บทที่ 19 ที่มาของแบบแปลน

สูตรโกงวันสิ้นโลก: ผมมองเห็นคำใบ้ที่ซ่อนอยู่ ตอนที่ 19

ทันทีที่ข้อความนี้ถูกส่งออกมา ช่องแชทก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที!

"เวรเอ๊ย ไม่จริงน่า ฉันนึกว่าซอมบี้ธรรมดาพวกนี้ก็สุดๆ แล้วนะเนี่ย นี่มันยังมีตัวที่น่ากลัวกว่านี้อีกเหรอ?"

"นี่มัน... เชี่ย ตัวใหญ่กว่ารถเมล์อีก... นั่นยังเรียกว่าซอมบี้ได้อีกเหรอ? มันคือสัตว์ประหลาดชัดๆ!"

"ระบบไม่ได้บอกเหรอว่าเกมจะค่อยๆ คลายการสะกดพลังหลังจากผ่านไป 30 วันน่ะ? แล้วทำไมตอนนี้ถึงมีซอมบี้ที่ผิดปกติขนาดนี้โผล่มาแล้วล่ะ?!"

"แม่งเอ๊ย ฉันยังไม่รู้เลยว่าตัวเองอยู่ที่ไหน แล้วไอ้ถนนอิ๋งปินมันอยู่ตรงไหนวะ จะให้หลบยังไงล่ะเนี่ย?! จะตายเอาซะก่อนน่ะสิ!"

"การดูดซับผลึกพลังงานสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้ ทุกคนรีบฆ่าซอมบี้กันเถอะ!"

"โลกใบนี้มันน่ากลัวขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย ถ้าผ่านไปครบ 30 วัน มันคงไม่กลายเป็นขุมนรกไปเลยหรือไง..."

"เวรแล้ว ฉันต้องรีบถอนผลึกพลังงานออกจากหน้าประมูลเดี๋ยวนี้ ของพรรค์นี้ขายไม่ได้เด็ดขาด!"

"ขอที่พักพิงหน่อยค่ะ พวกเราพี่น้องมีกัน 6 คน ใครเป็นพี่ชายสายเปย์ช่วยมารับพวกเราไปดูแลที!"

จางเฉินเองก็รู้สึกประหลาดใจกับข้อความเมื่อครู่นี้เล็กน้อย

ไม่คิดเลยว่าในสภาวะที่ถูกสะกดพลังเอาไว้ ซอมบี้จะยังคงมีความผิดปกติได้ขนาดนี้!

ตัวใหญ่กว่ารถเมล์งั้นเหรอ?

ถ้าเป็นแบบนั้น...

เขาต้องรีบเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองโดยด่วนแล้ว!

จางเฉินหยิบ [แบบแปลนดาบถังเสริมคม] ออกมา

เดิมทีเขาตั้งใจจะรอให้สมรรถภาพทางกายก้าวไปถึงระดับขีดจำกัดมนุษย์เสียก่อน แล้วค่อยสร้างอาวุธชิ้นนี้

แต่ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้แล้ว...

รีบสร้างมันตอนนี้เลยดีกว่า!

เพราะต่อให้เขาไปถึงระดับขีดจำกัดมนุษย์ แต่อานุภาพการทำลายล้างก็ยังเทียบไม่ได้กับการมีอาวุธที่เหมาะมือสักชิ้น!

คลิกปุ่มสร้าง!

ติ๊ง! คุณสูญเสียอาวุธโลหะ x10 และผลึกพลังงาน x10...

ยินดีด้วย คุณได้รับ [ดาบถังโลหะผสมเสริมคม]!

ดาบถังที่ส่องประกายเย็นวาบเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าจางเฉิน!

บนตัวดาบมีลวดลายที่ดูมีเอกลักษณ์และให้สัมผัสที่หนักแน่นสลักเอาไว้อย่างประณีต!

'มาลองดูซิว่าอาวุธชิ้นนี้จะมีประสิทธิภาพแค่ไหน!'

จางเฉินถือดาบถังแล้วตวัดใส่โต๊ะกาแฟเบาๆ หนึ่งครั้ง!

ฟึ่บ!

ประกายดาบพุ่งวาบผ่านไป!

จางเฉินแทบไม่รู้สึกถึงแรงต้านทานเลยแม้แต่นิดเดียว!

เขามองเห็นมุมหนึ่งของโต๊ะกาแฟไม้ ถูกตัดขาดออกมาอย่างเรียบกริบ!

มันคมกริบขนาดนี้เลยเหรอ!

ถ้าเป็นการกระทำเมื่อครู่โดยใช้ขวานดับเพลิง...

นอกจากจะต้องออกแรงมหาศาลแล้ว หน้าตัดของมันก็ไม่มีทางเรียบเนียนได้ขนาดนี้แน่นอน!

เมื่อมีอาวุธชิ้นนี้ การสังหารซอมบี้ก็จะยิ่งง่ายขึ้นไปอีก!

จางเฉินเก็บดาบคืนมาด้วยความพึงพอใจ

ติ๊งต่อง!

ทันใดนั้น ก็มีข้อความส่วนตัวส่งมาหาเขา!

เป็นจ้าวซีเยว่ คนที่แลกแผนที่และกุญแจกับน้ำครึ่งขวดของเขาเมื่อวานนี้นั่นเอง!

"อยู่ไหมคะ?"

"อยู่!"

"ฉันมี [แบบแปลนเครื่องกรองน้ำระดับเริ่มต้น] พอจะแลกน้ำดื่มได้บ้างไหมคะ? ฉันกำลังจะหิวน้ำตายอยู่แล้ว!"

จางเฉินกดเข้าไปดูรายละเอียดในแบบแปลน

[แบบแปลนเครื่องกรองน้ำระดับเริ่มต้น]: ต้องการเครื่องกรองน้ำธรรมดา x1 และผลึกพลังงาน x5!

น้ำที่ปนเปื้อนเล็กน้อยสามารถใช้สำหรับล้างหน้า อาบน้ำ หรือรดน้ำต้นไม้ได้

แต่ไม่สามารถนำมาดื่มได้ การดื่มมีโอกาสสูงที่จะทำให้เกิดอาการท้องร่วงและเป็นโรคบิด!

ของชิ้นนี้สำหรับคนอื่นอาจจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย

อุตส่าห์ลงแรงไปตั้งเยอะ แต่สุดท้ายน้ำที่กรองออกมากลับดื่มไม่ได้เนี่ยนะ?!

มันเป็นของที่ดูจะไร้ค่าสิ้นดีเลยไม่ใช่เหรอ?

แต่สำหรับจางเฉินนั้น ความหมายมันแตกต่างออกไป!

การเติบโตของมันเนื้อต้องการน้ำและปุ๋ย

ปุ๋ยนั้นไม่ใช่ปัญหา ในพื้นที่มิติมีเก็บสะสมไว้เป็นร้อยๆ ชิ้นแล้ว

แต่น้ำที่จะนำมาใช้รดน้ำต้นไม้นั้นมีไม่เพียงพออย่างเห็นได้ชัด!

เขาคงไม่สามารถเอาน้ำดื่มบริสุทธิ์มารดน้ำต้นไม้ได้หรอก!

นั่นมันจะฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว!

"ได้สิ แต่คุณต้องบอกผมก่อนว่าคุณไปได้แบบแปลนนี้มาจากไหน!"

จางเฉินถามออกไป

จะว่าไปก็น่าแปลก

เขาฆ่าซอมบี้ไปตั้งเยอะแยะ แต่กลับไม่เคยได้แบบแปลนอะไรเลยสักใบ!

ในขณะที่หวังจี้หรันไม่ได้ฆ่าซอมบี้เลยสักตัว แต่กลับมีแบบแปลนดาบถัง?!

จ้าวซีเยว่ที่ติดอยู่ในห้องรักษาความปลอดภัย ก็ยังสามารถหาแบบแปลนมาได้...

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!

"นี่... นี่ก็นับเป็นหนึ่งในเงื่อนไขการแลกเปลี่ยนด้วยเหรอคะ?"

จ้าวซีเยว่ถามอย่างลังเล

"ใช่ และอาจจะกล่าวได้ว่า... ข้อมูลของคุณมีมูลค่าสูงกว่าแบบแปลนใบนี้เสียอีก!"

"ถ้าข้อมูลที่คุณให้มามีประโยชน์กับผม ผมจะพิจารณาแลกน้ำครึ่งขวดให้คุณ!"

จางเฉินกล่าว

แน่นอนว่าน้ำครึ่งขวดนี้ก็คือน้ำที่เขาเพิ่งจะดื่มเหลือนั่นแหละ...

"งั้น... ก็ได้ค่ะ..."

"ยังไงซะช้าหรือเร็วคุณก็คงจะค้นพบเองอยู่ดี..."

"ฉันพบว่าในบริเวณมหาวิทยาลัยมีกล่องเสบียงอยู่เยอะมากเลยค่ะ!"

"ฉันอาศัยจังหวะที่ซอมบี้หน้าประตูเผลอ แอบไปเปิดกล่องเสบียงที่อยู่ใกล้ๆ แล้วก็ได้แบบแปลนนี้มาค่ะ!"

จ้าวซีเยว่ตอบตามความจริง

เธอรู้สึกว่าจางเฉินเป็นคนดี เธอจึงเต็มใจที่จะแบ่งปันข้อมูลจริงๆ ออกไป

'กล่องเสบียงจำนวนมากงั้นเหรอ...'

จางเฉินถูกคำพูดนี้ดึงดูดความสนใจทันที

ตอนที่เขาเพิ่งเข้าสู่เกม เขาก็เปิด [กล่องเสบียงระดับ 1] ไปกล่องหนึ่ง และได้รับยาเสริมสมรรถภาพกายมา!

มันทำให้พละกำลังของเขาเหนือกว่าคนอื่นไปก้าวหนึ่ง!

ถ้าเขาสามารถชิงพื้นที่และรวบรวมกล่องเสบียงในมหาวิทยาลัยมาได้ก่อนใครล่ะก็...

นั่นจะทำให้เขาได้เปรียบอย่างมหาศาลแน่นอน!

"จริงๆ นะคะ ฉันไม่ได้โกหก!"

"ที่ฉันเปิดคือ [กล่องเสบียงระดับ 1] มันทำจากไม้และดูธรรมดามาก!"

"ฉันเห็นที่หน้าตึกเรียนและที่สนามกีฬาก็มีกล่องเสบียงวางอยู่ด้วย!"

"แถมฉันยังเห็น [กล่องเสบียงสีทองระดับ 3] ด้วยกล่องหนึ่ง!"

"แต่รอบๆ นั้นมีซอมบี้เยอะเกินไป ฉันแค่เหลือบไปเห็นแวบเดียวก็ต้องรีบหนีกลับมาแล้วค่ะ!"

จ้าวซีเยว่กลัวว่าจางเฉินจะไม่เชื่อ เธอจึงอธิบายลักษณะและตำแหน่งของกล่องเสบียงอย่างละเอียด

จางเฉินเองก็ไม่เคยเห็นกล่องเสบียงระดับ 3 มาก่อน แต่ลักษณะของกล่องเสบียงระดับ 1 ที่เธออธิบายมานั้นเหมือนกับที่เขาเคยเจอทุกประการ!

"อืม... ผมเชื่อคุณ"

จางเฉินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ขอบคุณนะคะที่เชื่อฉัน... ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณต้องเป็นคนดี!"

จ้าวซีเยว่พูดด้วยความรู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อย

"ผมไม่ใช่คนดีหรอก และผมขอแนะนำว่าอย่าไปเชื่อคนดีที่ไหนง่ายๆ จะดีกว่า"

"ทุกคนล้วนใส่หน้ากากเข้าหากันทั้งนั้น โดยเฉพาะผู้หญิงสวยๆ อย่างคุณ..."

"ย่อมเป็นเป้าหมายที่ผู้รอดชีวิตชายคนอื่นๆ จ้องจะฉุดอยู่แล้ว... การเชื่อคนง่ายไม่มีทางจบสวยหรอก!"

จางเฉินแก้ไขความเข้าใจของเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ฉันเข้าใจค่ะ ฉันรู้ว่าคุณหวังดีกับฉัน!"

"ฉันมีความสามารถในการปกป้องตัวเองเหมือนกันนะคะ!"

"ขอบคุณมากค่ะ!"

จ้าวซีเยว่พูดพลางแสดงให้เห็นว่าเธอมี [ผลึกพลังงาน]x3

เธอมองภาพโฮโลแกรมของผู้ชายที่ดูดีคนนี้แล้วรู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก!

"คุณฆ่าซอมบี้แล้วเหรอ?"

เมื่อเห็นผลึกพลังงาน จางเฉินก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไป!

"ใช่ค่ะ ในกล่องเสบียงบังเอิญมีมีดพกทหารอยู่เล่มหนึ่ง ฉันเลยลองสู้ดู!"

"ตอนฆ่าซอมบี้ครั้งแรกฉันก็กลัวและตื่นเต้นมากเลยค่ะ!"

"แต่รู้สึกว่าถ้าใช้การลอบโจมตี โอกาสชนะก็มีสูงมาก!"

"น่าเสียดายที่การลอบโจมตีต้องรอโอกาส และโอกาสแบบนั้นมันไม่ได้มีบ่อยๆ..."

จ้าวซีเยว่แบ่งปันประสบการณ์และสิ่งที่เธอค้นพบให้จางเฉินฟังด้วยความตื่นเต้น