บทที่ 10 ท่านเฉียนถึงกับมึนตึ๊บ! อัตราการผ่านเกณฑ์ที่เหนือชั้น! ทำเอาทุกคนตะลึงงัน!

เมื่อเห็นเหล่าหัวหน้าหน่วยจำนวนมากต่างพากันทำความเคารพตนอย่างจริงจัง ซูหมิงก็รู้สึกประหม่าและกระวนกระวายใจขึ้นมาทันที

เขารีบยืดตัวตรง ส้นเท้าชิดกัน แล้วทำความเคารพตอบด้วยท่าทางที่สำรวมและจริงจัง:

“ท่านอธิบดี... และหัวหน้าทุกท่านครับ การให้เกียรติเช่นนี้มันมากเกินไป ผมซูหมิงไม่กล้ารับไว้หรอกครับ!”

“อีกอย่าง... นี่ไม่ใช่ความดีความชอบของผมคนเดียว แต่เป็นผลงานของคนงานทุกคนในโรงงานทหารหมายเลข 82 ผมไม่คู่ควรที่จะรับมันไว้เพียงลำพังครับ!”

ในความเป็นจริง... เหตุผลที่ซูหมิงรู้สึกไม่คู่ควรในใจนั้นเป็นเพราะว่า

ผู้ที่ทลายขีดจำกัดทางเทคโนโลยีเหล่านี้ไม่ใช่ตัวเขา แต่เป็นผลลัพธ์ที่เหล่านักวิจัยของประเทศหลงกั๋วในอนาคตต้องทุ่มเทหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อแลกมา...

เขาเพียงแค่ใช้ระบบเพื่อนำเอาผลึกแห่งภูมิปัญญาเหล่านี้ออกมาใช้ก่อนเวลาอันควรเท่านั้น

คำพูดที่หนักแน่นและไม่ถือเอาความดีความชอบของซูหมิง ทำให้จ้าวลี่ฉินรู้สึกชื่นชมยิ่งขึ้นไปอีก แววตาของเขาดูมีความเอ็นดูเจือปน:

“พูดได้ดี! พูดได้ดีมาก! ความดีความชอบเป็นของคนงานทุกคน! ฉันควรจะเป็นฝ่ายขอบคุณทุกคนในโรงงาน 82 ของพวกคุณต่างหาก!”

เมื่อพูดจบ... จ้าวลี่ฉินก็ยืนตรงอีกครั้งด้วยท่าทางที่เคร่งขรึมและจริงจัง

เขาค่อยๆ หันตัวไปมองใบหน้าที่ผ่านความลำบากและแววตาที่ใสซื่อของคนงานแต่ละคนที่อยู่ในโรงงาน

“สหายแห่งโรงงานทหารหมายเลข 82 ทุกคน!”

“ผม จ้าวลี่ฉิน ในนามของกรมอุตสาหกรรมทหารภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และในนามของเหล่านักรบที่กำลังต่อสู้อย่างกล้าหาญในแนวหน้า ขอบคุณพวกคุณทุกคนมาก!”

เขาหายใจเข้าลึกๆ แววตาดุจคบเพลิง กวาดสายตาจากซ้ายไปขวา ยกมือขวาขึ้นทำความเคารพตามระเบียบทหาร

และพร้อมกับการเคลื่อนสายตา เขาได้มอบการทำความเคารพอันศักดิ์สิทธิ์นี้ให้แก่คนงานทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น...

ท่านเฉียนและหัวหน้าหน่วยอีกหกคนที่อยู่ด้านหลังต่างก็ทำตาม โดยพร้อมใจกันทำความเคารพเหล่าคนงานอย่างเป็นระเบียบ

มึนตึ๊บ!

มึนไปหมดแล้ว!

เว่ยเจี้ยนกั๋ว จ้าวเสวียจวิน และคนงานทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างมึนงงไปหมด...!

ยืนอึ้งอยู่ที่เดิม สมองขาวโพลนไปหมด...

โอ้โห...!

หัวหน้าหน่วยระดับสูงมากมายขนาดนี้... ถึงกับทำความเคารพพวกเรา?

คุณพระช่วย!

นี่... นี่ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม...! ลองหยิกขาตัวเองดู... ซี้ด เจ็บ! ของจริง!

เว่ยเจี้ยนกั๋ว จ้าวเสวียจวิน และคนงานคนอื่นๆ จะเคยเห็นฉากแบบนี้ที่ไหนกัน... ต่างคนต่างเบิกตากว้าง หัวใจที่เต้นรัวแทบจะหลุดออกมาจากอก...

พวกเขาเป็นเพียงคนงานในโรงงาน เป็นแค่คนตัวเล็กๆ ที่ธรรมดาที่สุดเท่าที่จะธรรมดาได้...

ปกติแล้ว แค่ได้รับคำชมจากหัวหน้ากลุ่มสักคำ พวกเขาก็ดีใจไปได้ทั้งวันแล้ว...

ถ้าได้รับคำชมจากปากของหัวหน้าหน่วยระดับสูง นั่นคงเป็นเกียรติยศที่เอาไว้คุยโวได้ไปตลอดชีวิต!

แต่วันนี้! ใครจะไปคิดว่า... พวกเขาจะได้รับเกียรติจากเหล่าหัวหน้าหน่วยมากขนาดนี้...?

พ่อแม่ครับ เห็นไหมครับ!

ลูกชายคนนี้ได้ดีแล้ว! สร้างชื่อเสียงให้วงศ์ตระกูลแล้ว! เหล่าหัวหน้าหน่วยต่างพากันทำความเคารพลูก!

ในชั่วขณะนั้น ความปิติยินดีและความภาคภูมิใจเอ่อล้นอยู่ในใจ คนงานไม่อาจปิดบังความตื่นเต้นได้... แต่ในขณะเดียวกัน สายตาของทุกคนต่างก็จับจ้องไปที่ซูหมิงซึ่งยืนอยู่ด้านหน้าด้วยความเคารพอย่างหาที่สุดไม่ได้

ทุกคนต่างรู้ดีแก่ใจว่า—หากไม่มีผู้อำนวยการซู ก็คงไม่มีเกียรติยศที่แม้แต่ในฝันก็ไม่กล้าคิดถึงในวันนี้!

พวกเขาเป็นเพียงผู้ที่ได้รับอานิสงส์จากผู้อำนวยการซูเท่านั้น!

วินาทีนี้... ในสายตาของคนงาน แผ่นหลังของซูหมิงดูราวกับถูกเคลือบด้วยแสงสีทอง ร้อนแรงดั่งดวงอาทิตย์...

“ท่านหัวหน้าครับ นี่เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำครับ!”

เว่ยเจี้ยนกั๋วพยายามกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านไว้ แล้วก้าวออกมาข้างหน้าเป็นคนแรก

ร่างกายยืนตรงดั่งต้นสน ทำความเคารพตอบจ้าวลี่ฉินและคนอื่นๆ ด้วยท่าทางที่ถูกต้องตามระเบียบทหาร น้ำเสียงกังวานและหนักแน่น

คนงานคนอื่นๆ ที่เพิ่งได้สติ ต่างพากันทำตามเว่ยเจี้ยนกั๋ว ยืดตัวตรง ยกแขนขึ้นตอบรับพร้อมกัน เสียงที่เปล่งออกมาหลอมรวมกันเป็นกระแสธารแห่งเหล็กกล้า:

“ท่านหัวหน้าครับ นี่เป็นสิ่งที่พวกเราควรทำครับ!”

จ้าวลี่ฉินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ... การมาตรวจเยี่ยมโรงงาน 82 ในครั้งนี้คุ้มค่าจริงๆ!

ความประหลาดใจถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นในมหาสมุทร ลูกแล้วลูกเล่า

ปัญหาใหญ่หลายประการที่รบกวนกรมอุตสาหกรรมทหารมานาน กลับถูกซูหมิงแก้ไขได้ทั้งหมดในคราวเดียว...!

เริ่มจากโรงงานทหารหมายเลข 52 ปืนไรเฟิลมาตรฐานที่คนนับหมื่นใช้เวลาถึงสิบเดือนก็ยังทำไม่สำเร็จ... ซูหมิงไม่เพียงแต่สร้างมันขึ้นมาได้ แต่ประสิทธิภาพและความแม่นยำยังเหนือกว่า SKS ของโซเวียตเสียอีก...

นึกว่า... ปืนไรเฟิลมาตรฐานกระบอกแรกจะสุดยอดที่สุดแล้ว

ใครจะไปคิดว่า นั่นเป็นเพียงแค่อาหารเรียกน้ำย่อย...

เครื่องกัดความละเอียดสูงจากปรัสเซียที่ท่านเฉียนพร้อมด้วยผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าหลายสิบคนยังจนปัญญา แต่เขากลับซ่อมมันจนใช้งานได้... แถมยังสร้างปืนไรเฟิลจู่โจมมาตรฐานที่มีอานุภาพรุนแรงกว่าปืน “ไหว้ป่าจื่อ” ออกมาได้อีก...

เรื่องราวมาถึงขั้นนี้ก็เหลือเชื่อมากพอแล้ว!

ผลปรากฏว่า... กระสุนเหล็กหุ้มทองแดง เขาก็ยังสร้างมันออกมาได้อีก...

ที่น่ากลัวที่สุดคือ!

เทคโนโลยีล้ำสมัยเหล่านี้... ทั้งหมดนี้ซูหมิงใช้เวลาเพียงไม่ถึงสิบวันในการทลายขีดจำกัด!

น่ากลัว!

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

หากไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ต่อให้ตายจ้าวลี่ฉินก็ไม่กล้าเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง...

เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี้มันดูเหมือนฝันเกินไป...

เทคโนโลยีเพียงอย่างเดียวในนี้ ต่อให้เป็นประเทศมหาอำนาจอย่างโซเวียตหรือสหรัฐอเมริกาที่ทุ่มเทกำลังทั้งชาติ ก็ไม่มีทางที่จะสร้างความก้าวหน้าได้ภายในสิบวัน...

นิยายยังไม่กล้าเขียนแบบนี้เลย!!

ในขณะนี้... ความรู้สึกโล่งใจอย่างที่สุดแผ่ซ่านไปทั่วร่างของจ้าวลี่ฉิน หินก้อนใหญ่ที่กดทับอยู่บนบ่าในที่สุดก็สามารถวางลงได้เสียที

เขาถอนหายใจยาวๆ ออกมาอย่างเงียบเชียบ ประสาทที่ตึงเครียดรู้สึกผ่อนคลายลงเป็นครั้งแรก

ต่างจากจ้าวลี่ฉินและคนอื่นๆ ที่จมอยู่กับความปิติยินดีอย่างมหาศาล

ท่านเฉียนที่อยู่ข้างๆ แววตายังคงเยือกเย็นและเฉียบคม

ในฐานะรองผู้อำนวยการสถาบันวิจัยที่ 5 เขารู้ดีว่าหัวใจสำคัญคือการนำเทคโนโลยีไปใช้งานจริง...

กระสุนเหล็กหุ้มทองแดงอาจจะช่วยประหยัดทองแดงได้ถึงเก้าส่วน แต่กระบวนการผลิตนั้นซับซ้อนหรือไม่?

สอดคล้องกับพื้นฐานอุตสาหกรรมที่อ่อนแอของประเทศหลงกั๋วในปัจจุบันหรือไม่...?

อัตราการผ่านเกณฑ์ของกระสุนเป็นอย่างไร?

ประสิทธิภาพการผลิตจะเพียงพอต่อความต้องการมหาศาลในแนวหน้าหรือไม่?

คำถามเหล่านี้... จำเป็นต้องให้ท่านเฉียนทำความเข้าใจและยืนยันทีละประเด็น

เขาก้าวออกมาข้างหน้าด้วยน้ำเสียงที่จริงใจและเต็มไปด้วยความใคร่รู้ตามแบบฉบับของนักวิชาการ:

“สหายซูหมิง เทคโนโลยีเหล็กหุ้มทองแดงนี้เป็นเทคโนโลยีที่ดีอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ไม่ทราบว่า... ความยากในการนำไปใช้แพร่หลายสูงหรือไม่? ข้อกำหนดในกระบวนการผลิตสูงแค่ไหน? ช่วยพาพวกเราไปดูขั้นตอนการผลิตเหล็กหุ้มทองแดงของพวกคุณหน่อยได้ไหม...?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จ้าวลี่ฉินที่ยืนยิ้มโง่อยู่กับที่ก็รีบได้สติ ตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่:

“ใช่ๆๆ มัวแต่ดีใจจนลืมเรื่องสำคัญไปเลย!”

“สหายซูหมิง กระสุนเหล็กหุ้มทองแดงนี้ การผลิตมันยากไหมครับ...?”

เมื่อครู่ทุกคนได้เห็นอานุภาพการทะลุทะลวงของกระสุนเหล็กหุ้มทองแดงแล้ว ซึ่งมันรุนแรงกว่ากระสุนทองแดงบริสุทธิ์เสียอีก

นั่นแสดงว่าอานุภาพของกระสุนเหล็กหุ้มทองแดงเป็นไปตามข้อกำหนดอย่างสมบูรณ์

ตราบใดที่ความยากในการผลิตไม่สูง ก็สามารถนำไปใช้แพร่หลายในวงกว้าง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตกระสุนได้

“ท่านอธิบดี ท่านเฉียน... วางใจได้เลยครับ ความยากนั้นมีอยู่จริง แต่ไม่ได้สูงอย่างที่พวกท่านคิด สามารถนำไปขยายผลการผลิตจำนวนมากได้อย่างแน่นอนครับ”

ซูหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พลางชี้ไปทางด้านหลังแล้วกล่าวต่อ:

“เชิญหัวหน้าทุกท่านตามผมมาครับ ผมจะพาไปดูขั้นตอนการผลิต”

พูดจบ

ซูหมิงก็เดินนำหน้า โดยมีจ้าวลี่ฉิน ท่านเฉียน และคนอื่นๆ เดินตามหลัง

โรงงานทหารหมายเลข 82 เดิมทีเป็นโรงงานขนาดใหญ่ที่มีคนนับพัน พื้นที่กว้างขวางมาก เพียงแต่ตอนนี้คนน้อยจึงดูทรุดโทรมไปบ้าง...

ภายใต้การนำของซูหมิง คณะผู้มาเยือนเดินผ่านเขตโรงงานที่ค่อนข้างเงียบเหงา... มาถึงโซนผลิตกระสุนที่คึกคักกว่า

อุปกรณ์ที่นี่แม้จะมีร่องรอยของยุคสมัยเก่า แต่กลับถูกทำความสะอาดจนสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อย

เมื่อมองขึ้นไป

เตาหลอมที่ผ่านการดัดแปลงโดยซูหมิงซึ่งดูแตกต่างจากที่อื่น—กำลังทำงานส่งเสียงคำรามและแผ่ความร้อนออกมา

ซูหมิงหยุดยืนอยู่หน้าโซนหลอมหลัก ชี้ไปที่เตาและอุปกรณ์ปั๊มขึ้นรูปที่กำลังทำงานอยู่ น้ำเสียงชัดเจนและกังวาน:

“ท่านหัวหน้าทุกท่าน ต่อไปผมจะขออธิบายขั้นตอนการผลิตกระสุนเหล็กหุ้มทองแดงให้ทุกท่านทราบครับ”

“วัสดุเหล็กหุ้มทองแดง พูดง่ายๆ คือไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้นครับ...”

“เชิญทุกท่านดูครับ!”

พูดจบ ซูหมิงก็ส่งสัญญาณให้จ้าวเสวียจวิน ซึ่งจ้าวเสวียจวินก็เข้าใจทันที

เขาเดินไปที่หน้าเตาหลอมและใส่สารตั้งต้นต่างๆ เข้าไปทีละอย่าง

กระบวนการหุ้มทองแดงทั้งหมดเสร็จสิ้นในอุปกรณ์ปั๊มต่อเนื่องที่ออกแบบพิเศษ พร้อมกับเสียงชุบแข็ง “ฉ่า” และคลื่นความร้อนที่แผ่ออกมา กระสุนเปล่าที่แสดงสีสันสองสีของทองแดงหุ้มเหล็กก็เย็นตัวลงและคงรูปอย่างรวดเร็ว...

เมื่อเห็นภาพที่ลื่นไหลราวกับสายน้ำตรงหน้า จ้าวลี่ฉิน ท่านเฉียน และเหล่าหัวหน้าหน่วยต่างเบิกตากว้าง:

“ไม่ใช่สิ? ขั้นตอนง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? นี่ไม่ใช่แค่การใช้เหล็กสร้างกระสุนแล้วหุ้มด้วยโลหะผสมทองแดงหรอกหรือ?”

“ใช่แล้ว นี่เสร็จแล้วเหรอ? ฉันนึกว่าจะซับซ้อนกว่านี้เสียอีก...!”

“นี่มันเร็วเกินไปแล้ว!”

“ไม่นึกเลยว่ามันจะง่ายขนาดนี้...!”

“.......”

ทุกคนต่างประหลาดใจจนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและกระจ่างแจ้ง สีหน้าเปลี่ยนจากความงุนงงเป็นความปิติยินดีอย่างรวดเร็ว!

พวกเขาไม่นึกเลยว่า... เหล็กหุ้มทองแดงจะถูกสร้างขึ้นมาได้ง่ายดายขนาดนี้...

ท่านเฉียนรีบเดินไปที่ข้างเตาหลอม เอียงคอเพื่อดูให้ชัดเจน

ไม่ดูไม่เป็นไร... พอเห็นแล้วแทบจะทำคางหลุด

โครงสร้างภายในของเตาหลอม อุปกรณ์ควบคุมอุณหภูมิที่แม่นยำ และแม่พิมพ์ที่ออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับการปั๊มร้อนหุ้มทองแดงต่อเนื่อง... ทุกจุดเต็มไปด้วยแนวคิดที่ชาญฉลาดอย่างที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน!

“เอ๊ะ...! นี่... การออกแบบชั้นนำทางและชั้นฉนวนของเตานี้... สุดยอดมาก!”

ท่านเฉียนชี้ไปที่โครงสร้างจุดหนึ่งในเตา เสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น:

“ยังมีระบบหมุนเวียนลมร้อนนี้อีก... พระเจ้าช่วย! การออกแบบแบบนี้สามารถเพิ่มและรักษาอุณหภูมิสูงได้อย่างมีประสิทธิภาพและสม่ำเสมอขนาดนี้เลยหรือ??”

เขาเดินวนรอบเตาครึ่งรอบ ยิ่งดูยิ่งตกใจ:

“โครงสร้างโดยรวมของเตาหลอมนี้ประณีตมาก! นี่มันเป็นการออกแบบที่พลิกโฉมหน้าเลย!”

เขาเงยหน้าขึ้นมองซูหมิงอย่างกะทันหัน ในน้ำเสียงมีความไม่น่าเชื่อเจือปน:

“ตอนที่ผมไปเรียนที่ประเทศฝรั่งเศส ผมยังไม่เคยเห็นเตาหลอมที่แปลกประหลาดขนาดนี้มาก่อนเลย!”

“สหายซูหมิง นี่เป็นสิ่งที่คุณออกแบบเองด้วยหรือ?”

ซูหมิงพยักหน้า:

“ใช่ครับท่านเฉียน นี่เป็นโครงสร้างเตาหลอมแบบใหม่ ซึ่งสามารถเพิ่มความแข็งของเหล็กได้ กระสุนเหล็กหุ้มทองแดงที่หลอมออกมามีอัตราการผ่านเกณฑ์สูงถึง 92% ขึ้นไปครับ...”

เท่าไหร่นะ!!

อัตราการผ่านเกณฑ์ของกระสุนสูงถึง 92%?

จ้าวลี่ฉิน ท่านเฉียน ซุนฉางซาน และคนอื่นๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้นต่างก็ชะงักไป...

มุมปากสั่นระริก!

เมื่อหันมามองหน้ากัน ก็เผยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ!

หกมณฑลภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นฐานอุตสาหกรรมที่ก้าวหน้าที่สุดของประเทศหลงกั๋ว ได้รับการขนานนามว่าเป็นบุตรชายคนโตของสาธารณรัฐ...

ในยุคปัจจุบัน... รับผิดชอบผลผลิตทางอุตสาหกรรมกว่า 80% ของประเทศหลงกั๋ว

แม้แต่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีอุตสาหกรรมก้าวหน้าขนาดนี้ อัตราการผ่านเกณฑ์ของกระสุนของกรมอุตสาหกรรมทหารยังอยู่ที่ประมาณ 50% เท่านั้น

โรงงานที่อุปกรณ์ค่อนข้างก้าวหน้าหน่อย อัตราการผ่านเกณฑ์สูงสุดก็ทำได้เพียงประมาณ 70% เท่านั้น

ผลปรากฏว่า... ตอนนี้คุณมาบอกฉันว่า โรงงานทหารหมายเลข 82 ที่มีคนแค่สองร้อยคนของคุณ มีอัตราการผ่านเกณฑ์ของกระสุนสูงถึง 92%...?

เป็นไปได้อย่างไร!

จ้าวลี่ฉินยืนแข็งทื่ออยู่ที่เดิม มองซูหมิงด้วยสายตาที่เริ่มหวาดหวั่น—คุณซูหมิง คุณไม่ใช่สัตว์ประหลาดจริงๆ ใช่ไหม?

“อัตราการผ่านเกณฑ์ 92%...? สหายซูหมิง คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”

“ท่านอธิบดี ท่านพูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ เรื่องงานอุตสาหกรรมทหาร... ผมจะกล้าล้อเล่นได้อย่างไร?” ซูหมิงยิ้มอย่างใจเย็นและอธิบายต่อ:

“จริงๆ แล้ว... อัตราการผ่านเกณฑ์ 92% ผมยังพูดน้อยไปด้วยซ้ำ... ตอนนี้คนงานเพิ่งเริ่มสัมผัสกับกระบวนการนี้ ความชำนาญยังต่ำเกินไปครับ”

“วันหน้าเมื่อความชำนาญเพิ่มขึ้น ในทางทฤษฎีแล้ว อัตราการผ่านเกณฑ์จะสูงถึงประมาณ 99% ครับ”

อะไรนะ!

อัตราการผ่านเกณฑ์ 92% ยังบอกว่าน้อยไป?

วันหน้า อัตราการผ่านเกณฑ์จะสูงถึง 99%!!!!

แม่เจ้า!

หายใจไม่ออกแล้ว มันน่าตกใจอะไรขนาดนี้!

ซี้ด......!!!!

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกๆ!

สูดครั้งเดียวไม่พอ... ต่างพากันสูดหายใจเข้าอีกหลายครั้ง จนอุณหภูมิรอบข้างลดลงไปหลายองศา...

หัวใจเต้นรัวไม่หยุด แววตาเลื่อนลอย สมองขาวโพลน!

ไม่มีเหตุผลอื่น... เพียงเพราะอัตราการผ่านเกณฑ์ของกระสุน 99% มันเหนือชั้นเกินไปจริงๆ!

อัตราการผ่านเกณฑ์นี้ก้าวหน้ายิ่งกว่าประเทศหมีขน (โซเวียต) หรือแม้แต่ประเทศสหรัฐอเมริกาเสียอีก!

ต้องรู้ไว้ว่า... หมีขนทำได้เพียงรักษาอัตราการผ่านเกณฑ์ไว้ที่ประมาณ 90% เท่านั้น ส่วนสหรัฐอเมริกาสูงกว่านิดหน่อย โดยเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 95%

ทั้งสองประเทศนี้คือประเทศที่ก้าวหน้าและแข็งแกร่งที่สุดในโลก!

มีระดับเทคโนโลยีและอุปกรณ์ที่ก้าวหน้าจนเหนือกว่าประเทศอื่น...

พวกเขายังทำอัตราการผ่านเกณฑ์ของกระสุนไม่ได้ถึง 99% แล้วคุณซูหมิงทำได้หรือ?

นี่มันวิทยาศาสตร์หรือเปล่า...?

จ้าวลี่ฉิน ท่านเฉียน และคนอื่นๆ ตกตะลึงถึงขีดสุด เงียบเสียงกันไปทั้งกลุ่ม...

เทคโนโลยีเหล็กหุ้มทองแดงที่ซูหมิงแสดงออกมา ไม่ใช่แค่เรื่องการผลิตกระสุนธรรมดาเท่านั้น

เทคโนโลยีการถลุงที่แฝงอยู่ภายในนั้น มีความหมายสำคัญอย่างยิ่งต่อประเทศหลงกั๋ว...

แม้ประเทศหลงกั๋วใหม่จะก่อตั้งขึ้นแล้ว แต่ในด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกลับล้าหลังเกินไป...

เมื่อเทียบกับหมีขนและสหรัฐอเมริกา ล้าหลังไปกว่ายี่สิบปี

หากเทคโนโลยีนี้สามารถนำไปใช้แพร่หลายได้ เทคโนโลยีการถลุงโลหะของประเทศหลงกั๋วจะต้องก้าวกระโดดอย่างแน่นอน คุณภาพและปริมาณของเหล็กกล้าก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล...

เมื่อคิดถึงตรงนี้ มุมปากของจ้าวลี่ฉินและหัวหน้าหน่วยคนอื่นๆ ก็ยกยิ้มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ยากจะควบคุมยิ่งกว่าปืน AK47 เสียอีก!

เกือบจะหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังแล้ว...

...............................

(จบบท)