้า ด้วยราคาและภาษีที่สูงลิ่ว เขาแทบจะไม่มีช่องว่างให้ทำกำไรเลย

หนำซ้ำ หลายครั้งที่อาหารทะเลตายเรียบตอนที่ส่งมาถึงมือเขา พอไปโวยวายเอาเรื่อง พวกนั้นก็ทำเป็นหูทวนลม ค่าเช่าและค่าสาธารณูปโภคก็ต้องใช้เงิน โดยเฉพาะตู้แช่แข็งขนาดใหญ่สองตู้ในร้าน เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าค่าไฟแต่ละวันจะพุ่งไปเท่าไหร่

ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด กู้หนานจึงเลิกคิดฟุ้งซ่าน ธุรกิจน่าจะกระเตื้องขึ้นบ้างหลังจากช่วงฤดูปิดอ่าวสิ้นสุดลงในอีกเดือนกว่าๆ หากรับของโดยตรงจากชาวประมงที่ท่าเรือ เขาก็น่าจะพอมีกำไรอยู่บ้าง

ธุรกิจช่วงก่อนปิดอ่าวถือว่าพอไปวัดไปวาได้ อย่างน้อยก็พอประคองค่าใช้จ่ายรายวันของร้านไปได้

กู้หนานปัดความกังวลทิ้งไป เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเปิดเกมตกปลาที่ชื่อว่า 'เซียนตกปลาระดับโลก'

มันเป็นเกมตกปลาสายชิลล์ที่สามารถตกปลาสายพันธุ์ต่างๆ ได้ในแต่ละแผนที่ พร้อมกับรับเหรียญทองและค่าประสบการณ์ เหรียญทองใช้สำหรับซื้ออุปกรณ์อย่างเช่นคันเบ็ด ส่วนค่าประสบการณ์ใช้ในการอัปเลเวล เมื่อเลเวลอัปแล้วจึงจะสามารถปลดล็อกแผนที่ถัดไปและค้นพบปลาสายพันธุ์ใหม่ๆ ได้

เขาเพิ่งดาวน์โหลดเกมนี้มาและพอจะเข้าใจระบบพื้นฐานบ้างแล้ว แต่ยังไม่ได้เริ่มเล่นจริงๆ จังๆ ก่อนหน้านี้เขาเคยเล่นเกมตกปลาเกมอื่นมาบ้าง

เหตุผลที่กู้หนานเปิดร้านอาหารทะเลก็เพราะว่าเขาเริ่มหลงใหลการตกปลาเมื่อปีที่แล้ว และกลายมาเป็นคนบ้าตกปลาไปโดยปริยาย ประกอบกับความรู้เรื่องสัตว์น้ำที่พอมีอยู่บ้าง การเปิดร้านอาหารทะเลจึงดูเป็นทางเลือกที่สมเหตุสมผล

เวลาว่าง เขาจะไปตกปลาแถวท่าเรือหรือริมฝั่งเพื่อหาค่าขนมเพิ่ม น่าเสียดายที่ทรัพยากรชายฝั่งทุกวันนี้ลดน้อยถอยลงเรื่อยๆ ส่วนใหญ่เขาจะได้แต่นั่งรออย่างเปล่าประโยชน์  รับลมทะเลทั้งคืนแล้วกลับบ้านมือเปล่า

ปัจจุบันนี้ราคาข้าวของก็โปร่งใส กำไรจากการซื้อมาขายไปจึงน้อยลงทุกที หลายคนเลือกที่จะไปซื้ออาหารทะเลจากชาวประมงที่ท่าเรือโดยตรงเลยด้วยซ้ำ

เขาถอนหายใจ ตัวเกมเข้าสู่หน้าจอหลักเรียบร้อยแล้ว และระบบกำลังแนะนำวิธีตกปลาเบื้องต้น ทว่าเกมตกปลาพวกนี้ก็คล้ายๆ กันหมด เขาจึงกดข้ามโหมดฝึกสอนมือใหม่ไปอย่างไม่ไยดี

จังหวะที่กำลังจะกดคลิกเพื่อตกปลา จู่ๆ ภาพตรงหน้าก็มืดดับลง ตามด้วยเสียงสังเคราะห์ของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ดังก้องขึ้นในหู

[ติ๊ง! 'เซียนตกปลาระดับโลก' เชื่อมต่อกับโลกแห่งความเป็นจริงสำเร็จ กำลังผูกมัดกับโฮสต์ โปรดรอสักครู่]

"เชี่ย! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

เสียงสังเคราะห์นั้นราวกับดังก้องอยู่ในหัวของเขาโดยตรง มันชัดเจนเสียจนกู้หนานรู้ตัวเลยว่าไม่ได้หูแว่วไปเอง

และแน่นอนว่าวินาทีต่อมา เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์เชื่อมต่อระบบสำเร็จ  โปรดค้นหาสถานที่ในโลกแห่งความเป็นจริงที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับ 'ชายฝั่งเฟิงฉี' หลังจากการเปิดใช้งานสำเร็จ ชายฝั่งเฟิงฉีจะซิงก์เข้ากับสถานที่ในโลกจริงที่เลือกไว้ และเกมจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ]

[โฮสต์สามารถตกสัตว์น้ำในโลกแห่งความเป็นจริงที่มาจากแผนที่ในเกมได้ แต่สิ่งนี้จะไม่ส่งผลกระทบต่อความสามารถของโฮสต์ในการตกสัตว์น้ำที่มีอยู่ตามธรรมชาติในโลกจริง]

[ระบบได้ทำการผูกมัดบัตรธนาคารของโฮสต์เรียบร้อยแล้ว หลังจากได้รับสัตว์น้ำจากต่างประเทศ ตัวเกมจะดำเนินการจ่ายภาษีนำเข้าให้โฮสต์โดยอัตโนมัติ และออกใบกำกับภาษีซื้อเพื่อให้สัตว์น้ำของโฮสต์ถูกต้องตามกฎหมาย โปรดเตรียมเงินสำรองไว้ล่วงหน้า]

[หมายเหตุ: หากเงินในบัญชีไม่เพียงพอ ระบบจะหักเหรียญทองในเกมแทน เกมนี้สามารถช่วยสำรองจ่ายแทนท่านได้]

แผนที่ในเกมซิงก์กับโลกจริง ทำให้เขาสามารถจับสัตว์น้ำจากในเกมออกมาสู่โลกจริงได้งั้นเหรอ?

เขาเคยดูแผนที่ทั้งหมดที่เปิดให้เล่นในเกมแล้ว พื้นที่เหล่านั้นล้วนเป็นแม่น้ำ ทะเลสาบ และท้องทะเลในต่างประเทศทั้งสิ้น นั่นหมายความว่าตราบใดที่เขาอัปเลเวลและปลดล็อกแผนที่ได้ เขาก็สามารถหาจับสัตว์น้ำนำเข้าสารพัดชนิดได้โดยไม่ต้องก้าวขาออกนอกประเทศเลยงั้นสิ?

ยิ่งไปกว่านั้น เกมนี้ช่างรู้ใจสุดๆ ถึงกับจัดการปัญหาเรื่องภาษีสำหรับสัตว์น้ำต่างถิ่นพวกนี้ให้เบ็ดเสร็จ ไม่อย่างนั้น ต่อให้เขาตกมันมาได้ก็คงไม่กล้าเอาไปขายอยู่ดี ขืนโดนตรวจสอบขึ้นมามีหวังซวยแน่!

พลิกวิกฤต! นี่มันคือโอกาสพลิกชีวิตชัดๆ!

เขาสามารถถอนทุนคืนได้ ร้านอาหารทะเลก็จะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และบางทีเมื่อเขามีเงิน เขาอาจจะได้แต่งงานกับภรรยาที่ทั้งสวยและเก่งกาจก็เป็นได้

ด้วยความตื่นเต้น กู้หนานรีบปิดร้าน ฝ่าแดดที่ร้อนระอุ กระโดดขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าแล้วบิดมุ่งหน้าไปทางชายทะเลทันที

แผนที่ 'ชายฝั่งเฟิงฉี' ในเกมนั้น แท้จริงแล้วก็คือแนวชายฝั่งที่มีหาดทรายและโขดหิน ซึ่งพื้นที่ชายฝั่งหลายแห่งในประเทศก็มีภูมิประเทศแบบนี้

กู้หนานที่มักจะไปตกปลาริมทะเลอยู่บ่อยๆ ย่อมรู้ดีว่าที่ไหนมีสภาพตรงตามเงื่อนไข แถมมันยังอยู่ใกล้กับตลาดอาหารทะเลเอามากๆ ด้วย

มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็มาถึงจุดหมาย กู้หนานถอดหมวกกันน็อกออกแล้วสวมหมวกแก๊ปทับ ก่อนจะรีบจ้ำอ้าวไปยังบริเวณแนวโขดหินริมชายฝั่งทันที

เขารู้จักทำเลทองที่ซ่อนตัวอยู่หลังโขดหินขนาดยักษ์ ซึ่งพอจะช่วยบังแดดได้บ้าง

ยิ่งไปกว่านั้น แถวนี้ยังมีแอ่งน้ำเล็กๆ ซ่อนอยู่ เวลาตกปลาได้ เขาไม่จำเป็นต้องใช้กระชังขังปลาหรือกล่องใส่ปลาเป็นเลยด้วยซ้ำ แค่โยนปลาลงไปในแอ่งน้ำ แล้วค่อยใช้สวิงช้อนตักพวกมันกลับไปตอนจะเลิกตกก็พอ

เมื่อไปถึงจุดหมาย เขาเปิดเกมขึ้นมาแล้วกดเลือก 'เปิดใช้งาน'

[ตรวจพบว่าภูมิประเทศนี้มีความคล้ายคลึงกับชายฝั่งเฟิงฉีถึง 81% ซึ่งเกินเกณฑ์ 60% การเปิดใช้งานแผนที่เฟิงฉีสำเร็จ ทำการซิงก์เข้ากับโลกความเป็นจริงเรียบร้อยแล้ว]

[ขอแสดงความยินดีโฮสต์ที่เปิดใช้งานชายฝั่งเฟิงฉีสำเร็จ ร้านค้าในเกมได้เปิดให้บริการแล้ว พร้อมกันนี้ขอมอบ คันเบ็ดระดับเริ่มต้น, รอกสปินนิ่งระดับเริ่มต้น, เหยื่อระดับเริ่มต้น, สายเอ็นระดับเริ่มต้น และ กล่องใส่ปลาเป็นระดับเริ่มต้น ให้เป็นของขวัญ]

[สิทธิประโยชน์จากเกม: โฮสต์มีโอกาสการันตีตกปลาติดแน่นอนสิบครั้งต่อวัน]

[ภารกิจรายวันเปิดใช้งานแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยตนเอง]

กู้หนานประหลาดใจมาก เขาไม่คิดว่าตัวเกมจะแจกอุปกรณ์สำหรับมือใหม่ให้ด้วย เขามองซ้ายมองขวา ใครจะบ้ามาตกปลาตอนบ่ายแสกๆ แบบนี้? แถมแถวนี้ก็ไม่มีกล้องวงจรปิดซะด้วย

ดังนั้น เพียงแค่เขานึกคิด คันเบ็ดตีเหยื่อปลอมหน้าตาธรรมดาๆ ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

รอกสปินนิ่งก็ไม่มีอะไรโดดเด่น สายเอ็นก็สั้นกุดแค่ร้อยเมตร ส่วนเหยื่อก็เป็นแค่เหยื่อปลอมทรงปลาซิวธรรมดาๆ เท่านั้น

"จุ๊ๆ ของมือใหม่แท้ๆ เลยแฮะ!" กู้หนานทำหน้าดูแคลนเล็กน้อย ท้ายที่สุดแล้วเขาไม่ใช่หน้าใหม่ในวงการตกปลา เขาจึงรู้สึกสบประมาทอุปกรณ์พื้นฐานพวกนี้อยู่บ้าง

แต่เมื่อเขาเปิดดูในร้านค้าของเกม และพบว่าอุปกรณ์พื้นฐานพวกนี้สามารถกดรับได้ฟรีไม่จำกัดหากมันพัง ดวงตาของเขาก็เบิกโพลงเป็นประกายวาบ

ของฟรีก็ไม่บอกตั้งแต่แรก!

อุปกรณ์ชุดนี้ถือว่าเหลือเฟือสำหรับการใช้งานตามท่าเรือหรือแม่น้ำตามธรรมชาติ ไม่เลวเลย ไม่เลวเลยจริงๆ

อุปกรณ์ที่ระบบมอบให้ยังมีคุณสมบัติพิเศษอีกอย่างหนึ่งคือ ภายใต้เงื่อนไขของการันตีตกปลาติดรายวัน สายเอ็นและตัวเบ็ดจะสามารถรับมือกับปลาได้ตั้งแต่ขนาดครึ่งจินไปจนถึงหลายสิบจิน โดยที่สายไม่ขาดหรือคันเบ็ดไม่หักเพราะปลาตัวใหญ่เกินไป

มีเพียงกรณีที่สายเอ็นยาวไม่พอ หรือทักษะการตกปลาห่วยแตกเกินไปเท่านั้น ที่จะทำให้ปลาหลุดจากตะขอแล้วหนีไปได้ การันตีตกปลาติดไม่ได้หมายความว่าจะการันตีเอาปลาขึ้นฝั่งได้สำเร็จสักหน่อย

หากตกปลาตามปกติทั่วไป เหตุการณ์สายขาดหรือคันหักย่อมเกิดขึ้นได้ และเขาจะต้องเตรียมเหยื่อตกปลาชนิดต่างๆ มาเองทั้งหมด

จากนั้นกู้หนานก็หันมาดูไอเทมที่วางขายอยู่ในร้านค้า และพบว่าของทุกชิ้นล้วนเป็นอุปกรณ์ตกปลา โดยมีคำนำหน้าว่า 'เฟิงฉี' ทั้งสิ้น เห็นได้ชัดว่านี่เป็นไอเทมเฉพาะสำหรับแผนที่แรก

อุปกรณ์แบ่งออกเป็นสี่ระดับสี ได้แก่ สีขาว, สีเขียว, สีฟ้า และสีม่วง

กู้หนานกดเลือกคันเบ็ดสีขาวอันหนึ่งขึ้นมาดู เขาพบว่าต้องใช้เหรียญทองถึงห้าร้อยเหรียญในการซื้อ แต่คันเบ็ดนี้กลับมีค่าสถานะพิเศษติดมาด้วย

มีผลเฉพาะบนแผนที่ชายฝั่งเฟิงฉีเท่านั้น: เพิ่มโอกาสตกได้ปลาขนาดใหญ่ 5%, เพิ่มโอกาสตกได้ปลาหายาก 3% และเพิ่มจำนวนโควตาการันตีตกปลาติดรายวันบนชายฝั่งเฟิงฉีอีก 1 ครั้ง

ในขณะที่คันเบ็ดระดับสีม่วงซึ่งเป็นระดับสูงสุดนั้น จะเพิ่มโอกาสตกได้ปลาขนาดใหญ่ถึง 20%, เพิ่มโอกาสตกได้ปลาหายาก 12% และเพิ่มจำนวนโควตาการันตีตกปลาติดรายวันบนชายฝั่งเฟิงฉีอีก 5 ครั้ง

แต่ราคากลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว มันแพงกว่าถึงยี่สิบเท่า คันเบ็ดหนึ่งคันมีราคาแตะหนึ่งหมื่นเหรียญทอง ส่วนรอกกับคันเบ็ดก็มีราคาและค่าสถานะที่เหมือนกัน

สายเอ็นกับเหยื่อนั้นราคาถูกกว่านิดหน่อย ระดับสีม่วงราคาเพียงหกพันแปดร้อยเหรียญทอง แต่มันไม่มีค่าสถานะโบนัส กลับกันมันมอบบัฟที่ช่วยเร่งการผลาญพละกำลังของปลาขนาดใหญ่ ส่วนกล่องใส่ปลาเป็นนั้นมีเอฟเฟกต์ช่วยชะลอการสูญเสียพลังชีวิตของปลา

มันช่างดูยั่วยวนใจเสียเหลือเกิน แต่โชคร้ายที่กู้หนานในตอนนี้ไม่มีเหรียญทองติดตัวเลยแม้แต่แดงเดียว เขาจึงรีบเปิดดูหน้าต่างภารกิจรายวันอย่างรวดเร็ว เพราะนี่คือช่องทางหลักในการหาเหรียญทองของเขา